Mateus 25
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NAA
1 Ayiwa, o kɔ, Yesu ka talen dɔ la o ye; a ko: «Ala ta Masaya* bɛna kɛ i n’a fɔ sungurunin tan minw ka o ta fitinaw ta su fɛ ko o bɛ taga kɔɲɔcɛ kunbɛnyɔrɔ ra.
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 O ra looru tun ye hakirintanw ye, tɔ looru tun ye hakiritigiw ye.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 Ayiwa, hakirintanw ka o ta fitinaw ta, nka o ma turu ta o yɛrɛ boro.
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 Nka hakiritigiw ka o ta fitinaw ta ka turu dɔ kɛ minan dɔw kɔnɔ ka taga ni a ye o yɛrɛ boro.
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 Kɔɲɔcɛ nana mɛɛn, a tɛ nana minkɛ, sunɔgɔ ka o sungurunin tan bɛɛ mina, o bɛɛ sunɔgɔra.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 «Ayiwa, pɛrɛnkan nana bɔ su dugutarama fɛ ko: ‹Kɔɲɔcɛ ye, aw ye bɔ ka taga a kunbɛn!›
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 O sungurunin tan wurira ka o ta fitinaw labɛn.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Hakirintanw ko hakiritigiw ma ko: ‹Aw ye aw ta turu dɔ di an ma, ni o tɛ, an ta fitinaw bɛ ɲini ka faga dɛ!›
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Nka hakiritigiw ko o ma ko: ‹Ɔn-ɔn, an ta turu tɛna se ka an bɛɛ labɔ, aw ye taga turufiyeerebagaw fɛ ka taga dɔ san.›
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 Ayiwa, ka o taganin to turusanyɔrɔ ra, kɔɲɔcɛ nana. Minw tun labɛnna, olugu donna ni kɔɲɔcɛ ye kɔɲɔbon kɔnɔ; o ka da sɔgɔ.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 O kɔ fɛ, sunguru tɔw nana; o ko: ‹An Matigicɛ, an matigicɛ, dayɛlɛ an ye!›
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 Nka matigicɛ ka o jaabi ko: ‹Can ra, ne b’a fɔ aw ye ko ne ma aw lɔn!› »
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 Yesu ko: «Aw ye aw janto aw yɛrɛ ra, sabu aw tɛ a lon lɔn, aw tɛ a wagati fana lɔn.»
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 Yesu ko: «Ala ta Masaya* bɛ i ko cɛ min tagatɔ tagama ra, a ka a ta baaradenw wele ka na a ta wari karifa o ma.
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 A ka warigbɛ kɛmɛ looru di kelen ma, ka kɛmɛ fla di kelen wɛrɛ ma, ka kɛmɛ di sabanan ma; a ka o bɛɛ kelen kelen ta di o ma ka kaɲa ni o seko ye; o kɔ, a tagara.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 Baaraden min tun ka warigbɛ kɛmɛ looru sɔrɔ, ale sinna ka baara kɛ ni a ta wari ye, ka warigbɛ kɛmɛ looru wɛrɛ sɔrɔ ka fara a ta kan.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Min tun ka warigbɛ kɛmɛ fla sɔrɔ, ale fana ka a kɛ o cogo kelen na, ka warigbɛ kɛmɛ fla wɛrɛ sɔrɔ ka fara a ta kan.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Nka warigbɛ kɛmɛ tun dira min ma, ale tagara dinga le sogi ka a matigicɛ ta wari dogo yi.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 «Ayiwa, a mɛɛnna, lon dɔ o baaradenw matigicɛ nana; a ka o wele ka na jate kɛ.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Min tun ka warigbɛ kɛmɛ looru sɔrɔ, ale nana ni warigbɛ kɛmɛ looru wɛrɛ ye, k’a fɔ ko: ‹Ne matigicɛ, i tun ka warigbɛ kɛmɛ looru le karifa ne ma, nka kɛmɛ looru wɛrɛ flɛ nin ye; ne ka o le sɔrɔ.›
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 «A matigicɛ ko a ma ko: ‹O ɲana; i kɛra baaradenɲuman ye, ani lanamɔgɔ. Fɛn fitini le dira i ma, nka i kɛra lanamɔgɔ ye o ra. Sisan ne bɛna caman karifa i ma. Na, i ni i matigicɛ ye ɲagari ɲɔgɔn fɛ.›
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 «Ayiwa, baaraden min tun ka warigbɛ kɛmɛ fla sɔrɔ, ale fana nana a matigicɛ fɛ k’a fɔ a ye ko: ‹Ne matigicɛ, i tun ka warigbɛ kɛmɛ fla le karifa ne ma, nka warigbɛ kɛmɛ fla wɛrɛ flɛ nin ye. Ne ka o le sɔrɔ.›
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 «A matigicɛ ko a ma ko: ‹O ɲana; i kɛra baaradenɲuman ye, ani lanamɔgɔ. Fɛn fitini le dira i ma, nka i kɛra lanamɔgɔ o ra. Sisan ne bɛna caman karifa i ma. Na, i ni i matigicɛ ye ɲagari ɲɔgɔn fɛ.›
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 «Ayiwa, baaraden min tun ka warigbɛ kɛmɛ dɔrɔn sɔrɔ, ale nana a fɔ ko: ‹Ne matigicɛ, ne tun ka a lɔn ko ele ye mɔgɔ jusukungbɛlɛn le ye. I ma siman min dan, i bɛ o kan; i ma foro min sɛnɛ, i bɛ o siman tigɛ.
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 O le kosɔn ne siranna, ne tagara dinga le sogi ka i ta wari dogo yi. I ta wari ye nin ye, a mina.›
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 «A matigicɛ ko a ma ko: ‹Ele baaradenjugu, salibagatɔ. I k’a lɔn ko ne ma siman min dan ko ne bɛ o kan, ko ne ma foro min sɛnɛ ko ne bɛ o siman tigɛ;
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 mun na i ma taga ne ta wari bla waribon na? Ni o tun kɛra, ne kɔseginin, ne tun bɛna ne ta wari ta, ka tɔnɔ sɔrɔ ka fara a kan!›
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 A ko mɔgɔw ma ko o ye a ta warigbɛ kɛmɛ bɔsi a ra, k’a di warigbɛ waga kelen tigi ma.
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 A ko: ‹Sabu dɔ bɛ min fɛ, dɔ wɛrɛ bɛna di o le ma, a ta bɛ caya; nka dɔ tɛ min fɛ, hali fitini min b’a fɛ, o bɛna bɔsi a boro.›
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 A ko: ‹Aw ye baaradenkolon firi kɛnɛ ma dibi ra yi; kasi ni ɲinɲimi le bɛna kɛ o yɔrɔ ra.› »
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 Yesu ko: «Min kɛra Adamaden ye*, ni o nana sigi a ta masaya ra lon min na ni mɛlɛkɛw bɛɛ ye, o lon na a bɛna sigi a ta masasiginan nɔɔrɔman kan.
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 Siyaw bɛɛ bɛna lajɛn a ɲa kɔrɔ. A bɛna o woloma ka bɔ ɲɔgɔn na, i ko sagagbɛnbaga bɛ sagaw ni baw woloma ka bɔ ɲɔgɔn na cogo min na.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 A bɛna sagaw bla a kininboroyanfan fɛ, ka baw bla a numanboroyanfan fɛ.
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 «Minw bɛ a kininboroyanfan fɛ, Masacɛ bɛna a fɔ olugu ye ko: ‹Aw ye na, ne Fa Ala ta baraka bɛ aw minw kan. Ala ka Masaya* min labɛn kabini dunuɲa jusigiwagati ra, aw ye o Masaya cɛn ta.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Sabu kɔngɔ ka ne mina, aw ka domuni di ne ma, jiminlɔgɔ ka ne sɔrɔ, aw ka ji di ne ma. Ne tun ye lonan ye, aw ka ne lajigi aw ta so.
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 Ne fari lakolon tun lo, aw ka fani don ne ra. Ne tun man kɛnɛ, aw ka aw janto ne ra. Ne tun bɛ kaso ra, aw tagara ne flɛ.›
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 «O tuma, o mɔgɔ terenninw bɛna a jaabi ko: ‹Matigi, lon juman anw ka ele kɔngɔtɔ ye, ka domuni di i ma? Lon juman fana anw ka ele minlɔgɔtɔ ye, ka ji di i ma?
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 Lon juman anw ka ele ye lonanya ra ka i lajigi an ta so? Walama lon juman anw ka i fari lakolon ye ka fani don i ra?
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 Lon juman anw ka i banabagatɔ ye, walama k’a mɛn ko i bɛ kaso ra, an ka taga i flɛ?›
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 «Masacɛ bɛna olugu jaabi ko: ‹Can ra ne b’a fɔ aw ye ko ni aw ka o koɲuman kɛ ne balemaw bɛɛ ra fitini dɔ ye, o tuma aw ka o kɛ ne yɛrɛ le ye.›
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 «O kɔ, minw bɛ a numanboroyanfan fɛ, masacɛ bɛna a fɔ olugu ye ko: ‹Aw ye bɔ ne kɔrɔ, aw mɔgɔ danganinw! Aw ye taga tasuma fagabari ra, tasuma min lalagara Setana ni a ta mɛlɛkɛw ye!
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Sabu kɔngɔ ka ne mina, aw ma domuni di ne ma. Minlɔgɔ ka ne sɔrɔ, aw ma ji di ne ma.
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 Ne tun bɛ lonanya ra, aw ma sɔn ka ne lajigi aw ta so. Aw ka ne fari lakolon ye, aw ma sɔn ka fani don ne ra. Ne tun man kɛnɛ, ne tun bɛ kaso ra, nka aw ma taga ne flɛ.›
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 «Ayiwa, olugu fana bɛna Matigi jaabi ko: ‹Matigi, lon juman le an ka i kɔngɔtɔ ye, ka i minlɔgɔtɔ ye, ka i ye lonanya ra, ka i fari lakolon ye, ka i banabagatɔ ye, walama ka i ye kaso ra, an ka ban an ma foyi kɛ i ye?›
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 Masacɛ bɛna olugu fana jaabi ko: ‹Can ra ne b’a fɔ aw ye ko ni aw ma o koɲuman kɛ ne balemaw bɛɛ ra fitini dɔ ye, o tuma aw m’a kɛ ne yɛrɛ le ye.›
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 Ayiwa, olugu bɛna taga to tɔɔrɔ banbari ra; nka mɔgɔ terenninw bɛ taga to ɲanamanya banbari ra.»
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.