Números 20
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 San karo fɔlɔ ra, Izirayɛli jama bɛɛ lajɛnnin sera Zini kongokolon kɔnɔ. O sigira Kadɛsi; Mariyamu sara o yɔrɔ le ra, a su donna yi le fana.
1 No primeiro mês todo o povo de Israel foi para o deserto de Zim e acampou em Cades. Ali Míriam morreu e foi sepultada.
2 Jama ma ji sɔrɔ o yɔrɔ ra. O ka ɲɔgɔn lajɛn ka wuri Musa ni Haruna kama.
2 Naquele lugar não havia água; por isso o povo se reuniu e começou a reclamar contra Moisés e Arão.
3 O ka kɛrɛ ɲini Musa fɛ; o k’a fɔ ko: «An balemaw sara tuma min na Matigi Ala ɲa kɔrɔ, hali an fana tun ye sa o tuma ra!»
3 Eles diziam: — Teria sido melhor se tivéssemos morrido na frente de Deus, o
4 O ko: «Mun kosɔn aw nana ni Matigi Ala ta mɔgɔw ye nin kongokolon kɔnɔ, ka na a to anw ni anw ta bɛganw bɛɛ ye sa yan?
4 Por que você trouxe o povo do Senhor para este deserto? Será que foi para morrermos junto com os nossos animais?
5 Mun kosɔn aw ka an labɔ Misiran ka na ni an ye nin yɔrɔjugu ra yan dɛ? Sɛnɛkɛyɔrɔ tɛ yan, torosun tɛ yan, rɛzɛnsun tɛ yan, gerenadisun tɛ yan, hali ji minta yɛrɛ tɛ yan.»
5 Por que você nos trouxe do Egito para este lugar terrível, onde não há cereais, nem figueiras, nem parreiras , nem romãs? E além de tudo não há água para beber!
6 Musa ni Haruna bɔra jama kɔrɔ, ka taga Ɲɔgɔnkunbɛn fanibon* donda ra. O ka o yɛrɛ firi dugu ma, ka o ɲa biri dugu ma; Matigi Ala ta nɔɔrɔ yirara o ra.
6 Então Moisés e Arão saíram dali, onde o povo estava, e foram para a porta da Tenda Sagrada . Eles se ajoelharam, encostaram o rosto no chão, e a glória do Senhor apareceu.
7 Matigi Ala kumana Musa fɛ, ko:
7 E o Senhor disse a Moisés:
8 «I ta bere ta, i ni i kɔrɔcɛ Haruna ye jama wele ka o lajɛn. Aw ye kuma farakuru fɛ o ɲana; ni o kɛra, ji bɛna bɔ farakuru ra. I bɛ ji seri ka bɔ farakuru ra k’a di jama ma, janko o ni o ta bɛganw ye min.»
8 — Pegue o bastão que está em frente da arca da aliança , e depois você e Arão reúnam o povo. E na frente de todos eles deem ordem à rocha, e dela sairá água. Assim, vocês tirarão água da rocha e darão de beber ao povo e também aos animais.
9 Musa ka bere ta Matigi Ala ɲa kɔrɔ, i n’a fɔ Matigi Ala tun k’a fɔ a ye cogo min na.
9 Então, como Deus havia ordenado, Moisés pegou o bastão que estava diante de Deus, o Senhor .
10 Musa ni Haruna ka jama wele ka o lajɛn farakuru ɲa fɛ. Musa k’a fɔ o ye ko: «Aw mɔgɔ murutininw, aw ye ne lamɛn. An bɛna ji bɔ nin farakuru le ra k’a di aw ma wa?»
10 Moisés e Arão reuniram o povo em frente da rocha, e Moisés disse: — Agora escute, gente rebelde! Será que vamos ter de fazer sair água desta rocha para vocês?
11 Musa k’a boro kɔrɔta ka farakuru bugɔ ni bere ye fɔ siɲaga fla. Ji caman woyora ka bɔ farakuru ra. Jama minna, bɛganw fana minna.
11 Moisés levantou a mão, bateu na rocha duas vezes com o bastão, e saiu muita água. E o povo e os animais beberam.
12 Nka Matigi Ala k’a fɔ Musa ni Haruna ye ko: «Aw ma la ne ta kuma ra, k’a yira Izirayɛlimɔgɔw ra, ko ne ye Ala saninman le ye; o ra, ne bɛ jamana min di nin jama ma, aw le tɛna o ladon o jamana ra tuun.»
12 Porém o Senhor disse a Moisés e a Arão: — Vocês não tiveram fé suficiente para fazer com que o povo de Israel reconhecesse o meu santo poder e por isso vocês não vão levá-los para a terra que prometi dar a eles.
13 Ayiwa, o ji tɔgɔ le lara ko Meriba ta ji, ko sabu Izirayɛlimɔgɔw ka kɛrɛ ɲini Matigi Ala fɛ, Matigi Ala fana k’a ta saninmanya yira o cɛ ra.
13 Isso aconteceu em Meribá , onde o povo de Israel reclamou contra Deus, o Senhor , e onde Deus lhes deu uma prova do seu santo poder.
14 Ka Izirayɛlimɔgɔw to Kadɛsi, Musa ka ciraden dɔw ci ka taga Edɔmu masacɛ fɛ, ka taga a fɔ a ye ko: «I balemaw, Izirayɛlimɔgɔw ko: ‹Tɔɔrɔ minw sera an ma, i yɛrɛ ka o bɛɛ lɔn.
14 Da cidade de Cades, Moisés enviou alguns mensageiros que foram dizer ao rei de Edom o seguinte: — Esta mensagem é dos seus parentes , as
15 « ‹An bɛmaw tun tagara Misiran. Anw tora yi ka san caman kɛ. Nka Misirankaw ka anw ni an bɛmaw minako juguya kosɛbɛ.
15 e sabe como os nossos antepassados foram para o Egito, onde vivemos muitos anos. Os egípcios maltrataram os nossos antepassados e a nós,
16 Nka an kulera ka Matigi Ala daari minkɛ, a ka an kulekan mɛn. A ka mɛlɛkɛ dɔ ci ka na an bɔsi ka an labɔ Misiran. Sisan an ye nin ye Kadɛsi, dugu min bɛ i ta jamana dan na.
16 e por isso pedimos a Deus, o Senhor , que nos socorresse. Ele ouviu o nosso pedido e mandou um anjo que nos tirou do Egito. Agora estamos na cidade de Cades, na fronteira do seu país.
17 O ra, sabari k’a to an ye i ta jamana cɛtigɛ. An tɛna don aw ta foro si ra, an tɛna don aw ta rɛzɛnforo si ra, an tɛna aw ta kɔlɔn si ji min. An bɛna masacɛ ta sirabajuru kelen le ta; an tɛ jɛngɛ ka taga an kininboro fɛ walama ka taga an numanboro fɛ, fɔ ka taga an bɔ i ta jamana kɔnɔ.› »
17 Por favor, deixe-nos passar pela sua terra. Nós e o nosso gado não sairemos da estrada, nem entraremos nos campos ou nas plantações de uvas de vocês. E não beberemos água dos poços. Enquanto estivermos no seu país, ficaremos na estrada principal.
18 Edɔmu masacɛ ka o jaabi ko: «Aw tɛ tɛmɛ ne ta jamana ra. Ni aw ka tɛmɛ ne ta jamana ra, ne bɛ bɔ aw kama ni kɛrɛkɛmuru ye.»
18 Porém o rei de Edom respondeu: — Nós não vamos deixar que vocês passem pelo nosso país. Se tentarem fazer isso, marcharemos contra vocês e os atacaremos.
19 Izirayɛlimɔgɔw k’a fɔ Edɔmu masacɛ ye tuun ko: «An bɛna tɛmɛ siraba le fɛ. Ni anw ni an ta bɛgan dɔ ka i ta ji dɔ min, an bɛna o sara. An b’a fɛ ka tagama ka tɛmɛ dɔrɔn le. An tɛna foyi wɛrɛ kɛ o kɔ.»
19 Então o povo de Israel disse: — Ficaremos na estrada principal e, se nós ou os nossos animais beberem água de vocês, pagaremos o preço dela. Somente queremos passar a pé.
20 Edɔmu masacɛ ko: «Aw tɛ tɛmɛ yan.» O kɔ, Edɔmukaw bɔra ka na Izirayɛlimɔgɔw kama ni kɛrɛkɛjamaba ye; o baraka tun ka bon kosɛbɛ.
20 O rei de Edom respondeu: — Não. Vocês não passarão! Aí os edomitas vieram com um exército poderoso para atacar o povo de Israel.
21 Edɔmukaw ma sɔn Izirayɛlimɔgɔw ye tɛmɛ o ta jamana ra minkɛ, Izirayɛlimɔgɔw faranna ka sira wɛrɛ ta.
21 Assim, os edomitas não deixaram que os israelitas passassem pelo seu país, e por isso os israelitas foram por outro caminho.
22 Izirayɛli jama bɛɛ lajɛnnin bɔra Kadɛsi ka taga se Hɔri kuru ma.
22 Todo o povo de Israel saiu da cidade de Cades e chegou até o monte Hor,
23 Matigi Ala k’a fɔ Musa ni Haruna ye Hɔri kuru kɛrɛ fɛ, Edɔmu jamana dan na, ko:
23 na fronteira de Edom. Ali o Senhor Deus disse a Moisés e a Arão:
24 «Haruna bɛna sa ka taga fara a bɛma tɔw kan; ne bɛ jamana min di Izirayɛlimɔgɔw ma, a tɛna don o jamana ra, sabu ne tun ka ci min fɔ aw ye Meriba ta ji yɔrɔ ra, aw fla bɛɛ murutira, aw ma o ci kɛ a cogo ra.
24 — Arão não entrará na terra que eu prometi dar aos israelitas. Ele vai morrer porque, no caso da água de Meribá, vocês se revoltaram contra as minhas ordens.
25 Ele Musa, ele ye Haruna ni a dencɛ Elehazari ta, ka yɛlɛn ni o ye Hɔri kuru kan.
25 Traga Arão e Eleazar, o filho dele, e mande que subam o monte Hor.
26 I bɛ Haruna ta sarakalasebagaya faniw bɔ a ra, ka o don a dencɛ Elehazari ra. Haruna bɛna sa o yɔrɔ le ra, ka taga fara a bɛma tɔw kan.»
26 Depois tire as roupas de Arão e vista em Eleazar. Arão vai morrer ali.
27 Matigi Ala ka min fɔ, Musa ka o kɛ. O bɛɛ yɛlɛnna Hɔri kuru kan jama bɛɛ ɲa na.
27 Moisés fez como o Senhor havia mandado. Eles subiram o monte Hor diante de todo o povo.
28 Musa ka Haruna ta sarakalasebagaya faniw bɔ a ra, ka o don a dencɛ Elehazari ra. Haruna sara kuru kunna yi. Musa ni Elehazari jigira ka bɔ kuru kan.
28 Moisés tirou as roupas de sacerdote que Arão vestia e pôs em Eleazar. E Arão morreu bem no alto do monte. Depois Moisés e Eleazar desceram dali.
29 Jama k’a ye ko Haruna sara minkɛ, o k’a su kasi fɔ tere bisaba.
29 Quando o povo soube que Arão havia morrido, todos ficaram de luto trinta dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.