Lucas 18
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB
1 Ayiwa, Yesu ka talen dɔ la a ta karamɔgɔdenw ye, k’a yira ko o ka kan ka Ala daari tuma bɛɛ le, o kana sɛgɛ.
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 A ko: «Kititigɛbaga dɔ tun bɛ dugu dɔ ra, a tɛ siran Ala ɲa, a tɛ mɔgɔ si bonya.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Muso dɔ fana tun bɛ o dugu kelen na, min cɛ tun sara. O muso tun bɛ to ka na a fɔ o kititigɛbaga ye ko: ‹Ne hakɛ bɔ ne jugu ra!›
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 O ko mɛɛnna, kititigɛbaga tun t’a fɛ ka sɔn. Nka muso nana gban a ra minkɛ, kititigɛbaga nana a fɔ a yɛrɛ kɔnɔ ko: ‹Hali ni ne tɛ siran Ala ɲa, ne fana tɛ mɔgɔ si bonya,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 i n’a fɔ nin muso bɛ ne tɔɔrɔra tuma bɛɛ tan, ne bɛna a hakɛ bɔ a jugu ra, ni o tɛ, a bɛna to ka na ne tɔɔrɔ le tuma bɛɛ.› »
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 O kɔ, Yesu k’a fɔ ko: «Aw ka kititigɛbaga ta kumacogo ye kɛ!
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Ayiwa, Ala ta mɔgɔ ɲanawolomanin minw bɛ kasi ka a daari su ni tere, yala Ala tɛna olugu fana hakɛ bɔ o tɔɔrɔbagaw ra wa? Yala a bɛna a to a ye mɛɛn ka sɔrɔ ka o dɛmɛ wa?
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Ne b’a fɔ aw ye ko Ala bɛna o hakɛ bɔ o juguw ra joona joona. Nka, Min kɛra Adamaden ye*, ni o nana lon min na, yala a bɛna lanaya sɔrɔ dugukolo kan tuun wa?»
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Ayiwa, Yesu ka talen dɔ wɛrɛ la. Mɔgɔ minw bɛ o yɛrɛ jate mɔgɔ terenninw ye, ka o yɛrɛ fisaya mɔgɔ tɔw ma, a ka a la olugu le ye.
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 A ko: «Mɔgɔ fla le tun tagara Alabatosoba kɔnɔ ka taga Ala daari. Kelen tun ye Farisi* ye, tɔ kelen tun ye ninsaraminabaga ye.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Farisicɛ lɔra ka Ala daari a yɛrɛ kɔnɔ, ko: ‹Ala, ne bɛ baraka la i ye sabu ne tɛ i n’a fɔ mɔgɔ tɔw, minw ye sonw ye, ani kojugukɛbagaw, ani jɛnɛyakɛbagaw; ne tɛ i n’a fɔ nin ninsaraminabaga fana.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Lɔgɔkun o lɔgɔkun, ne bɛ tere fla sun. Ne fana bɛ fɛn o fɛn sɔrɔ, ne bɛ o bɛɛ yaga bɔ.›
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 «Nka ninsaraminabaga lɔra yɔrɔjan, hali a ma sɔn ka a ɲa kɔrɔta san fɛ; a ka kɛ a disi gbasigbasi ye k’a fɔ ko: ‹E, Ala, makari ne ra, sabu ne ye jurumuntɔ le ye.› »
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 Yesu ko: «Ne b’a fɔ aw ye ko Ala ka o ninsaraminabaga ta jurumunw yafa a ma; a sekɔra ka taga so kɔnɔ. Nka Farisicɛ ta jurumunw ma yafa. Sabu mɔgɔ o mɔgɔ bɛ a yɛrɛ kɔrɔta, Ala bɛ o tigi majigi, nka mɔgɔ o mɔgɔ bɛ a yɛrɛ majigi, Ala bɛ o tigi kɔrɔta.»
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Ayiwa, mɔgɔ dɔw nana ni denɲɛninw fana ye Yesu fɛ, janko a ye maga o ra; nka karamɔgɔdenw ka o ye minkɛ, olugu ka kɛ o mɔgɔw mafiyɛnya ye.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Nka Yesu ka o denw lana a yɛrɛ kɔrɔ, k’a fɔ ko: «Aw y’a to denmisɛnw ye na ne fɛ, aw kana o bari; sabu mɔgɔ minw bɛ i ko denmisɛnw, Ala ta Masaya* ye olugu le ta ye.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Can ra, ne b’a fɔ aw ye ko ni mɔgɔ o mɔgɔ ma sɔn Ala ta Masaya ma i ko denfitini, o tigi tɛna don a ra fiyewu.»
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Ayiwa, Yahudiyaw ta ɲamɔgɔ dɔ ka Yesu ɲininka ko: «An karamɔgɔɲuman, ne ka kan ka mun le kɛ janko ne ye ɲanamanya banbari sɔrɔ?»
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Yesu k’a fɔ a ye ko: «Mun na i ko ne ma ko: ‹Karamɔgɔɲuman?› Mɔgɔɲuman si tɛ yi, ni Ala kelenpe tɛ.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Ayiwa, i ka Ala ta sariyaw* lɔn, ko: ‹I kana jɛnɛya kɛ, i kana mɔgɔ faga, i kana sonyari kɛ, i kana faninya fɔ k’a la i mɔgɔɲɔgɔn na, i fa ni i ba bonya.› »
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Cɛ ka Yesu jaabi ko: «Ne ka o sariyaw bɛɛ sira tagama kabini ne denmisɛnman.»
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Yesu ka o mɛn minkɛ, a ko cɛ ma ko: «Fɛn kelen belen ka i jɛn: taga i borofɛnw bɛɛ fiyeere, ka o wari tarantaran fagantanw na; ni o kɛra, naforoba bɛna kɛ i fɛ arijana ra. O kɔ, i bɛ na ka na tugu ne kɔ.»
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Cɛ ka o kuma mɛn minkɛ, a ɲanasisira kosɛbɛ, sabu naforo caman tun b’a fɛ.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Yesu ka cɛ ɲanasisinin ye minkɛ, a ko: «Naforo bɛ mɔgɔ minw fɛ, olugu don ka gbɛlɛn Ala ta Masaya* ra dɛ!
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Ɲɔgɔmɛ don ka di misɛniwo fɛ, ka tɛmɛ naforotigi don kan Ala ta Masaya ra.»
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Yesu lamɛnbagaw ko: «O tuma jɔn le bɛna kisi sa?»
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Yesu ka o jaabi ko: «Fɛn min bɛ mɔgɔ kaɲa, o tɛ Ala kaɲa.»
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Piyɛri ko Yesu ma ko: «Anw do? Anw jɛnna an borofɛnw bɛɛ kɔ ka tugu i nɔ fɛ!»
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Yesu ka o jaabi ko: «Can ra, ne b’a fɔ aw ye ko ni mɔgɔ o mɔgɔ ka jɛn a ta bon kɔ, walama a muso kɔ, walama a balemaw kɔ, walama a somɔgɔw kɔ, walama a ta denw kɔ, Ala ta Masaya kosɔn,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 o tigi bɛna o fɛnw bɛɛ ɲɔgɔn caman sɔrɔ dunuɲa ra yan, ka taga ɲanamanya banbari fana sɔrɔ sini.»
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 O kɔ, Yesu ka a ta karamɔgɔden tan ni fla wele ka o gbara a yɛrɛ kɔrɔ, k’a fɔ o ye ko: «An tagatɔ flɛ Zeruzalɛmu; Min kɛra Adamaden ye*, ciraw ka ko o ko fɔ o ta ko ra, o bɛɛ bɛna kɛ.
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 O bɛna a mina ka a don siya wɛrɛ mɔgɔw boro. Olugu bɛna a lɔgɔbɔ, k’a nɛni, ka daji tu a kan.
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 O bɛna a bugɔ ni gbɛɲɛ ye, ka sɔrɔ ka a faga; nka a saya tere sabanan na a bɛna kunu.»
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Nka karamɔgɔdenw ma foyi faamu o kumaw ra. Kuma kɔrɔ dogora o ma. O ma a tagafan lɔn.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Yesu surunyara Zeriko dugu ra; fiyentɔcɛ dɔ tun siginin bɛ sirada ra, a bɛ daariri kɛra.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 A ka jama mankan mɛn minkɛ, a ka mɔgɔw ɲininka ko mun mankan lo.
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 O k’a fɔ a ye ko Yesu Nazarɛtika le bɛ tɛmɛna.
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Fiyentɔcɛ pɛrɛnna ko: «Yesu, Dawuda Mamaden*, sabari ka ɲa ne ma!»
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Mɔgɔ minw tun bɛ ɲa fɛ, olugu sɔngɔra a ra, ko a ye je. Nka a ka dɔ le fara a pɛrɛnkan kan ko: «Dawuda Mamaden*, sabari ka ɲa ne ma.»
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Yesu lɔra; a k’a fɔ o ye ko o ye na ni a ye. A sera Yesu kɔrɔ minkɛ, Yesu k’a ɲininka ko:
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 «I b’a fɛ ne ye mun kɛ i ye?» A ka Yesu jaabi ko: «Matigi, ne b’a fɛ ka yeri kɛ le tuun.»
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Yesu k’a fɔ a ye ko: «Ne sɔnna, i ye yeri kɛ; i ta lanaya ka i kisi!»
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 O yɔrɔnin kelen bɛɛ, cɛ ɲa yɛlɛra, a tugura Yesu kɔ, ka to ka Ala tando. Mɔgɔw ka o ye minkɛ, o ka Ala tando.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.