Mateus 12

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Lon dɔ, Yesu tun bɛ tɛmɛna foro dɔ cɛ ma; o lon tun ye Nɛnɛkirilon* le ye. Kɔngɔ tun bɛ karamɔgɔdenw na; o ka kɛ siman dɔw karikari ye ka o kisɛw ɲimi.
1 Atravessava Jesus os campos de trigo num dia de sábado. Seus discípulos, tendo fome, começaram a arrancar as espigas para comê-las.
2 Farisiw ka o ye minkɛ, o ko Yesu ma ko: «A flɛ, ko min man kan ka kɛ Nɛnɛkirilon na, i ta karamɔgɔdenw bɛ o le kɛra!»
2 Vendo isto, os fariseus disseram-lhe: Eis que teus discípulos fazem o que é proibido no dia de sábado.
3 Yesu ka o jaabi, ko: «Wagati min kɔngɔ tun ka Dawuda ni a tagamaɲɔgɔnw mina, a ka min kɛ aw ma o ko karan wa?
3 Jesus respondeu-lhes: Não lestes o que fez Davi num dia em que teve fome, ele e seus companheiros,
4 Dawuda ni a tagamaɲɔgɔnw donna Alabatoso kɔnɔ ka sarakaburuw ta ka a ɲimi, k’a sɔrɔ ale o, a tagamaɲɔgɔnw o, mɔgɔ si tun man kan k’a ɲimi ni sarakalasebagaw* dɔrɔn tɛ.
4 como entrou na casa de Deus e comeu os pães da proposição? Ora, nem a ele nem àqueles que o acompanhavam era permitido comer esses pães reservados só aos sacerdotes.
5 Aw ma a karan fana sariya ra ko Nɛnɛkirilon na, ko ni sarakalasebagaw ka baara kɛ Alabatosoba kɔnɔ, ko o tɛ jate kojugu ye wa?
5 Não lestes na lei que, nos dias de sábado, os sacerdotes transgridem no templo o descanso do sábado e não se tornam culpados?
6 K’a sɔrɔ dɔ bɛ yan min ka bon ni Alabatosoba ye.
6 Ora, eu vos declaro que aqui está quem é maior que o templo.
7 Ala ko: ‹Aw ye hina ɲɔgɔn na, ne bɛ o le fɛ ka tɛmɛ saraka kan.› Ni aw tun ka o kuma kɔrɔ lɔn, aw tun tɛna baga karamɔgɔdenw ma gbansan.
7 Se compreendêsseis o sentido destas palavras: Quero a misericórdia e não o sacrifício... não condenaríeis os inocentes.
8 Sabu Min kɛra Adamaden ye*, Nɛnɛkirilon kuntigiya bɛ o le boro.»
8 Porque o Filho do Homem é senhor também do sábado.
9 O kɔ, Yesu tagara o yɔrɔ mɔgɔw ta karanso* ra.
9 Partindo dali, Jesus entrou na sinagoga.
10 Cɛ dɔ tun bɛ yi, min boro kelen faganin tun lo. O ka Yesu ɲininka ko: «Ka mɔgɔ kɛnɛya Nɛnɛkirilon* na, yala o daganin lo wa?» O tun bɛ sababu dɔ le ɲinina janko ka Yesu jaraki.
10 Encontrava-se lá um homem que tinha a mão seca. Alguém perguntou a Jesus: É permitido curar no dia de sábado? Isto para poder acusá-lo.
11 Yesu ka o jaabi ko: «Jɔn le bɛ aw ra yan ko ni sagaden kelenpe b’a fɛ, ni o benna dinga kɔnɔ Nɛnɛkirilon na, ko a tɛ a mina k’a labɔ?
11 Jesus respondeu-lhe: Há alguém entre vós que, tendo uma única ovelha e se esta cair num poço no dia de sábado, não a irá procurar e retirar?
12 Yala mɔgɔ man fisa ni saga ye pewu wa? Ka koɲuman kɛ Nɛnɛkirilon na, o bɛnnin lo kosɛbɛ.»
12 Não vale o homem muito mais que uma ovelha? É permitido, pois, fazer o bem no dia de sábado.
13 O kɔ, Yesu ko cɛ ma ko: «I boro foni!» A k’a boro foni minkɛ, a boro kɛnɛyara ka kɛ i ko a boro tɔ kelen.
13 Disse, então, àquele homem: Estende a mão. Ele a estendeu e ela tornou-se sã como a outra.
14 Farisiw* bɔra ka taga ɲɔgɔn ye, janko ka cogo ɲini Yesu fagako ra. Nka Yesu bɔra o ta janfa kɔrɔ ma; a bɔra ka taga.
14 Os fariseus saíram dali e deliberaram sobre os meios de o matar.
15 Yesu tagatɔ, banabagatɔ caman gbanna Yesu kɔ. A ka o bɛɛ kɛnɛya.
15 Jesus soube disso e afastou-se daquele lugar. Uma grande multidão o seguiu, e ele curou todos os seus doentes.
16 Nka a k’a fɔ o ye k’a gbɛlɛya ko o kana ale ko fɔ mɔgɔw ye.
16 Proibia-lhes formalmente falar disso,
17 A ka o fɔ minkɛ, cira Ezayi tun ka kuma min fɔ, o kɛra can ye, ko Ala ko:
17 para que se cumprisse o anunciado pelo profeta Isaías:
18 «Ne ta baaraden ye nin ye,
18 Eis o meu servo a quem escolhi, meu bem-amado em quem minha alma pôs toda sua a afeição. Farei repousar sobre ele o meu Espírito e ele anunciará a justiça aos pagãos.
19 A tɛna sɔsɔri kɛ ni mɔgɔ ye,
19 Ele não disputará, não elevará sua voz; ninguém ouvirá sua voz nas praças públicas.
20 A tɛna hali bin karinin tɔ karikari,
20 Não quebrará o caniço rachado, nem apagará a mecha que ainda fumega, até que faça triunfar a justiça.
21 A tɔgɔ bɛna kɛ siya wɛrɛ mɔgɔw bɛɛ jigiya ye.»
21 Em seu nome as nações pagãs porão sua esperança {Is 42,1-4}.
22 O kɔ, o nana ni jinatɔ dɔ ye Yesu fɛ; o jinatɔ tun ye fiyentɔ ye, ani bobo. Yesu ka a kɛnɛya; a kumana, ka yeri kɛ fana.
22 Apresentaram-lhe, depois, um possesso cego e mudo. Jesus o curou de tal modo, que este falava e via.
23 Mɔgɔw kabakoyara fɔ ka o hakiri wuri. O ko: «O tuma Dawuda Mamaden* le tɛ cɛ nin ye wa?»
23 A multidão, admirada, dizia: Não será este o filho de Davi?
24 Farisiw* ka o mɛn minkɛ, o ko mɔgɔw ma ko: «Nin cɛ nin tɛ jinaw gbɛnna ni fɛn wɛrɛ ye ni Setana ta sebagaya tɛ, jinaw kuntigiba.»
24 Mas, ouvindo isto, os fariseus responderam: É por Beelzebul, chefe dos demônios, que ele os expulsa.
25 Yesu tun ka o ta miiriya lɔn; a ko o ma ko: «Ni masaya min o min ta mɔgɔw ka taran ka ɲɔgɔn kɛrɛ, o masaya bɛ halaki; ni dugu o dugu, walama ni lu o lu ta mɔgɔw fana ka taran ka ɲɔgɔn kɛrɛ, o dugu, walama o lu tɛ to a nɔ ra.
25 Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, disse: Todo reino dividido contra si mesmo será destruído. Toda cidade, toda casa dividida contra si mesma não pode subsistir.
26 Ni Setana bɛ a jɛnɲɔgɔnw gbɛn, a kɛra i n’a fɔ a bɛ a yɛrɛ le kɛrɛra. O tuma a ta masaya bɛ se ka to a nɔ ra cogo di?
26 Se Satanás expele Satanás, está dividido contra si mesmo. Como, pois, subsistirá o seu reino?
27 Ayiwa, ni aw ko, ko ne bɛ jinaw gbɛnna jinaw kuntigiba tɔgɔ le baraka ra, o tuma aw yɛrɛ ta mɔgɔw, olugu bɛ o gbɛnna jɔn tɔgɔ le baraka ra? Aw yɛrɛ ta mɔgɔw le bɛna o kuma ben aw kan.
27 E se eu expulso os demônios por Beelzebul, por quem é que vossos filhos os expulsam? Por isso, eles mesmos serão vossos juízes.
28 Nka i n’a fɔ ne bɛ jinaw gbɛnna Ala Nin le baraka ra, o b’a yira ko Ala ta Masaya* nana se fɔ aw ma.
28 Mas, se é pelo Espírito de Deus que expulso os demônios, então chegou para vós o Reino de Deus.
29 Mɔgɔ bɛ se ka taga don cɛ barakaman dɔ ta so kɔnɔ ten ko i bɛ a ta fɛnw sonya, ni i ma se ka a yɛrɛ mina ka a siri fɔlɔ wa? Ni i sera ka a mina ka a siri, o tuma i bɛ se ka a ta fɛnw cɛ.
29 Como pode alguém penetrar na casa de um homem forte e roubar-lhe os bens, sem ter primeiro amarrado este homem forte? Só então pode roubar sua casa.
30 Ayiwa, mɔgɔ min tɛ ne fɛ, o tigi ye ne jugu le ye. Min tɛ ne dɛmɛna ka a lajɛn, o tigi bɛ a yɛrɛgɛra le.
30 Quem não está comigo está contra mim; e quem não ajunta comigo, espalha.
31 O le kosɔn ne b’a fɔ aw ye ko: ‹Jurumun suguya bɛɛ, ani kumajugu suguya bɛɛ bɛ se ka yafa mɔgɔw ma. Nka ka kumajugu fɔ Nin Saninman* ma, o jurumun tɛ yafa fiyewu.›
31 Por isso, eu vos digo: todo pecado e toda blasfêmia serão perdoados aos homens, mas a blasfêmia contra o Espírito não lhes será perdoada.
32 Min kɛra Adamaden ye*, ni mɔgɔ o mɔgɔ ka kumajugu fɔ o ma, o tigi bɛna o jurumun yafa sɔrɔ; nka ni mɔgɔ o mɔgɔ ka kumajugu fɔ Nin Saninman ma, o jurumun tɛ yafa dunuɲa ra yan, a tɛ yafa lahara fana.»
32 Todo o que tiver falado contra o Filho do Homem será perdoado. Se, porém, falar contra o Espírito Santo, não alcançará perdão nem neste século nem no século vindouro.
33 «Ayiwa, aw y’a fɔ ko yiri ka ɲi, o tuma a den fana ka ɲi, walama aw y’a fɔ ko yiri man ɲi, o tuma a den fana man ɲi; sabu yiri bɛ lɔn a den le fɛ.
33 Ou dizeis que a árvore é boa e seu fruto bom, ou dizeis que é má e seu fruto, mau; porque é pelo fruto que se conhece a árvore.
34 Aw fɔnfɔnninw! Ka juguya to aw kɔnɔ, aw bɛ se ka kumaɲuman fɔ cogo di? Mɔgɔ jusu fanin bɛ min na, a da bɛ o le fɔ.
34 Raça de víboras, maus como sois, como podeis dizer coisas boas? Porque a boca fala do que lhe transborda do coração.
35 Mɔgɔ jusuɲuman bɛ koɲuman le bɔ a jusu ra k’a kɛ, nka mɔgɔ jusujugu bɛ kojugu le bɔ a jusu ra k’a kɛ.
35 O homem de bem tira boas coisas de seu bom tesouro. O mau, porém, tira coisas más de seu mau tesouro.
36 Ne b’a fɔ aw ye ko kiti lon na, mɔgɔw ka kumakolon o kumakolon bɔ o da ra, o bɛna taga o bɛɛ ɲafɔ Ala ɲa na.
36 Eu vos digo: no dia do juízo os homens prestarão contas de toda palavra vã que tiverem proferido.
37 I darakuma le kosɔn i bɛna jo sɔrɔ, i darakuma le fana kosɔn i bɛna jaraki.»
37 É por tuas palavras que serás justificado ou condenado.
38 Ayiwa, sariya karamɔgɔw* ni Farisi* dɔw k’a fɔ Yesu ye ko: «An karamɔgɔ, an b’a fɛ i ye tagamasiyɛn dɔ kɛ an ɲa na.»
38 Então alguns escribas e fariseus tomaram a palavra: Mestre, quiséramos ver-te fazer um milagre.
39 Yesu ka o jaabi ko: «Bi mɔgɔjuguw, Ala kanblabagaw ko o b’a fɛ ka tagamasiyɛn dɔ le ye. Tagamasiyɛn wɛrɛ tɛna kɛ o ye ni cira Yunusu ta tagamasiyɛn tɛ!
39 Respondeu-lhes Jesus: Esta geração adúltera e perversa pede um sinal, mas não lhe será dado outro sinal do que aquele do profeta Jonas:
40 Cira Yunusu ka tere saba ni su saba kɛ jɛgɛba kɔnɔ cogo min na, Min kɛra Adamaden ye*, o fana bɛna tere saba ni su saba le kɛ kaburu ra.
40 do mesmo modo que Jonas esteve três dias e três noites no ventre do peixe, assim o Filho do Homem ficará três dias e três noites no seio da terra.
41 Kiti lon na, Ninivekaw bɛna wuri ka aw bi mɔgɔw jaraki, sabu cira Yunusu ka olugu waaju minkɛ, o nimisara; o bɛna aw jaraki, sabu mɔgɔ dɔ bɛ yan bi min ka bon ni cira Yunusu ye, nka o bɛɛ n’a ta, aw ma nimisa.
41 No dia do juízo, os ninivitas se levantarão com esta raça e a condenarão, porque fizeram penitência à voz de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.
42 Kiti lon na, Seba jamana masamuso fana bɛna wuri ka bi mɔgɔw jaraki, sabu ale bɔra fɔ dunuɲa kun dɔ ra ka na masacɛ Sulemani ta hakiritigiyakumaw lamɛn. A bɛna bi mɔgɔw jaraki sabu mɔgɔ dɔ bɛ yan min ka bon ni masacɛ Sulemani ye, nka aw tɛ o lamɛnna.»
42 No dia do juízo, a rainha do Sul se levantará com esta raça e a condenará, porque veio das extremidades da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. Ora, aqui está quem é mais do que Salomão.
43 Yesu ko: «Ni jina bɔra mɔgɔ dɔ ra, o jina bɛ taga yaalayaala kongo kɔnɔ ka laganfiyayɔrɔ ɲini, nka a tɛ laganfiyayɔrɔ sɔrɔ.
43 Quando o espírito impuro sai de um homem, ei-lo errante por lugares áridos à procura de um repouso que não acha.
44 A b’a fɔ o le ra ko: ‹Ne bɛna sekɔ ka taga ne bɔyɔrɔkɔrɔ ra.› A bɛ sekɔ o tigi fɛ, ka taga a sɔrɔ ko o tigi jusukun lakolon lo, i ko bon min kɔnɔ flanna k’a gbɛ, k’a labɛn ka ɲa.
44 Diz ele, então: Voltarei para a casa donde saí. E, voltando, encontra-a vazia, limpa e enfeitada.
45 O tuma a bɛ taga jina wolonfla wɛrɛ ɲini ka na, minw ka jugu ni ale yɛrɛ ye; olugu bɛna don o jinatɔkɔrɔ ra tuun ka to yi. A laban, o tigi cogo bɛ juguya ka tɛmɛ a cogokɔrɔ kan. Ayiwa, bi mɔgɔjuguw ta bɛna kɛ ten le.»
45 Vai, então, buscar sete outros espíritos piores que ele, e entram nessa casa e se estabelecem aí; e o último estado daquele homem torna-se pior que o primeiro. Tal será a sorte desta geração perversa.
46 Ayiwa, ka Yesu to kuma ra jama fɛ, a bamuso ni a balemaw nana ka na lɔ kɛnɛ ma, ko o b’a fɛ ka kuma ni a ye.
46 Jesus falava ainda à multidão, quando veio sua mãe e seus irmãos e esperavam do lado de fora a ocasião de lhe falar.
47 Dɔ ka o kuma lase Yesu ma ko: «I bamuso ni i balemaw lɔnin bɛ kɛnɛ ma, o ko o b’a fɛ ka kuma ni i ye.»
47 Disse-lhe alguém: Tua mãe e teus irmãos estão aí fora, e querem falar-te.
48 Yesu ko o tigi ma ko: «Jɔn le ye ne bamuso ye, jɔn le ye ne balemaw ye?»
48 Jesus respondeu-lhe: Quem é minha mãe e quem são meus irmãos?
49 A ka a boro sin a ta karamɔgɔdenw ma, k’a fɔ ko: «Ninnugu le ye ne bamuso ni ne balemaw ye.
49 E, apontando com a mão para os seus discípulos, acrescentou: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
50 Ne Fa min bɛ sankolo ra, mɔgɔ o mɔgɔ bɛ ale sago kɛ, o tigi le ye ne balemacɛ, ani ne dɔgɔmuso, ani ne bamuso ye.»
50 Todo aquele que faz a vontade de meu Pai que está nos céus, esse é meu irmão, minha irmã e minha mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.