Lucas 7

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ayiwa, Yesu ka o kumaw bɛɛ fɔ ka ban mɔgɔw ye tuma min na, a wurira ka taga Kapɛrinahumu.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Sorasikuntigi dɔ tun bɛ o dugu ra, min ta baaraden tun banara fɔ a tun bɛ ɲini ka sa; o baaraden ko tun ka gbɛlɛn a ma kosɛbɛ.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 O sorasikuntigi ka Yesu ko mɛn minkɛ, a ka Yahudiya cɛkɔrɔba dɔw ci Yesu fɛ, ko o ye taga a daari ko a ye na a ta baaraden kɛnɛya.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 O cɛkɔrɔbaw tagara se Yesu fɛ minkɛ, o ka a daari k’a gbɛlɛya kosɛbɛ, k’a fɔ a ye ko: «A ka kan i ye nin cɛ dɛmɛ,
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 sabu an ta siya ko ka di a ye, ale le fana ka an ta karanso* lɔ an ye.»
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Yesu tagara ni o ye. O surunyara sorasikuntigi ta bon na minkɛ, sorasikuntigi ka a teri dɔw ci Yesu fɛ, k’a fɔ a ye ko: «Matigi, i kana i yɛrɛ tɔɔrɔ, sabu a man kan ko ele ye na ne ɲɔgɔn ta so.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 O le kosɔn ne k’a jate mina k’a ye ko ne yɛrɛ tun man kan ka taga i nɔ fɛ. Nka ni i ka kuma kelenpe le fɔ, o sababu ra ne ta baaraden bɛ kɛnɛya.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Sabu kuntigi dɔw bɛ ne kunna, nka ne fana bɛ sorasi dɔw kunna. Ni ne k’a fɔ min ma ko: ‹Taga!›, o bɛ taga; ni ne k’a fɔ min ma ko: ‹Na yan!›, o bɛ na. Ni ne k’a fɔ ne ta baaraden ye ko: ‹Nin kɛ tan!›, a bɛ o kɛ.»
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Yesu ka o kuma mɛn minkɛ, o sorasikuntigi ko diyara a ye kosɛbɛ. A ka a ɲa munu ka a nɔfɛmɔgɔw flɛ, k’a fɔ o ye ko: «Ne b’a fɔ aw ye ko hali Izirayɛlimɔgɔw ra, ne ma nin lanayaba ɲɔgɔn sɔrɔ mɔgɔ si fɛ.»
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Ciradenw sekɔra ka taga so kɔnɔ, ka taga a sɔrɔ ko baaraden kɛnɛyara.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 O lon dugusagbɛ, Yesu tun bɛ tagara dugu dɔ ra, min tɔgɔ ye ko Nahini; a ta karamɔgɔdenw ni jama caman tun tugura a kɔ.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 O surunyara dugu donda ra minkɛ, o ka mɔgɔw bɔtɔ ye ni kanbelen dɔ su ye, o bɛ tagara a sutara. Muso cɛ sanin dɔ dencɛ kelenpe tun lo. Dugumɔgɔw camanba tun bɛ ni o ye.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Matigi ka o muso ye minkɛ, a hina donna a ra. A ko muso ma ko: «I kana kasi.»
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 A gbarara o ra, k’a boro maga sutanan na. Sutabagaw lɔra. A ko: «Kanbelennin, ne b’a fɔ i ye ko i ye wuri.»
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Su wurira ka sigi ka kɛ kuma ye; Yesu k’a di a bamuso ma.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Mɔgɔw bɛɛ siranna. O ka Ala tando k’a fɔ ko: «Ala ta ciraba dɔ nana an fɛ; Ala nana a ta mɔgɔw dɛmɛ.»
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 O ka kuma minw fɔ Yesu ko ra, o kuma sera fɔ Zude mara ni a lamini bɛɛ ra.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Yuhana ta karamɔgɔdenw tagara o kow bɛɛ lakari a ye.
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 Yuhana ka a ta karamɔgɔden fla wele ka o ci Matigi Yesu fɛ, ko o ye taga a ɲininka ko: «Kisibaga* min tun ka kan ka na, ele lo wa, walama an ka kan ka dɔ wɛrɛ le makɔnɔ?»
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 O karamɔgɔden fla tagara se Yesu kɔrɔ tuma min na, o ka a ɲininka ko: «Matigi, Yuhana Batizerikɛbaga ka an ci i fɛ, ko an ye na i ɲininka ko Kisibaga min tun ka kan ka na ko ele lo wa, walama ko an ka kan ka dɔ wɛrɛ le makɔnɔ?»
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 O wagati yɛrɛ ra, Yesu ka mɔgɔ caman kɛnɛya ka bɔ o ta banaw ni o ta tɔɔrɔw ra, ka jinaw gbɛn ka bɔ dɔw ra; a ka fiyentɔ caman ɲa yɛlɛ.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 O kɔ, Yesu ka Yuhana ta ciradenw jaabi ko: «Aw ka ko minw ye, ani aw ka kuma minw mɛn, aw ye taga o lakari Yuhana ye, ko: fiyentɔw bɛ yeri kɛra, nabaraw bɛ tagamana, kunatɔw kɛnɛyara, torogberenw bɛ mɛnni kɛra, mɔgɔ saninw bɛ kununa ka bɔ saya ra, Kibaro Diman* bɛ fɔra fagantanw ye fana.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Ni mɔgɔ min ma sigiya ne ta ko ra, o tigi ta ɲana!»
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Yuhana Batizerikɛbaga ta ciradenw sekɔra ka taga minkɛ, Yesu kumana jama fɛ Yuhana ko ra. A ko o ma ko: «Aw tun tagara kongo kɔnɔ minkɛ o, aw tagara bin gbansan le ye fɔɲɔ b’a lamagara wa?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 O tɛ dɛ! O tuma aw tagara mun le ye? Aw ka mɔgɔ dɔ le ye min ka faniɲuman sɔngɔgbɛlɛn dɔ don wa? Aw yɛrɛ k’a lɔn ko minw bɛ faniɲuman sɔngɔgbɛlɛnw don, ka domuni dimanw kɛ, ani ka o yɛrɛ diyanyakow bɛɛ kɛ, olugu bɛ sɔrɔ masasow le kɔnɔ.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Ayiwa, aw tagara mun le ye sa? Cira dɔ lo wa? Ɔnhɔn, ne b’a fɔ aw ye ko cira lo; a ka bon ka tɛmɛ hali cira kan.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Sabu min sɛbɛra Kitabu kɔnɔ, ko:
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Ne b’a fɔ aw ye ko muso si ma den woro fɔlɔ min ka bon ni Yuhana ye. O bɛɛ n’a ta, Ala ta Masaya* ra, mɔgɔw bɛɛ ra fitini ka bon ni Yuhana ye.
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 «Mɔgɔ minw bɛɛ tun bɛ Yuhana lamɛnna, hali ninsaraminabagaw, olugu bɛɛ tun batizera Yuhana fɛ, k’a yira ko o sɔnna a ma, ko Ala terennin lo.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Nka Farisiw* ni sariya karamɔgɔbaw ma sɔn Ala ta kolatigɛninw ma o ye; o ma sɔn Yuhana ta batizeri* ma.»
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Yesu k’a fɔ tuun ko: «Ne bɛ se ka bi mɔgɔw suma ni jɔntigiw le ye? O bɛ i ko jɔntigiw?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Bi mɔgɔw kɛra i ko denmisɛnnin minw siginin bɛ toron na kɛnɛgbɛ ra; o bɛ pɛrɛn, k’a fɔ ɲɔgɔn ye ko:
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Sabu Yuhana Batizerikɛbaga nana, a tun tɛ domuni ɲanaman kɛ, a tun tɛ duvɛn min; aw ko, ko jina le b’a ra.
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Ayiwa, Min kɛra Adamaden ye*, ale nana, a bɛ domuni kɛ, ka min; aw ko: ‹E, cɛ nin nogo ka bon kojugu! Dɔrɔminbaga lo, ninsaraminabagaw ni mɔgɔ kɛwalejuguw tericɛ lo.›
34 O
35 Nka hakiritigiya min bɔra Ala ra, o bɛ lɔn mɔgɔw ra o ta kɛwalew le fɛ.»
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Farisicɛ dɔ tun ka Yesu daari ko a ye taga domuni kɛ ale ta so. Yesu tagara Farisicɛ ta so; o sigira domuni na.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Ayiwa, muso kɛwalejugu dɔ tun bɛ o dugu kɔnɔ, ale k’a mɛn minkɛ ko Yesu bɛ domuni na Farisicɛ ta bon kɔnɔ, a nana ni turu kasadiman dɔ ye daganin cɛɲumanba dɔ kɔnɔ.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 A tɛmɛna Yesu kɔ fɛ ka na lɔ a sen kɔrɔ ka kɛ kasi ye, fɔ k’a ɲaji kɛ ka Yesu senw ɲigi; o kɔ, a ka Yesu senw jɔsi ni a yɛrɛ kunsigi ye, ka o mɔmɔ, ka turu kasadiman dɔ kɛ ka a senw mun.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Farisicɛ min tun ka Yesu wele ka na a ta so, ale ka o ye minkɛ, a k’a fɔ a yɛrɛ kɔnɔ ko: «Ni a tun kɛra ko can ra nin cɛ tun ye Ala ta cira ye, muso min bɛ magara a sen na tan, a tun bɛna a lɔn mɔgɔ suguya min lo; a tun bɛna a lɔn ko muso kɛwalejugu lo.»
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Yesu ko Farisicɛ ma ko: «Simɔn, kuma bɛ ne fɛ k’a fɔ i ye.» Simɔn ko: «Ne karamɔgɔ, a fɔ.»
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Yesu ko: «Cɛ dɔ ta juru tun bɛ mɔgɔ fla ra. Kelen ta ye wari deniye kɛmɛ looru, tɔ kelen ta ye wari deniye bilooru.
41 Jesus disse:
42 O fla si tun tɛ sera ka o ta juru sara minkɛ, cɛ ka o fla bɛɛ ta juru to o ye. Ayiwa, sisan o mɔgɔ fla ra o, cɛ ko bɛna diya jɔn ye ka tɛmɛ jɔn kan?»
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Simɔn ko: «Ne bɛ miiri ko min ta juru tun ka ca, cɛ ko bɛna diya o le ye.» Yesu ko: «I ka can fɔ.»
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 O kɔ, Yesu k’a ɲasin muso ma, k’a fɔ Simɔn ye ko: «Simɔn, i ka muso nin ye kɛ? Ayiwa, ne nana i fɛ, i ma ji di ka ne sen ko; nka ale ka ne sen ɲigi ni a ɲaji ye, k’a jɔsi ni a yɛrɛ kunsigi ye.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Ele ma ne fo ni kanuya ye, nka ale kɔni, kabini ne donna yan, ale ka ne mina ni kanuya ye.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Ele ma turu mun ne kun na, nka ale kɔni, ale ka turu kasadiman mun ne senw na.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 O ra, ne b’a fɔ i ye, a ta jurumun ni a caya bɛɛ, a bɛɛ yafara a ma, sabu a ta kanuya ka bon. Ni jurumun caman ma yafa mɔgɔ min ma, o tigi ta kanuya fana bɛ dɔgɔya le.»
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 O kɔ, Yesu ko muso ma ko: «I ta jurumunw yafara i ma.»
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Mɔgɔ minw tun bɛ domuni kɛra ni a ye, olugu ka kɛ a fɔ ye ɲɔgɔn ye ko: «E! O tuma, ale ye mɔgɔ suguya juman le ye, fɔ ka na kɛ mɔgɔw ta jurumunw yafa ye o ma!»
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Nka Yesu ma o ta kuma jate. A ko muso ma ko: «I ta lanaya ka i kisi; taga hɛra ra!»
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.