Números 14
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC
1 O lon su fɛ, Izirayɛli jama bɛɛ ka o kan kɔrɔta ka kasi ni kanba ye.
1 Toda a assembléia pôs-se a gritar e chorou aquela noite.
2 O ka Musa ni Haruna jaraki; jama bɛɛ k’a fɔ o ma ko: «E, hali an tun ye sa Misiran sa, walama kongokolon kɔnɔ!
2 Todos os israelitas murmuraram contra Moisés e Aarão, dizendo: "Oxalá tivéssemos morrido no Egito ou neste deserto!
3 Mun le kosɔn Matigi Ala bɛ tagara ni an ye nin jamana ra dɛ, k’a to o ye an faga ni kɛrɛkɛmuru ye? O bɛna an musow ni an denw mina. Ni an sekɔra Misiran, o tɛna fisaya an ma wa?»
3 Por que nos conduziu o Senhor a esta terra para morrermos pela espada? Nossas mulheres e nossos filhos serão a presa do inimigo. Não seria melhor que voltássemos para o Egito?"
4 O k’a fɔ ɲɔgɔn ye ko: «An ye mɔgɔ dɔ ɲanawoloma ka o kɛ an ɲamɔgɔ ye, ka sekɔ ka taga Misiran!»
4 E diziam uns para os outros: "Escolhamos um chefe e voltemos para o Egito."
5 Musa ni Haruna k’a ye ten minkɛ, o ka o yɛrɛ firi dugu ma, ka o ɲa biri dugu ma Izirayɛli jama bɛɛ lajɛnnin ɲa kɔrɔ.
5 Moisés e Aarão caíram com o rosto por terra diante de toda a assembléia dos israelitas.
6 Nuni dencɛ Yosuwe ni Yefune dencɛ Kalɛbu, olugu minw tun tagara jamana yaala fana, olugu dimina ka o ta deregew mina ka o faran.
6 Josué, filho de Nun, e Caleb, filho de Jefoné, que tinham explorado a terra,
7 O k’a fɔ Izirayɛli jama bɛɛ ye ko: «An donna jamana min kɔnɔ k’a yaala, o jamana ka ɲi kosɛbɛ.
7 rasgaram as suas vestes e disseram a toda a assembléia dos israelitas: "A terra que percorremos é muito boa.
8 Ni a diyara Matigi Ala ye, a bɛna taga an ladon o jamana ra, k’a di an ma; nɔnɔ ni li bɛ woyo o jamana ra.
8 Se o Senhor nos for propício, introduzir-nos-á nela e no-la dará; é uma terra onde corre leite e mel.
9 Nka aw kana muruti Matigi Ala kama, aw ja kana tigɛ nin jamana mɔgɔw kosɔn; sabu an bɛna o bɛɛ latunu ka bɔ yi. Kɔrɔsibaga tɛ olugu fɛ min bɛ se ka o tanga, k’a sɔrɔ Matigi Ala bɛ ni anw ye. O ra, aw kana siran o ɲa.»
9 Somente não vos revolteis contra o Senhor, e não tenhais medo do povo dessa terra: devorá-lo-emos como pão. Não há mais salvação para eles, porque o Senhor está conosco. Não tenhais medo deles."
10 O ka o fɔ minkɛ, jama bɛɛ lajɛnnin wurira ko o bɛ o bon nin kabakuru ye. O wagati yɛrɛ ra, Matigi Ala nɔɔrɔ yirara Ɲɔgɔnkunbɛn fanibon* kunna Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ɲa na.
10 Toda a assembléia estava a ponto de apedrejá-los, quando a glória do Senhor apareceu sobre a tenda de reunião a todos os israelitas.
11 Matigi Ala k’a fɔ Musa ye ko: «Wagati juman le nin mɔgɔw bɛna ne mafiyɛnyari dabla dɛ? Ne ka kabakoba minw bɛɛ kɛ o cɛ ra, wagati juman le o bɛna o hakiri to o ra, ka la ne ra?
11 O Senhor disse a Moisés: "Até quando me desprezará esse povo? Até quando não acreditará em mim, apesar de todos os prodígios que fiz no meio dele?
12 Ne bɛna banajuguw lase o ma, ka o halaki. Nka ne bɛna ele Musa ta duruja kɛ siya dɔ ye, min ka bon, ani min baraka ka bon ni olugu ta ye.»
12 Vou destruí-lo, ferindo-o de peste, mas farei de ti uma nação maior e mais poderosa do que ele."
13 Musa ka Matigi Ala jaabi ko: «O tuma i ka nin mɔgɔw labɔ Misiranka minw cɛ ra i ta sebagaya baraka ra, olugu bɛna nin ko mɛn.
13 Moisés disse ao Senhor: "Os egípcios viram que, por vosso poder, tirastes este povo do meio deles e o disseram aos habitantes dessa terra.
14 Olugu fana bɛna o ko fɔ yan jamana mɔgɔw ye. K’a sɔrɔ olugu k’a mɛn ko ele Matigi Ala bɛ ni nin mɔgɔw ye, ko i bɛ i yɛrɛ yira o ra ɲa ni ɲa, ko i bɛ kɛ sankaba jamijan na tere fɛ, janko ka sira yira o ra, ko i bɛ kɛ tasumamana jamijan na su fɛ, ka bla o ɲa, ka taga.
14 Todo mundo sabe, ó Senhor, que estais no meio desse povo, e sois visto face a face, ó Senhor, que vossa nuvem está sobre eles e marchais diante deles de dia numa coluna de nuvem, e de noite numa coluna de fogo.
15 Ayiwa, ni i ka na nin mɔgɔw bɛɛ faga yɔrɔnin kelen na tan, siya minw ka i ko mɛn, olugu bɛna a fɔ ko:
15 Se fizerdes morrer todo esse povo, as nações que ouviram falar de vós dirão:
16 ‹Matigi Ala karira nin mɔgɔw ye ko a bɛna jamana min di o ma, a ma na se ka o ladon o jamana ra tuun. O kosɔn a ka o bɛɛ faga kongokolon kɔnɔ.›
16 o Senhor foi incapaz de introduzir o povo na terra que lhe havia jurado dar, e exterminou-o no deserto.
17 O ra, ne bɛ i daari Matigi Ala, ko i ye i ta sebagaya yira, i n’a fɔ i tun k’a fɔ cogo min na, ko:
17 Agora, pois, rogo-vos que o poder do Senhor se manifeste em toda a sua grandeza, como o dissestes:
18 ‹Matigi Ala tɛ dimi joona; a ta ɲumanya ka bon. A bɛ terenbariya ni hakɛkow yafa mɔgɔw ma. Nka a tɛ kojugukɛbaga jarakibari to. A bɛ faw ta hakɛw bɔ o denw na, fɔ ka taga se o ta duruja sabanan ni a naaninan ma.›
18 O Senhor é lento para a cólera e rico em bondade; ele perdoa a iniqüidade e o pecado, mas não tem por inocente o culpado, e castiga a iniqüidade dos pais nos filhos até a terceira e a quarta geração.
19 O kosɔn, Matigi Ala, i ta ɲumanyaba kosɔn, nin mɔgɔw ta terenbariya yafa o ma, i n’a fɔ i yafara o ma cogo min na kabini an bɔra Misiran fɔ ka na se yan.»
19 Perdoai o pecado desse povo segundo a vossa grande misericórdia, como já o tendes feito desde o Egito até aqui."
20 Matigi Ala ko: «Ne bɛ yafa o ma ka kaɲa ni i ta kuma ye.
20 O Senhor respondeu: "Eu perdôo, conforme o teu pedido.
21 Nka ne bɛ kari ko sigiya t’a ra, ne le ye Ala ɲanaman ye, ani i n’a fɔ ne Matigi Ala ta bonya ka dugukolo yɔrɔ bɛɛ fa,
21 Mas, pela minha vida e pela minha glória que enche toda a terra,
22 nin mɔgɔ minw ka ne ta nɔɔrɔ ye, ani ne ka kabako minw kɛ Misiran, ani kongokolon kɔnɔ, o minw sigiyara ne ra ka se fɔ siɲaga tan, minw ma sɔn ka ne lamɛn,
22 nenhum dos homens que viram a minha glória e os prodígios que fiz no Egito e no deserto, que me provocaram já dez vezes e não me ouviram,
23 o si ɲa tɛna nin jamana ye, ne tun ka jamana min layiri ta o bɛmaw ye; min o min ka ne mafiyɛnya, o si tɛna o jamana ye.
23 verá a terra que prometi com juramento aos seus pais. Nenhum daqueles que me desprezaram a verá.
24 Nka i n’a fɔ ne ta baaraden Kalɛbu ta miiriya ni tɔw ta ma kɛ kelen ye, ani i n’a fɔ a ka ne ta sira tagama ni a jusukun bɛɛ ye, o kosɔn a tagara o jamana min yaala, ne bɛna a ladon o jamana ra; o jamana bɛna kɛ a ta durujaw ta ye.
24 Quanto ao meu servo Caleb, porém, que animado de outro espírito me obedeceu fielmente, eu o introduzirei na terra que ele percorreu, e a sua posteridade a possuirá.
25 Ayiwa, Amalɛkikaw, ani Kanaanakaw siginin bɛ dingakɔnɔyɔrɔ ra. Sini aw ye sekɔ ka taga kongokolon kɔnɔ tuun, Kɔgɔjiwulen fan na.»
25 Visto que os amalecitas e os cananeus habitam no vale, voltai amanhã e parti para o deserto em direção ao mar Vermelho."
26 Matigi Ala k’a fɔ Musa ni Haruna ye tuun ko:
26 O Senhor disse a Moisés e a Aarão:
27 «Nin mɔgɔjuguw bɛna ne mafiyɛnyari dabla wagati juman le? Sabu Izirayɛlimɔgɔw bɛ mafiyɛnyakan minw fɔra, ne ka o mafiyɛnyakanw mɛn.
27 "Até quando sofrerei eu essa assembléia revoltada que murmura contra mim? Ouvi as murmurações que os israelitas proferem contra mim.
28 O kosɔn, a fɔ o ye ko Matigi Ala ko: ‹Ne bɛ kari ko sigiya t’a ra, ne le ye Ala ɲanaman ye, ko ne toro ka kuma min mɛn aw fɛ, ne bɛna o le kɛ aw ra.
28 Dir-lhes-ás: juro por mim mesmo, diz o Senhor, tratar-vos-ei como vos ouvi dizer.
29 O tun ka aw minw bɛɛ jate, aw minw ka san mugan sɔrɔ, ani minw tɛmɛna o kan, aw minw ka ne mafiyɛnya, aw bɛɛ bɛna benben ka sa kongokolon kɔnɔ.
29 Vossos cadáveres cairão nesse deserto. Todos vós que fostes recenseados da idade de vinte anos para cima, e que murmurastes contra mim,
30 Ne tun karira ko ne bɛna aw sigi jamana min na, aw si tɛna don o jamana ra, fɔ Yefune dencɛ Kalɛbu, ani Nuni dencɛ Yosuwe.
30 não entrareis na terra onde jurei estabelecer-vos, exceto Caleb, filho de Jefoné, e Josué, filho de Nun.
31 Aw tun ko mɔgɔw bɛna aw den minw mina, ne bɛna olugu le ladon o jamana kɔnɔ; aw banna o jamana min na, olugu le bɛna taga o diyabɔ.
31 Todavia, introduzirei nela os vossos filhinhos, dos quais dizíeis que seriam a presa do inimigo, e eles conhecerão a terra que desprezastes.
32 Nka aw yɛrɛ kɔni, aw bɛna benben ka sa kongokolon kɔnɔ yan.
32 Quanto a vós, os vossos cadáveres ficarão nesse deserto,
33 Aw denw bɛna bɛganw gbɛn kongokolon kɔnɔ yan fɔ san binaani; aw ta terenbariyaw hakɛ bɛna bɔ olugu ra, fɔ ka taga a to aw bɛɛ ye benben ka sa kongokolon kɔnɔ.
33 onde os vossos filhos guardarão os seus rebanhos durante quarenta anos, pagando a pena de vossas infidelidades, até que vossos cadáveres apodreçam no deserto.
34 Aw ka tere binaani le kɛ ka jamana yaala; aw ta terenbariyaw hakɛ bɛna bɔ aw ra fɔ san binaani fana. Tere kelen kelen bɛɛ bɛ kɛ san kelen ye. Ni o kɛra, fɛn min tɔgɔ ye ko ka ban ne ta ma, aw bɛna o silɔn.
34 Explorastes a terra em quarenta dias; tantos anos quantos foram esses dias pagareis a pena de vossas iniqüidades, ou seja, durante quarenta anos, e vereis o que significa ser objeto de minha vingança.
35 « ‹Ne Matigi Ala, ne kumana; sigiya t’a ra, ne bɛna nin kow kɛ nin mɔgɔjuguw ra, sabu o bɛnna kelen ma ka wuri ne kama. O bɛɛ bɛna benben nin kongokolon kɔnɔ yan ka sa.› »
35 Eu, o Senhor, o disse. Eis como hei de tratar essa assembléia rebelde que se revoltou contra mim. Eles serão consumidos e mortos nesse deserto!"
36 Ayiwa, a kɛra ten, Musa tun ka mɔgɔ minw ci ka taga jamana yaala, o mɔgɔw ra minw tun sekɔra ka na jamana cogo lakari k’a juguya ka o kibarojugu janjan, k’a to mɔgɔw ka Musa mafiyɛnya,
36 Os homens que Moisés tinha enviado a explorar a terra e que, depois de terem voltado, tinham feito murmurar contra ele toda a assembléia,
37 o mɔgɔ minw tun ka jamana ta ko lakari k’a juguya, olugu barara ka sa yɔrɔnin kelen na Matigi Ala ɲa kɔrɔ.
37 depreciando a terra, morreram feridos por uma praga, diante do Senhor.
38 O mɔgɔ minw bɛɛ tun tagara jamana yaala, o mɔgɔw ra, Nuni dencɛ Yosuwe, ani Yefune dencɛ Kalɛbu dɔrɔn le ma sa.
38 Somente Josué, filho de Nun, e Caleb, filho de Jefoné, sobreviveram entre todos os que tinham explorado a terra.
39 Ayiwa, Musa ka o kow lakari Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ye minkɛ, o jusu kasira kosɛbɛ.
39 Moisés referiu tudo isso aos filhos de Israel, e o povo ficou profundamente desolado.
40 O dugusagbɛ sɔgɔmada joona fɛ, o wurira ka kɛ yɛlɛn ye ka taga kuruyɔrɔw fan na. O ko: «An ka jurumun kɛ; Matigi Ala ka yɔrɔ min layiri ta an ye, sisan an b’a fɛ ka taga yi.»
40 Levantaram-se de madrugada e se puseram a caminho para o cimo do monte dizendo: "Estamos prontos a subir para o lugar de que falou o Senhor, porque pecamos."
41 Musa ko o ma ko: «Mun kosɔn aw bɛ Matigi Ala ta kuma sɔsɔ? Nin ko tɛna ɲa.
41 Moisés disse-lhes: "Por que transgredis a ordem do Senhor? Isto não será bem sucedido.
42 Aw kana taga, sabu Matigi Ala tɛ ni aw ye. Aw juguw bɛna aw kɛrɛ ka se aw ra;
42 Não subais; sereis derrotada por vossos inimigos, pois o Senhor não está no meio de vós.
43 sabu Amalɛkikaw ni Kanaanakaw bɛna lɔ aw ɲa, ka aw kɛrɛ, ka aw faga ni kɛrɛkɛmuru ye. Matigi Ala tɛna kɛ ni aw ye, sabu aw banna Matigi Ala ra.»
43 Os amalecitas e os cananeus estão diante de vós, e sucumbireis sob a sua espada, porque vos desviasses do Senhor. O Senhor não estará convosco."
44 O bɛɛ n’a ta, Izirayɛlimɔgɔw ka o kun gbɛlɛya ka kɛ yɛlɛn ye ka taga kuruyɔrɔw ra. Nka Matigi Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu* ma bɔ a sigiyɔrɔ ra, Musa fana ma bɔ a sigiyɔrɔ ra.
44 Eles obstinaram-se em querer subir até o cimo do monte; a arca da aliança do Senhor, porém, e Moisés, não saíram do acampamento.
45 Amalɛkikaw ni Kanaanaka minw siginin bɛ o kuruyɔrɔw ra, olugu nana ben o kan, ka o gbɛn ka taga fɔ Hɔrima.
45 Então os amalecitas e os cananeus, que habitavam nessa montanha, desceram e, tendo-os batido e retalhado, perseguiram-nos até Horma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.