Romanos 1
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB
1 Ne Pɔli, Yesu Kirisita ta baaraden, ne yɛrɛ le ka nin sɛbɛ kɛ. Ala ka ne wele ka ne kɛ ciraden* ye, ka ne bla danna janko ne ye a ta Kibaro Diman* lase mɔgɔw ma.
1 Paulo, servo de Jesus Cristo, chamado para ser apóstolo, separado para o evangelho de Deus,
2 Ala tun ka o Kibaro Diman layiri ta kabini wagatijan; a ta ciraw tun ka o ko fɔ Kitabu saninmanw kɔnɔ.
2 que ele antes havia prometido pelos seus profetas nas santas Escrituras,
3 Den min bɔra Ala ra*, o Kibaro Diman bɛ kuma o ta ko le ra; ka kaɲa ni adamadenya cogo ye, masacɛ Dawuda mamaden lo,
3 acerca de seu Filho, que nasceu da descendência de Davi segundo a carne,
4 nka ka kaɲa ni Nin Saninman* ye, a kununa ka bɔ saya ra minkɛ, Ala k’a yira o fɛ ni a ta sebagaya ye, ko Den* min bɔra ale ra, ko o lo.
4 e que com poder foi declarado Filho de Deus segundo o espírito de santidade, pela ressurreição dentre os mortos-Jesus Cristo nosso Senhor,
5 Ale Yesu Kirisita, an Matigi baraka ra, Ala nɛɛmara an ye ka an kɛ ciradenw ye, janko ale Yesu tɔgɔ kosɔn siya wɛrɛ mɔgɔw* bɛɛ ye sɔn Kibaro Diman ma ka Ala kan mina.
5 pelo qual recebemos a graça e o apostolado, por amor do seu nome, para a obediência da fé entre todos os gentios,
6 Ala ka aw minw wele ka aw kɛ Yesu ta ye, aw fana nin bɛ o mɔgɔw ra.
6 entre os quais sois também vós chamados para serdes de Jesus Cristo;
7 Aw minw bɛɛ bɛ Rɔmu*, a ka aw minw kanu ka aw wele ka kɛ a ta mɔgɔ saninmanw ye, ne Pɔli bɛ nin sɛbɛ ci aw le ma. An Fa Ala, ani an Matigi Yesu Kirisita ye nɛɛma aw ye ka hɛra kɛ aw ye.
7 a todos os que estais em Roma, amados de Deus, chamados para serdes santos: Graça a vós, e paz da parte de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
8 Ayiwa, ne bɛ kɔn fɔlɔ ka baraka la Ala ye Yesu Kirisita sababu ra aw bɛɛ kosɔn, sabu mɔgɔw bɛ aw ta lanaya lakarira dunuɲa yɔrɔ bɛɛ ra.
8 Primeiramente dou graças ao meu Deus, mediante Jesus Cristo, por todos vós, porque em todo o mundo é anunciada a vossa fé.
9 Den min bɔra Ala ra*, ne bɛ baara kɛ Ala ye ni ne jusu bɛɛ ye, ka ale ta Kibaro Diman* waajuri le kɛ. Ni ne bɛ Ala daari tuma o tuma, Ala ye ne seere ye ko ne bɛ ne hakiri to aw ra ka Ala daari aw ye.
9 Pois Deus, a quem sirvo em meu espírito, no evangelho de seu Filho, me é testemunha de como incessantemente faço menção de vós,
10 Ne bɛ to ka Ala daari tuma bɛɛ, ko ni a sago lo, a y’a to ne ye sira sɔrɔ ka taga aw fɛ yi.
10 pedindo sempre em minhas orações que, afinal, pela vontade de Deus, se me ofereça boa ocasião para ir ter convosco.
11 Ne b’a fɛ yɛrɛ le ka aw ye, janko ka Nin Saninman* ta nɛɛma dɔ lase aw ma, ka aw baraka bonya lanaya ra.
11 Porque desejo muito ver-vos, para vos comunicar algum dom espiritual, a fim de que sejais fortalecidos;
12 O kɔrɔ ye ko an bɛɛ ye jagbɛlɛya sɔrɔ ɲɔgɔn fɛ lanaya ra, o lanaya kelen min bɛ an bɛɛ fɛ.
12 isto é, para que juntamente convosco eu seja consolado em vós pela fé mútua, vossa e minha.
13 Ne balemaw, ne b’a fɛ ko aw y’a lɔn ko ne k’a latigɛ siɲaga caman ko ne bɛ taga aw fɛ yi, nka fɔ ka na se bi ma, ne ma sira sɔrɔ; ne b’a fɛ ko ne ta baara ye nafa sɔrɔ aw cɛ ra fana, i n’a fɔ a ka nafa sɔrɔ siya wɛrɛw* cɛ ra cogo min na.
13 E não quero que ignoreis, irmãos, que muitas vezes propus visitar-vos {mas até agora tenho sido impedido}, para conseguir algum fruto entre vós, como também entre os demais gentios.
14 Mɔgɔ bɛɛ ta juru bɛ ne ra Kibaro Diman fɔri ko ra: dugubakɔnɔmɔgɔw, ani kongosomɔgɔw, mɔgɔ karanninw, ani mɔgɔ karanbariw bɛɛ.
14 Eu sou devedor, tanto a gregos como a bárbaros, tanto a sábios como a ignorantes.
15 O le kosɔn aw minw bɛ Rɔmu*, a lɔgɔ bɛ ne ra ka taga Kibaro Diman lase aw fana ma.
15 De modo que, quanto está em mim, estou pronto para anunciar o evangelho também a vós que estais em Roma.
16 Kibaro Diman fɔri maroya tɛ ne ra fiyewu; sebagaya lo Ala fɛ ka lanabagaw bɛɛ kisi, a kɔnna ka lase Yahudiyaw le ma; o kɔ, siya wɛrɛ mɔgɔw*.
16 Porque não me envergonho do evangelho, pois é o poder de Deus para salvação de todo aquele que crê; primeiro do judeu, e também do grego.
17 Sabu o Kibaro Diman le b’a fɔ ko Ala bɛ mɔgɔ jate mɔgɔ terennin ye; o bɛ kɛ lanaya dɔrɔn le sababu ra, k’a ta a damina ra fɔ a laban na, i n’a fɔ a sɛbɛra Kitabu kɔnɔ cogo min na, ko: «Mɔgɔ terennin bɛ ɲanamanya lanaya le sababu ra.»
17 Porque no evangelho é revelada, de fé em fé, a justiça de Deus, como está escrito: Mas o justo viverá da fé.
18 Ala bɛ a ta dimi lajigi mɔgɔw kan ka bɔ sankolo ra mɔgɔw ta Alaɲasiranbariya ni o ta terenbariyakow bɛɛ le kosɔn; o ta terenbariyakow kosɔn o mɔgɔw bɛ mɔgɔ tɔw bari ka can lɔn.
18 Pois do céu é revelada a ira de Deus contra toda a impiedade e injustiça dos homens que detêm a verdade em injustiça.
19 Kiti bɛ ben o kan, sabu mɔgɔ bɛ se ka min lɔn Ala ko ra, o ma dogo o ma; Ala yɛrɛ ka o yira o ra k’a gbɛya.
19 Porquanto, o que de Deus se pode conhecer, neles se manifesta, porque Deus lho manifestou.
20 Ala yɛrɛ bɛ cogo min na, mɔgɔ si tɛ se k’a ye a ɲa ra; nka kabini dunuɲa dantuma a ka fɛn minw dan, a ta sebagaya banbari, ani a ta Alaya, o bɛɛ bɛ lɔn k’a gbɛya o fɛnw le fɛ.
20 Pois os seus atributos invisíveis, o seu eterno poder e divindade, são claramente vistos desde a criação do mundo, sendo percebidos mediante as coisas criadas, de modo que eles são inescusáveis;
21 Jo tɛna kɛ o fɛ Ala ɲa kɔrɔ, sabu o ka Ala lɔn, nka o ma sɔn k’a bonya i n’a fɔ Ala, o tɛ baraka la a ye fana. O ta miiriyaw ye fu le ye; o kosɔn o jusukun hakirintanw blara dibi ra.
21 porquanto, tendo conhecido a Deus, contudo não o glorificaram como Deus, nem lhe deram graças, antes nas suas especulações se desvaneceram, e o seu coração insensato se obscureceu.
22 O bɛ o yɛrɛ jate mɔgɔ hakiritigiw ye, k’a sɔrɔ nalomanw lo.
22 Dizendo-se sábios, tornaram-se estultos,
23 Nɔɔrɔtigi Ala min tɛ sa ka ye, sani o ye o bato, o ka yirimɔgɔninw le lalaga, ani kɔnɔw bisigiyaw, ani sogo sen naaniw, ani fɛn fofotaw, ka o fɛnw bato, nin tɛ o fɛn minw na.
23 e mudaram a glória do Deus incorruptível em semelhança da imagem de homem corruptível, e de aves, e de quadrúpedes, e de répteis.
24 O kosɔn Ala ka o to o yɛrɛ ma o ta nɔgɔninyakow ra, ka kaɲa ni o yɛrɛ jusukun diyanyakow ye. O bɛ o yɛrɛ lanɔgɔ jatɔya ra o yɛrɛ ni ɲɔgɔn cɛ.
24 Por isso Deus os entregou, nas concupiscências de seus corações, à imundícia, para serem os seus corpos desonrados entre si;
25 O ka faninya bla Ala ta can nɔ ra. Ala ta danfɛnw, o bɛ olugu le bato ka baara kɛ o ye, ka danbaga Ala yɛrɛ to yi, an bɛ min tando tuma bɛɛ. Amina!
25 pois trocaram a verdade de Deus pela mentira, e adoraram e serviram à criatura antes que ao Criador, que é bendito eternamente. Amém.
26 O bɛɛ le kosɔn Ala ka o to o ta jarabijuguw boro marobariyakow ra. Ala ko min kana kɛ, o bɛ o le kɛ. O ta musow yɛrɛ ka o cɛw to yi, ka to ka jɛn ni ɲɔgɔn ye.
26 Pelo que Deus os entregou a paixões infames. Porque até as suas mulheres mudaram o uso natural no que é contrário à natureza;
27 Cɛw fana bɛ ten. O cɛɲɔgɔnw yɛrɛ nege gbankojugu o ra, o ka o musow to yi; cɛw yɛrɛ gbansan bɛ jɛn ni ɲɔgɔn ye. O kosɔn bɔnɔ bɛna o sɔrɔ ka kaɲa ni o yɛrɛ ta lafiriri ye.
27 semelhantemente, também os varões, deixando o uso natural da mulher, se inflamaram em sua sensualidade uns para como os outros, varão com varão, cometendo torpeza e recebendo em si mesmos a devida recompensa do seu erro.
28 I n’a fɔ o ma sɔn ka Ala lɔn, o kosɔn Ala ka o to o yɛrɛ ma ni o ta miirijuguw ye, janko ko min man kan ka kɛ, o ye o kɛ.
28 E assim como eles rejeitaram o conhecimento de Deus, Deus, por sua vez, os entregou a um sentimento depravado, para fazerem coisas que não convêm;
29 O jusukun fanin lo terenbariya suguya bɛɛ ra; o kɔnɔ ka jugu, o nata ka bon, ɲangboya bɛ o ra, o jusukun fanin lo celiya ra; mɔgɔfaga ka di o ye, ani kɛrɛ, ani nanbara; miiriyajuguw bɛ o kɔnɔ, ani nafigiya,
29 estando cheios de toda a injustiça, malícia, cobiça, maldade; cheios de inveja, homicídio, contenda, dolo, malignidade;
30 ani tɔgɔcɛnri; o tɛ Ala ko jate; o maro ka dɔgɔ, o bɛ waso, o bɛ o yɛrɛ bonya. O timina ka di kojugu ra, o tɛ o worobagaw kan mina.
30 sendo murmuradores, detratores, aborrecedores de Deus, injuriadores, soberbos, presunçosos, inventores de males, desobedientes ao pais;
31 Hakirintanw lo, o tɛ o ta layiriw dafa ka ye; o jusukun ka gbɛlɛn, o tɛ hina.
31 néscios, infiéis nos contratos, sem afeição natural, sem misericórdia;
32 K’a sɔrɔ o k’a lɔn cɔ ko Ala ta kiti bɛ yi: ko mɔgɔ minw bɛ o ko ɲɔgɔnw kɛ, olugu ka kan ni saya le ye. O bɛɛ n’a ta, o belen b’a kɛ; ka fara o bɛɛ kan, mɔgɔ wɛrɛ minw bɛ o kojugu ɲɔgɔnw kɛra, o mɔgɔw ko le ka di o ye.
32 os quais, conhecendo bem o decreto de Deus, que declara dignos de morte os que tais coisas praticam, não somente as fazem, mas também aprovam os que as praticam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.