Lucas 22

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ayiwa, Burufunubari ɲanagbɛ* min bɛ wele ko Jɔnyaban ɲanagbɛ*, o tun bɛ surunyara.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Sarakalasebagaw* kuntigiw, ani sariya karamɔgɔw* tun bɛ cogo ɲinina ka Yesu faga, nka o tun bɛ siranna jama ɲa.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Ayiwa, Setana donna Zudasi jusukun na, min bɛ wele fana ko Sikariyɔti, ani min tun ye Yesu ta karamɔgɔden tan ni fla dɔ ye.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Zudasi tagara sarakalasebagaw* kuntigiw, ani Alabatosoba kɔrɔsibagaw kuntigiw fɛ; a bɛna Yesu mina k’a don o boro cogo min na, o kumana ka bɛn o kan.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 O kuma diyara olugu ye kosɛbɛ. O ka layiri ta a ye ko o bɛna wari di a ma.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Zudasi sɔnna; a ka kɛ cogo ɲini ye, a bɛna se ka Yesu sɔrɔ ka a don o boro cogo min na, jama kana bɔ a kala ma.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Burufunubari ɲanagbɛ* wagati ra, lon min na Jɔnyaban ɲanagbɛ ta saraka ka kan ka faga,
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 o lon na Yesu ka Piyɛri ni Yuhana ci; a ko: «Aw ye taga Jɔnyaban ɲanagbɛ domuni labɛn an ye janko an ye a domu.»
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 O ka Yesu jaabi ko: «I b’a fɛ an ye taga a labɛn min le?»
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Yesu ko: «Ni aw donna dugu kɔnɔ, aw bɛna bɛn ni cɛ dɔ ye, ji bɛ daga ra a kun na. A bɛna taga don lu min kɔnɔ, aw ye tugu a kɔ ka taga don fɔ o lu kɔnɔ.
10 Jesus respondeu:
11 Ni aw sera yi, aw y’a fɔ lutigi ye ko: ‹An karamɔgɔ ko, ko ale ni a ta karamɔgɔdenw bɛna Jɔnyaban ɲanagbɛ domuni kɛ bon min kɔnɔ, ko o bon bɛ min?›
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Ayiwa, a bɛna bonba dɔ yira aw ra sankaso san fɛ, fɛn bɛɛ bɛ a kɔnɔ. Aw bɛna Jɔnyaban ɲanagbɛ domuni labɛn o bon le kɔnɔ.»
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Ayiwa, Piyɛri ni Yuhana tagara. O tagara a sɔrɔ i ko Yesu tun k’a fɔ o ye cogo min na. O ka Jɔnyaban ɲanagbɛ domuni labɛn.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Domuniwagati sera minkɛ, Yesu sigira domuni na ni a ta karamɔgɔdenw ye.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Ka o to domuni na, Yesu k’a fɔ o ye ko: «Ne kɔni tun b’a fɛ yɛrɛ le ka nin ɲanagbɛ domuni kɛ ni aw ye sani ne ye tɔɔrɔ.
15 e lhes disse:
16 Sabu ne b’a fɔ aw ye ko ne tɛna a ɲɔgɔn domu tuun fiyewu fɔ ka taga se lon min na, a kɔrɔ ye min ye, o bɛna kɛ Ala fɛ a ta Masaya* ra.»
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 A ka jifiyɛ ta, rɛzɛnji tun b’a kɔnɔ, a ka baraka la Ala ye, k’a fɔ a ta karamɔgɔdenw ye ko: «Aw y’a mina, aw bɛɛ ye dɔ min a ra,
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 sabu ne b’a fɔ aw ye ko ne tɛna rɛzɛnji min tuun fiyewu fɔ lon min Ala ta Masaya* bɛna na.»
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 O kɔ, a ka buru ta, ka baraka la Ala ye, k’a tigɛtigɛ ka dɔ di o ma, k’a fɔ o ye ko: «Nin ye ne farikolo le ye, o le dira aw kosɔn. Aw ye nin kɛ ka aw hakiri jigi ne ra.»
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 O cogo ra, domuni bannin kɔ, Yesu ka jifiyɛ ta, rɛzɛnji tun b’a kɔnɔ. A k’a di o ma, k’a fɔ o ye ko: «Ala bɛ jɛnɲɔgɔnyakura* min don ni mɔgɔw ye ne jori baraka ra, o le bɛ nin ye. O jori le bɔnna aw kosɔn.
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 Nka o bɛɛ n’a ta, aw ra min bɛna ne don mɔgɔw boro, o tigi ni ne siginin bɛ domuni na yan.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Min kɛra Adamaden ye*, o kɔni bɛna sa, i n’a fɔ a tun latigɛra cogo min na. Nka mɔgɔ min bɛna kɛ sababu ye k’a janfa, bɔnɔ bɛna o tigi sɔrɔ.»
22 Pois o
23 Karamɔgɔdenw ka kɛ ɲɔgɔn ɲininka ye ko olugu ra jɔn kelen le bɛna sɔn ka o ko ɲɔgɔn kɛ.
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Ayiwa, sɔsɔri dɔ nana wuri karamɔgɔdenw cɛ ra, ko olugu ra jɔn le ka kan ka jate ɲamɔgɔ ye.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Yesu ka o jaabi ko: «Aw k’a lɔn ko siya wɛrɛ mɔgɔw ta masacɛw bɛ o mara fanga ra; fanga bɛ minw fɛ, olugu b’a fɛ jamanadenw ye olugu wele ko koɲumankɛbagaw.
25 Então Jesus disse:
26 Nka a man kan ka kɛ ten aw cɛ ra. Aw ra min ye mɔgɔba ye, o tigi ye kɛ i n’a fɔ bɛɛ ra fitini; min ye ɲamɔgɔ ye, o tigi ye kɛ i n’a fɔ tɔw ta baaraden.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Baaraden min bɛ gba kɛ, ani a matigicɛ min bɛna sigi ka domuni kɛ dɔrɔn, o fla ra juman le ka bon? Min bɛna sigi ka domuni kɛ, o le man bon wa? O bɛɛ n’a ta, ne bɛ aw cɛ ra i ko baaraden.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 «Aw kɔni jijara ka to ni ne ye ne ta kɔrɔbɔrikow bɛɛ ra.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 O le kosɔn, ne bɛ Ala ta Masaya* labla aw ye, i n’a fɔ ne Fa ka a labla ne ye cogo min na.
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 O kosɔn aw bɛna domuni ni minni kɛ ni ne ye ne ta Masaya* ra. Aw bɛna sigi masasiginanw kan ka Izirayɛli* siya tan ni fla ta kiti tigɛ.»
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 O kɔ, Yesu ko Simɔn ma ko: «Simɔn, Simɔn, Setana tun k’a ɲini ko a bɛ aw kɔrɔbɔ, i ko o bɛ siman tɛntɛn cogo min na.
31 Jesus continuou:
32 Nka ne ka Ala daari ele ye, janko i ta lanaya kana cɛn. Ni ele nana nimisa tuma min na ka na ne fɛ, i ye i balema tɔw ja gbɛlɛya.»
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Piyɛri ko Yesu ma ko: «Matigi, ni kaso lo walama ni saya yɛrɛ lo, ne labɛnnin lo ka o bɛɛ kɛ ni i ye.»
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Yesu ko: «Piyɛri, ne b’a fɔ i ye ko sani dondo ye kasi bi, ele bɛna a fɔ mɔgɔw ye fɔ siɲaga saba ko i ma ne lɔn.»
34 Então Jesus afirmou:
35 O kɔ, Yesu ko a ta karamɔgɔdenw ma tuun ko: «Ne tun ka aw ci, ko aw kana wari bla aw kun, ko aw kana bɔrɔ ta, ko aw kana sanbaraw ta minkɛ o, yala fɛn dɔ dɛsɛra aw fɛ wa?» Karamɔgɔdenw k’a jaabi ko: «Foyi si ma dɛsɛ an na.»
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Yesu ko: «Sisan kɔni, ni wari bɛ min fɛ, o tigi ye o bla a yɛrɛ kun; ni bɔrɔ bɛ min fɛ, o tigi ye o ta. Ni muru tɛ min fɛ, o tigi ye a ta fani dɔ fiyeere ka dɔ san.
36 Então Jesus disse:
37 Sabu ne b’a fɔ aw ye ko min sɛbɛra ne ta ko ra, o ka kan ka kɛ. A sɛbɛra ko: ‹O k’a jate ni kojugukɛbagaw ye.› Ayiwa, sisan, o kow kɛwagati surunyara.»
37 Pois as
38 Karamɔgɔdenw ko Yesu ma ko: «Matigi, ni o lo, muru fla ye nin ye.» Yesu ko: «A ka ɲi ten.»
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 O kɔ, Yesu bɔra ka taga Oliviyesunw kuru kan, i n’a fɔ a tun derira k’a kɛ cogo min na. A ta karamɔgɔdenw tugura a kɔ.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 O sera yi minkɛ, Yesu ko o ma ko: «Aw ye Ala daari, janko Setana kana aw nɛgɛ ka aw bla kojugu ra.»
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 O kɔ, a bɔra o kɔrɔ ka gbara ɲa fɛ dɔɔnin, ka a kinbiri gban ka Ala daari.
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 A ko: «Ne Fa, ni i bɛ sɔn, i ye nin tɔɔrɔ yɔrɔ janya ne ra. Nka ne yɛrɛ sago kana kɛ, ele sago le ye kɛ.»
42 dizendo:
43 [O tuma, mɛlɛkɛ dɔ bɔra sankolo ra ka na a ja gbɛlɛya.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Sabu o wagati tun gbɛlɛyara Yesu ma kosɛbɛ, a jusukun tun tɔɔrɔra haali; a ka Ala daari ni baraka ye ka wasi fɔ a wasiji kɛra i n’a fɔ jori, ka tɔnitɔni dugu ma.]
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 A ka Ala daari minkɛ, a wurira ka na a ta karamɔgɔdenw fɛ, ka na a sɔrɔ olugu bɛɛ sunɔgɔra, ɲanasisi fɛ.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 A ko o ma ko: «Mun kosɔn aw bɛ sunɔgɔra? Aw ye wuri ka Ala daari, janko Setana kana na aw nɛgɛ ka aw bla kojugu ra.»
46 E disse:
47 Ka Yesu to kuma ra, o barara ka jama natɔ ye. Yesu ta karamɔgɔden tan ni fla ra, kelen min tɔgɔ tun ye ko Zudasi, ale tun bɛ o ɲa fɛ. A nana ka na gbara Yesu ra, ko a bɛ Yesu fo ni kanuyafori ye.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Yesu ko a ma ko: «Zudasi, Min kɛra Adamaden ye*, ele ka kanuyafori le kɛ tagamasiyɛn ye ka o janfa k’a don mɔgɔw boro wa?»
48 Mas Jesus disse:
49 Karamɔgɔdenw nana a ye ko o nana Yesu minayɔrɔ le ra minkɛ, o ko Yesu ma ko: «Matigi, an tɛ muru ta o kama wa?»
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 O yɔrɔnin bɛɛ, Yesu ta karamɔgɔden kelen ka muru kɛ ka sarakalasebagaw kuntigiba* ta jɔncɛ kininboroyanfan toro caron ka bɔ yi.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Yesu ko: «Aw y’a to ten!» A magara o cɛ toro ra ka a kɛnɛya.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 O kɔ, Yesu kumana sarakalasebagaw kuntigiw fɛ, ani Alabatosoba kɔrɔsibagaw kuntigiw, ani cɛkɔrɔbaw, olugu minw tun nana a minayɔrɔ ra; a ko: «Aw nana ni berew ni kɛrɛkɛmuruw ye ne kama, k’a kɛ i ko aw nana benkannikɛbaga dɔ le kɔ;
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 k’a sɔrɔ ne tun bɛ ni aw ye Alabatosoba kɔnɔ lon bɛɛ, nka aw ma sɔn ka ne mina. Ayiwa, aw ta wagati le sera sisan, dibi ta fanga ta wagati lo.»
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 O ka Yesu mina ka taga ni a ye, ka taga a ladon sarakalasebagaw kuntigiba* ta lu kɔnɔ; Piyɛri tora yɔrɔjan, ka kɛ tugu ye o kɔ.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 O ka tasuma dɔ mana lu cɛ ma ka sigi o kɔrɔ. Piyɛri nana sigi o kɔrɔ.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Baaradenmuso dɔ nana Piyɛri siginin ye tasuma kɔrɔ minkɛ, a ka a lalaga ka a flɛ, k’a fɔ ko: «Nin cɛ fana tun bɛ ni Yesu ye!»
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Nka Piyɛri ma sɔn ka lɔ a ra. A ko: «Muso, ne yɛrɛ m’a lɔn.»
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Dɔɔnin kɛra, mɔgɔ wɛrɛ nana Piyɛri ye; ale fana ko: «Ele fana ye Yesu ta mɔgɔ dɔ le ye!» Piyɛri ko o tigi ma ko: «Ne tɛ o dɔ ye dɛ!»
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Wagati dama tɛmɛnin kɔ, mɔgɔ wɛrɛ nana a fɔ k’a gbɛlɛya ko: «Sigiya t’a ra, cɛ nin tun bɛ ni Yesu ye, sabu Galileka lo.»
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Piyɛri ko: «Cɛ, ne ma i ta kuma faamu dɛ!» O wagati kelen na, ka Piyɛri to kuma ra, dondo kasira.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Matigi Yesu ka a ɲa munu ka Piyɛri flɛ. O tuma Matigi tun ka kuma min fɔ a ye, a hakiri jigira o ra, ko: «Sani dondo ye kasi bi, ele bɛna a fɔ siɲaga saba, ko i ma ne lɔn.»
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 O tuma Piyɛri bɔra kɛnɛ ma ka taga kasi kosɛbɛ.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Yesu kɔrɔsibagaw tun bɛ a lɔgɔbɔra, ka to ka a bugɔ.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 O ka a ɲa siri, ka kɛ a ɲininka ye ko: «Min ka i bugɔ, o tigi tɔgɔ lɔn k’a fɔ!»
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 O ka a nɛni ka kumajugu caman wɛrɛ fɔ a ma.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Dugu gbɛra minkɛ, Yahudiya ta cɛkɔrɔbaw ta jɛnkuru, ani sarakalasebagaw* kuntigiw, ani sariya karamɔgɔw* ka o ta kititigɛjama lajɛn, ka Yesu wele ka na.
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 O k’a ɲininka ko: «Ni ele le ye Kisibaga* ye, a fɔ an ye.» Yesu ka o jaabi ko: «Ni ne k’a fɔ aw ye, aw tɛna la a ra,
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 ni ne fana ka aw ɲininka, aw tɛna ne jaabi.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Nka k’a ta bi ra, Min kɛra Adamaden ye*, o bɛna taga sigi Sebɛɛtigi Ala kininboroyanfan fɛ.»
69 Mas de agora em diante o
70 O mɔgɔw bɛɛ ko: «O tuma Den min bɔra Ala ra*, ele lo kɛ?» Yesu ka o jaabi ko: «Aw k’a fɔ cogo min na, ne lo.»
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 O ko: «An mako tɛ mɔgɔ si ta seereya ra tuun! A yɛrɛ da k’a fɔ, an k’a mɛn.»
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.