Lucas 2

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ayiwa, wagati dɔ nana kɛ, Rɔmu* masacɛba Ogusiti k’a latigɛ ko Rɔmu ta mara mɔgɔw bɛɛ tɔgɔ ye sɛbɛ.
1 E aconteceu naqueles dias que saiu um decreto da parte de César Augusto, para que todo o mundo se alistasse
2 O tun kɛra tɔgɔsɛbɛri siɲaga fɔlɔ ye. O kɛra k’a sɔrɔ Kirinisi tun ye Siri jamanatigi ye.
2 (Este primeiro alistamento foi feito sendo Quirino presidente da Síria).
3 Mɔgɔw bɛɛ tun bɛ tagara o tɔgɔ sɛbɛ o yɛrɛ ta dugu ra.
3 E todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 O ra, Yusufu fana bɔra Nazarɛti, Galile mara ra, ka taga Zude mara ra, Dawuda ta dugu ra, min bɛ wele ko Bɛtilɛhɛmu, sabu ale tun ye Dawuda ta gbamɔgɔ dɔ le ye.
4 E subiu também José da Galiléia, da cidade de Nazaré, à Judéia, à cidade de Davi, chamada Belém (porque era da casa e família de Davi),
5 Ale ni a maminamuso Mariyamu tagara ɲɔgɔn fɛ ka taga o tɔgɔ sɛbɛ; o y’a sɔrɔ Mariyamu lasiritɔ lo.
5 A fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Ayiwa, ka o to Bɛtilɛhɛmu, Mariyamu jigiwagati sera.
6 E aconteceu que, estando eles ali, se cumpriram os dias em que ela havia de dar à luz.
7 Mariyamu ka a dencɛ fɔlɔ woro; a ka fani minimini a ma, ka a la bɛganw ta domunikɛminan kɔnɔ, sabu o tun ma yɔrɔ sɔrɔ lonanjigibon kɔnɔ.
7 E deu à luz a seu filho primogênito, e envolveu-o em panos, e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na estalagem.
8 Ayiwa, sagagbɛnbaga dɔw tun bɛ o yɔrɔw ra, o tun bɛ si kongo kɔnɔ o ta sagaw kɔrɔ ka o kɔrɔsi.
8 Ora, havia naquela mesma comarca pastores que estavam no campo, e guardavam, durante as vigílias da noite, o seu rebanho.
9 Matigi Ala ta mɛlɛkɛ dɔ ka a yɛrɛ yira o ra, Matigi Ala nɔɔrɔ manamanana ka o lamini; sagagbɛnbagaw siranna kosɛbɛ.
9 E eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor os cercou de resplendor, e tiveram grande temor.
10 Nka mɛlɛkɛ k’a fɔ o ye ko: «Aw kana siran, ne nana ɲagarikoba kibaro diman le fɔ aw ye; o bɛna kɛ mɔgɔw bɛɛ ta ɲagariko le ye.
10 E o anjo lhes disse: Não temais, porque eis aqui vos trago novas de grande alegria, que será para todo o povo:
11 Kisibaga* worora aw ye bi su nin na, Dawuda ta dugu ra. Ale le ye Matigi ye, Ala ka min ɲanawoloma ka a kɛ Kisibaga ye.
11 Pois, na cidade de Davi, vos nasceu hoje o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Ni aw tagara, aw bɛna a lɔn ni tagamasiyɛn min ye, o flɛ: aw bɛna taga denɲɛnin dɔ lanin sɔrɔ bɛganw ta domunikɛminan kɔnɔ, fani mininin bɛ a ma.»
12 E isto vos será por sinal: Achareis o menino envolto em panos, e deitado numa manjedoura.
13 O yɔrɔnin bɛɛ ra, mɛlɛkɛ camanba barara ka bɔ sankolo ra ka na fara mɛlɛkɛ fɔlɔ kan. O ka kɛ Ala tando ye k’a fɔ ko:
13 E, no mesmo instante, apareceu com o anjo uma multidão dos exércitos celestiais, louvando a Deus, e dizendo:
14 «Bonya ye Ala ta ye san fɛ, yɔrɔ kɔrɔtaninw na,
14 Glória a Deus nas alturas, Paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 Mɛlɛkɛw sekɔra ka taga sankolo kɔnɔ tuma min na, sagagbɛnbagaw k’a fɔ ɲɔgɔn ye ko: «Aw y’a to an ye taga Bɛtilɛhɛmu; ko min kɛra yi, Matigi Ala ka ko min yira an na, an ye taga o ye.»
15 E aconteceu que, ausentando-se deles os anjos para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos, pois, até Belém, e vejamos isso que aconteceu, e que o Senhor nos fez saber.
16 O teliyara ka taga; o tagara Mariyamu ni Yusufu ye, ka denɲɛnin lanin ye bɛganw ta domunikɛminan kɔnɔ.
16 E foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 Sagagbɛnbagaw ka o ye minkɛ, ko minw bɛɛ fɔra o ɲa na denɲɛnin ko ra, o ka o lakari mɔgɔw ye.
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que acerca do menino lhes fora dita;
18 Minw bɛɛ ka sagagbɛnbagaw ta kuma mɛn, o kuma ka olugu bɛɛ kabakoyara.
18 E todos os que a ouviram se maravilharam do que os pastores lhes diziam.
19 Nka Mariyamu kɔni ka o kow bɛɛ mara a jusu ra, ka to ka miiri a ra.
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, conferindo-as em seu coração.
20 O kɔ, sagagbɛnbagaw sekɔra ka taga; o tun ka ko minw mɛn ni o tun ka min ye, o tagatɔ tun bɛ Ala tɔgɔ tandora, ka a bonya o bɛɛ kosɔn, sabu mɛlɛkɛ tun k’a fɔ o ye cogo min na, o tagara sɔrɔ ten le.
20 E voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes havia sido dito.
21 Den woronin tere seeginan, o ka a kɛnɛsigi. O ka a tɔgɔ la ko Yesu; mɛlɛkɛ tun ka o tɔgɔ le yira Mariyamu na sani a ye kɔnɔ ta.
21 E, quando os oito dias foram cumpridos, para circuncidar o menino, foi-lhe dado o nome de Jesus, que pelo anjo lhe fora posto antes de ser concebido.
22 Mariyamu nana bɔ jebagatɔbon na wagati min na, ka kaɲa ni cira Musa ta sariya* ye, Yusufu ni Mariyamu tagara ni Yesu denɲɛnin ye Zeruzalɛmu, ka taga a karifa Ala ma.
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, o levaram a Jerusalém, para o apresentarem ao Senhor
23 Sabu a sɛbɛra Ala ta sariya ra ko: «Dencɛ fɔlɔ bɛɛ ka kan ka bla danna Matigi ye.»
23 (Segundo o que está escrito na lei do Senhor: Todo o macho primogênito será consagrado ao Senhor);
24 Matigi Ala ta sariya tun ka saraka min fɔ, o nana o saraka bɔ: «Kongotugani fla, cɛ ni muso, walama jɛnɛtugani fitini fla.»
24 E para darem a oferta segundo o disposto na lei do Senhor: Um par de rolas ou dois pombinhos.
25 Ayiwa, cɛ dɔ tun bɛ Zeruzalɛmu, o tɔgɔ tun ye ko Simeyɔn. Mɔgɔ terennin tun lo, ani Alaɲasiranbaga. Ala tun ka Kisibaga* min layiri ta Izirayɛli* ye, a tun bɛ o makɔnɔna; Nin Saninman* tun b’a kan.
25 Havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e temente a Deus, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Nin Saninman tun k’a yira a ra ko Ala ka Kisibaga min layiri ta, ko a tɛna sa fiyewu ni a ma o ye a ɲa ra.
26 E fora-lhe revelado, pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Ayiwa, Nin Saninman tagara ni Simeyɔn ye Alabatoso kɔnɔ, o y’a sɔrɔ Yusufu ni Mariyamu bɛ Alabatosoba kɔnɔ, o bɛ sariya* ta kow ɲanabɔra ni Yesu denɲɛnin ye.
27 E pelo Espírito foi ao templo e, quando os pais trouxeram o menino Jesus, para com ele procederem segundo o uso da lei,
28 Simeyɔn ka den mina, ka baraka la Ala ye, k’a fɔ ko:
28 Ele, então, o tomou em seus braços, e louvou a Deus, e disse:
29 «Matigi Ala, sisan kɔni i bɛ se ka i ta jɔncɛ to a ye sa, a jusu sumanin;
29 Agora, Senhor, despedes em paz o teu servo, Segundo a tua palavra;
30 Ne yɛrɛ ɲa ka Kisibaga ye,
30 Pois já os meus olhos viram a tua salvação,
31 i ka Kisibaga min labɛn dunuɲamɔgɔw bɛɛ ye.
31 A qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 A bɛna kɛ yeelen ye, siya wɛrɛ mɔgɔw fɛ;
32 Luz para iluminar as nações, E para glória de teu povo Israel.
33 Simeyɔn tun bɛ o kuma minw fɔra Yesu ta ko ra, o kumaw ka a facɛ ni a bamuso kabakoya.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que dele se diziam.
34 O kɔ, Simeyɔn ka dugawu kɛ o ye, k’a fɔ Mariyamu ye ko: «Mariyamu, a flɛ, nin den bɛna kɛ mɔgɔ caman bensababu ye, ani mɔgɔ caman lawurisababu ye Izirayɛli jamana kɔnɔ; a bɛna kɛ Ala ta tagamasiyɛn ye, mɔgɔw bɛna min sɔsɔ.
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este é posto para queda e elevação de muitos em Israel, e para sinal que é contraditado
35 O cogo ra, a bɛna mɔgɔ caman ta jusukunnamiiriw bla kɛnɛ kan. Ele kɔni, Mariyamu, dimi le bɛna ele jusukun sɔgɔ i ko muru.»
35 (E uma espada traspassará também a tua própria alma); para que se manifestem os pensamentos de muitos corações.
36 Ciramuso dɔ tun bɛ yi fana, min tɔgɔ tun ye ko Ani; Fanuyɛli denmuso tun lo, a bɔra Asɛri ta gba ra. O muso tun kɔrɔra kosɛbɛ. A sunguruman tun furura ka san wolonfla kɛ ni a cɛ ye.
36 E estava ali a profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Esta era já avançada em idade, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 O kɔ, a cɛ sara; a si tun ye san biseegi ni san naani. A tun tɛ fɔn Alabatosoba kɔnɔ tuma si; a tun bɛ baara kɛ Ala ye su ni tere, ka sun don, ani ka Ala daari.
37 E era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo a Deus em jejuns e orações, de noite e de dia.
38 Ale fana nana Alabatosoba kɔnɔ o wagati kelen na. A ka Ala tando; mɔgɔ o mɔgɔ tun bɛ Zeruzalɛmu kunmabɔwagati makɔnɔna Ala fɛ, Ani tun bɛ den ko fɔra o mɔgɔw bɛɛ ye.
38 E sobrevindo na mesma hora, ela dava graças a Deus, e falava dele a todos os que esperavam a redenção em Jerusalém.
39 Ala ta sariya* tun ka min o min fɔ, o ka o bɛɛ kɛ ka ban tuma min na, o sekɔra ka na o ta dugu ra Nazarɛti, Galile mara ra.
39 E, quando acabaram de cumprir tudo segundo a lei do Senhor, voltaram à Galiléia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Denɲɛnin kɔni tun bɛ bonyara ni baraka ye; a ta hakiritigiya tun ka bon, Ala ta nɛɛma fana tun bɛ a kan.
40 E o menino crescia, e se fortalecia em espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Yesu worobagaw tun bɛ taga Zeruzalɛmu san o san, ka taga Jɔnyaban ɲanagbɛ kɛ.
41 Ora, todos os anos iam seus pais a Jerusalém à festa da páscoa;
42 Yesu nana san tan ni fla sɔrɔ wagati min na, a worobagaw tagara ni a ye, ka kaɲa ni o ta landa ye.
42 E, tendo ele já doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume do dia da festa.
43 Ɲanagbɛ bannin kɔ, o sekɔra ka taga so. Yesu tun tora o kɔ Zeruzalɛmu, nka a worobagaw tun m’a lɔn.
43 E, regressando eles, terminados aqueles dias, ficou o menino Jesus em Jerusalém, e não o soube José, nem sua mãe.
44 O tun b’a miirira ko a ni o tagamaɲɔgɔn dɔw bɛ ɲɔgɔn fɛ. Nka tere nana ban ka o to tagama ra, o m’a ye. O ka kɛ a flɛflɛ ye o ta somɔgɔw, ani o lɔnbagaw cɛ ra.
44 Pensando, porém, eles que viria de companhia pelo caminho, andaram caminho de um dia, e procuravam-no entre os parentes e conhecidos;
45 Nka o m’a ye; o sekɔra ka taga Zeruzalɛmu ka taga a yɔrɔɲini.
45 E, como o não encontrassem, voltaram a Jerusalém em busca dele.
46 O ka tere saba kɛ, o b’a ɲinina; o tagara a siginin sɔrɔ Alabatosoba kɔnɔ ni karamɔgɔbaw ye, a bɛ mɛnni kɛra o fɛ, ka to ka o ɲininka fana.
46 E aconteceu que, passados três dias, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e interrogando-os.
47 Mɔgɔ minw bɛɛ tun bɛ a lamɛnna, a ta hakiritigiya ni a ta jaabiricogo ka olugu bɛɛ kabakoya.
47 E todos os que o ouviam admiravam a sua inteligência e respostas.
48 A facɛ ni a bamuso k’a ye minkɛ, olugu kabakoyara. A bamuso ko a ma ko: «Yesu, mun na i ka nin ko ɲɔgɔn kɛ an na? A flɛ, ne ni i facɛ bɛɛ hakiri ɲagamina, an bɛ i ɲini yɔrɔ bɛɛ ka dɛsɛ.»
48 E quando o viram, maravilharam-se, e disse-lhe sua mãe: Filho, por que fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu ansiosos te procurávamos.
49 Yesu ka o jaabi, ko: «Mun kosɔn aw bɛ ne yɔrɔɲinina? Aw m’a lɔn ko ne ka kan ka kɛ ne Fa ta koɲaw le ra wa?»
49 E ele lhes disse: Por que é que me procuráveis? Não sabeis que me convém tratar dos negócios de meu Pai?
50 Nka a facɛ ni a bamuso ma a ta kuma faamu.
50 E eles não compreenderam as palavras que lhes dizia.
51 Yesu nana ni o ye Nazarɛti. A tun bɛ a worobagaw kan mina. A bamuso tun bɛ o kow bɛɛ mara a yɛrɛ kɔnɔ.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito. E sua mãe guardava no seu coração todas estas coisas.
52 Yesu tun bɛ kɔrɔyara ka na, dɔ tun bɛ farara a ta hakiritigiya kan lon o lon; a ko tun ka di Ala ye, a ko tun ka di mɔgɔw ye fana.
52 E crescia Jesus em sabedoria, e em estatura, e em graça para com Deus e os homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.