Mateus 9
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB
1 Yesu donna kurun dɔ kɔnɔ, ka ba tigɛ ka sekɔ ka na a ta dugu ra.
1 E entrando Jesus num barco, passou para o outro lado, e chegou à sua própria cidade.
2 A sera minkɛ, mɔgɔ dɔw ka murugu dɔ ta ni a ta lanan ye ka na ni a ye a fɛ. Yesu k’a ye ko o mɔgɔw tun lara ale ra minkɛ, a ko murugu ma ko: «Ne dencɛ, i jigi kana tigɛ, i ta jurumunw yafara i ma.»
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, pois, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Tem ânimo, filho; perdoados são os teus pecados.
3 Yesu ka o fɔ minkɛ, sariya karamɔgɔ* dɔw ka kɛ a fɔ ye o yɛrɛ kɔnɔ ko: «Cɛ nin ka Ala tɔgɔ cɛn.»
3 E alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Yesu fana ka o ta miiriya lɔn. A ko o ma ko: «Mun kosɔn nin miirijuguw ɲɔgɔn bɛ aw jusukun na?
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais o mal em vossos corações?
5 K’a fɔ murugu ma ko a ta jurumunw yafara a ma, walama k’a fɔ a ye ko a ye wuri ka tagama, aw ɲa na o fla ra juman le kɛ ka di?
5 Pois qual é mais fácil? dizer: Perdoados são os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Ayiwa, ne bɛna a yira aw ra bi ko ne Min kɛra Adamaden ye* ko se bɛ ne ye ka jurumun yafa dunuɲa kɔnɔ.» A ko murugu ma ko: «Wuri ka i ta lanan ta ka taga i ta so.»
6 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse então ao paralítico}: Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 Cɛ wurira ka a ta lanan ta ka taga a ta so.
7 E este, levantando-se, foi para sua casa.
8 Mɔgɔw ka o ye minkɛ, o siranna. O ka kɛ Ala tando ye, ko Ala ka nin ɲɔgɔn sebagayaba di adamaden ma.
8 E as multidões, vendo isso, temeram, e glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Yesu tagatɔ, a tɛmɛtɔ ka cɛ dɔ ye, min tɔgɔ tun ye ko Matiyu, a siginin bɛ ninsaraminabon na; Yesu ko a ma ko: «Tugu ne kɔ!» Matiyu wurira ka tugu Yesu kɔ.
9 Partindo Jesus dali, viu sentado na coletoria um homem chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Ayiwa, Yesu tun bɛ domuni na Matiyu ta bon kɔnɔ; ninsaraminabaga caman, ani mɔgɔ kɛwalejugu wɛrɛw fana nana sigi domuni na ni Yesu ye, ani a ta karamɔgɔdenw.
10 Ora, estando ele à mesa em casa, eis que chegaram muitos publicanos e pecadores, e se reclinaram à mesa juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Farisiw* ka o ye minkɛ, o ko Yesu ta karamɔgɔdenw ma ko: «Mun kosɔn aw karamɔgɔ bɛ domuni kɛ ni ninsaraminabagaw, ani mɔgɔ kɛwalejuguw ye?»
11 E os fariseus, vendo isso, perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com publicanos e pecadores?
12 Yesu ka o mɛn minkɛ, a ko: «Mɔgɔ minw ka kɛnɛ, olugu mako tɛ flakɛbaga ra; banabagatɔw le mako b’a ra.
12 Jesus, porém, ouvindo isso, respondeu: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos.
13 Kuma min fɔra, ko Ala ko: ‹Ka hina ɲɔgɔn na, ne Ala bɛ o le fɛ ka tɛmɛ saraka kan.› Aw ye taga o kuma karan ka a kɔrɔ lɔn. Ne ma na mɔgɔ terenninw wele; ne nana jurumuntɔw le wele.»
13 Ide, pois, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios. Porque eu não vim chamar justos, mas pecadores.
14 Ayiwa, Yuhana ta karamɔgɔdenw nana Yesu fɛ ka na a ɲininka. O ko a ma ko: «Mun kosɔn anw ni Farisiw*, anw bɛ to ka sun don, nka ele ta karamɔgɔdenw tɛ sun don?»
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, perguntando: Por que é que nós e os fariseus jejuamos, mas os teus discípulos não jejuam?
15 Yesu ka o jaabi ko: «Yala kɔɲɔcɛ teriw bɛ se ka o ɲa kumu k’a sɔrɔ o ni kɔɲɔcɛ bɛ ɲɔgɔn fɛ kɔɲɔya ra wa? O tɛ se ka kɛ! Nka lon min na o bɛna kɔɲɔcɛ ta ka bɔ o kɔrɔ, o lon na kɔni o bɛna sun don.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem porventura ficar tristes os convidados às núpcias, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 «Mɔgɔ si tɛ fanikura kɛ ka fani kɔrɔ bari, ni o tɛ, fanikura bɛ fani kɔrɔ sama ka a faran. A farancogo bɛ cɛjuguya ka tɛmɛ fɔlɔ ta kan.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em vestido velho; porque semelhante remendo tira parte do vestido, e faz-se maior a rotura.
17 Mɔgɔ si fana tɛ duvɛnkura kɛ forogokɔrɔw kɔnɔ. Ni o tɛ forogokɔrɔw bɛ faran, duvɛn bɛ bɔn, forogow fana tɛ foyi ɲa tuun. Duvɛnkura ka kan ka kɛ forogokuraw le kɔnɔ; ni o kɛra, i tɛ bɔnɔ a fla si ra.»
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; do contrário se rebentam, derrama-se o vinho, e os odres se perdem; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Ka Yesu to kuma ra mɔgɔw fɛ, Yahudiyaw ta kuntigi dɔ nana. A nana a kinbiri gban Yesu kɔrɔ ka a daari ko: «Ne denmusonin sara sisan, sabari ka na i boro la a kan ka a kunu.»
18 Enquanto ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um chefe da sinagoga e o adorou, dizendo: Minha filha acaba de falecer; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Yesu ni a ta karamɔgɔdenw wurira ka tugu cɛ kɔ.
19 Levantou-se, pois, Jesus, e o foi seguindo, ele e os seus discípulos.
20 Ayiwa, muso dɔ gbarara Yesu ra ka na maga a ta derege dagbolo ra a kɔ fɛ. Joribɔn bana tun bɛ o muso ra kabini san tan ni fla.
20 E eis que certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia, chegou por detrás dele e tocou-lhe a orla do manto;
21 A tun b’a fɔra a yɛrɛ kɔnɔ ko: «Ni ne sera ka maga a ta derege dama ra ne bɛna kɛnɛya.»
21 porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar-lhe o manto, ficarei sã.
22 Yesu ka a ɲa munu k’a ye. A ko a ma ko: «I kana siran, ne denmuso. I ta lanaya ka i kisi ka bɔ bana ra.» Muso kɛnɛyara o wagati kelen yɛrɛ ra.
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E desde aquela hora a mulher ficou sã.
23 Ayiwa, Yesu tagara se o kuntigi ta so; a ka filenfiyɛbagaw ye, ka jama ye o bɛ mankan cira minkɛ,
23 Quando Jesus chegou à casa daquele chefe, e viu os tocadores de flauta e a multidão em alvoroço,
24 a k’a fɔ o ye ko: «Aw ye bɔ kɛnɛ ma! Den ma sa, a bɛ sunɔgɔra le.» Mɔgɔw ka kɛ a lɔgɔbɔ ye.
24 disse; Retirai-vos; porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Jama bɛɛ bɔra kɛnɛ ma tuma min na, a donna bon kɔnɔ, ka den mina a boro ma; den wurira.
25 Tendo-se feito sair o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Mɔgɔw ka o ko lakari ka se o yɔrɔ mara bɛɛ ra.
26 E espalhou-se a notícia disso por toda aquela terra.
27 Ayiwa, ka Yesu tagatɔ to sira kan, fiyentɔcɛ fla gbanna a kɔ, o bɛ pɛrɛnna ko: «Sabari ka ɲa an ma, Dawuda Mamaden*.»
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, que clamavam, dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.
28 Yesu tagara se so kɔnɔ tuma min na, fiyentɔcɛ fla gbarara a ra. Yesu ka o ɲininka ko: «Aw lara a ra ko can ra ne bɛ se ka aw ɲa yɛlɛ wa?» O ko: «Ɔnhɔn, Matigi, i bɛ se.»
28 E, tendo ele entrado em casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes que eu posso fazer isto? Responderam-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Yesu ka a boro maga o ɲa ra, k’a fɔ o ye ko: «Aw ta lanaya kosɔn, aw ɲa ye yɛlɛ.»
29 Então lhes tocou os olhos, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 O ɲa yɛlɛra. Yesu k’a fɔ o ye k’a gbɛlɛya ko o kana a to mɔgɔ si y’a lɔn.
30 E os olhos se lhes abriram. Jesus ordenou-lhes terminantemente, dizendo: Vede que ninguém o saiba.
31 Nka o bɔra so kɔnɔ dɔrɔn, o ka Yesu ko fɔ o jamana yɔrɔ bɛɛ ra.
31 Eles, porém, saíram, e divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Ayiwa, o tagatɔ, mɔgɔw nana ni cɛ jinatɔ dɔ ye Yesu fɛ; o jinatɔ tun ye bobo ye.
32 Enquanto esses se retiravam, eis que lhe trouxeram um homem mudo e endemoninhado.
33 Yesu ka jina gbɛn minkɛ, bobo ka kɛ kuma ye. Jama jusu diyaninba, ka kɛ a fɔ ye ko: «Nin ko ɲɔgɔn ma deri ka ye Izirayɛli* jamana kɔnɔ fiyewu!»
33 E, expulso o demônio, falou o mudo e as multidões se admiraram, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Nka Farisiw* kɔni, olugu ko: «Yesu bɛ jinaw gbɛnna ni jinaw kuntigiba Setana ta sebagaya le ye.»
34 Os fariseus, porém, diziam: É pelo príncipe dos demônios que ele expulsa os demônios.
35 Yesu tun bɛ yaala ka tɛmɛ duguw bɛɛ ra, dugubaw, ani dugumisɛnw. A tun bɛ mɔgɔw karan karansow kɔnɔ, ka Ala ta Masaya* Kibaro Diman* ko waajuri kɛ mɔgɔw ye, ka mɔgɔw kɛnɛya ka bɔ o ta banaw, ani o ta tɔɔrɔw ra.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 A nana jama ye a yɛrɛ kɔ minkɛ, o hina donna a ra, sabu o tun sɛgɛnin lo, o dɛsɛnin lo, i ko saga minw tora o yɛrɛ ma ni gbɛnbaga ma sɔrɔ o ra.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque andavam desgarradas e errantes, como ovelhas que não têm pastor.
37 A ko a ta karamɔgɔdenw ma ko: «Siman tigɛta ka ca, nka baarakɛbagaw ka dɔgɔ.
37 Então disse a seus discípulos: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Aw ye forotigi daari, janko a ye baarakɛbagaw ci ka taga a ta siman tigɛ.»
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.