Marcos 4

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yesu tagara mɔgɔw karan tuun bada ra. Jama caman nana lajɛn a kɔrɔ tuun, fɔ a ma ɲa a donna ka sigi kurun dɔ kɔnɔ ji kan. Jama bɛɛ tora gbele kan bada ra.
1 E ele começou outra vez a ensinar à beira do mar; e havia se juntado a ele uma grande multidão, de modo que ele entrou num barco sobre o mar, e assentou-se; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 A ka o karan fɛn caman na ni talenw ye. A k’a fɔ o ye a ta karan na ko:
2 E ele ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 «Aw ye nin lamɛn! Sɛnɛkɛbaga dɔ bɔra ka taga siman seri a ta foro ra.
3 Ouvi: Eis que saiu um semeador a semear;
4 A seririkɛtɔ, simankisɛ dɔw benbenna sirada ra. Kɔnɔw nana o bɛɛ kunukunu.
4 e aconteceu que, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves do céu e comeram-na.
5 Simankisɛ dɔw benbenna farayɔrɔ ra. O yɔrɔ bɔgɔmugu tun man ca. O siman falenna joona joona, sabu o ma don dugukolo ra ka se yɔrɔjan.
5 E caiu uma parte em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque não havia terra profunda;
6 O kosɔn tere nana bɔ minkɛ, o bɛɛ jajara, sabu o lilinw ma tagayɔrɔ sɔrɔ dugukolo jukɔrɔ.
6 mas, saindo o sol, foi queimada; e por não ter raiz, secou.
7 Simankisɛ dɔw benbenna ŋaniw cɛ ra; ŋaniw wurira ka o datugu, o si ma se ka den kɛ.
7 E outra parte caiu entre espinhos, cresceram, sufocaram-na, e não deu fruto.
8 Ayiwa, simankisɛ dɔw benbenna dugukoloɲuman na. O falenna ka wuri ka ɲa kosɛbɛ. O kisɛ dɔw ka den bisaba kɛ, dɔw biwɔɔrɔ, dɔw kɛmɛ.»
8 E outra caiu em boa terra, e produziu fruto que cresceram e aumentaram; e produziu uns trinta, e uns sessenta e alguns cem.
9 O kɔ, Yesu ko: «Ni mɔgɔ min b’a fɛ ka nin kow faamu, o ye jija ka nin kumaw lamɛn.»
9 E ele disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Yesu nana a yɛrɛ mabɔ jama ra tuma min na, a nɔfɛmɔgɔw ni a ta karamɔgɔden tan ni fla k’a ɲininka o talenw kɔrɔ ra.
10 E, estando ele só, os que estavam junto dele com os doze perguntavam-lhe acerca da parábola.
11 Yesu k’a fɔ o ye ko: «Ala ta Masaya* gundo lɔnniya dira aw le ma; nka kɛnɛmamɔgɔw kɔni, a bɛɛ bɛ fɔ olugu ye ni talenw le ye.
11 E ele disse-lhes: A vós é concedido conhecer o mistério do reino de Deus; mas aos de fora todas estas coisas são apresentadas por parábolas;
12 O le kosɔn
12 para que vendo, eles possam ver, e não percebam; e, ouvindo, eles possam ouvir, e não entendam; para que a qualquer momento, eles não se convertam, e seus pecados sejam perdoados.
13 Yesu k’a fɔ o ye ko: «Ni aw ma nin talen kɔrɔ lɔn, o tuma aw bɛna talen tɔw kɔrɔ lɔn cogo di?
13 E ele disse-lhes: Não entendeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Sɛnɛkɛbaga bɛ Ala ta Kuma le seri.
14 O semeador semeia a palavra;
15 Simankisɛ minw benbenna sirada ra, o kɔrɔ ye mɔgɔ minw bɛ Ala ta Kuma lamɛn, nka o yɔrɔnin kelen bɛɛ ra, Setana bɛ na ka na o kuma bɔ o kɔnɔ.
15 estes são os que estão à beira do caminho, em quem a palavra é semeada; mas ouvindo-a, imediatamente vem Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 O cogo ra fana, simankisɛ minw benbenna farayɔrɔw ra, o kɔrɔ ye mɔgɔ minw bɛ Ala ta Kuma lamɛn, ka sɔn a ma joona joona ni ninsɔndiya ye;
16 E da mesma forma são os semeados em lugares pedregosos; os quais, ouvindo a palavra, imediatamente a recebem com alegria;
17 nka o kuma tɛ lilin don ka taga yɔrɔjan o tigiw kɔnɔ. O tigiw ta miiriya yɛlɛma ka di. O kosɔn ni sɛgɛ sera o ma, walama ni mɔgɔw ka o tɔɔrɔ Ala ta Kuma kosɔn, o bɛ kɛ sababu ye ka o kunnacɛn o yɔrɔnin bɛɛ.
17 mas não têm raiz em si mesmos, e então duraram por algum tempo; depois, sobrevindo aflição ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se escandalizaram.
18 Ayiwa, simankisɛ minw benbenna ŋaniyɔrɔw ra, o kɔrɔ ye mɔgɔ minw bɛ Ala ta Kuma lamɛn,
18 E os que foram semeados entre os espinhos, esses ouvem a palavra;
19 nka dunuɲa hamikow bɛ don o jusu ra. O ta miiri bɛɛ bɛ taga naforo fɛ. Fɛn suguya bɛɛ lɔgɔ bɛ o sɔrɔ; o miiri camanw bɛ kɛ sababu ye ka o kuma degu, a tɛ foyi ɲa.
19 e os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições das demais coisas, sufocam a palavra, e ela se torna infrutífera.
20 Ayiwa, simankisɛ minw benbenna dugukoloɲuman na, o kɔrɔ ye mɔgɔ minw ka Ala ta Kuma lamɛn, ka sɔn a ma; o bɛ i ko siman min bɛ den; dɔ bɛ den bisaba kɛ, dɔ bɛ den biwɔɔrɔ kɛ, dɔ bɛ den kɛmɛ kɛ.»
20 Mas os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e produzem fruto, alguns trinta vezes, alguns sessenta, e outros cem.
21 Yesu k’a fɔ o ye tuun ko: «Yala mɔgɔ bɛ fitina mana k’a bla fiyɛ jukɔrɔ wa, walama ka a bla lanan jukɔrɔ? A tɛ a bla fitinablayɔrɔ le ra wa?
21 E ele lhes disse: Vem uma candeia para ser colocada sob um alqueire, ou debaixo da cama? E não para ser colocada sobre um castiçal?
22 Fɛn dogonin si tɛ yi ni min tɛna yira; gundo si tɛ yi, ni min tɛna bɔ kɛnɛ kan.
22 Porquanto não há nada escondido que não seja manifesto; nem coisa alguma mantida em segredo, que não se torne pública.
23 Ni mɔgɔ min b’a fɛ ka o kow faamu, o ye jija ka o kumaw lamɛn!»
23 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Yesu k’a fɔ o ye tuun ko: «Ayiwa, aw bɛ kuma minw mɛn, aw ye o kɔrɔsi kosɛbɛ; sabu aw bɛ mɔgɔ tɔw mina cogo min na, aw fana bɛna mina o cogo le ra, fɔ ka dɔ fara aw ta kan.
24 E disse-lhes: Fiquem atentos ao que ouvis. Com a medida com que medis isso vos será medido, e a vós que ouvis ainda mais será acrescentado.
25 Sabu dɔ bɛ min fɛ ka ban, dɔ wɛrɛ bɛna di o tigi le ma; nka dɔ tɛ min fɛ, hali fitini min b’a fɛ, o bɛna bɔsi a ra.»
25 Porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, dele será tomado até aquilo que tem.
26 Yesu k’a fɔ tuun ko: «Ala ta Masaya* ko bɛ i n’a fɔ cɛ min ka simankisɛ seri a ta foro ra.
26 E ele disse: Assim é o reino de Deus, como se um homem lançasse semente à terra;
27 Ayiwa, ni o cɛ sunɔgɔra o, ni a tora ɲana o, su fara tere kan, o simankisɛ bɛ falen ka wuri ka ɲa; nka o ko bɛɛ bɛ kɛ cogo min na, ale yɛrɛ tɛ o lɔn.
27 e vai dormir e se levanta noite e de dia, e a semente brota e cresce, e ele nem sabe como.
28 Sabu dugukolo bɛ siman falen a yɛrɛ ma. Siman bɛ wuri ka kɛ kala ye fɔlɔ, o kɔ fɛ a bɛ tizan bɔ. O kɔ, kisɛw bɛ kɛ tizan na.
28 Porque a terra por si mesma produz fruto, primeiro a folha, depois a espiga, e por último o grão na espiga.
29 Ayiwa, ni o kisɛw kɔgɔra dɔrɔn, o bɛ wɔrɔsɔ ta a kama, sabu simantigɛwagati sera.»
29 Mas quando o fruto está maduro, imediatamente ele mete a foice, porque é chegada a colheita.
30 Yesu k’a fɔ tuun ko: «An bɛ se ka Ala ta Masaya* suma ni mun le ye tuun, walama an bɛna a cogoya yira ni talen juman ye?
30 E ele disse: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que comparação o compararemos?
31 A bɛ i ko mutaridi kisɛ. Ni i bɛ a dan dugukolo ra, ale ka dɔgɔ ka tɛmɛ dunuɲa simankisɛw bɛɛ kan.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Nka ni a danna foro ra, a bɛ wuri ka bonya ka tɛmɛ nankɔrafɛn tɔw bɛɛ kan. A bɛ borobabaw bɔ, fɔ kɔnɔw bɛna o ta ɲagaw la a suma ra.»
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e torna-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Yesu tun bɛ Ala ta Kuma fɔ mɔgɔw ye ni nin talenw ɲɔgɔn caman le ye ka kaɲa ni o ta faamuricogo ye.
33 E com muitas parábolas como estas, lhes falava a palavra, conforme podiam ouvi-la.
34 A ma kuma o fɛ cogo wɛrɛ ra ni talenw tɛ. Nka wagati min a ni a ta karamɔgɔdenw bɛ o danna, a bɛ o talenw bɛɛ kɔrɔ fɔ olugu ye.
34 Mas sem parábolas ele não lhes falava; e quando eles estavam a sós, explicava todas as coisas a seus discípulos.
35 Ayiwa, o lon yɛrɛ wulada fɛ, Yesu k’a fɔ a ta karamɔgɔdenw ye ko: «An ye taga ba ɲa dɔ kan!»
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 O bɔra jama kɔrɔ minkɛ, Yesu tun siginin bɛ kurun min kɔnɔ, karamɔgɔdenw tagara ni a ye o kurun kelen kɔnɔ. Kurun wɛrɛw tun bɛ ni o ye.
36 E, despedindo a multidão, levaram-no consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros pequenos barcos.
37 Ka o tagatɔ to, fɔɲɔba dɔ wurira baji kan. Jikurubaw tun bɛ serira ka don kurun kɔnɔ, fɔ kurun tun bɛ fara ji ra ka ban.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam no barco, de modo que já se enchia.
38 Nka Yesu tun ka a kun la kunkɔrɔlanan dɔ kan kurun kɔfɛyɔrɔ ra, a bɛ sunɔgɔra. Karamɔgɔdenw ka a lakunu, k’a fɔ a ye ko: «An karamɔgɔ, an satɔ flɛ ji ra, i tɛ o jate wa?»
38 E ele estava na parte de trás do barco, dormindo sobre uma almofada; e eles o acordaram, dizendo-lhe: Mestre, não te preocupa que pereçamos?
39 Yesu kununa; a sɔngɔra fɔɲɔ ra, k’a fɔ baji ye ko: «I mala, ka je!» Fɔɲɔ lɔra, yɔrɔ bɛɛ sumana.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento e disse ao mar: Paz, aquieta-te. E o vento cessou, e houve grande calmaria.
40 O kɔ fɛ Yesu k’a fɔ o ye ko: «Mun kosɔn aw bɛ siranna tan? O tuma lanaya tɛ aw fɛ wa?»
40 E ele disse-lhes: Por que sois temerosos? Ainda não tendes fé?
41 Karamɔgɔdenw siranna kosɛbɛ; o tun b’a fɔra ɲɔgɔn ye ko: «E! Nin ye mɔgɔ suguya juman ye? Hali fɔɲɔ ni ji, o bɛɛ bɛ a kan mɛn.»
41 E eles temeram muito, e diziam uns aos outros: Que espécie de homem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.