Atos 27
Nan kalen apo Dios (Nan fiarú ay turag) (EBK) vs VC
1 Kun pay inumchan nan naekeddeng ay urkiw ay umuyanmi ad Italia, inpurangcha hi Pablo ya nan tapen nan fiarud kan Julio ay usa ay kapetan nan sosorchachu as nan makali un Bunggoy Emperador.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Angkiay uy kami nunlukian as nan papor ay nurpu ad Adrumeto ay kiayud munligwat ay umuy henan mangiyaw-awniyan chi papor henan probinsiya ay Asia. As nan nunligwatanmi, nan kadwami at hi Aristarco ay i-Tesalonica henan sakop nan Macedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 As nan kafikiatana, inumchan kami ad Sidon. Kiapú as sug-ang Kapetan Julio kan Pablo, penarufusana hiya ay uy nangila as nan kiakiayyumna hid-i ta maettan hiya as kasaporana.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Kun kami pay kasin nunligwat ad Sidon, nar-os nan papor as apét senakiangan nan Chipre, tay kun chakami sisib-atun as angin.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 As nan kinumchanganmi henan fiayfiay ay naeesnop henan probinsiya ay Cilicia ya Pamfilia, inumchan kami ad Mira ay siyudad henan probinsiya ay Licia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Hid-i nan nanginchanan Kapetan Julio as nan papor ay nurpu ad Alejandria ay kiayud umuy ad Italia, at hiyachi nan nangilukianana kan chakami.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 As nan kaat ay urkiw, inyar-arunuy nan papor ay nunlurukiananmi, ya napalikiatan ay inumchan henan ili ay Cnido. Kiapú ta sisib-atunmi pay laing nan angin, chaanmi inturuy ay naesnop hid-i. Isunga kunmi at inuy as apét filáng, at nar-os kami ad Salmon henan luta ay Creta ay liniliwus nan fiayfiay.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Nalikiatan kami ay nangoolet henan fiayfiay ad Creta inkiana inumchan kami henan lukiar ay makali un Ammay as Mangiyaw-awniyan chi papor ay asnop henan ili ay Lasea.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Nafiayag chi nataktakanmi hid-i, ya kenmauugyat at ay munpapor ay kumchang henan fiayfiay, tay kahipuwak ay hiyasa nan narpasan nan Urkiw ay Mun-ayunaran. Isunga finag-an Pablo chicha,
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 “Iib-a, mailak ay mu ituruy takú ay kumchang henan fiayfiay ad wani, ongor nan maiwagkia ay karkia takú, ya machachaeltu nan nauy papor, ya mafialin ay wachacha us chi matuy.”
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Ngem kaskasin chinumngor nan kapetan chi sosorchachu as nan kenalen nan nunkuwa ya as nan kenalen nan kapetan as nan papor mu as nan kenalen Pablo.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Achi ammay nan mangiyaw-awniyan chi papor as nan kahipuwak. Isunga kaongoran kan chakami nan nangiyafud ay mangituruy ta mu mafialin at umchan kami koma ad Fenix. Tay ad Fenix nan kawad-an nan usa ay mangiyaw-awniyan chi papor ad Creta ay achi manasara as nan kurpuwan chi angin.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Kun pay enmali nan nakapuy ay angin ay nurpu as apét filáng, ka-anancha mu mafialincha ay tongparun nan planucha. Isunga inkuyudcha ay nangetag-uy as nan lanchok ay nangepapakinak as nan papor, at enooletmi ad Creta.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Ngem kun pay chaan nafiayag, kalina at ya enmali nan puwak ay nurpu as nan ngaton nan Creta.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Kun pay naiturchun nan papor, ya achina at sisib-atun nan chiyuy puwak, inyangkiayanmi, ya kun kami naituturchun.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Kun kami pay nar-os henan luta ay Cauda ay liniliwus chi fiayfiay, enmolet kami as apét filáng. As nan hiyachi, uray nalikiatan kami as solet at naetag-uy ya naetakudmi nan fianfian-ug ay fiangka ay cha ikuykuyud nan papor.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Kun pay narpas ay naetakud nan fiangka, penotepotancha ay ustu nan papor as anad-acha ay tali ta achi makiakkiak. Kiapú ta inyugyatcha nan maichusngoran nan papor as nan lenagkian henan olet nan Sirte, kensopcha nan afilug ay lopot ay hiyasa nan iturturchun nan angin, ya kun as mangiyuyan nan angin kan chakami.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Kutug ay napigsa as solet nan puwak. Isunga as nan kafikiatana, inchus-orcha nan tapen nan karkia henan fiayfiay ta yumapyap-iw nan papor.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 As nan maekatlu ay urkiw, inwagkiacha nan tapen nan lamenta ay maosar as nan papor henan fiayfiay.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Kunmi pay chaan inil-ila nan urkiw ya nan chiyuycha taraw as nan ongor ay urkiw, ya kutug us ay napigsa nan puwak, maid poros namnamami ay maesarakan.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Kiapú ta kaat ay urkiw ay chaancha nangnangan, tenmakchug hi Pablo as nan sangwanancha, ya kanana, “Iib-a, mu kun kayu chinumngor as nan kenalek ya chaan takú nunligwat ad Creta, maid koma nachachael ya naiwagkia.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Ngem uray mu hiyasa, pangaasiyu ta papigsaunyu nan numnumyu, tay maid matuy kan chakayu omangkiay nan papor as machachael.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Tay ad kia-u, nan usa ay anghel Apo Dios ay nakius-usaak ya chaychayawok at tenmakchug as nan kawad-ak.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Kenalen nan anghel kan ha-un, ‘Achika umugyat, Pablo. Masapor tomakchugka as nan sangwanan nan Emperador. Kiapú ta hi Apo Dios at sinug-angan chaká, sug-angana us nan am-in ay kalukianam ya maid matuy kan chicha.’
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Isunga papigsaunyu nan numnumyu ay iib-a, tay muntalekak kan Apo Dios ay maekamantu nan kaman as nan kenalina kan ha-un.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Ngem kapeletan ay maesadsad nan papor henan usa ay luta ay liniliwus chi fiayfiay.”
26 Vamos dar a uma ilha.
27 As nan maekahinpuru ya opat ay lafi, kukutug kami ay cha iturturchun nan puwak henan fiayfiay ay makali un Adriatico. Kun pay kiayud tongan chi lafi, ninumnum nan chiyuycha munchunchunu as nan papor un kiayud kami maesnop henan luta.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Isunga linkudcha nan kaposongna, ya naammuwancha ay umuy as turon puru ya unum ay metros. Kun kami pay naslig as akét, kasincha linkud, ya umuy as chuwan puru ya pitu ay metros.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Kiapú ta inmugyatcha ay maichusngor nan papor as nan chiyuycha fiatu, inuy-uychay opat ay lanchok ay naetatakud as nan uchichen nan papor ta pakikinkuna. Angkiay ya enkararagcha ay henkemad koma nan mafigtana.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Nan chiyuycha munchunchunu as nan papor at penachascha ay lomayaw. Isunga kensopcha nan fiangka as nan chanum ay kamancha cha kospun nan tapen nan lanchok as nan pangon nan papor.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Kenalen Pablo as nan kapetan ya sosorchachu, “Mu mak-ak nan hanacha munchunchunu as nan papor, maidtu maesarakan kan chakayu.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Isunga finsat nan sosorchachu nan tali ay naisisilu as nan fiangka, ya inukiaycha ay maiyanud henan fiayfiay.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Kun pay cha mawaor, nunpakaasi hi Pablo kan chicha am-in ta mangancha. Kenalina, “Hinpuru ya opat ay urkiw chi nunsusuuchanyu as kuminkan chi puwak, ya inkiana ad wani at chaan kayu nangnangan.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Pangaasiyu ta mangan kayu ta pumigsa kayu. Maidtu uray usa kan chakayu as matuy winnu masukiatan.”
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Kun pay narpas ay kenalen Pablo na, enmara as tenapay, ya nunyaman kan Apo Dios as nan sangwanancha am-in. Angkiay pinutput-ingna, ya enlapuna ay mangan.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Kun pay inilan nan iib-ana, pinmigsa nan numnumcha. Angkiay nangancha us am-in.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Chuwan kiasot ya piton puru ya unum kami am-in ay nunlurukian as nan papor.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Kun kami pay am-in narpas ay nangan, inchus-orcha nan am-in ay naesasaku ay trigo henan fiayfiay ta yomapyap-iw pay nan papor.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Kun pay nafikiat, chaan enmatonan nan chiyuycha munchunchunu as nan papor nan luta, ngem inilacha nan malakian ay lukiar henan olet nan fiayfiay. As nan hiyachi, nuntuturakiancha ay mu mafialin at hid-icha ay esadsad nan papor.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Isunga nan chiyuycha tali ay nanatakud as nan chiyuycha lanchok at finsatcha, ya inkiascha as nan chanum. As nan chacha mangekamanan as sa, chacha us fokatan nan chiyuycha tali ay nanatakud as nan chiyuycha kaiw ay osaruncha ay mangetoróng as nan papor. Angkiay penatakchugcha nan afilug ay lopot ta ituturchun nan angin ay umuy as nan oletna.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Ngem naichusngor nan papor as nan tinmutunu ay lakian. Naitunak nan pangu, ya maid atuna ay makaan. Nan uchichina at nakiakkiak kiapú as nan nanongchongparan nan chiyuycha challuyon ay napigsa.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 As nan hiyachi, nan plenaplanon nan sosorchachu at patayuncha nan am-in ay fiarud ta maid usa as kumiyat ay lomayaw.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Ngem kiapú ta laychun nan kapetan chi sosorchachu ay mangesarakan kan Pablo, enpawana ay tongparuncha nan planucha. Kuna at infilin ay nan chiyuycha makakiyat at omagkiangcha as nan chanum omon-ona, ya kumiyatcha ay umuy as oletna.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Nan tapina at inmunudcha ay penmapakud as nan chiyuycha tabra winnu nachachael ay parten nan papor. Hiyana nan enatmi am-in ay tenmakchang, ya maid nurning kan chakami.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.