Lucas 20
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs BKJ
1 Lon dɔ, Yesu tun bɛ mɔgɔw karanna Alabatosoba kɔnɔ, ani ka Kibaro Diman* fɔ o ye; sarakalasebagaw* kuntigiw, ani sariya karamɔgɔw*, ani cɛkɔrɔba dɔw nana a fɛ.
1 E aconteceu que, em um daqueles dias, enquanto ele ensinava o povo no templo, e pregava o evangelho, os principais sacerdotes e os escribas vieram a ele com os anciãos,
2 O ko: «A fɔ an ye: I bɛ nin kow kɛra fanga juman sababu le ra, ani jɔn le ka o fanga di i ma?»
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu essas coisas? Ou quem é que te deu tal autoridade?
3 Yesu ka o jaabi ko: «Ne fana bɛna aw ɲininka ko kelen na.
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa, respondam-me:
4 Aw ye nin fɔ ne ye: jɔn le tun ka Yuhana Batizerikɛbaga ci ka na mɔgɔw batize? Ala wa, walama mɔgɔw?»
4 O batismo de João, era do céu ou dos homens?
5 O yɛrɛ dama ka kɛ a miiri ye, ko: «Ni an ko: ‹Ala lo›, a bɛna a fɔ ko: ‹O tuma mun kosɔn aw ma la a ra?›
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se nós dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não crestes?
6 Nka ni an fana ko: ‹Mɔgɔw lo›, jama bɛna an bon ni kabakuru ye dɛ; sabu o bɛɛ lanin b’a ra ko Yuhana ye Ala ta cira le ye.»
6 Mas, e se nós dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque eles estão convencidos que João era um profeta.
7 O kosɔn o ka Yesu jaabi ko olugu m’a lɔn.
7 E eles responderam que não podiam dizer de onde era.
8 Yesu fana ko: «Ayiwa, ni o lo, min ka fanga di ne ma ka nin kow kɛ, ne fana tɛna o fɔ aw ye.»
8 E Jesus lhes disse: Tampouco eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
9 O kɔ, Yesu ka nin talen fɔ jama ye; a ko: «Cɛ dɔ le tun ka rɛzɛnforo sɛnɛ ka a karifa baarakɛbaga dɔw ma, ka bɔ ka taga tagama dɔ ra ka taga wagatijan kɛ yi.
9 Então, ele começou a falar ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e foi para uma terra distante por muito tempo.
10 Rɛzɛn bɔwagati nana se tuma min na, a ka a ta baaraden dɔ ci rɛzɛnforo kɔrɔsibagaw fɛ ko o ye rɛzɛnmɔ dɔ di. Nka rɛzɛnforo kɔrɔsibagaw ka o mina, ka a bugɔ, ka a borolakolon gbɛn ka taga.
10 E, no devido tempo, enviou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora vazio.
11 Forotigi ka baaraden dɔ wɛrɛ ci; o ka o bugɔ, ka o nɛni, ka o borolakolon gbɛn ka taga.
11 E novamente ele enviou outro servo; e eles também o espancaram, e o insultaram e o mandaram embora vazio.
12 A ka mɔgɔ sabanan ci o fɛ; o ka o bugɔ ka a mandimi, ka a gbɛn.
12 E ele enviou novamente um terceiro; e eles também feriram a este, e o expulsaram.
13 Forotigi ko: ‹Ne bɛna nin ko kɛ cogo di?› A ko: ‹Ayiwa, ne bɛna ne yɛrɛ dencɛ kanunin le ci o fɛ. Ne bɛ miiri ko o bɛna ale bonya.›
13 Então, disse o senhor da vinha: O que eu farei? Enviarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Ayiwa, rɛzɛnforo kɔrɔsibagaw nana forotigi dencɛ natɔ ye minkɛ, o k’a fɔ ɲɔgɔn ye ko: ‹Nin le bɛna cɛn ta! An y’a mina ka a faga, janko foro ye kɛ an ta ye.›
14 Mas, vendo-o os lavradores, eles arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 A sera o ma minkɛ, o tagara ni a ye foro kɔ fɛ ka taga a faga.»
15 Assim, eles lançaram-no fora da vinha, e o mataram. O que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 A bɛna na ka na o faga, ka a ta foro karifa mɔgɔ wɛrɛw ma.»
16 Ele virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. E, ouvindo eles isso, disseram: Deus o proíba!
17 Yesu ka jama flɛ, k’a fɔ o ye ko: «Nin kuma min sɛbɛra Kitabu kɔnɔ, ko:
17 E ele observando-os, disse: Então, o que é isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa se tornou a cabeça de esquina?
18 Ayiwa, ni mɔgɔ o mɔgɔ kɔni ka ben o kabakuru kan, o tigi kolow bɛɛ bɛ karikari; ni o kabakuru fana ka ben mɔgɔ o mɔgɔ kan, a bɛ o tigi ɲɔɲɔ.»
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra será despedaçado, mas naquele em que ela cair, ela triturará ao pó.
19 Sariya karamɔgɔw* ni sarakalasebagaw kuntigiw* tun b’a fɛ ka Yesu mina o yɔrɔnin kelen bɛɛ ra, sabu o k’a lɔn ko a ka talen fɔ olugu le ma; nka o siranna jama ɲa.
19 E os principais sacerdotes e os escribas procuraram lançar mão dele naquela mesma hora, mas eles temiam o povo; pois perceberam que ele tinha falado a parábola contra eles.
20 O ka kɛ Yesu kɔrɔsi ye. O ka mɔgɔ dɔw ci ka taga Yesu kɔrɔsiri kama; olugu tagara o yɛrɛ kɛ i n’a fɔ mɔgɔsɔbɛw, ka Yesu dakɔrɔbɔ janko a ye kuma bɛnbari dɔ fɔ, o ye a minasababu sɔrɔ ka taga ni a ye jamanatigi fɛ, ani fagamaw fɛ, ka taga kiti tigɛ a kan.
20 E, eles vigiando-o, enviaram espiões, os quais se fingiam de homens justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem ao poder e à autoridade do governador.
21 O mɔgɔw nana Yesu ɲininka ko: «An karamɔgɔ, an k’a lɔn ko i ta kumaw, ani ta karan fana terennin lo; i tɛ mɔgɔ bɔ mɔgɔ ra, i bɛ mɔgɔw karan Ala sira ra ka kaɲa ni can le ye.
21 E eles perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu falas e ensinas retamente, e que não fazes acepção de pessoas, mas ensinas o caminho de Deus verdadeiramente;
22 Ayiwa, yala ka ninsɔngɔ sara masacɛba Sezari ye, o bɛnnin lo wa, walama a bɛnnin tɛ?»
22 é lícito dar tributo a César ou não?
23 Ayiwa, Yesu tun bɔra o mɔgɔw ta nanbara kɔrɔ ma.
23 Mas, ele percebendo a sua astúcia, disse-lhes: Por que vós me tentais?
24 A ko o ma ko: «Aw ye tama kelen yira ne ra.» O ka tama kelen yira a ra. A ko: «Jɔntigi ja ni a tɔgɔ le bɛ nin wari kan?» O ko: «Masacɛba Sezari.»
24 Mostrai-me uma moeda. De quem é a imagem e a inscrição? E, eles respondendo, disseram: De César.
25 Yesu ko: «Ayiwa, ni o lo, aw ye Sezari ta kɔsegi Sezari ma, ka Ala ta kɔsegi Ala ma.»
25 E ele lhes disse: Dai, pois, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
26 O mɔgɔw ma hali kuma den kelen sɔrɔ ka bɔ Yesu da ra jama ɲa na, min bɛ kɛ a minasababu ye. Yesu ta jaabiri ka o kabakoya; o jera!
26 E eles não puderam tomá-lo em suas palavras diante do povo; e eles maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Ayiwa, Sadusiw, minw b’a fɔ ko mɔgɔ si su tɛna kunu lahara, olugu dɔw gbarara Yesu ra k’a ɲininka; o ko:
27 Então, chegaram-se a ele alguns dos saduceus, que negam haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe,
28 «An karamɔgɔ, cira Musa tun ka nin kuma sɛbɛ sariya* ra, ko: ‹Ni cɛ dɔ ka muso furu, ka sa k’a sɔrɔ a ma den sɔrɔ ni o muso ye, a balemacɛ ka kan ka o muso ta ka den sɔrɔ ni a ye a balemacɛ nɔ ra.›
28 dizendo: Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, tendo esposa, e ele não deixasse filhos, seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
29 «Ayiwa, balemacɛ wolonfla tun bɛ yi. Fɔlɔ ka muso furu, ka sa, a ma den sɔrɔ.
29 Houve, pois, sete irmãos; e o primeiro tomou uma mulher, e morreu sem filhos.
30 Balemacɛ flanan ka muso ta, ka sa, a ma den sɔrɔ; sabanan fana ta kɛra ten.
30 E o segundo a tomou como esposa, e morreu sem filhos.
31 O cɛ wolonfla bɛɛ ka muso furu ka gban ɲɔgɔn na, ka sa, o si ma den to o kɔ.
31 E o terceiro a tomou, e semelhantemente também os sete, e eles não tiveram filhos e morreram.
32 O kɔ, muso yɛrɛ sara.
32 E depois de todos, a mulher também morreu.
33 Ayiwa, ni suw nana kunu lahara o, muso bɛna kɛ jɔn kelen le ta ye sa? Sabu o cɛ wolonfla bɛɛ tun ka a furu!»
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher? Pois os sete a tiveram por esposa.
34 Yesu ka o jaabi, ko: «Dunuɲa ra yan le cɛ bɛ muso furu, muso fana bɛ sigi cɛ fɛ.
34 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Nka ni Ala nana a latigɛ ko mɔgɔ minw ka kan ni wagati nata ta ɲanamanyakura ye, ni olugu kununa ka bɔ saya ra, olugu tɛna muso furu, walama ka di cɛ ma;
35 mas os que são considerados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dos mortos, não se casam, nem se dão em casamento;
36 o fana tɛna sa ka ye. O bɛna kɛ i ko mɛlɛkɛw; o bɛ kɛ Ala denw ye, sabu o bɔra saya ra ka don Ala ta ɲanamanya ra.
36 nem podem mais morrer; porque são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 «Ayiwa, ni mɔgɔ ka sa, a bɛ taga kunu lahara; cira Musa ka o le yira an na. Yiritunin tasumaman kɔrɔ a ka Ala wele ko: ‹Iburahima ta Ala, ani Isiyaka ta Ala, ani Yakuba ta Ala.›
37 Agora que os mortos hão de ressuscitar, até Moisés o mostrou no arbusto, quando ele chamou ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 O kɔrɔ ye ko Ala tɛ mɔgɔ saninw ta Ala ye; mɔgɔ ɲanamanw ta Ala lo; sabu Ala fɛ, o mɔgɔw bɛɛ ɲanaman lo.»
38 Porque ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque todos vivem para ele.
39 O kumaw fɔnin kɔ, sariya karamɔgɔ* dɔw ko a ma ko: «An karamɔgɔ, i ka can fɔ.»
39 Então, alguns dos escribas disseram, respondendo-lhe: Mestre, tu dissestes bem.
40 Ayiwa, k’a ta o wagati ra, o ma sɔn ka Yesu ɲininka tuun.
40 E depois disso, eles não ousaram perguntar-lhe questão nenhuma.
41 Yesu ko mɔgɔw ma ko: «Mun kosɔn mɔgɔw b’a fɔ ko Ala ka Kisibaga* min layiri ta, ko o bɛna kɛ Dawuda Mamaden* le ye?
41 E ele lhes disse: Como eles dizem que Cristo é filho de Davi?
42 K’a sɔrɔ Dawuda yɛrɛ k’a sɛbɛ Zaburuw kitabu kɔnɔ, ko:
42 E o próprio Davi disse no livro dos Salmos: O SENHOR disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 fɔ ne ye i juguw mina ka o bla i sen kɔrɔ.›
43 até que eu faça dos teus inimigos teu escabelo.
44 Ayiwa, ni Dawuda bɛ o Kisibaga wele ko a Matigi, o tuma a bɛ se ka kɛ Dawuda Mamaden ye cogo di?»
44 Portanto, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Jama bɛɛ tun bɛ Yesu lamɛnna; a ko a ta karamɔgɔdenw ma ko:
45 Então, ouvindo-o todo o povo, ele disse aos seus discípulos:
46 «Aw ye aw yɛrɛ kɔrɔsi sariya karamɔgɔw* ra dɛ! Deregebadon ka di olugu ye ka yaala. O b’a fɛ mɔgɔ tɔw le ye olugu fo jamayɔrɔw ra. Karansow* kɔnɔ, ɲafɛsigiyɔrɔw le ka di o ye; ni o ka o wele domuniyɔrɔw ra, ɲafɛsigiyɔrɔw le ka di o ye.
46 Cuidado com os escribas, que querem andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados, e os principais assentos nas sinagogas, e os principais lugares nos banquetes;
47 O bɛ muso cɛ saninw borofɛnw bɛɛ domu. O bɛ Ala daari ka mɛɛn janko mɔgɔw ye o kɔrɔsi. O le kosɔn, o ta kiti bɛna gbɛlɛya ka tɛmɛ tɔw ta kan.»
47 que devoram as casas das viúvas, e, por aparência, fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.