Mateus 14
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVT
1 Ayiwa, o wagati ra, jamanatigi Herodi* nana Yesu ko mɛn.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 A ko a ta baaradenw ma ko: «Yuhana Batizerikɛbaga lo! A kununa ka bɔ saya ra le! O le kosɔn sebagaya b’a fɛ ka kabakow kɛ.»
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Ayiwa, Herodi tun ka Yuhana mina ka a siri ka a bla kaso ra. O tun kɛra a balemacɛ Filipe ta muso Herodiyadi le kosɔn.
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 Sabu Yuhana tun k’a fɔ Herodi ye ko: «A bɛnnin tɛ ko i ye nin muso furu.»
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Herodi tun b’a fɛ ka Yuhana faga. Nka a tun bɛ siranna jama ɲa, sabu mɔgɔw tun bɛ Yuhana jatera Ala ta cira le ye.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Ayiwa, Herodi worolon kunbɛn nana se; ka o to o ɲanagbɛ ra, Herodiyadi denmuso ka dɔn kɛ mɔgɔw ye; a ko diyara Herodi ye,
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 fɔ a karira sungurunin ye ko ni a ka fɛn o fɛn daari ale fɛ, ale bɛna o di a ma.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Sungurunin bamuso k’a kɔnɔnɔsu; sungurunin ko masacɛ ma ko: «Yuhana Batizerikɛbaga kunkolo bla minan dɔ kɔnɔ, k’a di ne ma yan sisan!»
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 O kuma ka masacɛ ɲanasisi; nka a karira minkɛ sungurunin ye jama bɛɛ ɲa na, a ko, ko o ye a di a ma.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 A ka mɔgɔ dɔ ci ka taga Yuhana kunkolo tigɛ kasobon kɔnɔ.
10 João foi decapitado na prisão,
11 O ka a kunkolo bla minan dɔ kɔnɔ ka na a di sungurunin ma; a tagara a di a bamuso ma.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Yuhana ta karamɔgɔdenw nana a su ta ka taga a sutara. O tagara o kibaroya fɔ Yesu ye.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Yesu ka o kibaroya mɛn minkɛ, a bɔra o yɔrɔ ra ka don kurun dɔ kɔnɔ ka ji tigɛ, ka taga yɔrɔ dɔ ra kongo kɔnɔ a danna. Mɔgɔw nana o lɔn minkɛ, o bɔra o ta duguw kɔnɔ ka tugu a kɔ o sen na.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Yesu bɔra kurun kɔnɔ minkɛ, a ka jamaba ye; o hina donna a ra. Banabagatɔ minw tun bɛ o cɛ ra, a ka olugu kɛnɛya.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Wulada nana se minkɛ, karamɔgɔdenw gbarara a ra, k’a fɔ a ye ko: «A flɛ, an bɛ kongo le kɔnɔ yan, wagati fana janfara. Jama labla, o ye taga kɛrɛfɛduguw ra ka taga domuni san.»
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Yesu ka o jaabi, ko: «O man kan ka taga yɔrɔ wɛrɛ ra. Aw yɛrɛ ye domuni di o ma!»
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Karamɔgɔdenw ko Yesu ma ko: «Burukun looru ni jɛgɛden fla dɔrɔn le bɛ an fɛ.»
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Yesu ko: «Aw ye na ni o ye yan.»
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 A ko mɔgɔw ye sigi dugu ma binmisɛnw kan. A ka burukun looru ni jɛgɛden fla ta ka a ɲa kɔrɔta san fɛ ka baraka la Ala ye. O kɔ, a ka buru tigɛtigɛ k’a di karamɔgɔdenw ma; olugu k’a tarantaran jama ra.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Mɔgɔ bɛɛ ka domuni kɛ fɔ ka fa. O kɔ, burukunkurunw ni jɛgɛ tɔ minw tora, o ka segi tan ni fla fa ni o ye.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Mɔgɔ minw tun ka o domuni kɛ, olugu ra cɛw tun bɛ mɔgɔ waga looru bɔ; musow ni denmisɛnw ma jate.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 O kɔ, Yesu ka karamɔgɔdenw jagboya ko o ye kurun ta ka ba tigɛ, ka bla ale ɲa, sani ale ye jama labla.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Yesu ka jama labla minkɛ, a yɛlɛnna kuru kan ka Ala daari a kelen na. A kelen tora yi fɔ ka na su ko.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 O y’a sɔrɔ karamɔgɔdenw ta kurun yɔrɔ tun janyara bada ra ka ban. Fɔɲɔ nana kɛ o kunbɛn ye; jikuruw ka kɛ o ta kurun fifafifa ye.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Su dugutarama fɛ, Yesu tagamana ji kan ka taga o nɔ fɛ.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Karamɔgɔdenw nana Yesu tagamatɔ ye ka na ji kan minkɛ, o ja tigɛra; o ko, ko su dɔ ja lo. O siranna, fɔ o ka kɛ kule ci ye.
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 O yɔrɔnin bɛɛ, Yesu ko: «Aw ye aw hakiri sigi, ne lo! Aw kana siran!»
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Piyɛri ko Yesu ma ko: «Matigi, ni ele lo, a fɔ ne ye tagama ji kan ka taga i nɔ fɛ.»
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Yesu ko: «Na!» Piyɛri bɔra kurun kɔnɔ ka kɛ tagama ye ji kan ka taga Yesu fɛ.
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Nka Piyɛri nana a ye ko fɔɲɔ bɛ bonyara minkɛ, a siranna. A nana kɛ jigi ye ji jukɔrɔ minkɛ, a pɛrɛnna ko: «Matigi, ne kisi!»
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 O yɔrɔnin kelen bɛɛ Yesu k’a mina, k’a fɔ a ye ko: «I ta lanaya le ka dɔgɔ. Mun na i sigiyara?»
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 O donna kurun kɔnɔ. Fɔɲɔ lɔra.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Mɔgɔ tɔ minw tun bɛ kurun kɔnɔ, olugu bɛɛ ka o kinbiri gban Yesu kɔrɔ; o ko: «Can ra, Den min bɔra Ala ra*, ele lo.»
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Yesu ni a ta karamɔgɔdenw ka ba tigɛ; o tagara se Zenesarɛtikaw ta mara ra.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 O yɔrɔ mɔgɔw ka Yesu ye minkɛ, o ka a lɔn. O ka o kibaro lase yɔrɔw bɛɛ ra. Mɔgɔw nana ni banabagatɔw bɛɛ ye.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Mɔgɔw tun b’a daarira ko a ye sabari k’a to olugu ye maga a ta derege dagbolo dama ra. Min o min magara a ra, o bɛɛ kɛnɛyara.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.