João 4
Nan kalen apo Dios (Nan fiarú ay turag) (EBK) vs NAA
1 Chinngor nan chiyuycha Fariseo ay ong-ongor chi cha aw-awisun ya funfunyakian Jesus as papasorotna mu hi Juan.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Ngem nan kenatit-iwana at chaan nunfunfunyag hi Jesus mismu, ngem kun at nan disipulusna yangkiay.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Kun pay naammuwan Jesus ay chinngor nan chiyuycha Fariseo na, nak-ak hiya ad Judea ya nunfiangad ad Galilea.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 As nan hiyachi, masapor mar-os hiya henan probinsiya ay Samaria.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Inumchan cha Jesus ad Sicar ay usa ay ili ad Samaria ay achi achawwi henan luta ay enpatawid Jacob kan Jose ay pototna.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Wacha hid-i nan fufun chin Jacob. Kun pay nabray hi Jesus ay nanarcharan, tenmokor hiya as nan fianang nan fufun. Kiayud munkiawa as nan hiyachi.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 As nan hiyachi, enmali ay somakchu nan usa ay fiafiai ay i-Samaria. Kenalen Jesus kan hiya, “Ettanak pay as ikopok?”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 Kun pay nan disipulus Jesus at inmuycha henan ili ta uycha lomaku as kanuncha.
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 “Ha? Kunka cha Judio ya, anuyka kumchaw as ikopum kan ha-un ay fiafiai ay i-Samaria?” ensongfiat nan fiafiai. (Tay nan chiyuycha Judio at achicha makekadkadwa as nan chiyuycha i-Samaria.)
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Tinumfor hi Jesus kan hiya, “Mu naammuwam koma nan ichat Apo Dios ya mu ngachana nan cha kumchaw as ikopuna kan he-a, kumchawka koma kan hiya, at ettan chaká as chanum ay umichat as fiyag.”
10 Jesus respondeu:
11 Kenalen nan fiafiai, “Sir, maid met kayong esakchom, ya nan fufun at narosong. Ay chaud ngay nan omor-am as nan hana chanum ay umichat as fiyag?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Ay am-amudka mu nan kaap-uwan takú ay chin Jacob? Hiya met nan nangepatawid as nan nauy fufun kan chakami, ya hena us nan inmig-ikopana patí nan an-akna ya nan chiyuycha tarakoncha.”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Kenalen Jesus, “Nan am-in ay umikop as nan nauy ay chanum at masketan kasin.
13 Jesus respondeu:
14 Ngem nan uray ngachana ay umikop as nan chanum ay ichatku kan hiya at achintu poros masmasketan. O, nan chanum ay ichatkuntu kan hiya at munfialin as ugwor as achorna ay achi makmak-et ay umichat as fiyag ay maid patingkiana.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Chinawat nan fiafiai kan hiya, “Sir, ichatmu pay na ngarud ay chanum kan ha-un ta achiyak kasin masmasketan, winnu omar-ali hena ay somakchu.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Kenalen Jesus kan hiya, “Uymu ayakian hi asawam, at munfiangadka hena.”
16 Jesus disse:
17 “Maid met kang asawak,” ensongfiat nan fiafiai.
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 “Namen lemaka ay enmasawa, ya fiakunmu asawa nan laraki ay enteteponmu ad wani. Tit-iwa nan infiakiam kan ha-un.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 “Sir,” kenalen nan fiafiai, “madlawku ay usaka payat ay pomapadtu!
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Nan kaap-uwanmi met ay i-Samaria at henan nauy ay chuntug nan nunchaychayawancha kan Apo Dios, ngem chakayu ay Judio at kananyu un masapor ad Jerusalem nan munchaychayawan takú.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 “Ammi,” ensongfiat Jesus, “afurotum nan kanak ay omalintu nan timpu ay fiakun hena ay chuntug winnu ad Jerusalem nan munchayawanyu kan Dios Ama.
21 Jesus respondeu:
22 Chakayu ay i-Samaria at achiyu am-ammu nan chayu chaychayawun. Chakami ay Judio at am-ammumi nan chami chaychayawun, tay kan chakami nan nurpuwan nan omesarakan.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Uray mu hiyasa, cha omali nan timpu, ya nauy at ad wani ay nan chiyuycha tit-iwa ay manangchaychayaw kan Dios Ama at munchaychayawchantu kan hiya babaen as nan Espirituna ya maiyunud as nan kenatit-iwa, tay chatona nan laychun Apo Dios ay munchayaw kan hiya.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Hi Apo Dios at Espiritu ngamin, ya nan chiyuycha manangchaychayaw kan hiya at masapor munchaychayawcha babaen as nan Espirituna ya maiyunud as nan kenatit-iwa.” Hiyana nan kenalen Jesus.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Kenalen nan fiafiai kan hiya, “Ammok ay omalintu nan Mesias ay makali un Cristo. As nan omaliyana, epakaammunantu kan chitaku nan am-in.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Tinumfor hi Jesus, “Ha-un ay cha maketagtakiatfor kan he-a nan cham kankanan.”
26 Então Jesus disse:
27 As nan hiyachi challu, nunfiangad nan disipulusna, at naschaawcha ay nangchan kan hiya ay cha maketagtakiatfor as nan fiafiai. Ngem maid kan chicha nan nangsarudsud as nan fiafiai, “Ngachana nan laychum?” winnu nangsarudsud kan Jesus, “Adchi t'uyka cha maketagtakiatfor kan hiya?”
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Angkiay ya tenaynan nan fiafiai nan sakchuwana, ya nunfiangad henan ili. Kenalina as nan tataku hid-i,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Akayu kay t'uyyu ilaun nan laraki ay nangifiakia kan ha-un as nan am-in ay en-enatku. Ay fiakun ngun hiya nan Cristo?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Nak-akcha henan ili, ya inmuycha kan Jesus.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 As nan hiyachi us, cha iyannoannong nan disipulus ay mangali kan Jesus, “Misturu, ayu manganka.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Ngem kenalen Jesus kan chicha, “Wacha nan kanok ay achiyu ammu.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Isunga enlapon nan disipulusna ay matatakiatfor, “Ay wacha ngun chi nangiyali kan hiya as makan?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Kenalen Jesus kan chicha, “Nan kanok at nan mangekamanak as nan laychun nan nangifiaor kan ha-un ya nan manglopasak as nan epadnuna kan ha-un.
34 Jesus lhes declarou:
35 Ay kun achi wacha nan kankananyu un, ‘Opat ay furan pay sakbay kaseani’? Ilaunyu nan chiyuycha tataku. Nan nauycha tataku ay cha omali at maepachongcha as nan chiyuycha pakuy ay mafialin ay maani.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Nan mun-ani at malagfuwan, ya nan tataku ay chicha nan maepachong as nan aniyuna at ettan Apo Dios as fiyag ay maid patingkiana. Isunga nan muntanum as kalen Apo Dios ya nan mun-ani at munlagragsakcha ay chuwa.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Tit-iwa chaná ay karkali, ‘Nan usa nan muntanum ya tukún nan mun-ani.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Finaorku chakayu ay mun-ani as nan chaanyu inidnuwan. Tukúncha nan nunchunu, ya ad wani maarayu nan inidnuwancha.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Ongor chi i-Samaria henan hana ay ili nan enmafurot kan Jesus kiapú as nan pammaneknek nan fiafiai un, “Infiakiana kan ha-un nan am-in ay en-enatku.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Isunga as nan enmaliyan nan chiyuycha i-Samaria kan Jesus, chinawatcha kan hiya ay makepagyan hiya kan chicha, at nagyan hiya's chi as chuwa ay urkiw.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Enmong-ongorcha nan enmafurot kan Jesus kiapú as nan insursuruna.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Kenalicha as nan fiafiai, “Nan omafurotanmi ad wani at fiakun at kiapú as nan infiakiam, ngem kiapú as nan nanngoranmi ay mismu as nan kenalina. Ammumi ay hi tona nan tit-iwa ay Mangesarakan as nan tataku asna's luta.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Kun pay inmuy chi chuwa ay urkiw, nak-ak cha Jesus ad Samaria ya inmuycha henan probinsiya ay Galilea.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Tay hi Jesus challu mismu nan nangali un achi maichayaw nan pomapadtu henan mismu ay ilina.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 As nan enmaliyan cha Jesus ad Galilea, menangilen nan umili hid-i hiya, tay inilacha nan am-in ay en-enatna as nan fiastan chi Judio ad Jerusalem as nan nakifiastaancha hid-i.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 As nan hiyachi, kasin nunfiangad hi Jesus ad Cana ay ili ad Galilea ay hid-i nan nangepafialinana as nan chanum as fiayas. Wacha nan usa ay opisyar chi goberno ay nan pototna ay laraki at cha munsaket ad Capernaum.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Kuna pay chinngor ay enmali hi Jesus ad Galilea ay nurpu ad Judea, inmuy hiya kan Jesus ya nunpasug-ang kan hiya ay chumayyu ad Capernaum ya epaammayna nan pototna ay kiayud matuy.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Kenalen Jesus kan hiya, “Maid challu omafurot kan chakayu sukúdyu ilaun nan nakaskaschaaw ay sinyar ay maekaman.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 “Sir,” kenalen nan opisyar, “makichayyuka man paat kan ha-un ta achi matuy nan pototku.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Kenalen Jesus, “Komatamka. Omammay nan pototmu.” Enafurot tit-iwa nan opisyar nan kenalen Jesus, at nunligwat ay kenmatam.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 As nan chana chumayyuwan ay komatam ad Capernaum, sinib-at nan chiyuycha fiabfiaaruna hiya, ya enpachamagcha ay enmammay nan pototna ay laraki.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Senarudsud nan opisyar kan chicha mu ngachana ay uras nan enmammayan nan pototna.
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Haat manumnum nan aman nan onga ay hiyachi nan uras ay nangaliyan Jesus kan hiya, “Omammay nan pototmu.” Isunga hiya ay mismu ya am-in nan membron nan pamilyana at enmafurotcha.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Hiyana nan maekadwa ay nakaskaschaaw ay sinyar ay enat Jesus ad Galilea as nan nurpuwana ad Judea.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.