Romanos 9
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC
1 Ne bɛ can le fɔra, faninya tɛ, sabu ne bɛ Kirisita* ta le ye; ne k’a lɔn ne jusukun na fana Nin Saninman* baraka ra, ko ne bɛ can le fɔra.
1 Digo a verdade em Jesus Cristo, não minto; a minha consciência me dá testemunho pelo Espírito Santo:
2 Ɲanasisiba le bɛ ne kan, ne jusukun fana tɔɔrɔnin lo tuma bɛɛ ne balema Izirayɛlimɔgɔw kosɔn.
2 sinto grande pesar, incessante amargura no coração.
3 Sabu hali ni ne tun dangara olugu nɔ ra, ka faran ka bɔ Kirisita ta jɛnɲɔgɔnya ra, janko olugu ye o jɛnɲɔgɔnya sɔrɔ ka kisi, ne tun bɛ sɔn o ma.
3 Porque eu mesmo desejaria ser reprovado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são do mesmo sangue que eu, segundo a carne.
4 Olugu le ye Izirayɛlimɔgɔw ye; Ala ka olugu le kɛ a ta mɔgɔw ye, ka nɔɔrɔ la o kan, ka jɛnɲɔgɔnya don ni o ye, ka a ta cifɔninw ani a batocogo yira o ra, ka layiriw ta o ye.
4 Eles são os israelitas; a eles foram dadas a adoção, a glória, as alianças, a lei, o culto, as promessas
5 Olugu le bɔra an bɛmaw ra. Adamadenya sira fɛ, Kirisita bɔra olugu le ra; ale le bɛ fɛn bɛɛ kunna; Ala lo, min ka kan ka tando tuma bɛɛ. Amina.
5 e os patriarcas; deles descende Cristo, segundo a carne, o qual é, sobre todas as coisas, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Ayiwa, o kɔrɔ tɛ ko Ala ta kuma kɛra fɛngbansan ye dɛ! Sabu minw bɛɛ bɔra Izirayɛli* ta duruja ra, o bɛɛ le ma kɛ Izirayɛlidenw yɛrɛyɛrɛ ye.
6 Não quer dizer, porém, que a palavra de Deus tenha falhado. Porque nem todos os que descendem de Israel são verdadeiros israelitas,
7 Minw bɛɛ bɔra Iburahima ra, olugu bɛɛ le fana tɛ Iburahima ta denw yɛrɛyɛrɛ ye. Sabu Ala k’a fɔ Iburahima ye ko: «I ta duruja bɛna bɔ Isiyaka le ra.»
7 como nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Abraão; mas: É em Isaac que terás uma descendência que trará o teu nome {Gn 21,12}.
8 Ayiwa, o kɔrɔ ye ko den minw worora adamaden baraka ra, olugu le tɛ jate Ala denw ye; minw worora Ala ta layiri sababu ra, olugu le bɛ jate Ala ta duruja ye.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que serão considerados como descendentes.
9 Ala ka layiri ta ka kuma min fɔ, o flɛ nin ye, ko: «Ne bɛna sekɔ ka na san wɛrɛ ɲɔgɔntumasi; o tuma Saran bɛna dencɛ sɔrɔ.»
9 Realmente, a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho {Gn 18,10}.
10 Ayiwa, a ma dan Saran ta ma, nka Rebeka ta fana kɛra ten; ale ka flaninw kɔnɔ ta an bɛmacɛ Isiyaka fɛ.
10 E não somente ela, senão também Rebeca, que concebeu {dois filhos} de um só homem, Isaac, nosso patriarca.
11 O wagati ra, k’a sɔrɔ denw tun ma woro ban, o ma koɲuman kɛ, o ma kojugu kɛ, Ala kumana Rebeka fɛ, janko a tun b’a fɛ ka min ɲanawoloma ka kaɲa ni a ta latigɛ ye, o le ye kɛ, a kana kɛ mɔgɔ kɛwale baraka ra, nka a ye kɛ ka kaɲa ni ale Ala yɛrɛ sago le ye.
11 Antes mesmo que fossem nascidos, e antes que tivessem feito bem ou mal algum {para que fosse confirmada a liberdade da escolha de Deus,
12 Ala k’a fɔ Rebeka ye ko: «Kɔrɔcɛman le bɛna kɛ dɔgɔcɛman ta jɔn ye,» i n’a fɔ a sɛbɛra Kitabu kɔnɔ cogo min na, ko:
12 que depende não das obras, mas daquele que chama}, foi dito a Rebeca: O mais velho servirá o mais moço {Gn 25,23}.
13 «Ne ka Yakuba kanu, ka ban Esawu ra.»
13 Como está escrito: Amei Jacó, porém aborreci Esaú {Ml 1,3}.
14 Ayiwa, an bɛna mun le fɔ sa? Yala terenbariya bɛ Ala ta kow ra wa? Fiyewu!
14 Que diremos, pois? Haverá injustiça em Deus? De modo algum!
15 Sabu Ala ko cira Musa ma ko: «Ni ne b’a fɛ ka makari mɔgɔ min na, ne bɛ makari o tigi ra; ni ne ko ne bɛ hina min na, ne bɛ hina o tigi ra fana.»
15 Porque ele disse a Moisés: Farei misericórdia a quem eu fizer misericórdia; terei compaixão de quem eu tiver compaixão {Ex 33,19}.
16 O cogo ra, mɔgɔ sago, walama mɔgɔ ta baara tɛ se k’a to Ala ye hina i ra; Ala yɛrɛ le bɛ se ka hina mɔgɔ ra.
16 Dessa forma, a escolha não depende daquele que quer, nem daquele que corre, mas da misericórdia de Deus.
17 Kitabu kɔnɔ, Ala k’a fɔ Farawona ye ko: «Ne ka ele sigi masaya ra, ka ele kɛ sababu ye ka ne ta sebagaya yira, janko ne tɔgɔ ye fɔ dugukolo yɔrɔ bɛɛ ra.»
17 Por isso, diz a Escritura ao faraó: Eis o motivo por que te suscitei, para mostrar em ti o meu poder e para que se anuncie o meu nome por toda a terra {Ex 9,16}.
18 O kosɔn ni Ala b’a fɛ ka hina min na, a bɛ hina o ra; ni a b’a fɛ ka min jusukun gbɛlɛya, a bɛ o jusukun gbɛlɛya fana.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem quer, e endurece a quem quer.
19 Dɔw bɛna a fɔ ko: «O tuma mun kosɔn Ala bɛ mɔgɔw jaraki tuun? Jɔn bɛ se ka ban a sago ma?»
19 Dir-me-ás talvez: Por que ele ainda se queixa? Quem pode resistir à sua vontade?
20 Ayiwa, ele min bɛ o fɔ, ele adamaden gbansan, ele ye mun le ye ko ele bɛ Ala sɔsɔ? Yala bɔgɔdaga bɛ se k’a fɔ dagalalagabaga ma wa, ko: «Mun kosɔn i ka ne lalaga tan?»
20 Mas quem és tu, ó homem, para contestar a Deus? Porventura o vaso de barro diz ao oleiro: Por que me fizeste assim?
21 Yala dagalalagabaga ta le tɛ bɔgɔ ye wa? A bɛ se ka o bɔgɔ kelen kɛ ka daga sɔngɔgbɛlɛn dɔ lalaga, ani ka daga gbansan dɔ fana lalaga.Dagaw|src="hk00141b.tif" size="col" loc="ROM 9.21" copy="BFBS (Knowles)" ref="Rɔmukaw 9.21"
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro para fazer da mesma massa um vaso de uso nobre e outro de uso vulgar?
22 Ayiwa, Ala tun b’a fɛ ka a ta dimi ni a ta sebagaya yira minkɛ, o kosɔn minw ka a ta dimi lawuri, a ka olugu ta kɛwalejuguw sɔnmina ka muɲu o kɔrɔ kosɛbɛ; o mɔgɔw blara halakiri le kama.
22 {Onde, então, está a injustiça} em ter Deus, para mostrar a sua ira e manifestar o seu poder, suportado com muita paciência os objetos de ira preparados para a perdição,
23 Ayiwa, a hinara minw na ka o labɛn ka bla bonya kama, ni a ko a bɛ a ta bonya la olugu kan, k’a caya, aw bɛ se ka mun le fɔ o ra?
23 mostrando as riquezas da sua glória para com os objetos de misericórdia, que de antemão preparou para a glória?
24 Ala ka anw le wele; a ma an wele ka bɔ Yahudiyaw dɔrɔn le cɛ ra dɛ, a ka an wele ka bɔ siya wɛrɛ mɔgɔw* ra fana.
24 {Esses somos nós, que ele chamou não só dentre os judeus, mas também dentre os pagãos.} É o que ele diz em Oséias:
25 A ka o le fɔ cira Oze ta kitabu kɔnɔ, ko:
25 Chamarei meu povo ao que não era meu povo, e amada a que não era amada.
26 A tun fɔra o ye yɔrɔ min na ko o tɛ ‹Ala ta mɔgɔw› ye,
26 E no lugar mesmo em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo, ali serão chamados filhos de Deus vivo {Os 2,1}.
27 Cira Ezayi fana pɛrɛnna k’a fɔ Izirayɛlimɔgɔw ta ko ra, ko:
27 A respeito de Israel, exclama Isaías: Ainda que o número de filhos de Israel fosse como a areia do mar, só um resto será salvo;
28 Sabu Matigi ka kiti min latigɛ, a bɛna o kiti tigɛ joona joona dunuɲamɔgɔw kan.»
28 porque o Senhor realizará plenamente e prontamente a sua palavra sobre a terra {10,22s}.
29 Cira Ezayi tun k’a fɔ fana ko:
29 E ainda como predisse Isaías: Se o Senhor dos exércitos não nos tivesse deixado um rebento, ficaríamos como Sodoma, seríamos como Gomorra {Is 1,9}.
30 Ayiwa, an bɛna mun le fɔ sa? Siya wɛrɛ mɔgɔ* minw tun tɛ terenninya sira ɲinina, Ala ka olugu jate mɔgɔ terenninw ye; o ka o terenninya sɔrɔ lanaya sababu ra.
30 Então que diremos? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justificação, a que vem da fé,
31 K’a sɔrɔ Izirayɛlimɔgɔw, olugu minw tun bɛ terenninya ɲinina sariya sababu ra, olugu ma o sɔrɔ.
31 ao passo que Israel, que procurava uma lei que desse a justificação, não a encontrou.
32 Mun kosɔn? Sabu Izirayɛlimɔgɔw m’a ɲini lanaya sababu ra, nka o k’a ɲini o yɛrɛ ta kɛwalew le sababu ra. O sen talonna kabakuru le ra ka ben.
32 Por quê? Porque Israel a buscava como fruto não da fé, e sim das obras. E tropeçou na pedra do escândalo,
33 I n’a fɔ a sɛbɛra Kitabu kɔnɔ cogo min na, ko:
33 como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de escândalo, um rochedo que faz cair; quem nele crer não será confundido {Is 8,14; 28,16}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.