Neemias 8
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 O kɔ, jama bɛɛ tagara lajɛn i ko mɔgɔ kelen Jiw ta donda yɔrɔ ra. O k’a fɔ sariya karamɔgɔ Ɛsidarasi ye ko a ye na ni Musa ta sariya kitabu ye, Matigi Ala tun ka o sariya min di Izirayɛlimɔgɔw ma.
1 Já no sétimo mês, todo o povo de Israel estava morando nas suas cidades. No dia primeiro desse mês, todos se reuniram em Jerusalém, na praça em frente ao Portão das Águas. Então pediram a Esdras, o sacerdote e mestre da Lei , que trouxesse o Livro da Lei que o Senhor Deus tinha dado ao povo de Israel por meio de Moisés.
2 Ayiwa, sarakalasebaga* Ɛsidarasi nana ni o sariya kitabu ye jama ɲa kɔrɔ. O jama tun ye cɛw, ani musow ye, ani min o min tun bɛ se ka karan faamu. O kɛra san karo wolonflanan tere fɔlɔ le ra.
2 Esdras levou o livro para o lugar onde o povo estava reunido: os homens, as mulheres e as crianças que já tinham idade para entender.
3 A ka kitabu karan k’a ta sɔgɔma joona fɛ, fɔ ka taga tere se kuncɛ. A tun bɛ Ji ta Donda yɔrɔ ɲa fɛ; cɛw, ani musow, ani min o min tun bɛ se ka karan faamu, a tun lɔnin bɛ olugu bɛɛ ɲa kɔrɔ. Mɔgɔw bɛɛ tun ka o toro malɔ janko ka sariya kitabu karan lamɛn.
3 E ali, na praça em frente ao portão, Esdras leu a Lei para o povo, desde o nascer do sol até o meio-dia. E todos ouviram com atenção.
4 O tun ka lɔyɔrɔ dɔ lalaga ni yiri ye o lon kama; Ɛsidarasi yɛlɛnna ka lɔ o kan. Matitiya ni Sema ni Anaya ni Huri ni Hilikiya ni Maseya, olugu tun bɛ Ɛsidarasi kɔrɔ, a kininboroyanfan fɛ; Pedaya ni Misahɛli ni Malikiya ni Hasumu ni Hasibadana ni Jakariya ni Mesulamu, olugu tun bɛ a numanboroyanfan fɛ.
4 Esdras estava de pé num estrado de madeira que havia sido feito para aquela ocasião. À direita de Esdras estavam de pé os seguintes homens: Matitias, Sema, Anaías, Urias, Hilquias e Maaseias. E de pé à sua esquerda estavam: Pedaías, Misael, Malquias, Hasum, Hasbadana, Zacarias e Mesulã.
5 Ɛsidarasi ka kitabu dayɛlɛ; jama bɛɛ tun ɲa b’a ra, sabu ale tun lɔnin bɛ o bɛɛ san fɛ. A ka kitabu dayɛlɛ minkɛ, jama bɛɛ wurira ka lɔ.
5 Esdras ficou ali no estrado acima do povo, e todos olhavam para ele. Quando abriu o livro, todos se levantaram,
6 Ɛsidarasi ka baraka la Matigi Ala ye, Alaba. Jama bɛɛ ka o boro lawuri san fɛ, k’a lamina k’a fɔ ko «Amina, amina!» O ka o kinbiri gban ka o ɲa biri dugu ma Matigi Ala ɲa kɔrɔ.
6 e Esdras disse: — Louvem o Todo o povo levantou os braços e respondeu: — Aí se ajoelharam e, com o rosto encostado na terra, adoraram a Deus, o
7 O tuma, Yosuwe ni Bani ni Serebiya ni Yamini ni Akubu ni Sabetayi ni Hodiya ni Maseya ni Kelita ni Azariya ni Yozabadi ni Hanan ni Pelaya, ani Levi* ta mɔgɔ tɔw, olugu ka sariya ta kumaw ɲafɔ mɔgɔw ye, ka mɔgɔw lɔnin to.
7 Depois se levantaram e ficaram nos seus lugares. Então os levitas explicaram a Lei para o povo. Os levitas eram: Jesua, Bani, Serebias, Jamim, Acube, Sabetai, Hodias, Maaseias, Quelita, Azarias, Jozabade, Hanã e Pelaías.
8 O tun bɛ Ala ta sariya kitabu karanna k’a gbɛya, ka to k’a kɔrɔ fɔ, janko min bɛ karanna, mɔgɔw ye o faamu.
8 Eles iam lendo o Livro da Lei e traduzindo ; e davam explicações para que o povo entendesse o que era lido.
9 Ayiwa, mɔgɔw ka sariya ta kumaw mɛn minkɛ, o kasira. O ra, Nehemi min tun ye jamanatigi ye, ani Ɛsidarasi min tun ye sarakalasebaga ani sariya karamɔgɔ ye, ani Levi ta mɔgɔ minw tun bɛ jama karanna, olugu k’a fɔ jama ye ko: «Bi lon blara danna Matigi Ala ye, aw ta Ala; aw kana aw ɲanasisi ka kasi!»
9 Quando ouviram a leitura da Lei, eles ficaram tão comovidos, que começaram a chorar. Então Neemias, o governador, e Esdras, o sacerdote e mestre da Lei, e os levitas que estavam ali explicando a Lei disseram a todo o povo: — Este dia é sagrado para o
10 Ɛsidarasi k’a fɔ o ye tuun ko: «Aw ye taga, ka taga sogo tɔrɔninw domu, ka minnifɛn dimanw min; minw ma foyi sɔrɔ k’a tobi, aw ye dɔ ci olugu ma, sabu bi lon blara danna an Matigi le ye. Aw kana aw jusu kasi, sabu Matigi Ala bɛ ɲagari min di aw ma, o le bɛ aw ta baraka ye.»
10 Vão agora para casa e façam uma festa. Repartam a sua comida e o seu vinho com quem não tiver nada preparado. Este dia é sagrado para o nosso Deus; portanto, não fiquem tristes. A alegria que o Senhor dá fará com que vocês fiquem fortes.
11 Levi ta mɔgɔw fana kumana jama fɛ ka o jusu suma; o ko: «Aw ye je, sabu bi ye lon saninman le ye; aw kana aw jusu kasi!»
11 Os levitas foram pelo meio do povo, acalmando-os e dizendo que não ficassem tristes num dia tão santo.
12 O fɔra minkɛ, jama bɛɛ tagara, ka taga domuni kɛ ka min, ka domuniw ci o sigiɲɔgɔnw ma. O ka ɲanagbɛw kɛ ka ɲagari kosɛbɛ, sabu kuma minw tun fɔra o ye, o tun ka o faamu kosɛbɛ.
12 Então todos foram para casa, e comeram, e beberam alegremente. E o que eles tinham repartiram com os outros porque entenderam o que havia sido lido para eles.
13 Ayiwa, o lon dugusagbɛ, gbatigiw, ani mɔgɔ tɔw bɛɛ, ani sarakalasebagaw*, ani Levi* ta mɔgɔw tagara lajɛn sariya karamɔgɔ Ɛsidarasi kɔrɔ; o ka sariya ta kumaw sɛgɛsɛgɛ kosɛbɛ.
13 No dia seguinte, os chefes dos grupos de famílias e os sacerdotes e os levitas foram aonde Esdras estava, a fim de estudarem com ele os ensinamentos da Lei .
14 O k’a ye ko Matigi Ala tun ka o sariya min fɔ Musa ye k’a lase mɔgɔw ma, ko a sɛbɛra o sariya ra ko Izirayɛlimɔgɔw tun ka kan ka ɲanagbɛ dɔ kɛ san karo wolonflanan na, ani ko o tun ka kan ka si gbataw le kɔrɔ o ɲanagbɛ wagati ra,
14 E acharam escrito nela que o Senhor Deus havia mandado por meio de Moisés que o povo de Israel morasse em cabanas durante a Festa das Barracas .
15 ani ko o tun ka kan ka nin kumaw fɔ, k’a lase o ta duguw bɛɛ ra, ani Zeruzalɛmu, k’a fɔ mɔgɔw ye ko: «Aw ye bɔ ka taga kuruyɔrɔw ra, ka taga forokɔnɔ oliviyew ta yiriborow, ani kongo oliviyew ta yiriborow tigɛ ka na, ani mirite yiriflaburuw, ani tamaro flaburuw, ani yiri tuninw flaburuw, ka na gbataw lalaga, i n’a fɔ a sɛbɛra cogo min na.»
15 Então, em toda a cidade de Jerusalém e em todas as outras cidades e povoados, mandaram avisar o seguinte: — Saiam para os morros e tragam galhos de pinheiros, oliveiras,
16 A kɛra ten minkɛ, mɔgɔw bɔra ka taga o yiriborow ɲini ka na. O nana gbataw lɔlɔ o ta sow sanfɛyɔrɔw ra, ani o ta luw kɔnɔ, ani Ala ta batoso luw kɔnɔ, ani Ji ta donda yɔrɔ ra, ani Efirayimu ta donda yɔrɔ ra.
16 Então todo o povo saiu e trouxe galhos de árvores. Em seguida eles construíram cabanas no terraço das suas casas, nos seus quintais, nos pátios do Templo, na praça do Portão das Águas e na praça do Portão de Efraim.
17 Jama min bɛɛ tun nana ka bɔ Babilɔni, olugu bɛɛ ka gbataw lɔ; o sira o gbataw kɔrɔ.
17 Todos os que haviam voltado do cativeiro construíram cabanas e moraram nelas. Desde o tempo de Josué, filho de Num, esta era a primeira vez que faziam isso, e todos estavam muito alegres.
18 Ɛsidarasi tun bɛ Ala ta sariya kitabu karan o ye lon bɛɛ, k’a ta ɲanagbɛ lon fɔlɔ ra, ka taga a bla a lon laban na. O ka o ɲanagbɛ kɛ fɔ tere wolonfla. A tere seeginan, o ka jamalajɛnba kɛ ka Ala bato, ka kaɲa ni sariya ye.
18 Todos os dias, desde o primeiro até o último dia da festa, foi lida uma parte da Lei de Deus. Eles festejaram durante sete dias, e no oitavo dia houve uma reunião solene para terminar a festa, como mandava a Lei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.