Lucas 9

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 O kɔ, Yesu ka a ta karamɔgɔden tan ni fla lajɛn. A ka fanga ni sebagaya di o ma janko o ye se ka jinaw bɛɛ gbɛn, ani ka banabagatɔw kɛnɛya.
1 Jesus reuniu os Doze e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar enfermidades.
2 A ka o ci ka taga Ala ta masaya ko waajuri kɛ, ani ka banabagatɔw kɛnɛya.
2 Depois, enviou-os para anunciar o reino de Deus e curar os enfermos.
3 A k’a fɔ o ye ko: «Aw kana foyi ta ka taga tagama ra: aw kana bere ta, walama bɔrɔ, walama domunifɛn, walama wari; aw kana derege fla ta.
3 Ele os instruiu, dizendo: “Não levem coisa alguma em sua jornada. Não levem cajado, nem bolsa de viagem, nem comida, nem dinheiro, nem mesmo uma muda de roupa extra.
4 Ni aw jigira lu min kɔnɔ, aw ye to o lu kɔnɔ, fɔ ka taga aw bɔ o yɔrɔ ra.
4 Aonde quer que forem, hospedem-se na mesma casa até partirem da cidade.
5 Nka ni yɔrɔ min mɔgɔw ma sɔn ka aw lajigi, aw bɔtɔ o yɔrɔ ra, aw ye aw sennabuguri gbongbon; o bɛna kɛ aw seere ye o mɔgɔw kama.»
5 E, se uma cidade se recusar a recebê-los, sacudam a poeira dos pés ao saírem, em sinal de reprovação”.
6 Ayiwa, ciradenw bɔra ka taga duguw ra, ka Kibaro Diman waajuri kɛ, ka banabagatɔw kɛnɛya fana o yɔrɔw bɛɛ ra.
6 Então começaram a percorrer os povoados, anunciando as boas-novas e curando os enfermos.
7 Ayiwa, ko minw bɛɛ tun bɛ kɛra, jamanatigi Herodi* nana o mɛn; a hakiri ɲagamina, sabu mɔgɔ dɔw tun b’a fɔra ko Yuhana Batizerikɛbaga le kununa ka bɔ saya ra.
7 Quando Herodes Antipas ouviu falar de tudo que Jesus fazia, ficou perplexo, pois alguns diziam que João Batista havia ressuscitado dos mortos.
8 Dɔw ko, ko cira Iliya le nana tuun; dɔw fana ko, ko fɔlɔfɔlɔ ciraw kelen le kununa.
8 Outros acreditavam que Jesus era Elias, ou um dos antigos profetas que tinha voltado à vida.
9 Herodi ko: «Yuhana kɔni, ne ka ale kun tigɛ. Nin kow bɛɛ bɛ fɔra min ta ko ra sisan, o tuma ale ye jɔn le ye?» O ra, Herodi yɛrɛ tun b’a fɛ ka Yesu ye.
9 “Eu decapitei João”, dizia Herodes. “Então quem é o homem sobre quem ouço essas histórias?” E procurava ver Jesus.
10 Ayiwa, Yesu ta ciradenw* sekɔra ka na tuma min na, o ka fɛn o fɛn kɛ, o ka o bɛɛ lakari a ye. O tuma Yesu wurira ka taga ni o ye o danna dugu dɔ kɛrɛ fɛ, min tɔgɔ ye ko Bɛtisayida.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram a Jesus tudo que tinham feito. Em seguida, Jesus se retirou para a cidade de Betsaida, a fim de estar a sós com eles.
11 Mɔgɔw nana a lɔn ten minkɛ, o tugura o kɔ. Yesu ka o mina ka ɲa; a ka Ala ta Masaya* ko fɔ o ye. Minw fana tun man kɛnɛ, a ka olugu kɛnɛya.
11 As multidões descobriram seu paradeiro e o seguiram. Ele as recebeu, ensinou-lhes a respeito do reino de Deus e curou os que estavam enfermos.
12 Ayiwa, tere tun bɛ ɲini ka ban. A ta karamɔgɔden tan ni fla gbarara a ra k’a fɔ a ye ko: «Mɔgɔw labla janko o ye taga kɛrɛfɛduguw ra, ani togodaw ra, ka taga siyɔrɔ ɲini, ani domuni; sabu an bɛ kongo le kɔnɔ yan.»
12 No fim da tarde, os Doze se aproximaram e lhe disseram: “Mande as multidões aos povoados e campos vizinhos, para que encontrem comida e abrigo para passar a noite, pois estamos num lugar isolado”.
13 Nka Yesu ka o jaabi, ko: «Aw yɛrɛ ye domuni di o ma!» O k’a fɔ a ye ko: «Burukun looru ni jɛgɛden fla dɔrɔn le bɛ an fɛ. Yala i b’a fɛ an ye taga domuni san ka na a di nin jama bɛɛ ma wa?»
13 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Temos apenas cinco pães e dois peixes”, responderam. “Ou o senhor espera que compremos comida para todo esse povo?”
14 Cɛ waga looru ɲɔgɔnna le tun bɛ o jama ra. Yesu ko a ta karamɔgɔdenw ma ko: «Aw ye mɔgɔw lasigi mɔgɔ bilooru looru.»
14 Havia ali cerca de cinco mil homens. Jesus respondeu: “Digam a eles que se sentem em grupos de cinquenta”.
15 Karamɔgɔdenw k’a kɛ ten; o ka jama bɛɛ lasigi.
15 Os discípulos seguiram sua instrução, e todos se sentaram.
16 O kɔ, Yesu ka o burukun looru ni jɛgɛden fla ta, ka a ɲa kɔrɔta san fɛ, ka baraka la Ala ye; o kɔ, a ka o tigɛtigɛ ka o di a ta karamɔgɔdenw ma ko o ye a tarantaran jama ra.
16 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu-os em pedaços e os entregou aos discípulos para que distribuíssem ao povo.
17 Mɔgɔ bɛɛ ka domuni kɛ fɔ ka fa. O kɔ, burukunkurun ni jɛgɛ tɔ minw tora, o ka segi tan ni fla fa ni o ye.
17 Todos comeram à vontade, e os discípulos encheram ainda doze cestos com as sobras.
18 Lon dɔ, Yesu tun bɛ Ala daarira yɔrɔ dɔ ra a danna; a ta karamɔgɔdenw tun bɛ ni a ye. A ka o ɲininka ko: «Mɔgɔw bɛ ne jatera jɔntigi le ye dɛ?»
18 Certo dia, Jesus orava em particular, acompanhado apenas dos discípulos. Ele lhes perguntou: “Quem as multidões dizem que eu sou?”.
19 O k’a jaabi ko: «Dɔw ko, ko i ye Yuhana Batizerikɛbaga le ye, dɔw ko, ko i ye cira Iliya le ye, dɔw fana ko, ko fɔlɔfɔlɔ ciraw dɔ le kununa.»
19 Os discípulos responderam: “Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros ainda, que é um dos profetas antigos que ressuscitou”.
20 Yesu ko o ma ko: «Aw do? Aw ta miiriya ra ne ye jɔntigi le ye?» Piyɛri k’a jaabi ko: «Ele le ye Kisibaga* ye, Ala ka min ɲanawoloma.»
20 “E vocês?”, perguntou ele. “Quem vocês dizem que eu sou?” Pedro respondeu: “O senhor é o Cristo enviado por Deus!”.
21 Yesu k’a fɔ o ye k’a gbɛlɛya ko o kana o ko fɔ mɔgɔ si ye.
21 Jesus advertiu severamente seus discípulos de que não dissessem a ninguém quem ele era.
22 Yesu k’a fɔ o ye fana ko Min kɛra Adamaden ye*, ko jagboya lo ko o ye tɔɔrɔ kosɛbɛ; cɛkɔrɔbaw, ani sarakalasebagaw* kuntigiw, ani sariya karamɔgɔw* bɛna ban a ra, ka a mina ka a faga. Nka a tere sabanan, a bɛna kunu.
22 “É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas”, disse. “Ele será rejeitado pelos líderes do povo, pelos principais sacerdotes e pelos mestres da lei. Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará.”
23 O kɔ, Yesu k’a fɔ o bɛɛ ye ko: «Ni mɔgɔ min b’a fɛ ka tugu ne nɔ fɛ, o tigi ka kan ka ban a yɛrɛ ra, k’a ta gbengbenyiri ta lon o lon ka tugu ne kɔ.
23 Disse ele à multidão: “Se alguém quer ser meu seguidor, negue a si mesmo, tome diariamente sua cruz e siga-me.
24 Sabu ni mɔgɔ o mɔgɔ b’a fɛ k’a nin kisi, o tigi bɛna bɔnɔ a nin na; nka ni mɔgɔ o mɔgɔ ka bɔnɔ a nin na ne kosɔn, o tigi bɛna a nin kisi.
24 Se tentar se apegar à sua vida, a perderá. Mas, se abrir mão de sua vida por minha causa, a salvará.
25 Ni mɔgɔ ka dunuɲa bɛɛ sɔrɔ ka taga bɔnɔ a nin na, walama ka a yɛrɛ halaki, o tuma dunuɲasɔrɔ ka mun le ɲa o tigi ye?
25 Que vantagem há em ganhar o mundo inteiro, mas perder ou destruir a própria vida?
26 O le kosɔn ni mɔgɔ o mɔgɔ ka maroya ka ne ni ne ta kuma ko fɔ, Min kɛra Adamaden ye*, ni o nana don a ta nɔɔrɔ ra, ani a Fa Ala ni mɛlɛkɛ saninmanw ta nɔɔrɔ, ale fana bɛna maroya k’a fɔ ko o tigi ye ale ta ye.
26 Se alguém se envergonhar de mim e de minha mensagem, o Filho do Homem se envergonhará dele quando vier em sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Can ra, ne b’a fɔ aw ye ko minw bɛ yan bi, o dɔw tɛna sa fiyewu, fɔ o ye Ala ta Masaya* natɔ ye.»
27 Eu lhes digo a verdade: alguns que aqui estão não morrerão antes de ver o reino de Deus!”.
28 Ayiwa, tere seegi ɲɔgɔn tɛmɛnin kɔ, Yesu tagara ni Piyɛri ni Yuhana ni Yakuba ye kuru dɔ kan ka taga Ala daari.
28 Cerca de oito dias depois, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago a um monte para orar.
29 Ka Yesu to Aladaari ra, a ɲada cogoya yɛlɛmana, a ta faniw yɛlɛmana ka gbɛ pepe.
29 Enquanto ele orava, a aparência de seu rosto foi transformada, e suas roupas se tornaram brancas e resplandecentes.
30 Cɛ fla nana kɛ kuma ye ni Yesu ye; o tun ye cira Musa ni cira Iliya ye.
30 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
31 Olugu mɔgɔ fla nɔɔrɔman tun nana; Yesu tun ka kan ka taga Zeruzalɛmu ka taga Ala sago kɛ, ka sa cogo min na, o tun bɛ kumana ni Yesu ye o kow le ra.
31 Tinham um aspecto glorioso e falavam sobre a partida de Jesus, que estava para se cumprir em Jerusalém.
32 O y’a sɔrɔ Piyɛri ni a tɔɲɔgɔnw tun sunɔgɔra. O nana kunu minkɛ, o ka Yesu ni o cɛ fla nɔɔrɔman ye.
32 Pedro e os outros lutavam contra o sono, mas acabaram despertando e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 O cɛ fla nana kɛ taga ye tuma min na ka bɔ Yesu kɔrɔ, Piyɛri ko Yesu ma ko: «An karamɔgɔ, an nana yan minkɛ, o ɲana dɛ! A to an ye fanibon saba lɔ: ele ta kelen, cira Musa ta kelen, ani cira Iliya ta kelen.» Piyɛri kɔni tun ka o kuma fɔ a yɛrɛ kun fɛ le.
33 Quando Moisés e Elias iam se retirando, Pedro, sem saber o que dizia, falou: “Mestre, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
34 Ka Piyɛri to o kuma ra, sankaba dɔ nana o bɛɛ datugu. Piyɛri ni a tɔɲɔgɔnw k’a ye ko sankaba ka olugu datugu minkɛ, o siranna.
34 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem surgiu e os envolveu, enchendo-os de medo.
35 Kumakan dɔ bɔra sankaba ra, ko: «Nin le ye ne Dencɛ ɲanawolomanin ye; aw y’a lamɛn!»
35 Então uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho, meu Escolhido. Ouçam-no!”.
36 O kuma fɔnin kɔ, karamɔgɔdenw ma mɔgɔ si ye ni Yesu kelen tɛ. O bɛɛ jera o ko kan; o wagati ra, o tun ka ko minw ye, o ma sɔn ka o lakari mɔgɔ si ye.
36 Quando a voz silenciou, só Jesus estava ali. Naquela ocasião, os discípulos não contaram a ninguém o que tinham visto.
37 O lon dugusagbɛ, Yesu ni a ta karamɔgɔdenw jigira ka bɔ kuru kan minkɛ, jamaba nana o kunbɛn.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 O jama cɛ ra, cɛ dɔ kumana ni fanga ye ko: «An karamɔgɔ, ne bɛ i daari, sabari ka ne dencɛ flɛ! A kelenpe le bɛ ne fɛ!
38 Um homem na multidão gritou: “Mestre, suplico-lhe que veja meu filho, o único que tenho!
39 Jina dɔ le b’a ra, ni o jina ka a mina wagati min na, a bɛ kule ci, jina bɛ a yuguyugu ni fanga ye, a da bɛ kanga bɔ, a b’a tɔɔrɔ kosɛbɛ ka sɔrɔ ka a bla.
39 Um espírito impuro se apodera dele e o faz gritar. Lança-o em convulsões e o faz espumar pela boca. Sacode-o violentamente e quase nunca o deixa em paz.
40 Ne ka i ta karamɔgɔdenw daari ko o ye o jina gbɛn, nka o ma se.»
40 Supliquei a seus discípulos que o expulsassem, mas eles não conseguiram”.
41 Yesu ko: «Aw mɔgɔjugu lanabariw, ne bɛna to ni aw ye fɔ tuma juman, janko aw ye la ne ra? Ne bɛna aw ta kow sɔnmina fɔ ka taga se wagati juman le?» A ko cɛ ma ko: «Na ni i dencɛ ye yan.»
41 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês e terei de suportá-los?”. Então disse ao homem: “Traga-me seu filho”.
42 Den surunyara Yesu ra minkɛ, jina k’a yuguyugu ni fanga ye ka a firi dugu ma. O tuma Yesu sɔngɔra jina ra, ko a ye bɔ den na; a ka den kɛnɛya k’a di a facɛ ma.
42 Quando o menino se aproximou, o demônio o derrubou no chão, numa convulsão violenta. Jesus, porém, repreendeu o espírito impuro, curou o menino e o devolveu ao pai.
43 Mɔgɔ minw tun bɛ o yɔrɔ ra, o bɛɛ kabakoyara kosɛbɛ Ala ta sebagaya kosɔn.
43 Todos se espantaram com a grandiosidade do poder de Deus. Enquanto todos se maravilhavam com seus feitos, Jesus disse aos discípulos:
44 «Aw ye aw toro malɔ ka nin kuma lamɛn ka ɲa: Min kɛra Adamaden ye*, o bɛna o mina, ka a don mɔgɔw boro.»
44 “Ouçam-me e lembrem-se do que lhes digo: o Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas”.
45 Nka karamɔgɔdenw tun ma o kuma kɔrɔ lɔn. O kuma kɔrɔ tun dogora o ma, janko o kana a faamu. O fana tun bɛ siranna ka Yesu ɲininka kuma kɔrɔ ra.
45 Eles, porém, não entendiam essas coisas. O significado estava escondido deles, de modo que não eram capazes de compreender e tinham medo de perguntar.
46 Ayiwa, sɔsɔri dɔ nana wuri karamɔgɔdenw cɛ ra, ko jɔntigi le ye olugu ra ɲamɔgɔ ye.
46 Os discípulos começaram a discutir sobre qual deles seria o maior.
47 Yesu ka o ta miiriya lɔn minkɛ, a ka denfitini dɔ ta ka a lɔ a yɛrɛ kɔrɔ.
47 Jesus, conhecendo seus pensamentos, trouxe para junto de si uma criança pequena
48 A ko karamɔgɔdenw ma ko: «Ni mɔgɔ o mɔgɔ ka nin denfitini mina ka ɲa ne tɔgɔ kosɔn, o tigi ka ne yɛrɛ le mina ka ɲa. Ni mɔgɔ o mɔgɔ fana ka ne mina ka ɲa, min ka ne ci, o tigi ka o le mina ka ɲa. Ni mɔgɔ min ka a yɛrɛ kɛ aw bɛɛ ra fitini ye, o tigi le ye ɲamɔgɔ ye.»
48 e disse: “Quem recebe uma criança como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe também recebe aquele que me enviou. Portanto, o menor entre vocês será o maior”.
49 Yuhana k’a fɔ Yesu ye ko: «An karamɔgɔ, an ka cɛ dɔ ye, a bɛ jinaw gbɛnna ka bɔ mɔgɔw ra i tɔgɔ baraka ra; an ka a bari o ra, sabu a tɛ ni an ye.»
49 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
50 Yesu ko a ma ko: «Aw kana a bari o ra! Sabu ni mɔgɔ min tɛ aw jugu ye, o tigi ye aw ɲin le ye.»
50 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Quem não é contra vocês é a favor de vocês.”
51 Ayiwa, Yesu bɔwagati dunuɲa ra ka taga Ala fɛ, o wagati surunyara minkɛ, a k’a latigɛ ko ni a ka kɛ cogo o cogo, ale ka kan ka taga Zeruzalɛmu.
51 Como se aproximava o tempo de ser elevado ao céu, Jesus partiu com determinação para Jerusalém.
52 Nka sani a ye sira ta, a ka ciraden dɔw ci ka taga a ɲa fɛ. O ciradenw tagara se Samari dugu dɔ ra. O ka o dugumɔgɔw daari ko o ye jatigiya di olugu ma Yesu ye.
52 Enviou mensageiros adiante até um povoado samaritano, a fim de fazerem os preparativos para sua chegada.
53 Nka o dugumɔgɔw ma sɔn Yesu ye jigi olugu fɛ sabu a bɛ tagara Zeruzalɛmu le.
53 Contudo, os habitantes do povoado não receberam Jesus, porque parecia evidente que ele estava a caminho de Jerusalém.
54 Yakuba ni Yuhana ka o mɛn minkɛ, olugu dimina. O ko Yesu ma ko: «Matigi, i tɛ a to an ye tasuma lajigi ka bɔ san fɛ ka o bɛɛ halaki wa?»
54 Percebendo isso, Tiago e João disseram a Jesus: “Senhor, quer que mandemos cair fogo do céu para consumi-los?”.
55 Yesu ka a ɲa munu ka sɔngɔ Yakuba ni Yuhana ra. A ko o ma ko: «Jusu suguya min bɛ aw ra, aw ma o lɔn dɛ!
55 Jesus, porém, se voltou para eles e os repreendeu.
56 Min kɛra Adamaden ye*, ale ma na mɔgɔw halakiyɔrɔ ra, a nana ka na o kisi le!» O tɛmɛna o dugu kan ka taga dugu dɔ wɛrɛ ra.
56 E seguiram para outro povoado.
57 O tagatɔ sira kan, mɔgɔ dɔ ko Yesu ma ko: «Matigi, ne b’a fɛ ka tugu i kɔ, ni i bɛ taga yɔrɔ o yɔrɔ.»
57 Quando andavam pelo caminho, alguém disse a Jesus: “Eu o seguirei aonde quer que vá”.
58 Yesu k’a jaabi ko: «I k’a lɔn ko dinga bɛ kongowuruw fɛ, ɲaga fana bɛ kɔnɔninw fɛ, nka Min kɛra Adamaden ye*, yɔrɔ si tɛ o fɛ a bɛ se k’a yɛrɛ laganfiya yɔrɔ min na dɛ!»
58 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
59 Yesu k’a fɔ mɔgɔ wɛrɛ ye ko: «Tugu ne kɔ!» Ale ko Yesu ma ko: «Matigi, a to ne ye taga ne facɛ su don fɔlɔ!»
59 E a outra pessoa ele disse: “Siga-me”. O homem, porém, respondeu: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
60 Yesu ko a ma ko: «A to suw yɛrɛ ye o ta suw don. Ele ye taga Ala ta Masaya* ko waajuri kɛ.»
60 Jesus respondeu: “Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos. Você, porém, deve ir e anunciar o reino de Deus”.
61 Dɔ wɛrɛ ko Yesu ma tuun ko: «Matigi, ne kɔni b’a fɛ ka tugu i kɔ, nka a to ne ye taga sara ne ta somɔgɔw ra fɔlɔ.»
61 Outro, ainda, disse: “Senhor, eu o seguirei, mas deixe que antes me despeça de minha família”.
62 Yesu ko ale ma ko: «Mɔgɔ o mɔgɔ bɛ misidaba mina, k’a kɔ flɛ, o tigi tɛ Ala ta Masaya* baara ɲa.»
62 Mas Jesus lhe disse: “Quem põe a mão no arado e olha para trás não está apto para o reino de Deus”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.