Marcos 11
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NAA
1 Yesu ni a ta karamɔgɔdenw surunyara Zeruzalɛmu na tuma min na, ani Bɛtifaze, ani Betani, ka o to Oliviyesunw kuru kɛrɛ fɛ, Yesu ka a ta karamɔgɔden fla ci.
1 Quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos
2 A k’a fɔ o ye ko: «Dugu min flɛ an ɲa fɛ, aw ye taga yi; ni aw sera yi dɔrɔn, aw bɛna faliden dɔ sirinin ye, mɔgɔ ma yɛlɛn min kan fɔlɔ. Aw y’a foni ka na ni a ye yan.
2 e disse-lhes:
3 Ni mɔgɔ dɔ ka aw ɲininka ko: ‹Mun kosɔn aw bɛ nin kɛra?› Aw ye o tigi jaabi ko: ‹An Matigi le mako b’a ra; a ko a bɛna a kɔsegi aw ma sisan.› »
3 Se alguém perguntar: “Por que estão fazendo isso?”, respondam: “O Senhor precisa dele e logo o mandará de volta para cá.”
4 Karamɔgɔdenw tagara minkɛ, o tagara a sɔrɔ ko faliden sirinin bɛ bon dɔ da ra sira kɛrɛ fɛ. O k’a foni.
4 Então foram e acharam o jumentinho preso, junto ao portão, do lado de fora, na rua, e o desprenderam.
5 Mɔgɔ minw tun bɛ o yɔrɔ ra, olugu dɔw ko karamɔgɔdenw ma ko: «Aw bɛ mun le kɛra tan? Mun kosɔn aw bɛ nin faliden fonina?»
5 Alguns dos que ali estavam reclamaram: — O que estão fazendo, soltando o jumentinho?
6 Karamɔgɔdenw ka o jaabi i ko Yesu tun k’a fɔ o ye cogo min na. O ka faliden to o boro.
6 Eles, porém, responderam conforme as instruções de Jesus. Então os deixaram ir.
7 Karamɔgɔdenw nana ni fali ye Yesu fɛ; o ka o ta derege dɔw la fali kɔ ra, Yesu yɛlɛnna ka sigi a kan.
7 Levaram o jumentinho a Jesus, puseram as suas capas sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Mɔgɔ caman ka o ta deregebaw lala sira kan Yesu ɲa; dɔw ka yiriboromisɛn dɔw tigɛtigɛ bin kɔnɔ, ka na o lala sira kan.
8 Muitos estenderam as suas capas no caminho, e outros espalharam ramos que tinham cortado nos campos.
9 Mɔgɔ minw tun bɛ Yesu ɲa fɛ, ani minw tun bɛ a kɔ fɛ, o bɛɛ tun bɛ pɛrɛnna ko:
9 Tanto os que iam adiante dele como os que o seguiam clamavam: “Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Masaya min bɛ nana, Ala ye baraka don o masaya ra.
10 Bendito o Reino que vem, o reino de Davi, nosso pai! Hosana nas maiores alturas!”
11 O sera Zeruzalɛmu minkɛ, Yesu tagara don Alabatosoba kɔnɔ. A ka fɛnw bɛɛ flɛflɛ minkɛ, a bɔra ka taga Betani, ani a ta karamɔgɔden tan ni fla, sabu su tun bɛ ɲini ka ko.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo. E, tendo observado tudo, como já era tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 O lon dugusagbɛ o bɔtɔ Betani, kɔngɔ ka Yesu mina.
12 No dia seguinte, quando saíram de Betânia, Jesus teve fome.
13 A ka torosun dɔ ye yɔrɔjan; flaburu tun b’a ra. A gbarara a ra ka a flɛ ni a bɛna den sɔrɔ a ra. Nka a sera a kɔrɔ tuma min na, a ma foyi sɔrɔ a ra ni flaburu dɔrɔn tɛ, sabu a dentuma tun ma se ban.
13 E, vendo de longe uma figueira com folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa. Aproximando-se dela, nada achou, a não ser folhas; porque não era tempo de figos.
14 A ko o torosun ma ko: «Mɔgɔ si tɛna den sɔrɔ ele ra ka a domu tuun.» A ta karamɔgɔdenw ka o kuma mɛn.
14 Então Jesus disse à figueira: E os discípulos de Jesus ouviram isto.
15 O sera Zeruzalɛmu minkɛ, Yesu donna Alabatosoba lu kɔnɔ. Fiyeerekɛbagaw ani sannikɛbaga minw tun bɛ Alabatosoba lu kɔnɔ, a ka olugu bɛɛ gbɛn ka bɔ; a ka warifalenbagaw ta tabaliw ɲɔniɲɔni ka ben, ani tuganifiyeerebagaw ta siginanw.
15 E foram para Jerusalém. Quando Jesus entrou no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 A ma sɔn mɔgɔ si ye don ni fiyeerefɛn ye Alabatosoba kɔnɔ tuun.
16 e não permitia que alguém atravessasse o templo carregando algum objeto.
17 O kɔ, a ka o karan k’a fɔ ko: «A sɛbɛra Ala ta Kuma ra ko: ‹Ne ta bon bɛna wele le ko siyaw bɛɛ ta Aladaariyɔrɔ.› Nka aw kɔni ka a yɛlɛma ka a kɛ sonw dogoyɔrɔ le ye.»
17 Também os ensinava e dizia:
18 Sarakalasebagaw* kuntigiw, ani sariya karamɔgɔw* ka o kow mɛn minkɛ, o ka kɛ Yesu fagasababu ɲini ye; o tun bɛ siranna a ɲa sabu a ta karan tun ka mɔgɔ bɛɛ kun mina.
18 E os principais sacerdotes e escribas ouviram isso e procuravam uma maneira de matar Jesus, pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava de sua doutrina.
19 Wulada sera minkɛ, Yesu ni a ta karamɔgɔdenw bɔra dugu kɔnɔ.
19 Em vindo a tarde, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 O dugusagbɛ sɔgɔmada joona fɛ, Yesu ni a ta karamɔgɔdenw tɛmɛtɔ sira kan, karamɔgɔdenw ka o torosun ye, a jara fɔ ka se a lilinw ma.
20 E, passando eles pela manhã, viram que a figueira estava seca desde a raiz.
21 Piyɛri hakiri jigira Yesu ta kuma fɔnin na. A ko Yesu ma ko: «An karamɔgɔ, a flɛ, i ka torosun min danga kunu, a jara.»
21 Então Pedro, lembrando-se, falou: — Mestre, eis que a figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Yesu k’a fɔ a ta karamɔgɔdenw ye ko: «Aw ye la Ala ra.»
22 Ao que Jesus lhes disse:
23 A ko: «Can ra, ne b’a fɔ aw ye ko ni mɔgɔ min k’a fɔ nin kuru ye ko a ye bɔ a nɔ ra ka taga ben kɔgɔji ra, ni o tigi ma sigiya a jusukun na fiyewu, ni a lara a ra ko ale ka min fɔ ko Ala bɛna o kɛ, o ko bɛna kɛ o tigi ye.
23 Porque em verdade lhes digo que, se alguém disser a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar”, e não duvidar no seu coração, mas crer que se fará o que diz, assim será com ele.
24 O le kosɔn ne b’a fɔ aw ye ko ni aw ka Ala daari fɛn o fɛn na, aw ye la a ra ko aw ka o sɔrɔ ka ban; ni o kɛra, Ala bɛna o fɛn di aw ma.
24 Por isso digo a vocês que tudo o que pedirem em oração, creiam que já o receberam, e assim será com vocês.
25 «Nka ni aw wurira ka lɔ wagati min na ko aw bɛ Ala daari, ni aw hakiri jigira a ra ko mɔgɔ dɔ ka aw hakɛ ta, aw ye yafa o tigi ma, janko aw Fa Ala min bɛ sankolo ra, o ye aw ta hakɛkow yafa aw ma fana.
25 E, quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem, para que o Pai de vocês, que está nos céus, perdoe as ofensas de vocês.
26 [Sabu ni aw tɛ yafa ɲɔgɔn ma, aw Fa Ala min bɛ sankolo ra, o tɛna yafa aw fana ma aw ta hakɛ kow ra.]»
26 [Mas, se vocês não perdoarem, também o Pai de vocês, que está nos céus, não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Ayiwa, Yesu ni a ta karamɔgɔdenw tagara Zeruzalɛmu tuun. Ka Yesu yaalayaalatɔ Alabatosoba kɔnɔ, sarakalasebagaw* kuntigiw, ani sariya karamɔgɔw*, ani cɛkɔrɔbaw nana a fɛ.
27 Então regressaram para Jerusalém. E enquanto Jesus andava pelo templo, os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos vieram ao seu encontro
28 O ka a ɲininka ko: «I bɛ nin kow kɛra fanga juman le sababu ra, ani jɔn le fana ka o fanga di i ma.»
28 e lhe perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade para fazer isto?
29 Yesu ka o jaabi ko: «Ne bɛna aw ɲininka fɛn kelenpe ra, aw ye ne jaabi o ra; ni o kɛra, min ka fanga di ne ma ka nin kow kɛ, ne fana bɛna o fɔ aw ye.
29 Jesus respondeu:
30 Ne ko: jɔn le tun ka Yuhana Batizerikɛbaga ci ka na mɔgɔw batize? Ala wa, walama mɔgɔw? Aw ye ne jaabi o ra.»
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondam!
31 O ka kɛ a fɔ ye ɲɔgɔn ye ko: «Ni an ko: ‹Ala lo›, a bɛna a fɔ ko: ‹O tuma mun kosɔn aw ma la a ra?›
31 E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
32 Nka ni an fana k’a fɔ ko: ‹Mɔgɔw lo›, o tuma...» O tun bɛ siranna jama ɲa, sabu mɔgɔw bɛɛ tun bɛ Yuhana jatera ko Ala ta cira dɔ lo can ra.
32 Se, porém, dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos pensavam que João era realmente um profeta.
33 O kosɔn o ka Yesu jaabi ko olugu m’a lɔn. Yesu fana ko: «Ayiwa, ni o lo, min ka fanga di ne ma ka nin kow kɛ, ne fana tɛna o fɔ aw ye.»
33 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E Jesus, por sua vez, lhes disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.