Mateus 17
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC
1 Ayiwa, tere wɔɔrɔ tɛmɛnin kɔ, Yesu ka Piyɛri ni Yakuba ni Yakuba balemacɛ Yuhana wele ka taga ni o ye kuru jamijan dɔ kan o danna.
1 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, seu irmão, e conduziu-os à parte a uma alta montanha.
2 O yɔrɔ ra, Yesu cogoya yɛlɛmana o ɲa na. A ɲada manamanana i ko tere, a ta faniw gbɛra pepe i ko yeelen.
2 Lá se transfigurou na presença deles: seu rosto brilhou como o sol, suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
3 O kɔ, karamɔgɔden saba ka cira Musa ni cira Iliya ye, o bɛ kumana ni Yesu ye.
3 E eis que apareceram Moisés e Elias conversando com ele.
4 Piyɛri ko Yesu ma ko: «Matigi, an nana yan minkɛ, o ɲana dɛ! Ni i sɔnna, ne bɛna fanibon saba lɔ: ele ta kelen, cira Musa ta kelen, ani cira Iliya ta kelen.»
4 Pedro tomou então a palavra e disse-lhe: Senhor, é bom estarmos aqui. Se queres, farei aqui três tendas: uma para ti, uma para Moisés e outra para Elias.
5 Ka Piyɛri to o kuma ra, sankaba dɔ manamanatɔ nana o bɛɛ datugu. O ka kumakan dɔ mɛn ka bɔ o sankaba ra, ko: «Nin le ye ne Dencɛ kanunin ye; a ko ka di ne ye haali. Aw y’a lamɛn!»
5 Falava ele ainda, quando veio uma nuvem luminosa e os envolveu. E daquela nuvem fez-se ouvir uma voz que dizia: Eis o meu Filho muito amado, em quem pus toda minha afeição; ouvi-o.
6 Karamɔgɔden saba ka o kuma mɛn minkɛ, o sirankojugu fɛ o bɛɛ benna ka o ɲa biri dugu ma.
6 Ouvindo esta voz, os discípulos caíram com a face por terra e tiveram medo.
7 Nka Yesu gbarara o ra ka a boro la o kan, k’a fɔ o ye ko: «Aw kana siran, aw ye wuri.»
7 Mas Jesus aproximou-se deles e tocou-os, dizendo: Levantai-vos e não temais.
8 O ka o ɲa kɔrɔta minkɛ, o ma mɔgɔ si ye ni Yesu kelen tɛ.
8 Eles levantaram os olhos e não viram mais ninguém, senão unicamente Jesus.
9 Ayiwa, ka o jigitɔ to ka bɔ kuru kan, Yesu ka nin kuma fɔ o ye k’a gbɛlɛya ko: «Aw ka ko min ye, aw kana o fɔ mɔgɔ si ye fɔlɔ, fɔ Min kɛra Adamaden ye*, o ye kunu ka bɔ saya ra.»
9 E, quando desciam, Jesus lhes fez esta proibição: Não conteis a ninguém o que vistes, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos.
10 O kɔ, karamɔgɔdenw ka Yesu ɲininka ko: «Mun kosɔn sariya karamɔgɔw* b’a fɔra ko: ‹Cira Iliya le ka kan ka kɔn ka na fɔlɔ?› »
10 Em seguida, os discípulos o interrogaram: Por que dizem os escribas que Elias deve voltar primeiro?
11 Yesu ka o jaabi ko: «Can lo Iliya le ka kan ka na fɔlɔ ka fɛn bɛɛ labɛn.
11 Jesus respondeu-lhes: Elias, de fato, deve voltar e restabelecer todas as coisas.
12 Nka ne b’a fɔ aw ye ko cira Iliya nana ka ban, nka mɔgɔw m’a lɔn; o ka a kɛ o sago ye. O cogo kelen le ra, Min kɛra Adamaden ye, ale fana bɛna tɔɔrɔ o boro.»
12 Mas eu vos digo que Elias já veio, mas não o conheceram; antes, fizeram com ele quanto quiseram. Do mesmo modo farão sofrer o Filho do Homem.
13 Karamɔgɔdenw k’a lɔn o tuma ra ko a tun bɛ kumana o fɛ Yuhana Batizerikɛbaga ta ko le ra.
13 Os discípulos compreenderam, então, que ele lhes falava de João Batista.
14 Yesu ni o karamɔgɔdenw nana se jama kɔrɔ tuma min na, cɛ dɔ nana a kinbiri gban Yesu kɔrɔ k’a fɔ ko:
14 E, quando eles se reuniram ao povo, um homem aproximou-se deles e prostrou-se diante de Jesus,
15 «Ne Matigi, sabari ka ɲa ne dencɛ ma. Kirikirisiyɛn le b’a ra, a b’a tɔɔrɔra kosɛbɛ; wagati dɔw ra a bɛ ben tasuma ra, wagati dɔw ra a bɛ ben ji ra.
15 dizendo: Senhor, tem piedade de meu filho, porque é lunático e sofre muito: ora cai no fogo, ora na água...
16 Ayiwa, ne nana ni a ye i ta karamɔgɔdenw fɛ, nka o ma se ka a kɛnɛya.»
16 Já o apresentei a teus discípulos, mas eles não o puderam curar.
17 Yesu ko: «Aw mɔgɔjugu lanabariw, ne bɛna to ni aw ye fɔ tuma juman, janko aw ye la ne ra? Ne bɛna aw ta kow sɔnmina fɔ ka taga se wagati juman le? Aw ye na ni den ye ne fɛ yan.»
17 Respondeu Jesus: Raça incrédula e perversa, até quando estarei convosco? Até quando hei de aturar-vos? Trazei-mo.
18 Yesu sɔngɔra jina ra; jina bɔra den na; a kɛnɛyara o yɔrɔnin kelen bɛɛ ra.
18 Jesus ameaçou o demônio e este saiu do menino, que ficou curado na mesma hora.
19 Yesu ta karamɔgɔdenw gbarara a kɔrɔ ka a ɲininka o danna ko: «Mun kosɔn anw ma se ka nin jina gbɛn?»
19 Então os discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsar este demônio?
20 Yesu ka o jaabi ko: «Aw ta lanaya ka dɔgɔ kojugu. Can ra ne b’a fɔ aw ye ko ni aw ta lanaya bonya tun ka hali mutaridi kisɛ bɔ, ni aw tun k’a fɔ nin kuru ye ko: ‹Bɔ i nɔ ra ka taga yan fɛ,› a tun bɛ bɔ a nɔ ra. Foyi si tun tɛna aw kaɲa.
20 Jesus respondeu-lhes: Por causa de vossa falta de fé. Em verdade vos digo: se tiverdes fé, como um grão de mostarda, direis a esta montanha: Transporta-te daqui para lá, e ela irá; e nada vos será impossível.
21 [Nka nin jina ɲɔgɔn kɔni, foyi tɛ se ka ale bɔ ni sundon ni Aladaari tɛ.]»
21 Quanto a esta espécie de demônio, só se pode expulsar à força de oração e de jejum.
22 Ayiwa, ka karamɔgɔdenw bɛɛ lajɛnnin to ɲɔgɔn fɛ Galile mara ra, Yesu k’a fɔ o ye ko: «Min kɛra Adamaden ye*, o bɛna o mina k’a don mɔgɔw boro.
22 Enquanto caminhava pela Galiléia, Jesus lhes disse: O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos homens.
23 O bɛna a faga, nka a saya tere sabanan a bɛna kunu.» O kuma ka karamɔgɔdenw jusu kasi kosɛbɛ.
23 Matá-lo-ão, mas ao terceiro dia ressuscitará. E eles ficaram profundamente aflitos.
24 Yesu ni a ta karamɔgɔdenw sera Kapɛrinahumu minkɛ, Alabatosoba ta ninsaraminabagaw gbarara Piyɛri ra ka a ɲininka ko: «Aw karamɔgɔ tɛ Alabatosoba wari sara wa?»
24 Logo que chegaram a Cafarnaum, aqueles que cobravam o imposto da didracma aproximaram-se de Pedro e lhe perguntaram: Teu mestre não paga a didracma?
25 Piyɛri ka a jaabi ko: «A b’a sara.» Piyɛri dontɔ bon kɔnɔ, Yesu fɔlɔra ka kuma ta k’a fɔ ko: «Simɔn, i bɛ mun miiri? Nin dunuɲa masaw bɛ ninsɔngɔ walama wusugu mina jɔn le fɛ? Jamanadenw wa, walama lonanw?»
25 Paga sim, respondeu Pedro. Mas quando chegaram à casa, Jesus preveniu-o, dizendo: Que te parece, Simão? Os reis da terra, de quem recebem os tributos ou os impostos? De seus filhos ou dos estrangeiros?
26 Piyɛri ka Yesu jaabi ko: «Lonanw lo.» Yesu ko: «O tuma jamanadenw man kan ka a sara.
26 Pedro respondeu: Dos estrangeiros. Jesus replicou: Os filhos, então, estão isentos.
27 O bɛɛ n’a ta, an t’a fɛ ka ko dɔ kɛ min bɛ digi nin mɔgɔw ra. O ra, taga ba ra ka taga dulen bla ji ra; i bɛna jɛgɛ fɔlɔ min mina, i ye o sama ka bɔ, ka a da waga. I bɛna wari dɔ sɔrɔ a da ra; i bɛ o bɔ ka na ne ta wari ni ele ta wari sara ni o ye.»
27 Mas não convém escandalizá-los. Vai ao mar, lança o anzol, e ao primeiro peixe que pegares abrirás a boca e encontrarás um estatere. Toma-o e dá-o por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.