Marcos 14

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ayiwa, a tɔ tun tora tere fla Yahudiyaw ta Jɔnyaban ɲanagbɛ*, ani burufunubari ɲanagbɛ* bɛ se. Sarakalasebagaw* kuntigiw, ani sariya karamɔgɔw* tun bɛ Yesu minacogo ɲinina ceguya ra, ka a faga.
1 E dali a dois dias era a páscoa, e a festa dos pães ázimos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo, e o matariam.
2 Nka o ko, ko a ko man kan ka kɛ ɲanagbɛ wagati ra, ko ni o tɛ, mɔgɔw bɛna muruti.
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que porventura não se faça alvoroço entre o povo.
3 Ayiwa, Yesu tun bɛ Betani, kunatɔcɛ Simɔn ta bon kɔnɔ. Ka Yesu to domuni na, muso dɔ nana don bon kɔnɔ. Daganin cɛɲumanba dɔ tun bɛ a boro; turu kasadiman yɛrɛworo sɔngɔgbɛlɛn dɔ tun bɛ o kɔnɔ. Ayiwa, a ka o daganin ci ka o turu kasadiman kɛ Yesu kun na.
3 E, estando ele em betânia, assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro, com ungüento de nardo puro, de muito preço, e quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Ayiwa, mɔgɔ minw tun bɛ o yɔrɔ ra, olugu dɔw dimina; o k’a fɔ ɲɔgɔn ye ko: «Nin turu kasadiman cɛnkun ye mun ye?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício de ungüento?
5 Nin turu tun bɛ se ka fiyeere ka tɛmɛ hali warigbɛ kɛmɛ saba kan, ka o wari di fagantanw ma!» O dimina o muso kɔrɔ kosɛbɛ.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros, e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Nka Yesu k’a fɔ o ye ko: «Aw ye muso to ɲasuma ra; mun kosɔn aw bɛ a jusu kasi? A ka koɲuman le kɛ ne ye.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, por que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Sabu fagantanw kɔni, olugu bɛ ni aw ye yan wagati bɛɛ; ni wagati o wagati ka di aw ye, aw bɛ se ka o dɛmɛ; nka ne tɛna to ni aw ye yan wagati bɛɛ dɛ!
7 Porque sempre tendes os pobres convosco, e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Muso ka a seko le kɛ. A ka ne fari mun ka a kasa diya, ne ta sutarari le kama.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Can ra ne b’a fɔ aw ye ko ni nin Kibaro Diman* waajuri kɛra yɔrɔ o yɔrɔ dunuɲa kɔnɔ, nin muso ka min kɛ, o ko fana bɛna lakari, ka mɔgɔw hakiri jigi a ra.»
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Ayiwa, Zudasi Sikariyɔti, min tun ye Yesu ta karamɔgɔden tan ni fla dɔ ye, ale tagara sarakalasebagaw* kuntigiw fɛ, ka taga a fɔ o ye ko ale bɛ se ka Yesu don o boro.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 O ka o kuma mɛn minkɛ, o diyara o ye. O ka layiri ta a ye ko o bɛna wari di a ma. Zudasi ka kɛ cogo dɔ ɲini ye, a bɛna se ka Yesu sɔrɔ ka a don o boro cogo min na.
11 E eles, ouvindo-o, folgaram, e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Ayiwa, Burufunubari ɲanagbɛ* tere fɔlɔ, Jɔnyaban ɲanagbɛ ta saraka bɛ faga lon min na, Yesu ta karamɔgɔdenw k’a ɲininka ko: «I b’a fɛ an ye taga Jɔnyaban ɲanagbɛ* ta domuni labɛn i ye min?»
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando sacrificavam a páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a páscoa?
13 Yesu ka a ta karamɔgɔden fla ci k’a fɔ o ye ko: «Aw ye taga dugu kɔnɔ, aw bɛna taga bɛn ni cɛ dɔ, ye ji bɛ daga ra a kun na, aw ye tugu a kɔ.
13 E enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem, que leva um cântaro de água, vos encontrará; segui-o.
14 Ni a tagara don lu min kɔnɔ, aw y’a fɔ o lutigi ye ko: ‹An karamɔgɔ ko, ko ale ni a ta karamɔgɔdenw bɛna Jɔnyaban ɲanagbɛ domuni kɛ bon min kɔnɔ, ko o bon bɛ min?›
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Ayiwa, a bɛna bonba dɔ yira aw ra sankaso san fɛ, fɛn bɛɛ bɛ a kɔnɔ, a labɛnnin lo ka ɲa. Aw bɛna Jɔnyaban ɲanagbɛ domuni labɛn an ye o bon le kɔnɔ.»
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado e preparado; preparai-a ali.
16 Karamɔgɔdenw tagara; o tagara se dugu kɔnɔ, k’a sɔrɔ i ko Yesu k’a fɔ o ye cogo min na. O ka Jɔnyaban ɲanagbɛ domuni labɛn.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a páscoa.
17 Ayiwa, tere benna minkɛ, Yesu nana ni a ta karamɔgɔden tan ni fla ye.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Ka o siginin to domuni na, Yesu ko o ma ko: «Can ra ne b’a fɔ aw ye ko aw minw bɛ domuni kɛra ni ne ye, aw ra kelen bɛna ne janfa.»
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Karamɔgɔdenw jusu kasira. O bɛɛ k’a ɲininka kelen kelen ko: «Ne lo wa, an karamɔgɔ?»
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Yesu ka o jaabi ko: «Aw mɔgɔ tan ni fla ra kelen lo; min boro ni ne boro bɛ domuniminan kelen kɔnɔ.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que põe comigo a mão no prato.
21 Min kɛra Adamaden ye*, o bɛna sa i ko a sɛbɛra a ta ko ra Kitabu kɔnɔ cogo min na. Nka mɔgɔ min bɛna kɛ sababu ye k’a janfa, bɔnɔ bɛna o tigi sɔrɔ. O tigi worobariya le tun ka fisa a ma.»
21 Na verdade o Filho do homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Ayiwa, ka o to domuni na, Yesu ka buru ta, ka baraka la Ala ye, k’a tigɛtigɛ k’a di karamɔgɔdenw ma, k’a fɔ o ye ko: «Aw y’a mina; nin ye ne farikolo le ye.»
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 O kɔ, a ka jifiyɛ ta; rɛzɛnji tun b’a kɔnɔ. A ka baraka la Ala ye, ka a di o ma; o bɛɛ ka dɔ min a ra;
23 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho; e todos beberam dele.
24 A k’a fɔ o ye ko: «Nin ye ne jori le ye, Ala ta jɛnɲɔgɔnya* jori, min bɔnna mɔgɔ caman kosɔn.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Can ra ne b’a fɔ aw ye ko ne tɛna rɛzɛnji min tuun fiyewu, fɔ lon min na ne bɛna a min Ala ta Masaya* ra tuun, cogo wɛrɛ ra.»
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Ayiwa, o ka Alatandodɔnkiri dɔw la, ka wuri ka taga Oliviyesunw kuru kan.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Ayiwa, Yesu k’a fɔ karamɔgɔdenw ye ko: «Aw bɛɛ bɛna bori ka ne kelen to, sabu a sɛbɛra Kitabu kɔnɔ, ko:
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Yesu k’a fɔ tuun ko: «Nka ni ne nana kunu ka bɔ saya ra, ne bɛna taga aw kɔnɔ Galile.»
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Piyɛri k’a fɔ Yesu ye ko: «Hali ni tɔw bɛɛ borira ka i to, ne kɔni tɛna bori ka i to fiyewu.»
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Yesu ka a jaabi ko: «Can ra, ne b’a fɔ i ye, ko bi su nin na yɛrɛ, sani dondo ye kasi ka se siɲaga fla, ele bɛna a fɔ mɔgɔw ye fɔ siɲaga saba ko i ma ne lɔn.»
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Nka Piyɛri k’a fɔ tuun k’a gbɛlɛya ko: «Hali ni a kɛra ko ne bɛna sa ni i ye le, ne tɛna sɔn k’a fɔ ko ne ma i lɔn.» Karamɔgɔden tɔw bɛɛ tun bɛ o kuma kelen le fɔra.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Ayiwa, o tagara yɔrɔ dɔ ra min tɔgɔ ye ko Zetisemane. Yesu k’a fɔ a ta karamɔgɔdenw ye ko: «Aw ye sigi yan, ne bɛ taga Ala daari.»
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 A tagatɔ, a tagara ni Piyɛri ni Yakuba ni Yuhana ye; siranya ka kɛ a sɔrɔ ye, k’a nin tɔɔrɔ kosɛbɛ.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, e começou a ter pavor, e a angustiar-se.
34 A k’a fɔ o ye ko: «Ne nin tɔɔrɔnin lo kosɛbɛ, fɔ k’a kɛ i ko ne bɛna sa. Aw ye to yan, ka to ɲana.»
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui, e vigiai.
35 A tagara ɲa fɛ dɔɔnin ka a kinbiri gban ka a ɲa biri dugu ma ka Ala daari, ko ni a tun bɛ se ka kɛ ko nin wagati tɔɔrɔ kana ale sɔrɔ.
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 A tun b’a fɔra ko: «Ne Fa, foyi si tɛ i kaɲa; nin tɔɔrɔ yɔrɔ janya ne ra; nka o bɛɛ n’a ta, ne yɛrɛ sago kana kɛ, fɔ ele sago.»
36 E disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; não seja, porém, o que eu quero, mas o que tu queres.
37 O kɔ, a sekɔra ka na karamɔgɔdenw kɔrɔ, ka na a sɔrɔ ko olugu bɛ sunɔgɔra. A ko Piyɛri ma ko: «Simɔn, ele bɛ sunɔgɔra le wa? Ele ma se ka to ɲana ka hali wagati kelen kɛ wa!
37 E, chegando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não podes vigiar uma hora?
38 Aw ye to ɲana ka Ala daari, janko Setana kana aw nɛgɛ ka aw bla kojugu ra. Koɲuman miiriya bɛ mɔgɔ kɔnɔ, nka a farisogo baraka ka dɔgɔ.»
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 O kɔ, Yesu gbarara ɲa fɛ tuun ka Ala daari, ka sekɔ o kuma kelenw kan.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 A sekɔra tuun ka n’a sɔrɔ o bɛ sunɔgɔra, sabu sunɔgɔ tun ka o ɲadenw gbiriya. O bɛ min fɔ Yesu ye, o ma o lɔn tuun.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Yesu tagara ka sekɔ ka na a siɲaga sabanan na minkɛ, a k’a fɔ o ye ko: «Aw bɛ sunɔgɔra ka aw yɛrɛ laganfiya le wa? Ayiwa, a banna sa! Wagati sera! Min kɛra Adamaden ye*, o bɛna o janfa ka a don jurumunkɛbagaw boro.
41 E voltou terceira vez, e disse-lhes: Dormi agora, e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Aw ye wuri, an ye taga! Ne janfabaga natɔ ye nin ye!»
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 O yɔrɔnin bɛɛ, ka Yesu to kuma ra, a ta karamɔgɔden tan ni fla ra, kelen min tɔgɔ ye ko Zudasi, ale nana; jama tun b’a kɔ, kɛrɛkɛmuruw, ani berew bɛ o boro. Sarakalasebagaw* kuntigiw, ani sariya karamɔgɔw, ani cɛkɔrɔbaw le tun ka o ci.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas e dos anciãos, e com ele uma grande multidão com espadas e varapaus.
44 Zudasi min tun kɛra Yesu janfabaga ye, ale tun ka tagamasiyɛn dɔ yira Yesu minabagaw ra; a ko: «Ni aw nana a ye ko ne ka mɔgɔ min fo ni kanuyafori ye, ale lo; aw y’a mina ka taga ni a ye, ka a kɔrɔsi ka ɲa.»
44 Ora, o que o traía, tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 O sera minkɛ dɔrɔn, Zudasi gbarara Yesu ra k’a fɔ ko: «An karamɔgɔ!» A ka Yesu fo ni kanuyafori ye.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele, e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Ayiwa, o mɔgɔw kɛra Yesu kan, k’a Yesu mina.
46 E lançaram-lhe as mãos, e o prenderam.
47 Yesu ta karamɔgɔden minw tun bɛ ni a ye, o ra kelen ka a ta muru sama ka bɔ, ka sarakalasebagaw kuntigiba ta jɔncɛ toro kelen caron ka bɔ yi.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe uma orelha.
48 Yesu ka kuma ta k’a fɔ o ye ko: «Aw nana ne kɔ ni berew ni kɛrɛkɛmuruw ye ko aw bɛna ne mina, k’a kɛ i ko ne ye benkannikɛbaga le ye.
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e varapaus a prender-me, como a um salteador?
49 Ne tun bɛ ni aw ye lon bɛɛ. Ne tun bɛ mɔgɔw karan Alabatosoba kɔnɔ, aw ma se ka ne mina. Nka nin kɛra janko ko minw tun sɛbɛra Kitabu kɔnɔ, o ye kɛ can ye.»
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Karamɔgɔdenw bɛɛ borira, ka taga k’a to yi.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Kanbelennin dɔ tun tugura Yesu kɔ, ale tun ka birifani dɔrɔn le melege a yɛrɛ ra. O ka ale fana mina.
51 E um certo jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe a mão.
52 Nka a ka a yɛrɛ tufa ka a ta birifani to o boro, a fari lakolon borira ka taga.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 O tagara ni Yesu ye sarakalasebagaw kuntigiba* ta lu kɔnɔ. Sarakalasebagaw* kuntigi tɔw bɛɛ nana ɲɔgɔn lajɛn, ani cɛkɔrɔbaw ni sariya karamɔgɔw*.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos e os escribas.
54 Piyɛri tora yɔrɔjan a bɛ tugura o kɔ, fɔ ka taga don sarakalasebagaw kuntigiba ta lu kɔnɔ. A sigira ni lu kɔrɔsibagaw ye ka kɛ tasuma ja ye.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Sarakalasebagaw kuntigiw, ani Yahudiyaw ta kititigɛbagaw ta jɛnkuru* mɔgɔw bɛɛ tun bɛ kuma dɔ ɲinina Yesu kama min bɛ se ka kɛ a fagasababu ye, nka sababu ma sɔrɔ.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Sabu caman tun bɛ faninya seereya dɔw fɔra Yesu kama, nka olugu ta kumaw tun tɛ bɛnna kelen ma.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 O bɛɛ n’a ta, jama ra mɔgɔ dɔw wurira ka faninya seereya dɔ fɔ a kama; o ko:
57 E, levantando-se alguns, testificaram falsamente contra ele, dizendo:
58 «An k’a mɛn a fɛ ko: ‹Mɔgɔw boro ka Alabatosoba min lɔ, ne bɛna o ci ka dɔ wɛrɛ lɔ tere saba kɔnɔ, min tɛna kɛ mɔgɔ boro nɔ ye.› »
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derrubarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 O bɛɛ n’a ta, o ta kumaw ma bɛn kelen ma.
59 E nem assim o seu testemunho era coerente.
60 Ayiwa, sarakalasebagaw kuntigiba wurira ka lɔ jama cɛ ra ka Yesu ɲininka ko: «Mɔgɔw bɛ kuma minw fɔra i kama, i ko di o ra?»
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Yesu jera, a ma foyi fɔ. Sarakalasebagaw kuntigiba ka a ɲininka tuun, ko: «Ele le ye Kisibaga* ye wa, ani Den min bɔra Ala ra*, an bɛ Ala min bato?»
61 Mas ele calou-se, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Yesu ka a jaabi ko: «Ɔnhɔn, ne lo. Min kɛra Adamaden ye*, aw bɛna o siginin ye Sebɛɛtigi Ala kininboroyanfan fɛ, o kɔ, aw bɛna a natɔ ye sankabaw kan ka bɔ sankolo ra.»
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder de Deus, e vindo sobre as nuvens do céu.
63 O fɔra minkɛ, sarakalasebagaw kuntigiba dimina fɔ ka a yɛrɛ ta derege mina ka a faran; a ko: «An mako tɛ mɔgɔ si ta seereya ra tuun!
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 A ka Alatɔgɔcɛnkuma minw fɔ, aw ka o mɛn. Aw ko di?» O bɛɛ bɛnna a ma ko a ka kan ka faga le.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Dɔw ka kɛ daji tu ye a kan, ka a ɲa siri, ka a bugɔ ni borokuru ye, k’a fɔ a ye ko: «Min ka i bugɔ, o tɔgɔ lɔn k’a fɔ!» Lu kɔrɔsibagaw fana ka a mina, ka tɛgɛ ci a toro kɔrɔ.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Ayiwa, Piyɛri tun bɛ lu kɔnɔ, dugumayɔrɔ ra; sarakalasebagaw kuntigiba* ta baaradenmuso dɔ nana.
66 E, estando Pedro embaixo, noátrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Muso ka Piyɛri ye, a bɛ tasuma jara; a ka a lalaga k’a flɛ, k’a fɔ a ye ko: «Ele fana tun bɛ ni Yesu Nazarɛtikacɛ ye.»
67 E, vendo a Pedro, que se estava aquentando, olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Piyɛri ma lɔ a ra; a ko: «Muso, i bɛ min fɔra, ne ma o lɔn, ne m’a faamu.»
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 O muso nana Piyɛri ye o yɔrɔ ra tuun minkɛ, mɔgɔ minw tun bɛ yi, muso k’a fɔ olugu ye ko: «Cɛ nin fana ye o dɔ le ye!»
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Nka Piyɛri ma sɔn ka lɔ a ra.
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente tu és um deles, porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 O tuma Piyɛri karira fɔ k’a yɛrɛ danga; a ko: «Aw bɛ nin cɛ min ta ko fɔra, ne ma o lɔn fiyewu!»
71 E ele começou a praguejar, e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 O yɔrɔnin bɛɛ ra dondo kasira a siɲaga flanan na. O tuma Yesu tun ka kuma min fɔ Piyɛri ye, a hakiri jigira o ra, ko: «Sani dondo ye kasi siɲaga fla, ele bɛna a fɔ fɔ siɲaga saba ko i ma ne lɔn.» Piyɛri ka kɛ kasi ye.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, retirando-se dali, chorou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.