Lucas 21
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB
1 Ka Yesu to Alabatosoba kɔnɔ, a k’a ɲa kɔrɔta ka naforotigiw ye, o bɛ o ta saraka blara sarakablaminan kɔnɔ.
1 Jesus, levantando os olhos, viu os ricos deitarem as suas ofertas no cofre;
2 A ka muso fagantan dɔ fana ye, min cɛ tun sara, ale ka warimisɛnnin fla bla sarakablaminan kɔnɔ.
2 viu também uma pobre viúva lançar ali dois leptos;
3 Yesu ko: «Can ra ne b’a fɔ aw ye, ko nin muso fagantan min cɛ sara, ale ka saraka min di, o cayara ka tɛmɛ tɔw bɛɛ ta kan;
3 e disse: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos;
4 sabu tɔw ka fitini dɔrɔn le bɔ o ta naforo ra k’a bla sarakablaminan kɔnɔ; nka ale ka a ta wari bɛɛ le di, hali domuni sɔngɔ ma to a boro tuun.»
4 porque todos aqueles deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha para o seu sustento.
5 Ayiwa, mɔgɔ dɔw ka kɛ Alabatosoba ko lakari ye, ko a cɛ ka ɲi, ko a lɔra ni kabakuru ɲumanmanw le ye, ani mɔgɔw ka sarakafɛn minw di Ala ma.
5 E falando-lhe alguns a respeito do templo, como estava ornado de formosas pedras e dádivas, disse ele:
6 Yesu ko: «Aw ɲa bɛ nin bon minw na tan dɛ, lon dɔ nin bonw bɛɛ bɛna cici, ka a kabakuruw bɛɛ yɛrɛgɛ ka bɔ ɲɔgɔn kunna.»
6 Quanto a isto que vedes, dias virão em que não se deixará aqui pedra sobre pedra, que não seja derribada.
7 Karamɔgɔdenw ko: «An karamɔgɔ, nin kow bɛna kɛ wagati juman, ani tagamasiyɛn juman bɛna a yira ko a wagati sera?»
7 Perguntaram-lhe então: Mestre, quando, pois, sucederão estas coisas? E que sinal haverá, quando elas estiverem para se cumprir?
8 Yesu ka o jaabi, ko: «Aw ye aw yɛrɛ kɔrɔsi, aw kana a to mɔgɔ si ye aw lafiri; sabu mɔgɔ caman bɛna na ni ne tɔgɔ ye, k’a fɔ ko olugu le ye Kisibaga* ye, ko wagati sera ka ban. Aw kana tugu o kɔ.
8 Respondeu então ele: Acautelai-vos; não sejais enganados; porque virão muitos em meu nome, dizendo: Sou eu; e: O tempo é chegado; não vades após eles.
9 Ni aw nana to ka kɛrɛ mankanw mɛn, ani murutiri kow, aw ja kana tigɛ; sabu jagboya lo ko o kow ye kɛ; nka o si tɛ a laban ye fɔlɔ.»
9 Quando ouvirdes de guerras e tumultos, não vos assusteis; pois é necessário que primeiro aconteçam essas coisas; mas o fim não será logo.
10 A ko o ma ko: «Siya dɔ bɛna wuri dɔ wɛrɛ kama, jamana dɔ bɛna wuri dɔ wɛrɛ kama.
10 Então lhes disse: Levantar-se-á nação contra nação, e reino contra reino;
11 Dugukoloyɛrɛyɛrɛbaw bɛna kɛ yɔrɔ dɔw ra, ani banajuguw, ani kɔngɔbaw. Siranyafɛnw, ani tagamasiyɛnba dɔw bɛna kɛ sankolo ra.
11 e haverá em vários lugares grandes terremotos, e pestes e fomes; haverá também coisas espantosas, e grandes sinais do céu.
12 «Nka sani o kow bɛɛ ye kɛ, o bɛna aw mina ka aw bugɔ. O bɛna aw tɔɔrɔ, o bɛna aw mina ka taga ni aw ye karansow* kɔnɔ janko ka kiti tigɛ aw kan, ka aw bla kaso ra. O bɛna taga ni aw ye masacɛw fɛ, ani jamana ɲamɔgɔw fɛ ne tɔgɔ kosɔn.
12 Mas antes de todas essas coisas vos hão de prender e perseguir, entregando-vos às sinagogas e aos cárceres, e conduzindo-vos à presença de reis e governadores, por causa do meu nome.
13 O bɛna kɛ sababu ye k’a to aw ye kɛ ne seerew ye ka kuma olugu fɛ.
13 Isso vos acontecerá para que deis testemunho.
14 Aw y’a to aw hakiri ra, ko aw man kan ka kuma dɔ labɛn, aw bɛna taga min fɔ janko ka aw yɛrɛ bɔsi.
14 Proponde, pois, em vossos corações não premeditar como haveis de fazer a vossa defesa;
15 Sabu ne yɛrɛ le bɛna kuma don aw da ra, ka hakiritigiya di aw ma, min sababu ra aw juguw si tɛna se ka kuma kɛ ni aw ye, walama ka aw sɔsɔ.
15 porque eu vos darei boca e sabedoria, a que nenhum dos vossos adversário poderá resistir nem contradizer.
16 Aw worobagaw, ani aw balemaw, ani aw somɔgɔw, ani aw teriw bɛna aw janfa, ka aw caman faga.
16 E até pelos pais, e irmãos, e parentes, e amigos sereis entregues; e matarão alguns de vós;
17 Mɔgɔw bɛɛ bɛna aw kɔninya ne tɔgɔ kosɔn.
17 e sereis odiados de todos por causa do meu nome.
18 Nka, o bɛɛ n’a ta, hali aw kunsigiden kelen tɛna tunu.
18 Mas não se perderá um único cabelo da vossa cabeça.
19 Ni aw ka nin kow sɔnmina, o le bɛna aw nin kisi.»
19 Pela vossa perseverança ganhareis as vossas almas.
20 Yesu ko: «Ni aw nana Zeruzalɛmu dugu lamininin ye kɛrɛkɛjamaw fɛ wagati min na, aw ka kan k’a lɔn ko dugu cituma sera.
20 Mas, quando virdes Jerusalém cercada de exércitos, sabei então que é chegada a sua desolação.
21 Ni o wagati sera k’a sɔrɔ minw bɛ Zude mara ra, olugu ye bori ka taga kuruw fan fɛ; minw bɛ Zeruzalɛmu dugu kɔnɔ, olugu ye bɔ; minw bɛ kongo kɔnɔ, olugu kana don dugu kɔnɔ.
21 Então, os que estiverem na Judéia fujam para os montes; os que estiverem dentro da cidade, saiam; e os que estiverem nos campos não entrem nela.
22 «Sabu, o lon bɛna kɛ Ala ta kititigɛlon ye Zeruzalɛmu kan, janko kuma minw bɛɛ sɛbɛra Kitabu kɔnɔ, o ye kɛ can ye.
22 Porque dias de vingança são estes, para que se cumpram todas as coisas que estão escritas.
23 O lonw na bɔnɔ bɛna muso lasiritɔw sɔrɔ, ani minw bɛ sin dira denw ma; sabu tɔɔrɔba bɛna kɛ jamana kɔnɔ, ka Ala ta dimi ben nin jamana mɔgɔw kan.
23 Ai das que estiverem grávidas, e das que amamentarem naqueles dias! porque haverá grande angústia sobre a terra, e ira contra este povo.
24 O bɛna o faga ni kɛrɛkɛmuruw ye, o bɛna o mina ka taga o kɛ kasodenw ye siya wɛrɛw* ta jamana bɛɛ ra. O cogo ra, siya wɛrɛ mɔgɔw bɛna don Zeruzalɛmu ka o ta fanga sigi fɔ ka taga o ta wagati dafa.»
24 E cairão ao fio da espada, e para todas as nações serão levados cativos; e Jerusalém será pisada pelos gentios, até que os tempos destes se completem.
25 «Ayiwa, sankolo ra, tagamasiyɛn dɔw bɛna kɛ tere ni karo ni lolow kan. Dugukolo kan, jatigɛba le bɛna mɔgɔw mina fɔ ka o kɔnɔnɔban, kɔgɔji ni jikurubaw ta mankan kosɔn.
25 E haverá sinais no sol, na lua e nas estrelas; e sobre a terra haverá angústia das nações em perplexidade pelo bramido do mar e das ondas.
26 Ko minw bɛna kɛ dugukolo kan, mɔgɔ dɔw ja tigɛninba bɛna to o miiriri ra fɔ ka na kirin, sabu sankolo ta sebagayaw bɛna yuguyugu ka bɔ o nɔ ra.
26 os homens desfalecerão de terror, e pela expectação das coisas que sobrevirão ao mundo; porquanto os poderes do céu serão abalados.
27 O tuma ra, Min kɛra Adamaden ye*, o bɛna o natɔ ye sankaba dɔ kan ni sebagayaba ye, ani nɔɔrɔba.
27 Então verão vir o Filho do homem em uma nuvem, com poder e grande glória.
28 Ayiwa, ni aw ka na o kow kɛtɔ ye tuma min na, aw ye aw kun kɔrɔta ka aw ɲa lawuri san fɛ, sabu aw ta kisiri wagati le surunya ra ten.»
28 Ora, quando essas coisas começarem a acontecer, exultai e levantai as vossas cabeças, porque a vossa redenção se aproxima.
29 O kɔ, Yesu ka talen dɔ fɔ o ye; a ko: «Aw ye torosun kɔrɔsi, ani yiri tɔw bɛɛ.
29 Propôs-lhes então uma parábola: Olhai para a figueira, e para todas as árvores;
30 Ni aw k’a ye ko o bɛ flaburukuraw bɔra, aw b’a lɔn ko samiya surunyara.
30 quando começam a brotar, sabeis por vós mesmos, ao vê-las, que já está próximo o verão.
31 O cogo kelen na, ni aw nana a ye ko nin kow bɛ kɛra tuma min na, aw y’a lɔn ko Ala ta Masaya* wagati le surunyara.
31 Assim também vós, quando virdes acontecerem estas coisas, sabei que o reino de Deus está próximo.
32 Can ra, ne b’a fɔ aw ye ko bi mɔgɔw tɛna sa ka ban fɔ nin kow bɛɛ ye kɛ ka dafa.
32 Em verdade vos digo que não passará esta geração até que tudo isso se cumpra.
33 Sankolo ni dugukolo bɛna tɛmɛ, nka ne ta kuma tɛna tɛmɛ fiyewu.
33 Passará o céu e a terra, mas as minhas palavras jamais passarão.
34 «Aw ye aw yɛrɛ kɔrɔsi, aw kana to domunibaw ra, ani minni na, ka to ka hami dunuɲafɛnw sɔrɔri dɔrɔn na, k’a to ne nalon ye na bara aw ra;
34 Olhai por vós mesmos; não aconteça que os vossos corações se carreguem de glutonaria, de embriaguez, e dos cuidados da vida, e aquele dia vos sobrevenha de improviso como um laço.
35 sabu ne nalon bɛna bara dunuɲamɔgɔw bɛɛ ra, ka o mina i ko jɔ.
35 Porque há de vir sobre todos os que habitam na face da terra.
36 O kosɔn, aw ye aw janto aw yɛrɛ ra, ka Ala daari wagati bɛɛ, janko aw ye fanga sɔrɔ, kojugu minw bɛna kɛ, ka bɔsi o bɛɛ ma; ni o kɛra, Min kɛra Adamaden ye*, aw kun kɔrɔtanin bɛna se ka lɔ o ɲa kɔrɔ.»
36 Vigiai, pois, em todo o tempo, orando, para que possais escapar de todas estas coisas que hão de acontecer, e estar em pé na presença do Filho do homem.
37 Ayiwa, Yesu tun bɛ to ka mɔgɔw karan Alabatosoba kɔnɔ tere fɛ. Ni su ka ko, kuru min bɛ wele ko Oliviyesunw kuru, a tun bɛ taga si o yɔrɔ ra.
37 Ora, de dia ensinava no templo, e à noite, saindo, pousava no monte chamado das Oliveiras.
38 Sɔgɔmada joona fɛ, mɔgɔw bɛɛ tun bɛ taga lajɛn a kɔrɔ Alabatosoba kɔnɔ ka a ta karan lamɛn.
38 E todo o povo ia ter com ele no templo, de manhã cedo, para o ouvir.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.