Romanos 5
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVT
1 O cogo ra Ala ka an jate mɔgɔ terenninw ye lanaya baraka ra; sisan a ka hɛra don an ni ale Ala yɛrɛ cɛ an Matigi Yesu Kirisita baraka ra.
1 Portanto, uma vez que pela fé fomos declarados justos, temos paz com Deus por causa daquilo que Jesus Cristo, nosso Senhor, fez por nós.
2 Ale Kirisita* le sababu ra Ala ka o nɛɛma kɛ an ye; an lanin lo a ra, an bɛ an jigi la a kan ka ɲagari, sabu an jigi b’a kan ko lon dɔ an bɛna Ala ta nɔɔrɔ sɔrɔ.
2 Foi por meio da fé que Cristo nos concedeu esta graça que agora desfrutamos com segurança e alegria, pois temos a esperança de participar da glória de Deus.
3 O dɔrɔn tɛ, hali ni tɔɔrɔ ka se an ma, an bɛ ɲagari o ra; sabu tɔɔrɔ le b’a to an bɛ jija lanaya ra.
3 Também nos alegramos ao enfrentar dificuldades e provações, pois sabemos que contribuem para desenvolvermos perseverança,
4 Ni an bɛ jija, o b’a to an bɛ kɛ kankelentigiw ye tɔɔrɔ ra; ni an kɛra kankelentigi ye, o le b’a to an jigi bɛ sigi.
4 e a perseverança produz caráter aprovado, e o caráter aprovado fortalece nossa esperança,
5 Ayiwa, jigi tɛ mɔgɔ janfa, sabu Ala k’a ta kanuya caya an jusukun na Nin Saninman* baraka ra, a ka o min di an ma.
5 e essa esperança não nos decepcionará, pois sabemos quanto Deus nos ama, uma vez que ele nos deu o Espírito Santo para nos encher o coração com seu amor.
6 Can lo, wagati min an tun ye barakantanw ye, Ala ka wagati min latigɛ, o sera minkɛ, Kirisita sara anw Alaɲasiranbariw kosɔn.
6 Quando estávamos completamente desamparados, Cristo veio na hora certa e morreu por nós, pecadores.
7 Mɔgɔ ye sɔn ka sa hali mɔgɔ terennin kosɔn, o kɛ man di. A bɛ se ka kɛ ko mɔgɔ dɔ bɛ sɔn k’a ja gbɛlɛya ka sa mɔgɔɲuman dɔ kosɔn.
7 É pouco provável que alguém morresse por um justo, embora talvez alguém se dispusesse a morrer por uma pessoa boa.
8 Nka Ala bɛ an kanu cogo min na, a ka o yira nin le fɛ: ka an to jurumun na, Kirisita sara an kosɔn.
8 Mas Deus nos prova seu grande amor ao enviar Cristo para morrer por nós quando ainda éramos pecadores.
9 Sisan kɔni Ala ka an jate mɔgɔ terenninw ye Yesu jori baraka ra; o ra, sigiya t’a ra, fana ko a bɛna an kisi Ala ta dimi ma.
9 E, uma vez que fomos declarados justos por seu sangue, certamente seremos salvos da ira de Deus por meio dele.
10 An tun bɛ Ala juguw le ye, nka Den min bɔra Ala ra*, Ala ka bɛn don an ni a yɛrɛ cɛ o Den* ta saya baraka ra; o ra, sigiya t’a ra, ko bɛn donna an ni Ala cɛ minkɛ, ko an bɛna kisi Yesu ta ɲanamanya sababu ra.
10 Pois, se quando ainda éramos inimigos de Deus nosso relacionamento com ele foi restaurado pela morte de seu Filho, agora que já estamos reconciliados certamente seremos salvos por sua vida.
11 Ka fara o kan, an bɛ ɲagari kosɛbɛ Ala ta jɛnɲɔgɔnya ra an Matigi Yesu Kirisita baraka ra; sisan ale le ka an ni Ala cɛ bɛn.
11 Agora, portanto, podemos nos alegrar em Deus, com quem fomos reconciliados por meio de nosso Senhor Jesus Cristo.
12 Mɔgɔ kelen le sababu ra jurumun donna dunuɲa kɔnɔ, jurumun k’a to saya fana nana dunuɲa kɔnɔ; o cogo ra saya sera adamaden bɛɛ ma, sabu o bɛɛ ka jurumun kɛ.
12 Quando Adão pecou, o pecado entrou no mundo, e com ele a morte, que se estendeu a todos, porque todos pecaram.
13 Sani Ala ye sariya* di cira Musa ma, jurumun tun bɛ dunuɲa ra ka ban. Nka i n’a fɔ sariya tun tɛ yi fɔlɔ, Ala tun tɛ jurumun jate.
13 É fato que as pessoas pecaram antes que a lei fosse concedida, mas, porque ela não existia, seus pecados não foram levados em conta.
14 O bɛɛ n’a ta, k’a ta Adama ta wagati ra fɔ ka na se cira Musa ta wagati ma, saya fanga tun bɛ mɔgɔw kan. Hali minw ma Ala ta cifɔninw cɛn i n’a fɔ Adama k’a cɛn cogo min na, olugu tun bɛ sa. Min tun ka kan ka na, Adama kɛra ale tagamasiyɛn le ye.
14 Mesmo assim, do tempo de Adão até o de Moisés, todos morreram, incluindo os que não desobedeceram a uma ordem explícita de Deus, como Adão desobedeceu. Na verdade, Adão é um símbolo, uma representação daquele que ainda haveria de vir.
15 Nka Ala bɛ nɛɛma min di gbansan, o ni Adama ta jurumun tɛ kelen ye. Can lo, mɔgɔ caman sara ale kelen ta jurumun kosɔn. Nka Ala ta nɛɛma, ani nɛɛma min bɔra mɔgɔ kelen fɛ, Yesu Kirisita, k’a di mɔgɔ caman ma, o nɛɛma nafa le ka bon.
15 Mas há uma grande diferença entre o pecado de Adão e a dádiva de Deus. Pois o pecado de um único homem trouxe morte para muitos. Ainda maior, porém, é a graça de Deus e sua dádiva que veio sobre muitos por meio de um único homem, Jesus Cristo.
16 Ala bɛ nɛɛma min di gbansan, o nɔ, ani mɔgɔ kelen ta jurumun nɔ tɛ se ka suma ni ɲɔgɔn ye. Mɔgɔ kelen ta jurumun nana ni jarakiri ye, k’a sɔrɔ Ala ka nɛɛma min di gbansan jurumun camanba kɔ fɛ, o nɛɛma ka an kunmabɔ, ka an kɛ mɔgɔ terenninw ye.
16 E o resultado da dádiva de Deus é bem diferente do resultado do pecado de um único homem, pois enquanto o pecado de Adão levou à condenação, a dádiva de Deus nos possibilita ser declarados justos diante dele, apesar de nossos muitos pecados.
17 Can lo, mɔgɔ kelen ta jurumun le kosɔn saya fanga sera bɛɛ ma. Nka minw bɛɛ ka Ala ta nɛɛmaba sɔrɔ, Ala ka minw jate mɔgɔ terenninw ye, olugu bɛna ɲanamanyakura ni kuntigiya sɔrɔ mɔgɔ kelen sababu ra, min ye Yesu Kirisita ye; o nafa le ka bon.
17 A morte reinou sobre muitos por meio do pecado de um único homem. Ainda maior, porém, é a graça de Deus e sua dádiva de justiça, e todos que a recebem reinarão em vida por meio de um único homem, Jesus Cristo.
18 Ayiwa, mɔgɔw bɛɛ jarakira cogo min na Adama ta jurumun kelen kosɔn, o cogo kelen na Yesu Kirisita ta kɛwaleɲuman kelen kosɔn Ala bɛ mɔgɔ bɛɛ kunmabɔ ka ɲanamanya di o ma.
18 É verdade que um só pecado de Adão trouxe condenação a todos, mas um só ato de justiça de Cristo removeu a culpa e trouxe vida a todos.
19 Mɔgɔ kelenpe ta kanblari sababu ra mɔgɔ caman kɛra jurumunkɛbagaw ye cogo min na, o cogo ra fana mɔgɔ kelenpe ta kanminari kosɔn Ala bɛ mɔgɔ caman jate mɔgɔ terenninw ye.
19 Por causa da desobediência a Deus de uma só pessoa, muitos se tornaram pecadores. Mas, por causa da obediência de uma só pessoa a Deus, muitos serão declarados justos.
20 Sariya kɔni dira, janko k’a yira an na ko an ta jurumun ka ca; nka jurumun cayara yɔrɔ min na, Ala ta nɛɛma belen cayara o yɔrɔ ra ka tɛmɛ a kan pewu.
20 A lei foi concedida para que todos percebessem a gravidade do pecado. Mas, à medida que o pecado aumentou, a graça se tornou ainda maior.
21 An tun bɛ jurumun fanga kɔrɔ minkɛ, o le ka saya lase mɔgɔ bɛɛ ma; nka sisan an bɛ nɛɛma ta fanga kɔrɔ minkɛ, o b’a to Ala bɛ an jate mɔgɔ terenninw ye, ka ɲanamanya banbari di an ma an Matigi Yesu Kirisita baraka ra.
21 Portanto, assim como o pecado reinou sobre todos e os levou à morte, agora reina a graça, que nos declara justos diante de Deus e resulta na vida eterna por meio de Jesus Cristo, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.