Marcos 13
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs BKJ
1 Yesu bɔra Alabatosoba kɔnɔ wagati min na, a ta karamɔgɔden kelen ko a ma ko: «An karamɔgɔ, ele ye nin Alabatosoba lɔcogo flɛ! A kabakuruw ka bonbon, a cɛ ka ɲi!»
1 E, quando ele saía do templo, disse-lhe um dos seus discípulos: Mestre, vê que tipo de pedras e que construções estão aqui!
2 Yesu ka a jaabi ko: «I ɲa bɛ nin bonba ra kɛ! Nin bonw bɛɛ bɛna cici, ka a kabakuruw bɛɛ yɛrɛgɛ ka bɔ ɲɔgɔn kunna.»
2 E, respondendo Jesus, disse-lhe: Vês estas grandes construções? Não se deixará aqui uma pedra sobre outra que não seja derrubada.
3 O kɔ, Yesu tagara sigi Oliviyesunw kuru kan, ka a ɲa sin Alabatosoba ma. Piyɛri ni Yakuba ni Yuhana ni Andere, olugu gbarara a ra o danna, ka a ɲininka;
3 E, assentando-se ele no monte das Oliveiras, defronte do templo, Pedro, e Tiago, e João e André lhe perguntaram em particular:
4 o ko: «O kow bɛna kɛ wagati min na, ani fɛn bɛɛ labanwagati tagamasiyɛn fɔ an ye?»
4 Dize-nos, quando serão essas coisas? E qual será o sinal quando todas estas coisas estiverem para se cumprir?
5 O tuma ra Yesu ka kuma ta, k’a fɔ o ye ko: «Aw ye aw yɛrɛ kɔrɔsi, aw kana a to mɔgɔ si ye aw lafiri.
5 E Jesus, respondendo-lhes, começou a dizer: Acautelai-vos para que nenhum homem vos engane;
6 Sabu mɔgɔ caman bɛna na ni ne tɔgɔ ye, k’a fɔ ko olugu le ye Kisibaga* ye. O bɛna mɔgɔ caman lafiri.
6 porque muitos virão em meu nome, dizendo: Eu sou o Cristo; e enganarão a muitos.
7 Ni aw nana to ka kɛrɛ mankanw mɛn ka kɛrɛ kibaroyaw mɛn wagati min na, aw hakiri kana ɲagami; sabu jagboya lo, o kow ye kɛ. Nka o si tɛ a laban ye fɔlɔ.
7 E, quando ouvirdes de guerras e de rumores de guerras, não vos perturbeis; porque todas essas coisas necessitam acontecer, mas ainda não será o fim.
8 Siya dɔ bɛna wuri siya dɔ wɛrɛ kama, jamana dɔ bɛna wuri dɔ wɛrɛ kama. Dugukoloyɛrɛyɛrɛw, ani kɔngɔba bɛna kɛ yɔrɔ caman na. O kow bɛɛ ye tɔɔrɔw damina le ye, i n’a fɔ muso jigibagatɔ ta tɔɔrɔ damina.
8 Pois nação se levantará contra nação, e reino contra reino; e haverá terremotos em vários lugares, e haverá fomes e tribulações; essas coisas são o princípio das dores.
9 «Ayiwa, aw ye aw yɛrɛ kɔrɔsi; o bɛna aw mina ka taga ni aw ye kititigɛbagaw fɛ, o bɛna aw bugɔ ni gbɛɲɛ ye karansow* kɔnɔ. O bɛna aw mina ka taga ni aw ye jamana ɲamɔgɔw fɛ, ani masacɛw fɛ ne tɔgɔ kosɔn, janko aw ye taga kɛ ne seerew ye ka kuma olugu fɛ.
9 Mas fiquem atentos por vós mesmos; porque eles vos entregarão aos conselhos, e nas sinagogas sereis açoitados; e sereis levados perante governadores e reis por minha causa, para um testemunho contra eles.
10 O cogo ra, Kibaro Diman* waajuri ka kan ka kɛ siyaw bɛɛ ye fɔlɔ.
10 E o evangelho deve ser primeiramente pregado entre todas as nações.
11 «Ayiwa, ni o ka aw mina ka taga ni aw ye kititigɛyɔrɔ ra, aw bɛna kuma min fɔ, aw kana kɔn ka hami o ra. Ni Ala ka kuma min don aw da ra o wagati yɛrɛ ra, aw ye o le fɔ; sabu aw yɛrɛ le tɛna kuma, nka Nin Saninman* le bɛna kuma aw nɔ ra.
11 Mas quando eles vos conduzirem e vos entregarem, não penseis de antemão sobre o que haveis de falar, nem premediteis; mas, o que vos for dado naquela hora, isso falai; porque não sois vós que falais, mas sim o Espírito Santo.
12 Mɔgɔ dɔw bɛna o yɛrɛ balema mina k’a di ko a ye faga; facɛ dɔw bɛna o yɛrɛ den mina k’a di. Denw bɛna muruti o worobagaw kama ka o faga.
12 Ora, o irmão entregará à morte o irmão, e o pai ao filho; e levantar-se-ão os filhos contra os seus pais, e eles farão com que sejam entregues à morte.
13 Mɔgɔw bɛɛ bɛna aw kɔninya ne tɔgɔ kosɔn, nka ni mɔgɔ min ka nin kow sɔnmina fɔ ka taga se a laban ma, o tigi bɛ kisi.»
13 E sereis odiados de todos os homens por causa do meu nome; mas aquele que perseverar até ao fim será salvo.
14 «Ayiwa, Ala bɛ fɛn haramunin min kɔninya, ni aw nana o siginin ye yɔrɔ dɔ ra, a tun man kan ka kɛ yɔrɔ min na (min bɛ nin kumaw karan, o ye jija ka a kɔrɔ lɔn)! Ni o wagati sera k’a sɔrɔ minw bɛ Zude mara ra, olugu ye bori ka taga kuruw fan fɛ.
14 Mas, quando vós virdes a abominação da desolação, predita pelo profeta Daniel, de pé onde não deveria (quem lê, compreenda), então os que estiverem na Judeia fujam para os montes;
15 Ni a ka mɔgɔ min sɔrɔ biribon san fɛ, o tigi kana jigi ko a bɛ don a ta bon kɔnɔ ka taga fɛn dɔ ta.
15 e não deixai o que estiver sobre o telhado descer para a casa, nem entrar nela, para levar alguma coisa de sua casa;
16 Ni a ka mɔgɔ min sɔrɔ foro ra, o tigi kana sekɔ so kɔnɔ ka taga a ta deregeba ta.
16 e não deixai voltar o que estiver no campo para buscar o seu manto.
17 O lonw na bɔnɔ bɛna muso lasiritɔw sɔrɔ, ani minw bɛ sin dira denw ma.
17 Mas ai das grávidas e das que amamentarem naqueles dias!
18 Aw ye Ala daari janko o kow kɛtuma kana bɛn sanji ni nɛnɛba wagati ma;
18 E orai para que a vossa fuga não seja no inverno.
19 sabu o lonw bɛna kɛ tɔɔrɔlonbaw le ye, min ɲɔgɔn ma deri ka ye ban kabini Ala ka dunuɲa dan, fɔ ka na se bi ma; a ɲɔgɔn fana tɛna ye tuun fiyewu.
19 Porque naqueles dias haverá aflição, tal como nunca houve desde o princípio da criação que Deus criou, até agora, nem haverá jamais.
20 Ni Ala tun ma o tɔɔrɔw wagati surunya, mɔgɔ si tun tɛna kisi. Nka a ka o tɔɔrɔw wagati surunya a ta mɔgɔ ɲanawolomaninw kosɔn.
20 E, se o Senhor não abreviasse aqueles dias, nenhuma carne se salvaria; mas, por causa dos eleitos, que ele escolheu, abreviou aqueles dias.
21 Ni dɔ k’a fɔ aw ye ko: ‹A flɛ, Kisibaga* bɛ yan,› walama ko: ‹A bɛ yan fɛ yi,› aw kana la a ra.
21 E então, se algum homem vos disser: Eis que o Cristo está aqui; ou: Ele está ali; não o acrediteis.
22 Sabu faninyafɔbaga dɔw bɛna wuri ko olugu le ye Kisibaga ye; cira faninyafɔbaga dɔw fana bɛna wuri, ka tagamasiyɛnw, ani kabakow kɛ, janko ka Ala ta mɔgɔ ɲanawolomaninw lafiri, ni o tun bɛ se ka kɛ.
22 Porque se levantarão falsos Cristos, e falsos profetas, e farão sinais e maravilhas, para seduzir, se possível fora, até os eleitos.
23 Ayiwa, aw ye aw yɛrɛ kɔrɔsi; ne kɔni ka aw lasɔmi a bɛɛ ra ka ban.»
23 Ficai atentos: Eis que eu tenho predito todas as coisas.
24 «Ayiwa, o wagatiw tɔɔrɔw tɛmɛnin kɔ,
24 Mas naqueles dias, após a tribulação, o sol se escurecerá, e a lua não dará a sua luz,
25 lolow bɛna bɔ sankolo ra ka benben.
25 e as estrelas cairão do céu, e os poderes que estão no céu serão abalados.
26 O tuma ra, Min kɛra Adamaden ye*, aw bɛna o natɔ ye sankabaw kan ni sebagayaba ye, ani nɔɔrɔba.
26 E, então verão vir o Filho do homem nas nuvens, com grande poder e glória.
27 O kɔ, a bɛna a ta mɛlɛkɛw ci; olugu bɛna a ta mɔgɔ ɲanawolomaninw lajɛn ka bɔ dunuɲa fan naani na, k’a damina dunuɲa kun kelen na, ka taga se fɔ a kun dɔ ra.»
27 E, então ele enviará os seus anjos, e ajuntará os seus eleitos, desde os quatro ventos, da extremidade da terra até a extremidade do céu.
28 «Aw ye torosun cogo kɔrɔsi, k’a to o ye aw karan: ni aw k’a ye ko a borow bɛ nugura ka flaburuw bɔ tuma min na, aw b’a lɔn ko samiya surunyara.
28 Mas aprendei da parábola da figueira: Quando o seu ramo já está tenro, e brotam folhas, sabeis que está próximo o verão.
29 O cogo kelen na, ni aw nana a ye ko nin kow bɛ kɛra tuma min na, aw y’a lɔn ko Min kɛra Adamaden ye*, ko o nawagati le surunyara, ko a sera ka ban.
29 Assim também vós, quando virdes acontecer estas coisas, sabei que está perto, às portas.
30 Can ra, ne b’a fɔ aw ye ko bi mɔgɔw bɛɛ tɛna sa ka ban, fɔ nin kow bɛɛ ye kɛ k’a dafa.
30 Na verdade eu vos digo que não passará esta geração, até que todas essas coisas sejam feitas.
31 Sankolo ni dugukolo bɛna tɛmɛ, nka ne ta kuma tɛna tɛmɛ fiyewu.»
31 O céu e a terra passarão, mas as minhas palavras não passarão.
32 «Nin kow bɛna kɛ lon min na, ani wagati min na, mɔgɔ si tɛ o lɔn; hali sankolo mɛlɛkɛw t’a lɔn, hali Den min bɔra Ala ra, ale t’a lɔn; Fa Ala kelenpe le b’a lɔn.
32 Mas daquele dia e hora nenhum homem sabe, nem os anjos que estão no céu, nem o Filho, senão o Pai.
33 Aw ye aw yɛrɛ kɔrɔsi, aw ye aw janto aw yɛrɛ ra, sabu aw ma o kow kɛwagati lɔn.
33 Tomem cuidado, vigiai e orai; porque não sabeis quando chegará o tempo.
34 Ayiwa, a bɛna kɛ i ko cɛ min tagatɔ tagamajan dɔ ra, a bɔtɔ so kɔnɔ a ka so koɲaw karifa a ta baaradenw ma, ka bɛɛ ta baara yira a ra, k’a fɔ bonkɔrɔsibaga ye ko ale ye bon kɔrɔsi.
34 Porque o Filho do homem é como um homem viajando para longe, que deixou a sua casa, e deu autoridade aos seus servos, e a cada homem seu trabalho, e ordenou ao porteiro que vigiasse.
35 O kosɔn aw ye aw janto aw yɛrɛ ra, sabu bontigi bɛna na wagati min na, aw ma o lɔn. A bɛna na wulada fɛ wa, walama su dugutarama fɛ wa, walama dondokasituma ra wa, walama sɔgɔmada fɛ wa, aw ma o lɔn.
35 Vigiai, portanto; porque não sabeis quando virá o senhor da casa, à tarde, ou à meia-noite, ao cantar do galo, ou pela manhã;
36 O ra, aw kana a to a ye na ka na bara aw ra ka aw to sunɔgɔ ra.
36 para que, vindo ele subitamente, não vos encontre dormindo.
37 Ne bɛ min fɔ aw ye, ne bɛ o kelen le fɔ tɔw bɛɛ ye, ko aw ye aw janto aw yɛrɛ ra.»
37 E o que eu digo a vós, a todos digo: Vigiai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.