Mateus 26

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yesu banna o kumaw bɛɛ ra tuma min na, a ko a ta karamɔgɔdenw ma ko:
1 — ausente —
2 «Aw k’a lɔn ko a tɔ ye tere fla Jɔnyaban ɲanagbɛ* bɛ se. Min kɛra Adamaden ye*, o bɛna o don mɔgɔw boro, o bɛna a gbengben yiri ra.»
2 Ye know that after two days the passover takes place, and the Son of man is delivered up to be crucified.
3 Ayiwa, o wagati ra sarakalasebagaw* kuntigiw, ani cɛkɔrɔbaw tagara ɲɔgɔn ye sarakalasebagaw kuntigiba Kayife ta lu kɔnɔ.
3 Then the chief priests and the elders of the people were gathered together to the palace of the high priest who was called Caiaphas,
4 O k’a latigɛ ko o bɛna Yesu mina ceguya ra, k’a faga.
4 and took counsel together in order that they might seize Jesus by subtlety and kill him;
5 Nka o ko, ko a ko man kan ka kɛ ɲanagbɛ wagati ra, ko ni o tɛ, mɔgɔw bɛna muruti.
5 but they said, Not in the feast, that there be not a tumult among the people.
6 Ayiwa, Yesu tun bɛ Betani, kunatɔcɛ Simɔn ta bon kɔnɔ.
6 — ausente —
7 Muso dɔ nana gbara Yesu ra. Daganin cɛɲumanba dɔ tun bɛ a boro, o tun fara turu kasadiman sɔngɔgbɛlɛn dɔ ra. Ayiwa, ka Yesu to domuni na, muso ka turu kasadiman kɛ Yesu kun na.
7 a woman, having an alabaster flask of very precious ointment, came to him and poured it out upon his head as he lay at table.
8 Karamɔgɔdenw ka o ye minkɛ, olugu dimina; o ko: «Nin cɛnri kun ye mun ye?
8 But the disciples seeing it became indignant, saying, To what end {was} this waste?
9 Nin turu tun bɛ se ka fiyeere sɔngɔba ra, ka o wari di fagantanw ma.»
9 for this might have been sold for much and been given to the poor.
10 Yesu bɔra o ko kala ma; a ko o ma ko: «Mun kosɔn aw bɛ nin muso jusu kasira? A ka kɛwaleɲuman le kɛ ne ye.
10 But Jesus knowing {it} said to them, Why do ye trouble the woman? for she has wrought a good work toward me.
11 Sabu fagantanw kɔni, olugu bɛ ni aw ye yan wagati bɛɛ; nka ne tɛna to ni aw ye yan wagati bɛɛ dɛ!
11 For ye have the poor always with you, but me ye have not always.
12 A ka turu kasadiman kɛ ne fari kan, ka ne labɛn ne ta sutarari kama.
12 For in pouring out this ointment on my body, she has done it for my burying.
13 Can ra ne b’a fɔ aw ye ko ni nin Kibaro Diman* waajuri kɛra yɔrɔ o yɔrɔ dunuɲa kɔnɔ, nin muso ka min kɛ, o ko fana bɛna lakari, ka mɔgɔw hakiri jigi a ra.»
13 Verily I say to you, Wheresoever these glad tidings may be preached in the whole world, that also which this {woman} has done shall be spoken of for a memorial of her.
14 O tuma karamɔgɔden tan ni fla ra kelen min tɔgɔ ye ko Zudasi Sikariyɔti, ale tagara sarakalasebagaw* kuntigiw fɛ.
14 — ausente —
15 A ko o ma ko: «Ni ne ka Yesu don aw boro, aw bɛna mun le di ne ma?» O ka warigbɛ bisaba di a ma.
15 and said, What are ye willing to give me, and *I* will deliver him up to you? And they appointed to him thirty pieces of silver.
16 K’a ta o wagati ra, Zudasi ka kɛ cogo dɔ ɲini ye, a bɛna Yesu sɔrɔ ka a don o boro cogo min na.
16 And from that time he sought a good opportunity that he might deliver him up.
17 Ayiwa, Burufunubari ɲanagbɛ* tere fɔlɔ, karamɔgɔdenw nana Yesu ɲininka ko: «I b’a fɛ an ye taga Jɔnyaban ɲanagbɛ domuni labɛn i ye min le?»
17 — ausente —
18 Yesu ka mɔgɔ dɔ yira o ra, ko o ye taga o tigi fɛ dugu kɔnɔ, ka taga a fɔ a ye ko: «An karamɔgɔ ko, ko ale ta wagati surunyara, ko a b’a fɛ ka na Jɔnyaban ɲanagbɛ kɛ i fɛ, ale ni a ta karamɔgɔdenw.»
18 And he said, Go into the city unto such a one, and say to him, The Teacher says, My time is near, I will keep the passover in thy house with my disciples.
19 Yesu ka min fɔ, karamɔgɔdenw k’a kɛ ten. O tagara domuni labɛn.
19 And the disciples did as Jesus had directed them, and they prepared the passover.
20 Tere benna minkɛ, a ni a ta karamɔgɔden tan ni fla sigira domuni na.
20 And when the evening was come he lay down at table with the twelve.
21 Ka Yesu ni a ta karamɔgɔdenw to domuni na, a ko o ma ko: «Can ra ne b’a fɔ aw ye ko aw ra kelen bɛna ne janfa.»
21 And as they were eating he said, Verily I say to you, that one of you shall deliver me up.
22 Karamɔgɔdenw jusu kasira kosɛbɛ. O bɛɛ kelen kelen ko a ma ko: «Matigi, ne lo wa?»
22 And being exceedingly grieved they began to say to him, each of them, Is it *I*, Lord?
23 Yesu ko: «Mɔgɔ min boro ni ne boro bɛ minan kɔnɔ ɲɔgɔn fɛ, o tigi le bɛna ne don mɔgɔw boro.
23 But he answering said, He that dips his hand with me in the dish, *he* it is who shall deliver me up.
24 Min kɛra Adamaden ye*, o bɛna sa, i ko a sɛbɛra a ta ko ra Kitabu kɔnɔ cogo min na. Nka mɔgɔ min bɛna kɛ sababu ye k’a janfa, bɔnɔ bɛna o tigi sɔrɔ. O tigi worobariya le tun ka fisa a ma.»
24 The Son of man goes indeed, according as it is written concerning him, but woe to that man by whom the Son of man is delivered up; it were good for that man if he had not been born.
25 Zudasi, min tun ye a janfabaga ye, ale fana ka kuma ta; a ko: «An karamɔgɔ, ne lo wa?» Yesu ko a ma ko: «I yɛrɛ le k’a fɔ.»
25 And Judas, who delivered him up, answering said, Is it *I*, Rabbi? He says to him, *Thou* hast said.
26 Ayiwa, ka o to domuni na, Yesu ka buru ta, ka baraka la Ala ye, k’a tigɛtigɛ k’a di karamɔgɔdenw ma, k’a fɔ o ye ko: «Aw y’a mina ka a domu; nin ye ne farikolo le ye.»
26 — ausente —
27 O kɔ, a ka jifiyɛ ta; rɛzɛnji tun b’a kɔnɔ. A ka baraka la Ala ye, ka a di o ma, k’a fɔ o ye ko: «Aw bɛɛ ye dɔ min;
27 And having taken {the} cup and given thanks, he gave {it} to them, saying, Drink ye all of it.
28 sabu nin ye ne jori le ye, Ala ta jɛnɲɔgɔnya* jori min bɔnna mɔgɔ caman kosɔn, ka o ta jurumunw yafa.
28 For this is my blood, that of the {new} covenant, that shed for many for remission of sins.
29 Ne b’a fɔ aw ye ko ne tɛna rɛzɛnji min tuun fiyewu, fɔ lon min na ne bɛna a min ni aw ye ne Fa ta Masaya* ra tuun, cogo wɛrɛ ra.»
29 But I say to you, that I will not at all drink henceforth of this fruit of the vine, until that day when I drink it new with you in the kingdom of my Father.
30 Ayiwa, o ka Alatandodɔnkiri dɔw la, ka wuri ka taga Oliviyesunw kuru kan.
30 Depois do canto dos Salmos, dirigiram-se eles para o monte das Oliveiras.
31 Ayiwa, Yesu k’a fɔ karamɔgɔdenw ye ko: «Ne ta ko bɛna kɛ sababu ye k’a to aw bɛɛ ye bori ka ne to bi su fɛ; sabu a sɛbɛra Kitabu kɔnɔ, ko:
31 Disse-lhes então Jesus: Esta noite serei para todos vós uma ocasião de queda; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho serão dispersadas {Zc 13,7}.
32 Yesu k’a fɔ tuun ko: «Nka ni ne nana kunu ka bɔ saya ra, ne bɛna taga aw kɔnɔ Galile.»
32 Mas, depois da minha Ressurreição, eu vos precederei na Galiléia.
33 Ayiwa, Piyɛri ka kuma ta, k’a fɔ Yesu ye ko: «Hali ni tɔw bɛɛ borira ka i to, ne kɔni tɛna bori ka i to fiyewu!»
33 Pedro interveio: Mesmo que sejas para todos uma ocasião de queda, para mim jamais o serás.
34 Yesu ko a ma ko: «Can ra, ne b’a fɔ i ye ko bi su nin na yɛrɛ, sani dondo ye kasi, ele bɛna a fɔ mɔgɔw ye fɔ siɲaga saba ko i ma ne lɔn.»
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo: nesta noite mesma, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Piyɛri ko: «Hali ni a kɛra ko ne bɛna sa ni i ye le, ne tɛna sɔn k’a fɔ ko ne ma i lɔn.» Karamɔgɔden tɔw bɛɛ ka o kuma kelen fɔ.
35 Respondeu-lhe Pedro: Mesmo que seja necessário morrer contigo, jamais te negarei! E todos os outros discípulos diziam-lhe o mesmo.
36 O kɔ, Yesu tagara ni a ta karamɔgɔdenw ye yɔrɔ dɔ ra, min tɔgɔ ye ko Zetisemane. A ko o ma ko: «Aw ye sigi yan, ne bɛna gbara ɲa fɛ ka taga Ala daari.»
36 Retirou-se Jesus com eles para um lugar chamado Getsêmani e disse-lhes: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 A tagatɔ, a tagara ni Piyɛri ni Zebede dencɛ fla ye. Jusukasi ka kɛ a sɔrɔ ye, k’a nin tɔɔrɔ kosɛbɛ.
37 E, tomando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 A k’a fɔ o ye ko: «Ne nin tɔɔrɔnin lo kosɛbɛ, fɔ k’a kɛ i ko ne bɛna sa. Aw ye to yan, ka to ɲana ni ne ye.»
38 Disse-lhes, então: Minha alma está triste até a morte. Ficai aqui e vigiai comigo.
39 A tagara ɲa fɛ dɔɔnin. A ka a kinbiri gban ka a ɲa biri dugu ma, ka Ala daari; a ko: «Ne Fa, ni a tun bɛ se ka kɛ ko nin tɔɔrɔ kana ne sɔrɔ! Nka o bɛɛ n’a ta, ne yɛrɛ sago kana kɛ fɔ ele sago.»
39 Adiantou-se um pouco e, prostrando-se com a face por terra, assim rezou: Meu Pai, se é possível, afasta de mim este cálice! Todavia não se faça o que eu quero, mas sim o que tu queres.
40 O kɔ, a sekɔra ka na karamɔgɔdenw kɔrɔ, ka na a sɔrɔ ko olugu bɛ sunɔgɔra. A ko Piyɛri ma ko: «Piyɛri, aw ma se ka to ɲana ka hali wagati kelen kɛ ni ne ye!
40 Foi ter então com os discípulos e os encontrou dormindo. E disse a Pedro: Então não pudestes vigiar uma hora comigo...
41 Aw ye to ɲana ka Ala daari, janko Setana kana aw nɛgɛ ka aw bla kojugu ra. Koɲuman miiriya bɛ mɔgɔ kɔnɔ, nka a farisogo baraka ka dɔgɔ.»
41 Vigiai e orai para que não entreis em tentação. O espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 O kɔ, a bɔra o kɔrɔ a siɲaga flanan na ka taga Ala daari tuun, ko: «Ne Fa, ni a tɛ se ka kɛ ko nin tɔɔrɔ ye mabɔ ne ra fiyewu, fɔ a ye ne sɔrɔ le, o tuma i sago ye kɛ.»
42 Afastou-se pela segunda vez e orou, dizendo: Meu Pai, se não é possível que este cálice passe sem que eu o beba, faça-se a tua vontade!
43 A sekɔra tuun ka na a sɔrɔ o bɛ sunɔgɔra, sabu sunɔgɔ tun ka o ɲadenw gbiriya.
43 Voltou ainda e os encontrou novamente dormindo, porque seus olhos estavam pesados.
44 A bɔra o kɔrɔ ka taga a siɲaga sabanan na. A tagara Ala daari ka sekɔ o kuma kelen kan tuun.
44 Deixou-os e foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 A sekɔra ka na karamɔgɔdenw kɔrɔ tuun, k’a fɔ o ye ko: «Aw bɛ sunɔgɔra ka aw yɛrɛ laganfiya le wa? Ayiwa, wagati surunyara; Min kɛra Adamaden ye*, o bɛna don jurumunkɛbagaw boro.
45 Voltou então para os seus discípulos e disse-lhes: Dormi agora e repousai! Chegou a hora: o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores...
46 Aw ye wuri an ye taga! Ne janfabaga natɔ ye nin ye!»
46 Levantai-vos, vamos! Aquele que me trai está perto daqui.
47 Ka Yesu to kuma ra, a ta karamɔgɔden tan ni fla ra kelen min tɔgɔ ye ko Zudasi, ale nana; jamaba tun b’a kɔ; kɛrɛkɛmuruw, ani berew tun bɛ o boro. Sarakalasebagaw* kuntigiw, ani cɛkɔrɔbaw le tun ka o ci.
47 Jesus ainda falava, quando veio Judas, um dos Doze, e com ele uma multidão de gente armada de espadas e cacetes, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Zudasi min tun kɛra Yesu janfabaga ye, ale tun ka tagamasiyɛn dɔ yira Yesu minabagaw ra; a ko: «Ni aw nana a ye ko ne ka mɔgɔ min fo ni kanuyafori ye, ale lo; aw y’a mina.»
48 O traidor combinara com eles este sinal: Aquele que eu beijar, é ele. Prendei-o!
49 O sera minkɛ dɔrɔn, Zudasi gbarara Yesu ra k’a fo, ko: «An karamɔgɔ, i ni su.» A ka Yesu fo ni kanuyafori ye.
49 Aproximou-se imediatamente de Jesus e disse: Salve, Mestre. E beijou-o.
50 Yesu ko a ma ko: «Cɛ, i nana min kama, o kɛ.» O tuma mɔgɔw kɛra Yesu kan, ka a mina.
50 Disse-lhe Jesus: É, então, para isso que vens aqui? Em seguida, adiantaram-se eles e lançaram mão em Jesus para prendê-lo.
51 Yesu ta karamɔgɔden minw tun bɛ ni a ye, o ra kelen ka a ta muru sama ka bɔ, ka sarakalasebagaw kuntigiba ta jɔncɛ toro kelen caron ka bɔ yi.
51 Mas um dos companheiros de Jesus desembainhou a espada e feriu um servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha.
52 Yesu ko o karamɔgɔden ma ko: «I ta muru don a nɔ ra yi; sabu mɔgɔ o mɔgɔ bɛ muru ta, o tigi bɛ halaki muru sababu le ra.
52 Jesus, no entanto, lhe disse: Embainha tua espada, porque todos aqueles que usarem da espada, pela espada morrerão.
53 Ele b’a miiri ko ne tɛ se ka ne Fa wele ko a ye mɛlɛkɛw ci ne ma sisan, minw ka ca ni mɛlɛkɛ jamakuruba tan ni fla ye sisan wa?
53 Crês tu que não posso invocar meu Pai e ele não me enviaria imediatamente mais de doze legiões de anjos?
54 Nka ni o kɛra, o tuma a sɛbɛra ko ko minw ka kan ka kɛ, olugu bɛna kɛ k’a dafa cogo di?»
54 Mas como se cumpririam então as Escrituras, segundo as quais é preciso que seja assim?
55 O wagati ra, Yesu ko jama ma ko: «Aw nana ne kɔ ni berew ni kɛrɛkɛmuruw ye ko aw bɛna ne mina, k’a kɛ i ko ne ye benkannikɛbaga le ye. K’a sɔrɔ ne tun bɛ sigi ka mɔgɔw karan Alabatosoba kɔnɔ lon bɛɛ, aw ma se ka ne mina.
55 Depois, voltando-se para a turba, falou: Saístes armados de espadas e porretes para prender-me, como se eu fosse um malfeitor. Entretanto, todos os dias estava eu sentado entre vós ensinando no templo e não me prendestes.
56 Nka nin kow bɛɛ kɛra janko ciraw tun ka ko minw sɛbɛ, o ye kɛ can ye.»
56 Mas tudo isto aconteceu porque era necessário que se cumprissem os oráculos dos profetas. Então os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Yesu minabagaw tagara ni a ye sarakalasebagaw kuntigiba* Kayife fɛ yi. Sariya karamɔgɔw* ni cɛkɔrɔbaw tagara ɲɔgɔn lajɛn yi.
57 Os que haviam prendido Jesus levaram-no à casa do sumo sacerdote Caifás, onde estavam reunidos os escribas e os anciãos do povo.
58 Piyɛri tora yɔrɔjan, a bɛ tugura o kɔ, fɔ ka taga se sarakalasebagaw kuntigiba ta lu ma. A donna ka sigi ni lu kɔrɔsibagaw ye, k’a flɛ a ko bɛna laban cogo min na.
58 Pedro seguia-o de longe, até o pátio do sumo sacerdote. Entrou e sentou-se junto aos criados para ver como terminaria aquilo.
59 Sarakalasebagaw kuntigiw, ani Yahudiyaw ta kititigɛbagaw ta jɛnkuru mɔgɔw bɛɛ tun bɛ kuma dɔ ɲinina Yesu kama min bɛ se ka kɛ a fagasababu ye.
59 Enquanto isso, os príncipes dos sacerdotes e todo o conselho procuravam um falso testemunho contra Jesus, a fim de o levarem à morte.
60 Seere faninyafɔbaga caman nana o ta fɔ; nka o ma Yesu fagasababu sɔrɔ o si ra. A laban, mɔgɔ fla ko:
60 Mas não o conseguiram, embora se apresentassem muitas falsas testemunhas.
61 «A ko ale bɛ se ka Alabatosoba ci ka a lɔ kokura tere saba kɔnɔ.»
61 Por fim, apresentaram-se duas testemunhas, que disseram: Este homem disse: Posso destruir o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Sarakalasebagaw kuntigiba wurira ka lɔ, k’a fɔ Yesu ma ko: «Mɔgɔw bɛ kuma minw fɔra i kama, i ko di o ra?»
62 Levantou-se o sumo sacerdote e lhe perguntou: Nada tens a responder ao que essa gente depõe contra ti?
63 Yesu jera. Sarakalasebagaw kuntigiba ko a ma ko: «Ne b’a fɛ i ye kari Ala ɲanaman tɔgɔ ra k’a fɔ an ye ni ele le ye Kisibaga* ye, ani Den min bɔra Ala ra*.»
63 Jesus, no entanto, permanecia calado. Disse-lhe o sumo sacerdote: Por Deus vivo, conjuro-te que nos digas se és o Cristo, o Filho de Deus?
64 Yesu ka a jaabi ko: «I yɛrɛ le k’a fɔ. Nka o dɔrɔn tɛ, ne b’a fɔ aw ye ko k’a ta bi ra, Min kɛra Adamaden ye*, aw bɛna o siginin ye Sebɛɛtigi Ala kininboroyanfan fɛ, o kɔ, aw bɛna a natɔ ye sankaba kan ka bɔ sankolo ra.»
64 Jesus respondeu: Sim. Além disso, eu vos declaro que vereis doravante o Filho do Homem sentar-se à direita do Todo-poderoso, e voltar sobre as nuvens do céu.
65 O fɔra minkɛ, sarakalasebagaw kuntigiba dimina fɔ ka a yɛrɛ ta derege mina ka a faran; a ko: «A ka Ala tɔgɔ cɛn. An mako tɛ mɔgɔ si ta seereya ra tuun! Aw yɛrɛ ka a ta Alatɔgɔcɛnkuma mɛn ka ban! Aw ta miiriya ye juman ye?»
65 A estas palavras, o sumo sacerdote rasgou suas vestes, exclamando: Que necessidade temos ainda de testemunhas? Acabastes de ouvir a blasfêmia!
66 Mɔgɔw ko: «A ka kan ka faga le!»
66 Qual o vosso parecer? Eles responderam: Merece a morte!
67 O ka kɛ daji tu ye a ɲada kan, ka a bugɔ ni borokuruw ye. Dɔw k’a fata, k’a fɔ a ye ko:
67 Cuspiram-lhe então na face, bateram-lhe com os punhos e deram-lhe tapas,
68 «Kisibaga, min ka i bugɔ, o tɔgɔ lɔn k’a fɔ an ye!»
68 dizendo: Adivinha, ó Cristo: quem te bateu?
69 Ayiwa, Piyɛri tun siginin bɛ lu kɔnɔ. Baaradenmuso dɔ gbarara a ra, k’a fɔ a ye ko: «Ele fana tun bɛ ni Yesu Galilekacɛ ye.»
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado no pátio. Aproximou-se dele uma das servas, dizendo: Também tu estavas com Jesus, o Galileu.
70 Nka Piyɛri banna ka lɔ a ra mɔgɔw bɛɛ ɲa na. A ko muso ma ko: «Ne ma i ta kuma faamu.»
70 Mas ele negou publicamente, nestes termos: Não sei o que dizes.
71 O kɔ, Piyɛri ka kɛ taga ye luda fan na. Baaradenmuso dɔ wɛrɛ k’a ye minkɛ, ale k’a fɔ mɔgɔw ye o yɔrɔ ra ko: «Cɛ nin tun bɛ ni Yesu Nazarɛtikacɛ ye!»
71 Dirigia-se ele para a porta, a fim de sair, quando outra criada o viu e disse aos que lá estavam: Este homem também estava com Jesus de Nazaré.
72 Piyɛri banna tuun ka lɔ a ra. A karira ko ale tɛ. A ko: «Ne yɛrɛ ma cɛ nin lɔn.»
72 Pedro, pela segunda vez, negou com juramento: Eu nem conheço tal homem.
73 Dɔɔnin kɛra tuun, mɔgɔ minw tun bɛ o yɔrɔ ra, olugu gbarara Piyɛri ra k’a fɔ a ye ko: «Sigiya t’a ra, ele fana ye Yesu ta mɔgɔ dɔ le ye; i kumacogo le b’a yira.»
73 Pouco depois, os que ali estavam aproximaram-se de Pedro e disseram: Sim, tu és daqueles; teu modo de falar te dá a conhecer.
74 O tuma Piyɛri karira fɔ k’a yɛrɛ danga; a ko: «Ne ko ne tɛ cɛ nin lɔn.» O yɔrɔnin bɛɛ ra, dondo kasira.
74 Pedro então começou a fazer imprecações, jurando que nem sequer conhecia tal homem. E, neste momento, cantou o galo.
75 O tuma Yesu tun ka kuma min fɔ, Piyɛri hakiri jigira o ra, ko: «Sani dondo ye kasi, ele bɛna a fɔ siɲaga saba ko i ma ne lɔn.» Piyɛri bɔra kɛnɛ ma ka taga kasi kosɛbɛ.
75 Pedro recordou-se do que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes. E saindo, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.