Lucas 4

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yesu fanin Nin Saninman* na, a bɔra Zuridɛn kɔba yɔrɔ ra minkɛ, Ala Nin* k’a ta ka taga ni a ye kongokolon kɔnɔ.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 Setana tun k’a kɔrɔbɔ, fɔ tere binaani. O lonw bɛɛ ra, a ma foyi domu. O kɔ, kɔngɔ k’a mina.
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 Setana ko a ma ko: «Den min bɔra Ala ra*, ni ele lo can ra, a fɔ nin kabakuru ye ko a ye yɛlɛma ka kɛ buru ye!»
3 Então o diabo disse a Jesus: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra se transforme em pão.
4 Yesu k’a jaabi ko: «A sɛbɛra Kitabu kɔnɔ, ko: ‹Domuni dama le tɛ mɔgɔ baro.› »
4 Mas Jesus lhe respondeu:
5 Ayiwa, Setana tagara ni Yesu ye san fɛ, ka dunuɲa jamanaw bɛɛ yira a ra yɔrɔnin kelen na,
5 Então o diabo o levou para um lugar mais alto e num instante lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 k’a fɔ a ye ko: «Ne bɛ se ka nin jamanaw fangatigiya ni a bonya bɛɛ di i ma; sabu o bɛɛ donna ne boro. Ni ne ko ne b’a di mɔgɔ min ma, ne bɛ se k’a di o ma.
6 E disse: — Eu lhe darei todo este poder e a glória destes reinos, porque isso me foi entregue, e posso dar a quem eu quiser.
7 O ra, ni i ka i kinbiri gban ka ne bato, ne bɛ o bɛɛ di i ma.»
7 Portanto, se você me adorar, tudo isso será seu.
8 Yesu k’a jaabi ko: «A sɛbɛra Kitabu kɔnɔ, ko: ‹I ka kan ka i Matigi Ala le bato, ka baara kɛ ale kelenpe ye.› »
8 Mas Jesus respondeu:
9 Ayiwa, Setana ka Yesu ta ka taga Zeruzalɛmu, ka taga a layɛlɛn k’a lɔ Alabatosoba kunna, k’a fɔ a ye ko: «Den min bɔra Ala ra, ni ele lo can ra, ka i to nin yɔrɔ ra, i pan ka i cun dugu ma.
9 Então o diabo levou Jesus a Jerusalém, colocou-o sobre o pináculo do templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 Sabu a sɛbɛra Kitabu kɔnɔ, ko:
10 porque está escrito: “Aos seus anjos ele dará ordens a seu respeito, para que o guardem.”
11 «Ani ko:
11 E: “Eles o sustentarão nas suas mãos, para que você não tropece em alguma pedra.”
12 Yesu k’a jaabi ko: «A sɛbɛra le ko: ‹I man kan k’a fɔ ko i bɛ Matigi Ala kɔrɔbɔ.› »
12 Jesus respondeu ao diabo:
13 Ayiwa, Setana ka Yesu kɔrɔbɔ k’a flɛ ka ban minkɛ, a tagara ka bɔ a kɔrɔ, ka kɛ wagati wɛrɛ ɲini ye tuun.
13 Tendo concluído todas as tentações, o diabo afastou-se de Jesus, até momento oportuno.
14 O bɛɛ kɔ fɛ, Yesu sekɔra ka na Galile mara ra, a fanin Nin Saninman* baraka ra. A tɔgɔ tun bɛ fɔra o yɔrɔ mara bɛɛ ra.
14 Então Jesus, no poder do Espírito, voltou para a Galileia, e a sua fama correu por toda aquela região.
15 A tagara mɔgɔw karan karansow* kɔnɔ; mɔgɔw bɛɛ tun b’a tɔgɔɲuman fɔra.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo elogiado por todos.
16 Ayiwa, Yesu nana taga Nazarɛti, a lamɔdugu ra. Nɛnɛkirilon* sera, a tagara karanso* ra i n’a fɔ a tun derira ka a kɛ cogo min na. A nana wuri ka lɔ ko a bɛ karan kɛ tuma min na,
16 Jesus foi para Nazaré, onde havia sido criado. Num sábado, entrou na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 o ka cira Ezayi ta kitabu di a ma. A ka a dayɛlɛ ka taga se yɔrɔ dɔ ma, a sɛbɛra yɔrɔ min na ko:
17 Então lhe deram o livro do profeta Isaías. E, abrindo o livro, achou o lugar onde está escrito:
18 «Matigi Ala Nin* bɛ ne kan,
18 “O Espírito do Senhor
19 ka Matigi Ala ta nɛɛma wagati ko kibaro fɔ.»
19 e proclamar o ano aceitável
20 O kɔ, a ka kitabu datugu, k’a di karanso kɔrɔsibaga ma, ka sigi. Mɔgɔw bɛɛ ɲa lɔnin tora a ra, o bɛ a flɛra.
20 Tendo fechado o livro, Jesus o devolveu ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 Yesu k’a fɔ ko: «Aw ka nin kuma min mɛn ka bɔ Kitabu kɔnɔ bi, o kuma kɛra can ye.»
21 Então Jesus começou a dizer:
22 O bɛɛ tun bɛ a tɔgɔɲuman fɔra. A tun bɛ kumaɲuman minw fɔra, o ka o kabakoya. O ko: «Yusufu dencɛ le tɛ nin ye wa?»
22 Todos davam testemunho dele e se maravilhavam das palavras cheias de graça que lhe saíam dos lábios. E perguntavam: — Não é este o filho de José?
23 Yesu k’a fɔ o ye ko: «Sigiya t’a ra, aw bɛna nin zana la ne ye, ko: ‹Flakɛbaga, i yɛrɛ kɛnɛya fɔlɔ!› Aw bɛna a fɔ ne ye fana ko: ‹I ka ko minw bɛɛ kɛ Kapɛrinahumu, an ka o mɛn; o ɲɔgɔn kɛ i yɛrɛ ta dugu ra yan fana.› »
23 Então Jesus disse:
24 Yesu k’a fɔ o ye tuun ko: «Can ra, ne b’a fɔ aw ye ko cira si tɛ mina ka ɲa a yɛrɛ ta dugu kɔnɔ.»
24 E Jesus prosseguiu:
25 A ko: «Can ra, ne b’a fɔ aw ye ko cira Iliya ta wagati ra, sanji ma ben Izirayɛli* jamana ra fɔ san saba ni karo wɔɔrɔ; kɔngɔba benna jamana yɔrɔ bɛɛ kan. O wagati ra muso cɛ saninw tun ka ca Izirayɛli jamana ra.
25 Na verdade lhes digo que havia muitas viúvas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra,
26 Nka Ala ma cira Iliya ci ka taga olugu dɔ si fɛ; a tagara muso cɛ sanin kelen le fɛ Sarɛpita, Sidɔn mara ra.»
26 e Elias não foi enviado a nenhuma delas, a não ser a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 A ko tuun ko: «Kunatɔ caman fana tun bɛ Izirayɛli jamana ra cira Iliyasu ta wagati ra, nka o si ma na Iliyasu fɛ ka na kɛnɛya; Sirikacɛ Naaman le nana, ka na kɛnɛya.»
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, a não ser Naamã, o sírio.
28 Mɔgɔw ka o kuma mɛn minkɛ, karanso kɔnɔmɔgɔw bɛɛ dimina.
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 O wurira ka Yesu mina k’a ɲɔni ka taga ni a ye dugu kɔ fɛ. Dugu tun siginin bɛ kongori min kan, o tagara ni a ye o kuncɛ ma, ko o b’a ɲɔni ka ben dugu ma.
29 E, levantando-se, expulsaram Jesus da cidade e o levaram até o alto do monte sobre o qual a cidade estava edificada, para que, de lá, pudessem atirá-lo abaixo.
30 Nka Yesu tɛmɛna o cɛ ra ka taga.
30 Jesus, porém, passando pelo meio deles, foi embora.
31 Ayiwa, Yesu tagara Kapɛrinahumu; o ye Galile dugu dɔ ye. Nɛnɛkirilonw* na a tun bɛ to ka mɔgɔw karan.
31 E Jesus foi a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 A ta karan cogoya tun ka mɔgɔw kɔnɔnɔban, sabu a tun bɛ mɔgɔw karan ni baraka ye.
32 E maravilhavam-se com a sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Ayiwa, cɛ jinatɔ dɔ tun bɛ karanso kɔnɔ; ale ka kɛ pɛrɛn ye ni kanba ye, ko:
33 E apareceu na sinagoga um homem possuído de um espírito de demônio imundo, o qual gritou em alta voz:
34 «E, Yesu Nazarɛtikacɛ, mun le bɛ an cɛ? I nana an halakiyɔrɔ le ra wa? Ele ye mɔgɔ suguya min ye, ne ka o lɔn; ele ye Ala ta Mɔgɔ Saninman le ye.»
34 — Ah! O que você quer conosco, Jesus Nazareno? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem você é: o Santo de Deus!
35 Yesu jamana jina kunna, k’a fɔ a ye ko: «I da tugu, i ye bɔ nin cɛ ra!» O jina ka o cɛ ben dugu ma mɔgɔ bɛɛ ɲa na, ka bɔ a ra, nka a ma foyi kɛ cɛ ra.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: O demônio, depois de o ter jogado no chão no meio de todos, saiu daquele homem sem lhe fazer mal.
36 Mɔgɔw bɛɛ kabakoyara. O ka kɛ a fɔ ye ɲɔgɔn ye ko: «Nin ye kuma suguya juman ye? A bɛ kuma jinaw fɛ ni fanga ni sebagaya ye, k’a fɔ o ye ko o ye bɔ mɔgɔw ra, o fana bɛ bɔ.»
36 Todos ficaram admirados e comentavam entre si: — Que palavra é esta? Pois, com autoridade e poder, ele ordena aos espíritos imundos, e eles saem.
37 Yesu tɔgɔ sera o mara yɔrɔ bɛɛ ra.
37 E a fama de Jesus se espalhava por todos os lugares daquela região.
38 Ayiwa, Yesu bɔra karanso kɔnɔ ka taga Simɔn ta so. A tagara a sɔrɔ ko Simɔn muso bamuso tɔɔrɔnin lo kosɛbɛ; farigban tun b’a ra. O ka Yesu daari ko a ye o muso flɛ.
38 Deixando a sinagoga, Jesus foi para a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre muito alta, e pediram a Jesus em favor dela.
39 Yesu gbarara a ra, ka lɔ a kunna ka kuma ni fanga ye, ko farigban ye bɔ muso ra. O yɔrɔnin kelen bɛɛ ra muso kɛnɛyara; a wurira ka gba kɛ o ye.
39 E inclinando-se para ela, Jesus repreendeu a febre, e esta a deixou. E imediatamente ela se levantou e passou a servi-los.
40 Tere nana kɛ ben ye tuma min na, banabagatɔ tun bɛ min o min fɛ, ni a ka kɛ bana o bana ye, o bɛɛ nana ni o banabagatɔw ye Yesu fɛ. Yesu ka a boro la o bɛɛ kelen kelen kan ka o kɛnɛya.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos, com diferentes tipos de doença, os trouxeram a Jesus. E ele os curava, impondo as mãos sobre cada um deles.
41 Jinaw tun bɛ kule ci ka bɔ jinatɔ caman na fana. O tun b’a fɔ Yesu ma ko: «Den min bɔra Ala ra*, ele lo.» Nka Yesu tun bɛ sɔngɔ o ra; a tun tɛ sɔn k’a to o ye kuma, sabu jinaw tun k’a lɔn ko Yesu ye Kisibaga* le ye.
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: — Você é o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Dugu gbɛra dɔrɔn, Yesu bɔra ka taga kongo kɔnɔ, yɔrɔ dɔ ra. Jama caman nana bɔ ka taga a yɔrɔɲini. O nana a ye minkɛ, o tun t’a fɛ a ye bɔ o kɔrɔ tuun.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu e foi para um lugar deserto. As multidões o procuravam, foram até junto dele e não queriam deixar que ele fosse embora.
43 Nka Yesu k’a fɔ o ye ko: «Ne ka kan ka taga Ala ta Masaya* ko Kibaro Diman* fɔ dugu wɛrɛw ra fana, sabu Ala ka ne ci o le kosɔn.»
43 Jesus, porém, lhes disse:
44 O ra, Yesu tagara Zude mara ra ka taga waajuri kɛ karansow* kɔnɔ.
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.