Marcos 12

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ayiwa, o kɔ, Yesu ka talen dɔw fɔ mɔgɔw ye. A ko: «Cɛ dɔ le tun ka rɛzɛnforo sɛnɛ, ka a lamini ni sansan ye, ka rɛzɛncɔngɔyɔrɔ dɔ sogi fara ra, ka gbata dɔ lɔ foro kɔrɔsibagaw ye. O kɔ, a ka o foro karifa baaraden dɔw ma ka taga tagama ra.
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Rɛzɛn bɔwagati nana se tuma min na, a ka a ta baaraden dɔ ci o rɛzɛnforo kɔrɔsibagaw fɛ ko a ye taga rɛzɛnmɔ dɔ mina ka na ni a ye.
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 Nka rɛzɛnforo kɔrɔsibagaw ka a mina ka a bugɔ, ka a borolakolon gbɛn ka taga.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 Forotigi ka baaraden dɔ wɛrɛ ci o fɛ tuun; o ka o fana mina ka a bugɔ ka a mandimi a kunkolo ra, ka a nɛni.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 Forotigi ka mɔgɔ sabanan ci; o ka o faga. O kɔ, a ka caman wɛrɛ ci; nka o ka olugu dɔw bugɔ, ka dɔw faga.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Ayiwa, a tun tora a dencɛ le ye, a bɛ min kanu. A laban a ka o ci ka taga rɛzɛnforo kɔrɔsibagaw fɛ, ko: ‹O bɛna ne dencɛ kɔni bonya.›
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 Nka rɛzɛnforo kɔrɔsibagaw ka o ye minkɛ, o k’a fɔ ɲɔgɔn ye ko: ‹Nin le bɛna cɛn ta! Aw ye na, an y’a mina ka a faga; ni o kɛra, foro bɛ kɛ an ta ye.›
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 O ka a mina ka a faga ka taga a firi rɛzɛnforo kɔ fɛ.»
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 Yesu ko: «Ayiwa, forotigi bɛna mun le kɛ sa? Sigiya t’a ra, a bɛna na o rɛzɛnforo kɔrɔsibagaw faga, ka foro karifa mɔgɔ wɛrɛw ma.
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 Aw ma nin kuma karan Kitabu kɔnɔ wa, ko:
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 O kow bɛɛ bɔra Matigi yɛrɛ le ra, o kɛra kabako ye an ɲa na.› »
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Ayiwa, Yahudiyaw kuntigiw tun bɛ cogoya ɲinina ka Yesu mina, sabu o tun k’a lɔn ko a ka o kuma fɔ olugu le ma. Nka o siranna jama ɲa, o ka Yesu to yi ka taga.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 Yahudiyaw ta ɲamɔgɔw ka Farisi* dɔw, ani Herodi* ta mɔgɔ dɔw ci Yesu fɛ, janko o ye a minasababu sɔrɔ ni a yɛrɛ darakuma dɔw ye.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 O mɔgɔw nana a fɔ Yesu ye ko: «An karamɔgɔ, an k’a lɔn ko i bɛ can le fɔ, i tɛ siran mɔgɔ ɲa, i fana tɛ mɔgɔ bɔ mɔgɔ ra; i bɛ mɔgɔw karan Ala ta sira ra ka kaɲa ni can le ye. Ayiwa, yala ka ninsɔngɔ sara masacɛba Sezari ye, o bɛnnin lo wa? An ka kan ka a sara wa, walama an man kan ka a sara?»
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Ayiwa, Yesu tun ka o mɔgɔw ta flankafuya lɔn; a k’a fɔ o ye ko: «Mun na aw b’a fɛ ka ne kɔrɔbɔ? Aw ye na ni tama kelen ye, janko ne y’a flɛ.»
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 O nana ni tama kelen ye. Yesu ka o ɲininka ko: «Jɔntigi ta ja ni a tɔgɔ le bɛ wari nin kan?» O ko: «Masacɛba Sezari.»
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 Yesu ko: «Ayiwa, ni o lo, aw ye Sezari ta kɔsegi Sezari ma, ka Ala ta kɔsegi Ala ma.» Yesu ta kuma ka o kɔnɔnɔban.
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 Ayiwa, Sadusiw*, minw b’a fɔ ko mɔgɔ si su tɛna kunu lahara, olugu nana Yesu fɛ ka na a ɲininka ko:
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 «An karamɔgɔ, cira Musa tun ka nin kuma sɛbɛ sariya* ra ko: ‹Ni cɛ dɔ ka muso furu, ka sa k’a sɔrɔ a ma den sɔrɔ ni o muso ye, a balemacɛ ka kan ka o muso ta ka den sɔrɔ ni a ye a balemacɛ nɔ ra.›
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 Ayiwa, balemacɛ wolonfla tun bɛ yi. Fɔlɔ ka muso furu, ka sa, a ma den to a kɔ.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 Flanan ka muso ta, ka sa, a ma den to a kɔ; sabanan fana ta kɛra ten.
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Ayiwa, o cɛ wolonfla si ma den to o kɔ. Olugu bɛɛ sanin kɔ muso yɛrɛ sara.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Ayiwa, ni suw nana kunu lahara, o muso bɛna kɛ jɔn kelen le ta ye sa? Sabu o cɛ wolonfla bɛɛ tun ka a furu?»
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 Yesu ka o jaabi, ko: «Nin le kosɔn aw firira: sabu aw ma Kitabuw ta kumaw faamu, aw ma Ala ta sebagaya fana lɔn.
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 Sabu ni mɔgɔw nana kunu ka bɔ saya ra lahara, cɛ tɛna muso furu, muso fana tɛna di cɛ ma. Mɔgɔw bɛna kɛ i ko mɛlɛkɛw bɛ cogo min na sankolo ra.
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 Ayiwa, min kɛra suw kunuko ye, Ala ka kuma min fɔ cira Musa ye yiritunin tasumaman kɔrɔ, aw ma o karan Musa ta Kitabu kɔnɔ wa? Ala ko: ‹Ne ye Iburahima ta Ala ye, ani Isiyaka ta Ala, ani Yakuba ta Ala.›
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 O kɔrɔ ye ko Ala tɛ mɔgɔ saninw ta Ala ye; mɔgɔ ɲanamanw ta Ala lo. O ra, aw lafiricogo juguyara kosɛbɛ.»
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 Sariya karamɔgɔ* dɔ tun ka Yesu ni o mɔgɔw ta kumaw mɛn; a k’a ye ko Yesu tun ka o jaabi ka ɲa minkɛ, a gbarara a ra ka a ɲininka ko: «Sariya juman le bɛ Ala ta sariyaw* bɛɛ ɲa fɛ?»
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Yesu ka a jaabi ko: «Sariya min bɛ tɔw bɛɛ ɲa fɛ, o flɛ nin ye:
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 I ka kan ka i Matigi Ala kanu ni i jusukun bɛɛ ye, ani i nin bɛɛ, ani i ta miiriya bɛɛ, ani i baraka bɛɛ.›
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 Sariya flanan flɛ nin ye:
31 O segundo é:
32 O sariya karamɔgɔ k’a fɔ Yesu ye ko: «An karamɔgɔ, o ɲana; i ka can fɔ, k’a fɔ ko: ‹Ala kelenpe le bɛ yi, Ala wɛrɛ tɛ yi ale kɔ.›
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 Ani ko: ‹Ni i bɛ Ala kanu ni i jusukun bɛɛ ye, ani i hakiri bɛɛ, ani i baraka bɛɛ, ka i mɔgɔɲɔgɔn kanu i ko i yɛrɛ, o ka fisa ni saraka jɛnitaw, ani saraka fagataw bɛɛ ye.› »
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Yesu k’a ye ko o cɛ ka jaabiri kɛ ni hakiri ye minkɛ, a k’a fɔ a ye ko: «I yɔrɔ man jan Ala ta Masaya* ra.» O kɔ, mɔgɔ si ma sɔn k’a ɲininka tuun.
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 Ayiwa, Yesu nana kɛ mɔgɔw karan ye Alabatosoba kɔnɔ; a ka o ɲininka ko: «Mun kosɔn sariya karamɔgɔw* b’a fɔ ko Ala ka Kisibaga* min layiri ta, ko o bɛna kɛ Dawuda Mamaden* le ye?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 K’a sɔrɔ Dawuda yɛrɛ k’a fɔ Nin Saninman* baraka ra ko:
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 «Ayiwa, ni Dawuda yɛrɛ bɛ o Kisibaga wele ko a Matigi, o tuma a bɛ se ka kɛ Dawuda Mamaden cogo di.»
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Yesu tun bɛ mɔgɔw karanna k’a fɔ o ye ko: «Aw ye aw yɛrɛ kɔrɔsi sariya karamɔgɔw* ra dɛ! Deregebadon ka di olugu ye ka yaala. O b’a fɛ mɔgɔ tɔw le ye olugu fo jamayɔrɔw ra.
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 Ni o ka don karansow* kɔnɔ, ɲafɛsigiyɔrɔw le ka di o ye; ni o ka o wele domuniyɔrɔw ra, sigiyɔrɔɲumanw le ka di o ye.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 O bɛ muso cɛ saninw borofɛnw bɛɛ domu. O bɛ Ala daari ka mɛɛn janko mɔgɔw ye o kɔrɔsi. O le kosɔn, o ta kiti bɛna gbɛlɛya ka tɛmɛ tɔw ta kan.»
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Yesu tun siginin bɛ Alabatosoba kɔnɔ k’a ɲasin sarakablaminan ma, ka to ka mɔgɔw ta waridicogo flɛ. Naforotigi caman tun bɛ wari caman blara sarakablaminan kɔnɔ.
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 A ka muso fagantan dɔ ye fana, min cɛ sara, o nana warimisɛnnin fla bla sarakablaminan kɔnɔ; o wari tun tɛ tɛmɛ tama fla kan.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 O tuma ra, Yesu k’a ta karamɔgɔdenw wele k’a fɔ o ye ko: «Can ra ne b’a fɔ aw ye ko minw bɛɛ ka wari bla sarakablaminan kɔnɔ, nin muso fagantan min cɛ sara, ale ta wari dinin le cayara ka tɛmɛ olugu bɛɛ ta kan.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 Sabu tɔw ka fitini dɔrɔn le bɔ o ta naforo ra ka o di; nka ale ni a ta fagantanya, a k’a ta wari bɛɛ le di; hali domuni sɔngɔ ma to a boro tuun.»
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.