Romanos 3

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ayiwa, ni a bɛ o cogo ra, Yahudiyaya nafa ye juman le ye tuun? Walama kɛnɛsigiri ɲaci ye juman ye?
1 Então qual é a vantagem de ser judeu? Será que ser circuncidado tem algum valor?
2 Ayiwa, nafa b’a ra yɛrɛ le cogo caman na. A fɔlɔ, Ala ka a ta kuma lase Yahudiyaw le ma.
2 Tem, sim, e de muitas maneiras! E a primeira vantagem é que Deus entregou a sua mensagem aos cuidados dos judeus.
3 Ayiwa, hali ni a kɛra ko dɔw ma a kan mina, yala olugu ta kanminabariya bɛ se ka Ala ta kankelentigiya cɛn wa?
3 Mas, se alguns não foram fiéis, será que por isso Deus vai ser infiel?
4 Fiyewu, o tɛ se ka kɛ! Hali ni adamadenw bɛɛ ye faninyafɔbagaw le ye, Ala kɔni ye kankelentigi le ye, i n’a fɔ a sɛbɛra Kitabu kɔnɔ cogo min na, ko:
4 De modo nenhum! Que Deus continue a ser verdadeiro, mesmo que todas as pessoas sejam mentirosas. Como dizem as Escrituras Sagradas a respeito dele: “Que fique provado que tu tens razão quando falas e que sejas vencedor quando fores julgado.”
5 Ayiwa, ni an ta terenbariya bɛ kɛ sababu ye ka Ala ta terenninya yira, o tuma an bɛna mun le fɔ o ra? Yala an bɛna a fɔ le ko jo tɛ Ala fɛ, ni a bɛ dimi an kɔrɔ ka kiti ben an kan wa? Ne bɛ kumana ka kaɲa ni adamadenw ta cogo le ye.
5 Mas, se as injustiças que cometemos servem para mostrar que Deus age com justiça, o que é que podemos dizer? Que Deus é injusto quando nos castiga? (Eu falo aqui como as pessoas costumam falar.)
6 Fiyewu! Ni Ala tun terennin tɛ, a tun bɛna se ka kiti tigɛ dunuɲamɔgɔw kan cogo di?
6 É claro que não! Se Deus não fosse justo, como poderia julgar o mundo?
7 Ayiwa, ni ne ta faninya fana bɛ kɛ sababu ye ka Ala ta can yira, ka nɔɔrɔ la a kan, o tuma mun kosɔn kiti bɛ tigɛ ne kan tuun ko ne ka jurumun kɛ?
7 Mas digamos que a minha mentira faz com que a verdade de Deus fique mais clara, aumentando assim a glória dele. Nesse caso, por que é que devo ainda ser condenado como pecador?
8 Ayiwa, mun kosɔn an t’a fɔ ko an ye kojugu kɛ, janko koɲuman ye bɔ a ra? Dɔw bɛ ne tɔgɔ cɛnna ko ne bɛ mɔgɔw karanna o kuma le ra. O mɔgɔw kɔni tɛna bɔsi Ala ta kiti ma le fiyewu.
8 Então por que não dizer: “Façamos o mal para que desse mal venha o bem”? Na verdade alguns têm me caluniado, dizendo que eu afirmo isso. Porém eles serão condenados como merecem.
9 Ayiwa, ne bɛna mun le fɔ ka a laban? Yala an Yahudiyaw ka fisa ni mɔgɔ tɔw ye wa? Fiyewu! Ne k’a yira ka ban ko Yahudiyaw o, siya wɛrɛ mɔgɔw* o, o bɛɛ bɛ jurumun fanga kɔrɔ.
9 Então será que nós, os judeus, estamos em melhor situação do que os não judeus? De modo nenhum! Já mostrei que todos, judeus e não judeus, estão debaixo do poder do pecado.
10 I n’a fɔ a sɛbɛra Kitabu kɔnɔ cogo min na, ko:
10 Como dizem as Escrituras Sagradas: “Não há uma só pessoa que faça o que é certo;
11 O si tɛ hakiritigi ye, o si tɛ Ala ta jɛnɲɔgɔnya ɲini.
11 não há ninguém que tenha juízo; não há ninguém que adore a Deus.
12 O bɛɛ ka o kɔ munu Ala ma;
12 Todos se desviaram do caminho certo, todos se perderam. Não há mais ninguém que faça o bem, não há ninguém mesmo.
13 O kandinga ye kaburu dayɛlɛnin le ye,
13 Todos mentem e enganam sem parar. Da língua deles saem mentiras perversas, e dos seus lábios saem palavras de morte, como se fossem veneno de cobra.
14 mɔgɔdangakumaw, ani kumagbomanw dɔrɔn le bɛ o da ra.
14 A boca deles está cheia de terríveis maldições.
15 O sen ka teli mɔgɔfaga fɛ;
15 Eles se apressam para matar.
16 ni o bɛ tɛmɛ yɔrɔ o yɔrɔ, cɛnri ni bɔnɔ le bɛ o kɔ;
16 Por onde passam, deixam a destruição e a desgraça.
17 min ye hɛra sira ye, o tɛ o lɔn.
17 Não conhecem o caminho da paz
18 O tɛ tagama Alaɲasiran na fiyewu.»
18 e não aprenderam a temer a Deus .”
19 Ayiwa, an k’a lɔn ko cira Musa ta sariya* bɛ fɛn o fɛn fɔ, sariya dira minw ma, a b’a fɔra olugu le ye. O ra kuma tɛna sɔrɔ mɔgɔ si fɛ; dunuɲamɔgɔw bɛɛ jarakinin lo fana Ala ɲa kɔrɔ.
19 Nós sabemos que tudo o que a lei diz é dito para os que vivem debaixo da lei. Isso a fim de que todos parem de se justificar e a fim de que todas as pessoas do mundo fiquem debaixo do julgamento de Deus.
20 O le kosɔn mɔgɔ si tɛna jate mɔgɔ terennin ye Ala ɲa kɔrɔ sariya sira tagama sababu ra, sabu sariya b’a yira an na le dɔrɔn ko an ka jurumun kɛ.
20 Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda, porque a lei faz com que as pessoas saibam que são pecadoras.
21 Ayiwa, sisan Ala bɛ an jate mɔgɔ terenninw ye cogo min na, a ka o yira an na, nka sariya* sababu tɛ. Sariya kitabuw, ani ciraw ta kitabuw tun kɔnna ka o kuma fɔ k’a gbɛya:
21 Mas agora Deus já mostrou que o meio pelo qual ele aceita as pessoas não tem nada a ver com lei . A Lei de Moisés e os Profetas dão testemunho do seguinte:
22 Ni mɔgɔ o mɔgɔ ka la Yesu Kirisita* ra, Ala bɛ o tigi jate mɔgɔ terennin ye; a tɛ mɔgɔ bɔ mɔgɔ ra,
22 Deus aceita as pessoas por meio da fé que elas têm em Jesus Cristo. É assim que ele trata todos os que creem, pois não existe nenhuma diferença entre as pessoas.
23 sabu mɔgɔ bɛɛ ka jurumun kɛ, o kosɔn mɔgɔ si tɛ se ka Ala ta nɔɔrɔ ye.
23 Todos pecaram e estão afastados da presença gloriosa de Deus.
24 Nka Ala ka o jate mɔgɔ terenninw ye gbansan a ta nɛɛma baraka ra, sabu Yesu Kirisita ka o kunmabɔ o ta jurumun na.
24 Mas, pela sua graça e sem exigir nada, Deus aceita todos por meio de Cristo Jesus, que os salva. Deus ofereceu Cristo como sacrifício para que, pela sua morte na cruz, Cristo se tornasse o meio de as pessoas receberem o perdão dos seus pecados, pela fé nele. Deus quis mostrar com isso que ele é justo. No passado ele foi paciente e não castigou as pessoas por causa dos seus pecados; mas agora, pelo sacrifício de Cristo, Deus mostra que é justo. Assim ele é justo e aceita os que creem em Jesus.
25 Minw lara Yesu ta jori saraka ra, Ala ka ale Yesu le kɛ olugu ta jurumun sara ye, janko ka a ta terenninya yira. Fɔlɔfɔlɔ, jurumun minw tun kɛra, a tun ka o muɲu, a ma o hakɛ bɔ o ra.
25 — ausente —
26 Nka sisan a bɛ mɔgɔw jate mɔgɔ terenninw ye cogo min na, a ka o yira: minw lara Yesu Kirisita ra, Ala bɛ to a ta terenninya ra, ka olugu jate mɔgɔ terenninw ye fana.
26 — ausente —
27 Ayiwa, an ta yɛrɛbonya sababu bɛ min? Sababu si tɛ yi! Mun kosɔn? Sabu ka sariya sira tagama, o tɛ jate, nka lanaya le bɛ jate.
27 Será que temos motivo para ficarmos orgulhosos? De modo nenhum! E por que não? Será que é porque obedecemos à lei? Não; não é. É porque cremos em Cristo.
28 O ra, an bɛ se k’a fɔ ko Ala bɛ mɔgɔ jate mɔgɔ terennin ye lanaya dɔrɔn le baraka ra, cira Musa ta sariya sira tagama sababu tɛ.
28 Assim percebemos que a pessoa é aceita por Deus pela fé e não por fazer o que a lei manda.
29 Yala Ala ye Yahudiyaw dɔrɔn ta Ala le ye wa? A tɛ siya wɛrɛ mɔgɔw* fana ta Ala ye wa? Siya tɔw fana ta Ala lo kɛ!
29 Ou será que Deus é somente Deus dos judeus? Será que não é também Deus dos não judeus? Claro que é!
30 Sabu Ala kelenpe le bɛ yi; ale le bɛ Yahudiyaw jate mɔgɔ terenninw ye lanaya baraka ra, ka siya wɛrɛ mɔgɔw fana jate mɔgɔ terenninw ye o lanaya kelen baraka ra.
30 Deus é um só e aceitará os judeus na base da sua fé e também aceitará os não judeus por meio da fé que eles têm.
31 Ayiwa, yala o kɔrɔ ye ko lanaya sababu ra an bɛ cira Musa ta sariya kɛ fɛngbansan ye wa? Ɔn-ɔn dɛ! An yɛrɛ b’a bonya le ka ɲa.
31 Será que isso quer dizer que, por causa da fé, nós tratamos a lei como se ela não valesse nada? Não; de modo nenhum! Pelo contrário, afirmamos que a lei tem valor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.