Mateus 21
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB
1 Ayiwa, Yesu ni a ta karamɔgɔdenw surunyara Zeruzalɛmu na; o sera Bɛtifaze, Oliviyesunw kuru kɛrɛ fɛ minkɛ, Yesu ka a ta karamɔgɔden fla ci.Oliviyesunw kuru|src="hk00351b.tif" size="span" loc="MAT 21" copy="BFBS (Knowles)" ref="Matiyu 21"
1 Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 A k’a fɔ o ye ko: «Dugu min flɛ an ɲa, aw ye taga yi; ni aw sera yi dɔrɔn, aw bɛna falimuso dɔ sirinin ye, a den bɛ a kɔrɔ; aw ye o foni ka na ni o ye.
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Ni mɔgɔ dɔ ka aw ɲininka, aw y’a jaabi ko: ‹An matigicɛ le mako bɛ o ra.› Ni o kɛra, a bɛna o to aw boro.»
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.
4 Ayiwa, o kɛra janko cira tun ka nin kuma min fɔ, o ye kɛ can ye, ko:
4 Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:
5 «Aw y’a fɔ Siyɔn dugumɔgɔw ye ko:
5 Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.
6 Ayiwa, karamɔgɔdenw tagara; Yesu tun ka min fɔ o ye, o tagara o kɛ.
6 Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 O nana ni falimuso ni a den ye; o ka o ta derege dɔw la faliw kɔ ra, Yesu yɛlɛnna ka sigi a kan.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.
8 Jama ra mɔgɔ caman ka o ta deregebaw lala sira kan Yesu ɲa; dɔw fana ka yiriboromisɛnw tigɛtigɛ ka o lala sira ra.
8 E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Jama dɔ tun bɛ Yesu ɲa, dɔ tun bɛ a kɔ. O bɛɛ tun bɛ pɛrɛnna ko:
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Yesu donna Zeruzalɛmu tuma min na, dugu bɛɛ wurira ka lɔ sen kan. Mɔgɔw ko: «E, jɔn le ye nin ye?»
10 Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?
11 Jama ka kɛ a fɔ ye ko: «Yesu lo, cira min bɔra Nazarɛti, Galile mara ra.»
11 E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.
12 Ayiwa, Yesu donna Alabatosoba lu kɔnɔ. Fiyeerekɛbaga ni sannikɛbaga minw tun bɛ Alabatosoba lu kɔnɔ, a ka olugu bɛɛ gbɛn ka bɔ; a ka warifalenbagaw ta tabaliw ɲɔniɲɔni ka ben, ani tuganifiyeerebagaw ta siginanw.
12 Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 A k’a fɔ o ye ko: «A sɛbɛra Kitabu kɔnɔ, ko: ‹Ne ta bon bɛna wele le ko Aladaariyɔrɔ.› Nka aw kɔni ka a yɛlɛma ka a kɛ sonw dogoyɔrɔ le ye.»
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.
14 Ka Yesu to Alabatosoba kɔnɔ, fiyentɔw, ani nabara dɔw gbarara a ra; a ka olugu kɛnɛya.
14 E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Ayiwa, sarakalasebagaw* kuntigiw, ani sariya karamɔgɔw* dimina, sabu o ka Yesu ta kabako kɛninw ye, ani k’a ye ko denmisɛnw fana bɛ pɛrɛnna Alabatosoba kɔnɔ, ko: «Hozana*! An ye Ala tando Dawuda Mamaden* kosɔn!»
15 Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 O ko Yesu ma ko: «Denmisɛnw bɛ min fɔra, i bɛ o mɛnna kɛ!» Yesu ko: «Ne b’a mɛnna.» A ko: «Min sɛbɛra Ala ta Kuma ra, aw ma o karan ka ye le wa? A sɛbɛra ko:
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?
17 Yesu bɔra o kɔrɔ, ka bɔ dugu kɔnɔ ka taga Betani, ka taga si o yɔrɔ ra.
17 E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 O dugusagbɛ sɔgɔma, Yesu sekɔtɔ ka na Zeruzalɛmu, kɔngɔ ka a mina.
18 Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;
19 A ka torosun dɔ ye sirada ra. A gbarara a ra, nka a ma taga den foyi sɔrɔ a ra, fɔ flaburu gbansan. A ko torosun ma ko: «Den tɛna sɔrɔ ele ra tuun fiyewu!» O yɔrɔnin bɛɛ torosun jara.Toro|src="hk00088b.tif" size="col" loc="MAT 21.19" copy="BFBS (Knowles)" ref="Matiyu 21.19"
19 e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Karamɔgɔdenw ka o ye minkɛ, o kabakoyara. O ko: «E, nin torosun kɛra cogo di ka ja yɔrɔnin kelen na tan?»
20 Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?
21 Yesu ko: «Can ra ne b’a fɔ aw ye ko ni lanaya bɛ aw fɛ, ni aw tɛ sigiya fiyewu, min kɛra torosun nin na, aw tɛna dan o ɲɔgɔn dɔrɔn ma, nka hali ni aw k’a fɔ kuru nin ye ko a ye bɔ a nɔ ra ka taga ben kɔgɔji ra, a bɛ kɛ ten.
21 Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;
22 Ni aw ka fɛn o fɛn ɲini ni lanaya ye, ka Ala daari a ra, aw bɛna o sɔrɔ.»
22 e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.
23 Yesu tagara don Alabatosoba kɔnɔ; ka a to karan na, sarakalasebagaw* kuntigiw, ani Yahudiyaw ta cɛkɔrɔbaw nana a fɛ ka na a ɲininka ko: «I bɛ nin kow kɛra fanga juman sababu le ra, ani jɔn le fana ka o fanga di i ma?»
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?
24 Yesu ko: «Ne fana bɛna aw ɲininka fɛn kelenpe ra. Ni aw ka ne jaabi o ra, o tuma, min ka fanga di ne ma ka nin kow kɛ, ne bɛna o fɔ aw ye.»
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Yesu ko: «Jɔn le ka Yuhana Batizerikɛbaga ci ka na mɔgɔw batize? Ala wa, walama mɔgɔw?» O ka kɛ a fɔ ye ɲɔgɔn ye ko: «Ni an ko: ‹Ala lo›, a bɛna a fɔ ko: ‹O tuma mun kosɔn aw ma la a ra?›
25 O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Nka ni an fana k’a fɔ ko: ‹Mɔgɔw lo›, o tuma an ka kan ka la a ra ko jama tɛna an to yi, sabu bɛɛ lanin b’a ra ko Yuhana ye Ala ta cira le ye.»
26 Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.
27 O ra, o ka Yesu jaabi ko: «An m’a lɔn.» Yesu fana ko: «Ayiwa, ni o lo, min ka fanga di ne ma ka nin kow kɛ, ne fana tɛna o fɔ aw ye.»
27 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Yesu ko: «Aw bɛ mun miiri nin ko ra? Dencɛ fla tun bɛ cɛkɔrɔba dɔ fɛ. A ko dencɛ fɔlɔ ma ko: ‹Ne dencɛ, taga baara kɛ rɛzɛnforo ra bi.›
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Den ko: ‹Ne tɛ taga.› Nka kɔ fɛ, a nimisara, a tagara foro ra.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.
30 Facɛman ka o kuma kelen fɔ dencɛ flanan ye. Ale ko: ‹Baba, ne bɛ taga.› Nka a ma taga yi.
30 Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.
31 O den fla ra, juman le ka a facɛ sago kɛ?» Mɔgɔw ko: «Dencɛ fɔlɔ lo.» Yesu ko: «Can ra ne b’a fɔ aw ye, ko ninsaraminabagaw, ani jatɔmusow bɛna kɔn aw ɲa Ala ta Masaya* ra.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Sabu Yuhana Batizerikɛbaga nana aw fɛ terenninya sira le ra, nka aw ma sɔn ka la a ra; nka ninsaraminabagaw, ani jatɔmusow lara a ra. Aw ka o ye, nka o bɛɛ n’a ta, aw ma na nimisa o kɔ fɛ ka la a ra.»
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 Yesu ko: «Aw ye talen dɔ wɛrɛ lamɛn: Forotigi dɔ tun ka rɛzɛnforo dɔ sɛnɛ, ka a lamini ni sansan ye, ka rɛzɛncɔngɔyɔrɔ dɔ sogi fara ra, ka gbata dɔ lɔ foro kɔrɔsibagaw ye. O kɔ, a ka foro karifa baaraden dɔw ma, ka taga tagama ra.
33 Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
34 Rɛzɛn bɔwagati nana se tuma min na, a ka a ta baaradenw ci rɛzɛnforo kɔrɔsibagaw fɛ ko o ye taga rɛzɛnmɔ dɔ mina ka na ni a ye.
34 E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Rɛzɛnforo kɔrɔsibagaw ka o baaradenw mina; o ka kelen bugɔ, ka kelen faga, ka sabanan bon ni kabakuru ye.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Ayiwa, forotigi ka baaraden wɛrɛw ci tuun, minw tun ka ca ka tɛmɛ fɔlɔtaw kan; nka rɛzɛnforo kɔrɔsibagaw ka olugu fana kɛ i ko fɔlɔtaw.
36 Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.
37 A laban, a ka a yɛrɛ dencɛ le ci o fɛ. A ko: ‹O bɛna ne dencɛ kɔni bonya.›
37 Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.
38 Nka rɛzɛnforo kɔrɔsibagaw nana forotigi dencɛ natɔ ye minkɛ, o k’a fɔ ɲɔgɔn ye ko: ‹Nin le bɛna cɛn ta! Aw ye na an y’a mina ka a faga; ni o kɛra, foro bɛ kɛ an ta ye.›
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 O k’a mina ka taga ni a ye foro kɔ fɛ ka taga a faga.»
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Yesu ko: «Ayiwa, ni forotigi nana na sisan o, a bɛna mun le kɛ o rɛzɛnforo kɔrɔsibagaw ra?»
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Mɔgɔw ko: «A bɛna o mɔgɔjuguw bɛɛ faga fɔ ka o fagako juguya; a bɛna a ta foro karifa mɔgɔ wɛrɛw ma, minw bɛna a ta foro nafa di a ma a wagati ra.»
41 Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Yesu ko: «Aw ma nin kuma karan kitabuw kɔnɔ fɔlɔ wa, ko:
42 Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Yesu ko: «O le kosɔn, ne b’a fɔ aw ye ko Ala ta Masaya* bɛna bɔ aw boro, ka a di siya wɛrɛ* ma min bɛna a sira tagama, ka Ala sago kɛ.
43 Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.
44 [Ayiwa, ni mɔgɔ o mɔgɔ kɔni ka ben o kabakuru kan, o tigi kolow bɛɛ bɛ karikari. Ni o kabakuru fana ka ben mɔgɔ o mɔgɔ kan, a bɛ o tigi ɲɔɲɔ.]»
44 E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Sarakalasebagaw* kuntigiw, ani Farisiw* ka o talenw mɛn; o k’a faamu ko Yesu bɛ olugu le ma.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.
46 O tun b’a fɛ ka Yesu mina, nka o tun bɛ siranna jama ɲa, sabu mɔgɔw tun bɛ Yesu jatera Ala ta cira dɔ le ye.
46 E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.