Mateus 20
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ACF
1 Ayiwa, Yesu ka talen dɔ la o ye; a ko: «Ala ta Masaya* bɛ i n’a fɔ forotigi min bɔra sɔgɔmada joona fɛ ka baaradenw ɲini ka taga baara kɛ a ta rɛzɛnforo ra.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, pai de família, que saiu de madrugada a assalariar trabalhadores para a sua vinha.
2 Ayiwa, forotigi ni o baaradenw bɛnna a ra ko tere kelen baara sara bɛna kɛ wari deniye kelen ye. A ka o bla ka taga baara kɛ a ta rɛzɛnforo ra.Wari deniye|src="hk00166b.tif" size="col" loc="MAT 20.2" copy="BFBS (Knowles)" ref="Matiyu 20.2"
2 E, ajustando com os trabalhadores a um dinheiro por dia, mandou-os para a sua vinha.
3 Tere nana wuri dɔɔnin minkɛ, forotigi bɔra tuun ka taga mɔgɔ dɔw lɔnin ye barokɛyɔrɔ dɔ ra dugu kɔnɔ, o tɛ foyi kɛra.
3 E, saindo perto da hora terceira, viu outros que estavam ociosos na praça,
4 A ko olugu fana ma ko: ‹Aw ye taga ne ta rɛzɛnforo ra ka taga baara kɛ. Aw ka kan ni sara min ye, ne bɛna o di aw ma.›
4 E disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 O mɔgɔw tagara rɛzɛnforo ra. Forotigi nana bɔ teregban fɛ, a ka dɔw ye, ka olugu fana ta. Wulada fɛ, a ka taga dɔw ye tuun, a ka olugu fana ta.
5 Saindo outra vez, perto da hora sexta e nona, fez o mesmo.
6 Forotigi nana bɔ tuun wuladanin fɛ, a ka mɔgɔ dɔw lɔnin ye. A ko olugu ma ko: ‹Mun na aw lɔra yan ka tere bɛɛ ban, aw ma foyi kɛ?›
6 E, saindo perto da hora undécima, encontrou outros que estavam ociosos, e perguntou- lhes: Por que estais ociosos todo o dia?
7 Olugu k’a jaabi ko: ‹Mɔgɔ si le ma an ta baara ra.› A ko olugu fana ma ko: ‹Aw ye taga ne ta rɛzɛnforo ra ka taga baara kɛ.›
7 Disseram-lhe eles: Porque ninguém nos assalariou. Diz-lhes ele: Ide vós também para a vinha, e recebereis o que for justo.
8 «Ayiwa, tere nana ban minkɛ, forotigi k’a fɔ baaradenw kuntigi ye ko: ‹Baaradenw wele ka na o sara; nka a damina mɔgɔ labanw fɔlɔ, ka sɔrɔ ka se mɔgɔ fɔlɔw ma.›
8 E, aproximando-se a noite, diz o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o jornal, começando pelos derradeiros, até aos primeiros.
9 Minw tun tara wuladanin fɛ, olugu bɛɛ kelen kelen ka wari deniye kelen kelen sɔrɔ.
9 E, chegando os que tinham ido perto da hora undécima, receberam um dinheiro cada um.
10 A nana se mɔgɔ fɔlɔw ma tuma min na, olugu nana; o tun b’a miiri ko olugu ta sara bɛna caya ka tɛmɛ tɔw ta kan, nka olugu fana ka wari deniye kelen kelen le sɔrɔ.
10 Vindo, porém, os primeiros, cuidaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um dinheiro cada um.
11 Ayiwa, o wari dira o ma minkɛ, o dimina, ka forotigi jaraki.
11 E, recebendo-o, murmuravam contra o pai de família,
12 O ko: ‹Nin kɔfɛmɔgɔw ka wagati dɔɔnin le kɛ baara ra, nka i ka anw ni olugu bɛɛ ta sara kɛ kelen ye, k’a sɔrɔ anw le ka tere kururu bɛɛ kɛ sɛgɛ ra, ka baara kɛ tere kɔrɔ.›
12 Dizendo: Estes derradeiros trabalharam só uma hora, e tu os igualaste conosco, que suportamos a fadiga e a calma do dia.
13 Ayiwa, forotigi ko o ra kelen ma ko: ‹Ne tericɛ, ne ma i tɔɲɔ dɛ! Yala an tun ma bɛn wari deniye kelen le ma wa?
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço agravo; não ajustaste tu comigo um dinheiro?
14 O tuma, i ta sara ta ka taga. Min kɛra kɔfɛmɔgɔ ye, ne ka min di o ma, ne bɛ o ɲɔgɔn le di ele fana ma.
14 Toma o que é teu, e retira-te; eu quero dar a este derradeiro tanto como a ti.
15 Yala min ka di ne ye, ne tɛ se ka o kɛ ni ne ta wari ye wa? Walama, ne ta ɲumanya ɲangboya le bɛ i ra wa?› »
15 Ou não me é lícito fazer o que quiser do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 O kɔ, Yesu ko: «Minw ye kɔfɛmɔgɔw ye, olugu bɛna kɛ ɲafɛmɔgɔw ye; minw ye ɲafɛmɔgɔw ye, olugu bɛna kɛ kɔfɛmɔgɔw ye.»
16 Assim os derradeiros serão primeiros, e os primeiros derradeiros; porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
17 Ayiwa, ka Yesu tagatɔ to Zeruzalɛmu, a ka a ta karamɔgɔden tan ni fla wele danna; ka o tagamatɔ to, a k’a fɔ o ye ko:
17 E, subindo Jesus a Jerusalém, chamou à parte os seus doze discípulos, e no caminho disse-lhes:
18 «An tagatɔ flɛ Zeruzalɛmu; Min kɛra Adamaden ye*, o bɛna don sarakalasebagaw* kuntigiw boro, ani sariya karamɔgɔw*. O bɛna kiti tigɛ a kan, ko a ka kan ka faga.
18 Eis que vamos para Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes, e aos escribas, e condená-lo-ão à morte.
19 O bɛna a don siya wɛrɛ mɔgɔw* boro. Olugu bɛna a lɔgɔbɔ, k’a bugɔ ni gbɛɲɛ ye, k’a gbengben yiri ra; nka a saya tere sabanan na a bɛna kunu.»
19 E o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem, e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Ayiwa, Zebede ta muso nana Yesu fɛ ni a dencɛ fla ye. A gbarara Yesu ra ka a kinbiri gban a kɔrɔ ka a daari.
20 Então se aproximou dele a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, adorando-o, e fazendo-lhe um pedido.
21 Yesu ko a ma ko: «I bɛ mun le fɛ?» A ko: «Ne b’a fɛ ko ni i nana sigi i ta masaya ra, ne dencɛ fla minw ye nin ye, i ye a to kelen ye sigi i kininboroyanfan fɛ, tɔ kelen ye sigi i numanboroyanfan fɛ.»
21 E ele diz-lhe: Que queres? Ela respondeu: Dize que estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Yesu ka a jaabi ko: «Aw bɛ fɛn min daarira, aw yɛrɛ ma o lɔn; ne bɛna tɔɔrɔ cogoya min na, aw bɛ se ka tɔɔrɔ o cogo ra wa?» O ka Yesu jaabi ko: «Ɔnhɔn, an bɛ se.»
22 Jesus, porém, respondendo, disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu hei de beber, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado? Dizem-lhe eles: Podemos.
23 Yesu ka o jaabi ko: «Can lo aw bɛna tɔɔrɔ ne ta tɔɔrɔcogo ra. Nka ka sigi ne kininboroyanfan fɛ, walama ne numanboroyanfan fɛ, o dibaga tɛ ne ye. Ne Fa Ala ka o sigiyɔrɔ labɛn mɔgɔ minw ye, a bɛna di olugu le ma.»
23 E diz-lhes ele: Na verdade bebereis o meu cálice e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado, mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não me pertence dá-lo, mas é para aqueles para quem meu Pai o tem preparado.
24 Karamɔgɔden tɔ tan ka o kuma mɛn minkɛ, olugu dimina o balemacɛ fla kɔrɔ.
24 E, quando os dez ouviram isto, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 O ra, Yesu ka o wele k’a fɔ o ye ko: «Aw k’a lɔn ko siya wɛrɛ mɔgɔw ta kuntigiw bɛ o mara jagboya ra; jamana mɔgɔbabaw fana bɛ o ta fanga digi mɔgɔ tɔw kan.
25 Então Jesus, chamando-os para junto de si, disse: Bem sabeis que pelos príncipes dos gentios são estes dominados, e que os grandes exercem autoridade sobre eles.
26 Nka a man kan ka kɛ ten aw cɛ ra. Min b’a fɛ ka kɛ mɔgɔba ye aw ra, o tigi ka kan ka kɛ tɔw ta baaraden le ye.
26 Não será assim entre vós; mas todo aquele que quiser entre vós fazer-se grande seja vosso serviçal;
27 Min b’a fɛ ka kɛ aw ra ɲamɔgɔ ye, o tigi ka kan ka kɛ aw ta jɔn ye.
27 E, qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, seja vosso servo;
28 O le kosɔn Min kɛra Adamaden ye*, ale yɛrɛ ma na janko mɔgɔw ye na baara kɛ a ye, nka a nana ka na baara kɛ mɔgɔw ye le, ani ka a yɛrɛ nin di, ka kɛ mɔgɔ caman kunmabɔsara ye.»
28 Bem como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Ayiwa, Yesu ni a ta karamɔgɔdenw bɔtɔ Zeriko, jamaba tugura a kɔ.
29 E, saindo eles de Jericó, seguiu-o grande multidão.
30 Fiyentɔcɛ fla tun siginin bɛ sirada ra; olugu k’a mɛn minkɛ ko Yesu le bɛ tɛmɛna, o pɛrɛnna ko: «An Matigi, Dawuda Mamaden*, sabari ka ɲa anw ma.»
30 E eis que dois cegos, assentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
31 Jama tun bɛ sɔngɔra o ra ko o ye je; nka o belen ka dɔ le fara o pɛrɛnkan kan tuun ko: «An Matigi, Dawuda Mamaden*, sabari ka ɲa anw ma.»
31 E a multidão os repreendia, para que se calassem; eles, porém, cada vez clamavam mais, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
32 Yesu lɔra; a ka o wele k’a fɔ o ye ko: «Aw b’a fɛ ne ye mun le kɛ aw ye?»
32 E Jesus, parando, chamou-os, e disse: Que quereis que vos faça?
33 O ko Yesu ma ko: «An Matigi, a to anw ɲa ye yɛlɛ.»
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que os nossos olhos sejam abertos.
34 O makari ka Yesu mina; a magara o ɲaw ra. O yɔrɔnin bɛɛ o ɲaw yɛlɛra; o tugura Yesu kɔ.
34 Então Jesus, movido de íntima compaixão, tocou-lhes nos olhos, e logo seus olhos viram; e eles o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.