Mateus 8
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NAA
1 Yesu jigira ka bɔ kuru kan tuma min na, jamaba tugura a kɔ.
1 Quando Jesus desceu do monte, grandes multidões o seguiram.
2 Kunatɔcɛ dɔ gbarara ka na a kinbiri gban Yesu kɔrɔ k’a fɔ a ye ko: «Matigi, ni i bɛ sɔn, i bɛ se ka ne saninya.»
2 E eis que um leproso aproximou-se e o adorou, dizendo: — Senhor, se quiser, pode me purificar.
3 Yesu ka a boro la a kan k’a fɔ a ye ko: «Ne sɔnna, ko i ye saninya!» O yɔrɔnin bɛɛ, a kɛnɛyara ka bɔ a ta kuna ra.
3 E Jesus, estendendo a mão, tocou nele, dizendo: E, no mesmo instante, ele ficou limpo da sua lepra.
4 Yesu k’a fɔ a ye ko: «I kana nin ko fɔ mɔgɔ si ye. Taga i yɛrɛ yira sarakalasebaga* ra. Cira Musa ka saraka min fɔ kunatɔw saninyari ko ra, i ye o saraka bɔ, janko k’a yira bɛɛ ra ko i kɛnɛyara.»
4 Então Jesus lhe disse:
5 O kɔ, Yesu donna Kapɛrinahumu dugu kɔnɔ minkɛ, sorasikuntigi dɔ gbarara a ra ka a daari kosɛbɛ;
5 Tendo Jesus entrado em Cafarnaum, um centurião se aproximou dele, implorando:
6 a ko: «Matigi, ne ta baaraden lanin bɛ so kɔnɔ. Bana k’a murugu k’a la; a tɔɔrɔnin lo kojugu.»
6 — Senhor, o meu servo está na minha casa, de cama, paralítico, sofrendo horrivelmente.
7 Yesu ko a ma ko: «Ne k’a mɛn; ne yɛrɛ bɛna taga, ka taga a kɛnɛya.»
7 Jesus lhe disse:
8 Sorasikuntigi ko: «Matigi, a man kan ko ele ye na ne ɲɔgɔn ta so. Hali ni i ka kuma kelenpe le fɔ, o kuma baraka ra, ne ta baaraden bɛ se ka kɛnɛya.
8 Mas o centurião respondeu: — Senhor, não sou digno de recebê-lo em minha casa. Mas apenas mande com uma palavra, e o meu servo será curado.
9 Sabu kuntigi dɔw bɛ ne kunna, nka ne fana bɛ sorasi dɔw kunna. Ni ne k’a fɔ min ma ko: ‹Taga!›, o bɛ taga; ni ne k’a fɔ min ma ko: ‹Na yan!›, o bɛ na. Ni ne k’a fɔ ne ta baaraden ye ko: ‹Nin kɛ tan!›, a bɛ o kɛ.»
9 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
10 Yesu ka o kuma mɛn minkɛ, o cɛ ko diyara a ye fɔ ka tɛmɛ. A ko a nɔfɛmɔgɔw ma ko: «Can ra, ne bɛ a fɔ aw ye ko ne ma nin lanayaba ɲɔgɔn sɔrɔ mɔgɔ si fɛ Izirayɛli jamana ra.
10 Ao ouvir isso, Jesus ficou admirado e disse aos que o acompanhavam:
11 Ne b’a fɔ aw ye ko lon dɔ, mɔgɔ caman bɛna na ka bɔ jamana wɛrɛw ra, terebɔyanfan na, ani terebenyanfan na, ka na domuni kɛ ni Iburahima ni Isiyaka ni Yakuba ye sankolo Masaya* ra.
11 Digo a vocês que muitos virão do Oriente e do Ocidente e tomarão lugar à mesa com Abraão, Isaque e Jacó no Reino dos Céus.
12 K’a sɔrɔ Ala ta Masaya tɔgɔ lara minw na, o bɛna olugu firi kɛnɛ ma, dibi ra; kasi ni ɲinɲimi le bɛna kɛ o yɔrɔ ra.»
12 Mas os filhos do Reino serão lançados para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
13 Yesu ko sorasikuntigi ma ko: «Taga, i ka min fɔ, i ta lanaya baraka ra, o ye kɛ i ye.» O wagati yɛrɛ ra, sorasikuntigi ta baaraden kɛnɛyara so kɔnɔ yi.
13 Então Jesus disse ao centurião: E, naquela mesma hora, o servo do centurião foi curado.
14 O kɔ, Yesu tagara Piyɛri ta so. A tagara Piyɛri muso bamuso lanin sɔrɔ, farigban b’a ra.
14 Tendo Jesus chegado à casa de Pedro, viu a sogra deste acamada, com febre.
15 Yesu magara a boro ra minkɛ, farigban banna; a wurira ka gba kɛ o ye.
15 Mas Jesus tomou-a pela mão, e a febre a deixou. Ela se levantou e passou a servi-lo.
16 Tere benna minkɛ, mɔgɔw nana ni jinatɔ caman ye Yesu fɛ. A sɔngɔra jinaw ra ka o gbɛn ka bɔ jinatɔw ra, ka banabagatɔw bɛɛ kɛnɛya.
16 Ao cair da tarde, trouxeram a Jesus muitos endemoniados. E apenas com a palavra expulsou os espíritos e curou todos os que estavam doentes,
17 O kɛra minkɛ, cira Ezayi tun ka kuma min fɔ, o kɛra can ye, ko:
17 para se cumprir o que foi dito por meio do profeta Isaías: “Ele mesmo tomou as nossas enfermidades e carregou as nossas doenças.”
18 Yesu nana a ye ko jamaba ka ale lamini minkɛ, a k’a fɔ a ta karamɔgɔdenw ye ko o ye taga ba ɲa dɔ kan.
18 Vendo Jesus muita gente ao seu redor, ordenou que passassem para a outra margem.
19 Sariya karamɔgɔ* dɔ gbarara Yesu ra k’a fɔ a ye ko: «An karamɔgɔ, ne b’a fɛ ka tugu i kɔ, ni i bɛ taga yɔrɔ o yɔrɔ.»
19 Então, aproximando-se dele um escriba, disse a Jesus: — Mestre, vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
20 Yesu k’a jaabi ko: «I ka kan k’a lɔn ko dinga bɛ kongowuruw fɛ, ɲaga fana bɛ kɔnɔninw fɛ, nka min kɛra Adamaden ye*, yɔrɔ si tɛ o fɛ a bɛ se ka a yɛrɛ laganfiya yɔrɔ min na dɛ!»
20 Mas Jesus lhe respondeu:
21 Karamɔgɔden kelen wɛrɛ ko Yesu ma ko: «Matigi, a to ne ye taga ne facɛ su don fɔlɔ!»
21 E outro dos discípulos lhe disse: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
22 Yesu ko o ma ko: «Tugu ne kɔ; a to suw yɛrɛ ye o ta suw don.»
22 Mas Jesus respondeu:
23 O kɔ, Yesu ni a ta karamɔgɔdenw donna kurun kɔnɔ.
23 Jesus entrou no barco e os seus discípulos o seguiram.
24 Fɔɲɔba dɔ barara ka wuri ka o to ji kan. Fɔɲɔ bonyakojugu fɛ, jikuruw tun bɛ donna kurun kɔnɔ. Yesu tun bɛ sunɔgɔra.
24 E eis que levantou-se no mar uma grande tempestade, de modo que as ondas cobriam o barco. Jesus, porém, estava dormindo.
25 Karamɔgɔdenw gbarara a ra ka a lakunu, ko: «Matigi, wuri ka an kisi, an satɔ flɛ ji ra!»
25 Mas os discípulos foram acordá-lo, dizendo: — Senhor, salve-nos! Estamos perecendo!
26 Yesu k’a fɔ o ye ko: «Mun kosɔn aw bɛ siranna? Aw ta lanaya ka dɔgɔ dɛ!» A wurira o le ra ka sɔngɔ fɔɲɔ ni ji ra; yɔrɔ bɛɛ sumana.
26 Então Jesus perguntou: E, levantando-se, repreendeu os ventos e o mar; e tudo ficou bem calmo.
27 Karamɔgɔdenw kabakoyara. O ka kɛ a fɔ ye ɲɔgɔn ye ko: «E! Nin cɛ ye mɔgɔ suguya juman ye? Hali fɔɲɔ ni ji, o bɛɛ bɛ a kan mɛn!»
27 E aqueles homens ficaram admirados, dizendo: — Quem é este que até os ventos e o mar lhe obedecem?
28 Yesu sera ba ɲa dɔ kan, Gerasakaw ta mara ra. Jinatɔcɛ fla bɔra kaburulo ra ka na a kunbɛn. O jinatɔ fla tun nana fariya, fɔ a tun tɛ kun mɔgɔ si ra k’a fɔ ko a bɛ tɛmɛ o yɔrɔ ra.
28 Quando Jesus chegou à outra margem, à terra dos gadarenos, dois endemoniados foram ao seu encontro, saindo dentre os túmulos. Eles eram tão furiosos, que ninguém podia passar por aquele caminho.
29 O pɛrɛnna k’a fɔ Yesu ye ko: «Den min bɔra Ala ra*, mun le bɛ an ni ele cɛ? I nana an tɔɔrɔ le, k’a sɔrɔ an tɔɔrɔwagati ma se ban wa?»
29 E eis que gritaram: — O que você quer conosco, Filho de Deus? Você veio aqui nos atormentar antes do tempo?
30 O y’a sɔrɔ lɛkuruba dɔ tun bɛ yɔrɔjan, olugu bɛ domuni kɛra.
30 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando não longe deles.
31 Jinaw ka Yesu daari kosɛbɛ, ko: «Ni i bɛ an gbɛn, sabari k’a to an ye taga don nin lɛkuru ra.»
31 Então os demônios pediram a Jesus com insistência: — Se você vai nos expulsar, mande-nos para a manada de porcos.
32 Yesu ko: «Aw ye taga!» Jinaw bɔra o cɛ fla ra ka taga don lɛw ra. O donna lɛw ra minkɛ, lɛw bɛɛ girinna, ka jigi kuru jigijigi fɛ ka taga ben ji ra. O bɛɛ fagara ji ra yi.
32 Jesus disse: E eles, saindo, entraram nos porcos; e eis que toda a manada se precipitou, despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, e morreram nas águas.
33 Lɛgbɛnbagaw borira ka taga dugu kɔnɔ ka taga o ko lakari. Min kɛra cɛ jinatɔ fla ra, o ka o le lakari kosɛbɛ.
33 Os que tratavam dos porcos fugiram e, chegando à cidade, anunciaram todas estas coisas e o que tinha acontecido com os endemoniados.
34 Dugumɔgɔw bɛɛ bɔra ka na Yesu kunbɛn. O nana a ye minkɛ, o ka a daari ko a ye sabari ka taga ka bɔ o ta mara ra.
34 Então a cidade toda saiu para encontrar-se com Jesus. E, ao vê-lo, pediram-lhe com insistência que se retirasse da terra deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.