Marcos 10

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yesu bɔra o yɔrɔ ra, ka taga Zude mara yɔrɔ dɔ ra, min bɛ Zuridɛn ba kɔ fɛ. O yɔrɔ ra jamaba nana lajɛn a kɔrɔ tuun. A ka kɛ o karan ye i n’a fɔ a tun bɛ deri k’a kɛ cogo min na.
1 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão. Uma grande multidão se ajuntou outra vez em volta dele, e ele ensinava todos, como era o seu costume.
2 Farisi* dɔw gbarara Yesu ra ka a ɲininka; o tun b’a fɛ k’a kɔrɔbɔ le. O ko: «Yala ka kaɲa ni sariya* ye, cɛ bɛ se ka a muso bla wa?»
2 Alguns fariseus , querendo conseguir uma prova contra ele, perguntaram: — De acordo com a nossa
3 Yesu ka o jaabi ni ɲininkari dɔ ye, ko: «Cira Musa ka mun le sɛbɛ o ko ra?»
3 Jesus respondeu com esta pergunta:
4 O k’a fɔ a ye ko: «Cira Musa ko cɛ bɛ se ka furusasɛbɛ di a muso ma ka a bla.»
4 Eles responderam: — Moisés permitiu ao homem dar à sua esposa um documento de divórcio e mandá-la embora.
5 Yesu ka o jaabi ko: «Aw ta jusukungbɛlɛya le kosɔn Musa ka o sariya sɛbɛ aw ye.
5 Então Jesus disse:
6 Ni o tɛ, dunuɲa danwagati ra Ala ka cɛ ni muso le dan.
6 Mas no começo, quando foram criadas todas as coisas, foi dito: “Deus os fez homem e mulher.
7 ‹O le kosɔn cɛ bɛ bɔ a facɛ ni a bamuso kɔrɔ ka nɔrɔ a muso ra.
7 Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher,
8 O fla bɛ jɛn ka kɛ mɔgɔ kelen ye.› O tɛ jate mɔgɔ fla ye tuun; o bɛ jɛn ka kɛ mɔgɔ kelen ye.
8 e os dois se tornam uma só pessoa.” Assim, já não são duas pessoas, mas uma só.
9 O le kosɔn Ala ka min jɛn ka a kɛ kelen ye, mɔgɔ si kana o faran ka bɔ ɲɔgɔn na.»
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
10 Yesu ni a ta karamɔgɔdenw nana don bon kɔnɔ wagati min na, karamɔgɔdenw ka Yesu ɲininka o kow ra.
10 Quando já estavam em casa, os discípulos tornaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Yesu k’a fɔ o ye ko: «Ni cɛ o cɛ ka a muso bla ka muso wɛrɛ furu, o cɛ ka jɛnɛya le kɛ, a k’a muso fɔlɔ janfa.
11 E Jesus respondeu:
12 Ni muso min fana bɔra a cɛ fɛ ka taga sigi cɛ wɛrɛ kun, o muso ka jɛnɛya le kɛ.»
12 E, se a mulher mandar o seu marido embora e casar com outro homem, ela também estará cometendo adultério.
13 Ayiwa, mɔgɔ dɔw nana ni denmisɛn dɔw ye Yesu fɛ, janko a ye maga o ra; nka karamɔgɔdenw ka o mɔgɔw mafiyɛnya.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos repreenderam aquelas pessoas.
14 Yesu ka o ye minkɛ, o ma diya a ye. A k’a fɔ karamɔgɔdenw ye ko: «Aw y’a to denmisɛnw ye na ne fɛ, aw kana o bari; sabu mɔgɔ minw bɛ i ko denmisɛnw, Ala ta Masaya* ye olugu le ta ye.
14 Quando viu isso, Jesus não gostou e disse:
15 Can ra, ne b’a fɔ aw ye ko ni mɔgɔ o mɔgɔ ma sɔn Ala ta Masaya* ma i ko denfitini, o tigi tɛna don a ra fiyewu.»
15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
16 O kɔ, a ka denmisɛnw ta ka a boro mini o ma, k’a boro la o kan, ka dugawu kɛ o ye.
16 Então Jesus abraçou as crianças e as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Ayiwa, Yesu ka sira ta minkɛ, cɛ dɔ borira ka na a kinbiri gban a kɔrɔ k’a ɲininka ko: «An karamɔgɔɲuman, ne ka kan ka mun le kɛ, janko ne ye ɲanamanya banbari sɔrɔ?»
17 Quando Jesus estava saindo de viagem, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
18 Yesu k’a fɔ a ye ko: «Mun na i ko ne ma ko: ‹Karamɔgɔɲuman?› Mɔgɔɲuman si tɛ yi, ni Ala kelenpe tɛ.
18 Jesus respondeu:
19 Ayiwa, i ka Ala ta sariyaw* lɔn, ko: ‹I kana mɔgɔ faga; i kana jɛnɛya kɛ; i kana sonyari kɛ; i kana faninya fɔ k’a la i mɔgɔɲɔgɔn na; i kana mɔgɔ tɔɲɔ, i fa ni i ba bonya.› »
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, não tire nada dos outros, respeite o seu pai e a sua mãe.”
20 Cɛ ka Yesu jaabi ko: «An karamɔgɔ, ne ka o sariyaw bɛɛ sira tagama kabini ne denmisɛnman.»
20 — Mestre, desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o homem.
21 Yesu k’a flɛ, a ko diyara Yesu ye; a ko a ma ko: «Fɛn kelen belen le ka i jɛn. Taga i borofɛnw bɛɛ fiyeere ka o wari tarantaran fagantanw na; ni o kɛra, naforoba bɛna kɛ i fɛ arijana ra. O kɔ, i bɛ na tugu ne kɔ.»
21 Jesus olhou para ele com amor e disse:
22 O kuma ka o cɛ ɲa kumu kosɛbɛ; a ɲanasisinin wurira ka taga, sabu naforoba tun b’a fɛ.
22 Quando o homem ouviu isso, fechou a cara; e, porque era muito rico, foi embora triste.
23 Yesu ka a ɲa munu ka mɔgɔw flɛ, k’a fɔ a ta karamɔgɔdenw ye ko: «Naforo bɛ mɔgɔ minw fɛ, olugu don ka gbɛlɛn Ala ta Masaya* ra dɛ!»
23 Jesus então olhou para os seus discípulos, que estavam em volta dele, e disse:
24 O kuma ka karamɔgɔdenw kɔnɔnɔban. Nka Yesu kɔsegira a kan k’a fɔ o ye tuun ko: «Denmisɛnw, Ala ta Masaya don ka gbɛlɛn dɛ!
24 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantados, mas Jesus continuou:
25 Ɲɔgɔmɛ don ka di misɛniwo fɛ ka tɛmɛ naforotigi don kan Ala ta Masaya ra.»Ɲɔgɔmɛw|src="hk00038b.tif" size="col" loc="MAR 10.25" copy="BFBS (Knowles)" ref="Marika 10.25"
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Karamɔgɔdenw kabakoyara tuun fɔ k’a dama tɛmɛ; o ka kɛ a fɔ ye ɲɔgɔn ye ko: «O tuma jɔn le bɛna kisi sa?»
26 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantadíssimos e perguntavam uns aos outros: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Yesu ka o flɛ, k’a fɔ o ye ko: «Mɔgɔw fɛ o tɛ se ka kɛ, nka Ala fɛ a bɛ se ka kɛ; sabu foyi si tɛ Ala kaɲa.»
27 Jesus olhou para eles e disse:
28 O tuma, Piyɛri k’a fɔ Yesu ye ko: «Anw do? Anw jɛnna fɛn bɛɛ kɔ ka tugu i nɔ fɛ!»
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Yesu ka a jaabi ko: «Can ra, ne b’a fɔ aw ye ko ni mɔgɔ o mɔgɔ ka jɛn a ta bon kɔ, walama a balemacɛw kɔ, walama a balemamusow kɔ, walama a bamuso kɔ, walama a facɛ kɔ, walama a ta denw kɔ, walama a ta forow kɔ, ne tɔgɔ kosɔn, ani Kibaro Diman* kosɔn,
29 Jesus respondeu:
30 sigiya t’a ra, o tigi bɛna o fɛnw bɛɛ ɲɔgɔn kɛmɛ kɛmɛ sɔrɔ nin dunuɲa ra yan. A bɛna sow sɔrɔ, ka dɔgɔw ni kɔrɔw sɔrɔ, ka bamusow sɔrɔ, ka denw sɔrɔ, ka forow sɔrɔ; nka a bɛna tɔɔrɔ fana sɔrɔ. O bɛɛ kɔ fɛ a bɛna taga ɲanamanya banbari fana sɔrɔ sini.
30 receberá muito mais, ainda nesta vida. Receberá cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos, terras e também perseguições. E no futuro receberá a vida eterna.
31 Nka ɲafɛmɔgɔ caman bɛna kɛ kɔfɛmɔgɔw ye, kɔfɛmɔgɔ caman bɛna kɛ ɲafɛmɔgɔw ye fana.»
31 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
32 Yesu ni a nɔfɛmɔgɔw tun bɛ sira kan ka taga Zeruzalɛmu; Yesu tun bɛ ɲa fɛ. Jatigɛ tun bɛ karamɔgɔdenw na, mɔgɔ minw tun bɛ o kɔ, olugu fana tun bɛ siranna. Yesu ka a ta karamɔgɔden tan ni fla wele ka o gbara a yɛrɛ kɔrɔ tuun; ko minw ka kan ka a sɔrɔ, a ka kɛ o kow fɔ ye o ye.
32 Jesus e os discípulos iam pela estrada, subindo para Jerusalém. Ele caminhava na frente, e os discípulos, espantados, iam atrás dele; as outras pessoas que iam com eles estavam com medo. Então Jesus chamou outra vez os discípulos para um lado e começou a falar sobre o que ia acontecer com ele. Jesus disse:
33 A ko: «An tagatɔ flɛ Zeruzalɛmu. Min kɛra Adamaden ye*, o bɛna don sarakalasebagaw* kuntigiw boro, ani sariya karamɔgɔw*. O bɛna kiti tigɛ a kan ko a ka kan ka faga. O bɛna a don siya wɛrɛ mɔgɔw* boro.
33 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
34 Olugu bɛna a lɔgɔbɔ, ka daji tu a kan, k’a bugɔ ni gbɛɲɛ ye, ka sɔrɔ k’a faga; nka a saya tere sabanan na, a bɛna kunu.»
34 Estes vão zombar dele, cuspir nele, bater nele e matá-lo; mas três dias depois ele ressuscitará.
35 Ayiwa, Zebede dencɛ fla, Yakuba ni Yuhana, olugu gbarara Yesu ra k’a fɔ a ye ko: «An karamɔgɔ, an bɛna fɛn min daari i fɛ, i ye o kɛ an ye.»
35 Depois Tiago e João, filhos de Zebedeu, chegaram perto de Jesus e disseram: — Mestre, queremos lhe pedir um favor.
36 Yesu k’a fɔ o ye ko: «Aw b’a fɛ ne ye mun le kɛ aw ye?»
36 — O que vocês querem que eu faça para vocês? — perguntou Jesus.
37 O ka Yesu jaabi ko: «Ni i nana kɛ i ta masaya nɔɔrɔman na tuma min na, i y’a to an mɔgɔ fla ra kelen ye sigi i kininboroyanfan na, kelen ye sigi i numanboroyanfan na.»
37 Eles responderam: — Quando o senhor sentar-se no trono do seu
38 Nka Yesu ka o jaabi ko: «Aw bɛ fɛn min daarira, aw yɛrɛ ma o lɔn. Ne bɛna tɔɔrɔ cogoya min na, aw bɛ se ka tɔɔrɔ o cogo ra wa? Walama ne bɛna batize ni tɔɔrɔ ye cogo min na, aw bɛ se ka batize o cogo ra wa?»
38 Jesus respondeu:
39 O ka a jaabi ko: «Ɔnhɔn, an bɛ se.» Yesu k’a fɔ o ye ko: «Can lo, ne bɛna tɔɔrɔ cogo min na, aw bɛna tɔɔrɔ o cogo ra; ne bɛna batize cogo min na, aw bɛna batize o cogo ra.
39 Eles disseram: — Podemos. Então Jesus disse:
40 Nka ka sigi ne kininboroyanfan fɛ, walama ka sigi ne numanboroyanfan fɛ, o dibaga tɛ ne ye. Ala ka o sigiyɔrɔw labɛn mɔgɔ minw ye, a bɛna di olugu le ma.»
40 Mas eu não tenho o direito de escolher quem vai sentar à minha direita e à minha esquerda. Pois foi Deus quem preparou esses lugares e ele os dará a quem quiser.
41 Karamɔgɔden tɔ tan ka o kuma mɛn minkɛ, olugu dimina Yakuba ni Yuhana kɔrɔ.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar zangados com Tiago e João.
42 O ra, Yesu ka o wele k’a fɔ o ye ko: «Aw k’a lɔn ko minw bɛ jate i ko siya wɛrɛ mɔgɔw ta kuntigiw, olugu bɛ o siyaw mara jagboya ra; jamana mɔgɔbabaw fana bɛ o ta fanga digi mɔgɔ tɔw kan.
42 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
43 Nka a man kan ka kɛ ten aw cɛ ra. Min b’a fɛ ka kɛ mɔgɔba ye aw ra, o tigi ka kan ka kɛ tɔw ta baaraden le ye.
43 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
44 Min b’a fɛ ka kɛ aw ra ɲamɔgɔ ye, o tigi ka kan ka kɛ tɔw bɛɛ ta jɔn ye.
44 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de todos.
45 Sabu Min kɛra Adamaden ye*, ale yɛrɛ ma na janko mɔgɔw ye baara kɛ a ye, nka a nana ka na baara kɛ mɔgɔw ye le, ani ka a yɛrɛ nin di, ka kɛ mɔgɔ caman kunmabɔsara ye.»
45 Porque até o
46 Ayiwa, o sera Zeriko. Yesu ni a ta karamɔgɔdenw, ani jama caman tun bɛ bɔra dugu kɔnɔ minkɛ, o y’a sɔrɔ fiyentɔcɛ dɔ tun siginin bɛ sirada ra, a bɛ daariri kɛra; a tɔgɔ ye ko Baritime, Time dencɛ lo.
46 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Jericó. Quando ele estava saindo da cidade, com os discípulos e uma grande multidão, encontrou um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu. O cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
47 A k’a mɛn minkɛ ko Yesu Nazarɛtika le bɛ tɛmɛna, a pɛrɛnna ka a wele ko: «Yesu, Dawuda Mamaden*, sabari ka ɲa ne ma.»
47 Quando ouviu alguém dizer que era Jesus de Nazaré que estava passando, o cego começou a gritar: — Jesus,
48 Mɔgɔ caman sɔngɔra a ra ko a ye je. Nka a ka dɔ le fara a pɛrɛnkan kan ko: «Dawuda Mamaden*, sabari ka ɲa ne ma.»
48 Muitas pessoas o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca, mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
49 Yesu lɔra, k’a fɔ ko o ye a wele ka na. O tagara fiyentɔcɛ wele, k’a fɔ a ye ko: «I hakiri sigi! I wuri, Yesu bɛ i welera.»
49 Então Jesus parou e disse: Eles chamaram e lhe disseram: — Coragem! Levante-se porque ele está chamando você!
50 A k’a ta deregeba firi dugu ma, ka pan ka wuri, ka na Yesu fɛ.
50 Então Bartimeu jogou a sua capa para um lado, levantou-se depressa e foi até o lugar onde Jesus estava.
51 Yesu ka a ɲininka ko: «I b’a fɛ ne ye mun le kɛ i ye?» A ko: «An karamɔgɔ, ne b’a fɛ ka yeri kɛ le tuun.»
51 — O que é que você quer que eu faça? — perguntou Jesus. — Mestre, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
52 Yesu k’a fɔ a ye ko: «Taga! I ta lanaya ka i kɛnɛya!» O yɔrɔnin kelen bɛɛ, a ɲadenw yɛlɛra, a tugura Yesu kɔ.
52 — Vá; você está curado porque teve fé! — afirmou Jesus. No mesmo instante, Bartimeu começou a ver de novo e foi seguindo Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.