Mateus 27
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB
1 Ayiwa, sɔgɔmada joona fɛ sarakalasebagaw* kuntigiw, ani cɛkɔrɔbaw bɛɛ tagara ɲɔgɔn ye Yesu kama, janko k’a faga.
1 Ora, chegada a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 O k’a mina k’a siri, ka taga ni a ye jamanatigi Pilati fɛ.
2 e, maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pilatos, o governador.
3 Ayiwa, Zudasi, min tun ka Yesu janfa, ale nana a ye ko o ka kiti ben Yesu kan ko a ye faga minkɛ, a nimisara. O tun ka warigbɛ bisaba min di a ma, a sekɔra ka taga o di sarakalasebagaw* kuntigiw, ani cɛkɔrɔbaw ma.
3 Então Judas, aquele que o traíra, vendo que Jesus fora condenado, devolveu, compungido, as trinta moedas de prata aos anciãos, dizendo:
4 A ko: «Ne ka jurumun kɛ, sabu mɔgɔ min ma kojugu kɛ, ne ka o janfa k’a don aw boro.» O k’a jaabi ko: «Anw ta mun le bɛ o ra tuun? O ye i yɛrɛ ta ko le ye.»
4 Pequei, traindo o sangue inocente. Responderam eles: Que nos importa? Seja isto lá contigo.
5 Zudasi ka wari firi Alabatosoba kɔnɔ, ka taga a yɛrɛ kan don juru ra ka a yɛrɛ faga.
5 E tendo ele atirado para dentro do santuário as moedas de prata, retirou-se, e foi enforcar-se.
6 Sarakalasebagaw kuntigiw ka wariw tɔmɔtɔmɔ. O ko: «Nin wari man kan ka bla Alabatosoba kɛsu kɔnɔ, sabu mɔgɔfaga sara lo.»
6 Os principais sacerdotes, pois, tomaram as moedas de prata, e disseram: Não é lícito metê-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 O kumana ka na bɛn kelen ma; o tagara dagalalagabaga ta foro san ni o wari ye, ka o kɛ lonanw ta kaburulo ye.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo do oleiro, para servir de cemitério para os estrangeiros.
8 O le kosɔn fɔ ka na se bi ma, o foro tɔgɔ lara ko mɔgɔfaga foro.
8 Por isso tem sido chamado aquele campo, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Cira Yeremi tun ka kuma min fɔ, o kuma kɛra can ye o cogo le ra, ko:
9 Cumpriu-se, então, o que foi dito pelo profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, a quem certos filhos de Israel avaliaram,
10 ka o di dagalalagabaga ma a ta foro sɔngɔ ye, i n’a fɔ Matigi tun k’a fɔ ne ye cogo min na.»
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 O tagara ni Yesu ye jamanatigi fɛ. Jamanatigi ka a ɲininka ko: «Ele le ye Yahudiyaw ta masacɛ ye wa?» Yesu ko: «I k’a fɔ cogo min na, ne lo.»
11 Jesus, pois, ficou em pé diante do governador; e este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
12 Sarakalasebagaw* kuntigiw, ani cɛkɔrɔbaw ka Yesu jaraki fɛn o fɛn na, Yesu ma o jaabi o si ra.
12 Mas ao ser acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 O tuma Pilati ko Yesu ma ko: «O bɛ i jarakira ko minw bɛɛ ra, i tɛ o mɛnna wa?»
13 Perguntou-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Yesu ma Pilati jaabi a ta kuma si ra; o ko ka Pilati kabakoya kosɛbɛ.
14 E Jesus não lhe respondeu a uma pergunta sequer; de modo que o governador muito se admirava.
15 Ayiwa, san o san, Jɔnyaban ɲanagbɛ* ra, jamanatigi tun bɛ deri ka kasoden kelen labla. Ni jama tun ko a ye min labla, a tun bɛ o le labla.
15 Ora, por ocasião da festa costumava o governador soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 Ayiwa, o y’a sɔrɔ kasoden dɔ tun bɛ kaso ra, min tɔgɔ tun ye Barabasi; mɔgɔw bɛɛ tun bɛ ale ta kojuguw kala ma.
16 Nesse tempo tinham um preso notório, chamado Barrabás.
17 Pilati kumana jama fɛ; a ko: «Ayiwa, aw b’a fɛ ne ye jɔn kelen le bla? Barabasi wa, walama Yesu min bɛ wele ko Kisibaga*?»
17 Portanto, estando o povo reunido, perguntou-lhe Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado o Cristo?
18 Pilati tun k’a lɔn ko ɲangboya dɔrɔn le kosɔn o ka Yesu mina ka na ni a ye ale fɛ.
18 Pois sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Ayiwa, ka Pilati siginin to kititigɛyɔrɔ ra, a muso ka mɔgɔ ci a fɛ ka taga a fɔ a ye ko: «I kana a to ko dɔ ye don ele ni nin mɔgɔ terennin cɛ dɛ; sabu ne tɔɔrɔra siko ra su fɛ kosɛbɛ a kosɔn.»
19 E estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas na questão desse justo, porque muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Nka sarakalasebagaw* kuntigiw, ani cɛkɔrɔbaw ka jama kɔnɔnɔsu, ko o y’a fɔ Pilati ye ko a ye Barabasi labla, ka Yesu faga.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram as multidões a que pedissem Barrabás e fizessem morrer Jesus.
21 Jamanatigi ka o ɲininka tuun, ko: «Nin mɔgɔ fla ra, aw b’a fɛ ne ye jɔn kelen le labla?» O ko: «Barabasi!»
21 O governador, pois, perguntou-lhes: Qual dos dois quereis que eu vos solte? E disseram: Barrabás.
22 Pilati ko: «O tuma, Yesu min bɛ wele ko Kisibaga, aw ko ne ye ale kɛ cogo di?» O bɛɛ k’a jaabi ko: «A gbengben yiri ra!»
22 Tornou-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, que se chama Cristo? Disseram todos: Seja crucificado.
23 Jamanatigi ko: «O tuma a ka kojugu juman le kɛ?» O belen ka dɔ fara o pɛrɛnkan kan, ko: «A ye gbengben yiri ra!»
23 Pilatos, porém, disse: Pois que mal fez ele? Mas eles clamavam ainda mais: Seja crucificado.
24 Pilati nana a ye ko ale ta kuma tɛna foyi ɲa minkɛ, ko jama mankan fana bɛ bonyara ka taga ɲa, a ka ji ta ka a tɛgɛ fla ko jama bɛɛ ɲa na, k’a fɔ o ye ko: «Ayiwa, ne nin tɛ nin mɔgɔ terennin fagari ra ni aw ye. A ko bɛ aw yɛrɛ le boro.»
24 Ao ver Pilatos que nada conseguia, mas pelo contrário que o tumulto aumentava, mandando trazer água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Sou inocente do sangue deste homem; seja isso lá convosco.
25 Jama bɛɛ ko: «Ɔnhɔn, an sɔnna. A hakɛ ye ben anw ni an denw kan.»
25 E todo o povo respondeu: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 O ra, Pilati ka Barabasi labla o ye. A k’a to o ka Yesu bugɔ ni gbɛɲɛ ye, ka sɔrɔ k’a di o ma ko o ye taga a gbengben yiri ra.
26 — ausente —
27 Jamanatigi ta sorasiw tagara ni Yesu ye jamanatigi ta bonba kɔnɔ. O nana ni sorasiw ta jɛnkuru bɛɛ ye ka na a lamini.
27 Nisso os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, e reuniram em torno dele toda a corte.
28 O ka a yɛrɛ ta faniw bɔ a ra ka deregeba wulenman dɔ don a ra.
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate;
29 O ka ŋani dan ka o kɛ i ko masafugula, ka o biri a kun na, ka a kininboro kɛ ka kalama dɔ mina. O kɔ, o ka o kinbiri gban a kɔrɔ k’a lɔgɔbɔ, ko: «Yahudiyaw ta masacɛ, an bɛ i fora!»
29 e tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e na mão direita uma cana, e ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 O ka kɛ daji tu ye a kan, ka kalama mina a boro ka a bugɔ ni a ye a kun na.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e davam-lhe com ela na cabeça.
31 O k’a lɔgɔbɔ ka ban tuma min na, o ka deregeba bɔ a ra, ka a yɛrɛ ta faniw don a ra tuun, ka bɔ ni a ye ka taga a gbengben yiri ra.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto, puseram-lhe as suas vestes, e levaram-no para ser crucificado.
32 O bɔtɔ, o bɛnna ni Sirɛnikacɛ dɔ ye, min tɔgɔ tun ye ko Simɔn. O ka ale jagboya ko a ye Yesu ta gbengbenyiri* ta.
32 Ao saírem, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 O tagara se yɔrɔ dɔ ra, min tɔgɔ ye ko Gɔligota, o kɔrɔ ye ko Kunkolo yɔrɔ.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira,
34 O sera yi minkɛ, o ka fla kunaman dɔ ɲagami duvɛn na ka o di Yesu ma; a ka a nɛnɛ minkɛ, a ma sɔn ka a min.
34 deram-lhe a beber vinho misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Yesu gbengbennin kɔ yiri ra, o ka kara la ka a ta faniw tarantaran ɲɔgɔn na. [O kɛra minkɛ, cira tun ka kuma min fɔ, o kɛra can ye, ko:
35 Então, depois de o crucificarem, repartiram as vestes dele, lançando sortes, {para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica deitaram sortes.}
36 O kɔ, o sigira ka to k’a kɔrɔsi.
36 E, sentados, ali o guardavam.
37 O tun ka kuma dɔ sɛbɛ yiri dɔ kan a kunkolo kunna, k’a fagakun yira. O tun k’a sɛbɛ ko: «Nin ye Yesu ye, Yahudiyaw ta masacɛ.»
37 Puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 O ka benkannikɛbaga fla fana gbengben ni a ye yiri dɔw kan, kelen bɛ a kininboroyanfan na, kelen bɛ a numanboroyanfan na.
38 Então foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Tɛmɛbagaw tun b’a flɛra, k’a nɛni, ka o kun kɔmi a ra,
39 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça
40 k’a fɔ a ma ko: «Ele min ko i bɛ se ka Alabatosoba ci, ka a lɔ kokura tere saba kɔnɔ, ayiwa, i yɛrɛ kisi sisan sa! Den min bɔra Ala ra*, ni ele lo, o tuma jigi ka bɔ gbengbenyiri ra!»
40 e dizendo: Tu, que destróis o santuário e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo; se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 Sarakalasebagaw* kuntigiw, ani sariya karamɔgɔw*, ani cɛkɔrɔbaw fana tun bɛ a lɔgɔbɔra, k’a fɔ ko:
41 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 «A ka tɔw kisi, nka a tɛ se ka a yɛrɛ kisi! Ni a ko a ye Izirayɛli* ta masacɛ ye, o tuma a ye jigi ka bɔ yiri ra! Ni a jigira, an bɛ la a ra.»
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Rei de Israel é ele; desça agora da cruz, e creremos nele;
43 O ko: «A ko a ka a yɛrɛ karifa Ala ma. Ayiwa, ni can lo ko Ala bɛ a kanu, a ye a kisi sisan kɛ; sabu a yɛrɛ da le k’a fɔ ko Den min bɔra Ala ra*, ko ale lo.»
43 confiou em Deus, livre-o ele agora, se lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Benkannikɛbaga fla minw tun gbengbenna ni a ye, olugu fana tun bɛ a nɛnina o cogo kelen na.
44 O mesmo lhe lançaram em rosto também os salteadores que com ele foram crucificados.
45 Ayiwa, tere sera kuncɛ tuma min na, dibi barara ka don jamana fan bɛɛ ra fɔ ka taga wulada surunya.
45 E, desde a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Wulada surunyara minkɛ, Yesu pɛrɛnna ni fanga ye, k’a fɔ ko: «Heli, Heli, lama sabakatani?» O kɔrɔ le ye ko: «Ne tigi Ala, ne tigi Ala, mun na i ka ne kelen to?»
46 Cerca da hora nona, bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactani; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Mɔgɔ minw tun bɛ o yɔrɔ ra, olugu ka o mɛn minkɛ, o ko: «A bɛ cira Iliya le welera!»
47 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Ele chama por Elias.
48 O yɔrɔnin bɛɛ, o ra kelen borira ka taga fu dɔ ta, ka o su minnifɛn kumunin dɔ ra, ka a dulon kalama dɔ ra, ka na o la Yesu da ra ko a ye a sɔnsɔn.
48 E logo correu um deles, tomou uma esponja, ensopou-a em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Tɔw ko: «A to yi, an y’a flɛ, ni cira Iliya bɛna na a kisi.»
49 Os outros, porém, disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Yesu ka kulekanba ci tuun, ka sa.
50 De novo bradou Jesus com grande voz, e entregou o espírito.
51 O yɔrɔnin bɛɛ ra, Alabatosoba cɛtigɛfani faranna fla ye, k’a ta san fɛ ka na se fɔ dugu ma. Dugukolo yɛrɛyɛrɛra, faraw cira.
51 E eis que o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo; a terra tremeu, as pedras se fenderam,
52 Kaburuw dayɛlɛra, mɔgɔ saninman caman suw kununa;
52 os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que tinham dormido foram ressuscitados;
53 o bɔra kaburuw kɔnɔ Yesu kununin kɔ, ka don Zeruzalɛmu dugu kɔnɔ. Mɔgɔ caman ka o ye.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Sorasikuntigi ni sorasi tɔ minw tun bɛ Yesu kɔrɔsira, olugu ka o ye minkɛ, ka dugukoloyɛrɛyɛrɛ ye, o siranna kosɛbɛ. O ko: «Can ra, Den min bɔra Ala ra*, nin cɛ lo.»
54 ora, o centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e as coisas que aconteciam, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era filho de Deus.
55 Muso caman tun lɔnin bɛ yɔrɔjan ka flɛri kɛ. Olugu le tun tugura Yesu kɔ kabini Galile mara ra, ka a dɛmɛ baara ra.
55 Também estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o ouvir;
56 Mariyamu Magidalakamuso, ale tun bɛ o ra, ani Yakuba ni Yusufu bamuso Mariyamu, ani Yakuba ni Yuhana bamuso.
56 entre as quais se achavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Wulada sera minkɛ, cɛ naforotigi dɔ nana ka bɔ Arimate; a tɔgɔ tun ye ko Yusufu. Ale fana tun ye Yesu ta karamɔgɔden dɔ ye.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimatéia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 A tagara Pilati fɛ ka taga Yesu su daari a fɛ. Pilati sɔnna ko o ye a di a ma.
58 Esse foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que lhe fosse entregue.
59 Yusufu tagara Yesu su ta, ka a kasanke ni fanikura dɔ ye,
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo, de linho,
60 ka taga a don kaburukura dɔ kɔnɔ; Yusufu yɛrɛ le tun ka o kaburu sogi fara ra a yɛrɛ tɔgɔ ra. O ka Yesu su la kaburu kɔnɔ, ka kabakuruba dɔ kolonkolon ka o kɛ ka kaburu datugu, ka taga.
60 e depositou-o no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 Mariyamu Magidalakamuso, ani Mariyamu tɔ kelen, olugu tun siginin bɛ ka o ɲasin kaburu ma.
61 Mas achavam-se ali Maria Madalena e a outra Maria, sentadas defronte do sepulcro.
62 Ayiwa, o dugusagbɛ, Yahudiyaw tun bɛ o ta Nɛnɛkirilon* ɲanagbɛ labɛn lon min na, o lon dugusagbɛ, sarakalasebagaw* kuntigiw, ani Farisiw* korira ka taga Pilati fɛ.
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 O tagara a fɔ Pilati ye ko: «An matigicɛ, an hakiri b’a ra ko mɔgɔlafiribaga nin tun k’a fɔ ko ni ale sara, ko tere saba kɔ a bɛna kunu.
63 e disseram: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, quando ainda vivo, afirmou: Depois de três dias ressurgirei.
64 A to sorasiw ye taga kaburu kɔrɔsi ka se fɔ tere saba, janko a ta karamɔgɔdenw kana na taga a su ta ka a dogo, k’a fɔ mɔgɔw ye ko a kununa. O lafiriri bɛna juguya ka tɛmɛ ale yɛrɛ ta kan.»
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até o terceiro dia; para não suceder que, vindo os discípulos, o furtem e digam ao povo: Ressurgiu dos mortos; e assim o último embuste será pior do que o primeiro.
65 Pilati ko: «Aw ye sorasi dɔw ta, cogo min ka aw diya, aw ye taga a kɔrɔsi ten.»
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes uma guarda; ide, tornai-o seguro, como entendeis.
66 O tagara nɔ bla kaburu da ra, ka sorasi dɔw bla ko o ye kaburu kɔrɔsi ka ɲa.
66 Foram, pois, e tornaram seguro o sepulcro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.