Lucas 16

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yesu k’a fɔ a ta karamɔgɔdenw ye ko: «Naforotigi dɔ tun ka cɛ dɔ ta ka a kɛ a ta naforo kunnasigibaga ye. Naforotigi nana a mɛn ye ko o cɛ bɛ ale ta naforo cɛnna.
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 A k’a wele ka na a fɔ a ye ko: ‹Ne k’a mɛn ko i bɛ ne ta naforo cɛnna; mun kosɔn i bɛ o kɛra? Ayiwa, i ka ne ta naforo kɛ fɛn o fɛn ye, o bɛɛ jate yira ne ra; sabu i tɛna ne ta naforo mara tuun.›
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 «Naforo kunnasigibaga k’a miiri a yɛrɛ kɔnɔ, ko: ‹Ne matigicɛ ko a bɛ ne gbɛn ka bɔ a ta naforo kunna. O tuma ne bɛna a kɛ di? Fanga tɛ ne ra ka sɛnɛ kɛ; ka daariri kɛ, o fana maroya bɛ ne ra.
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 Ayiwa, ne bɛna min kɛ, ne ka o lɔn. Ni ne ka o kɛ, ni o nana ne gbɛn ka bɔ baara ra, mɔgɔ dɔw bɛna ne ladon o ta sow kɔnɔ.›
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 «Ayiwa, cɛ wurira o le ra ka a matigicɛ ta jurunantigiw bɛɛ wele kelen kelen ka na. A ka fɔlɔ ɲininka ko: ‹Ne matigicɛ ta jori juru le bɛ i ra?›
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 O ko a ma ko: ‹Turu gbongbon ɲa kɛmɛ.› A k’a fɔ a ye ko: ‹I ta sɛbɛ ta joona joona, i ye sigi k’a sɛbɛ ko ɲa bilooru.›
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 A ko dɔ wɛrɛ ma ko: ‹Ne matigicɛ ta jori juru le bɛ ele ra?› Ale ko: ‹Simankisɛ bɔrɔ kɛmɛ.› A ko a ma ko: ‹I ta sɛbɛ ta, k’a sɛbɛ ko bɔrɔ biseegi.›
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 «Ayiwa, naforotigi nana o kow mɛn minkɛ, a ka naforo kunnasigibaga nanbaratɔ tando, sabu a ceguyara. Sabu dunuɲamɔgɔw bɛ ɲɔgɔn minacogo lɔn ka tɛmɛ Ala ta mɔgɔw yɛrɛ kan, minw bɛ yeelen na.»
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Yesu ko: «Ne b’a fɔ aw ye ko ni aw ka dunuɲa ta naforojugu ta ka mɔgɔw dɛmɛ, ka teriw ɲini ni o ye, lon min na ni aw ta dunuɲalatigɛ nana ban, o bɛna kɛ sababu ye k’a to aw ye baraji sɔrɔ Ala fɛ arijana ra.
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 «Ni mɔgɔ min kɛra lanamɔgɔ ye fɛn fitiniw na, o tigi bɛ kɛ lanamɔgɔ ye fɛnbaw fana ra; ni mɔgɔ min kɛra mɔgɔ terenbari ye fɛn fitiniw na, o tigi bɛ kɛ mɔgɔ terenbari le ye fɛnbaw fana ra.
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 O ra ni aw ma kɛ lanamɔgɔw ye dunuɲa ta naforojugu ko ra, jɔn le bɛna la aw ra ka naforo ɲanaman karifa aw ma?
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Ni aw ma kɛ lanamɔgɔw ye walifɛnw ta ko ra, jɔn le bɛna aw yɛrɛ ta di aw ma?
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 Baaraden si tɛ se ka baara kɛ kuntigi fla ye; sabu a bɛna kelen kɔninya ka tɔ kelen kanu, walama a bɛ nɔrɔ kelen na, ka tɔ kelen mafiyɛnya. Aw tɛ se ka kɛ Ala ta jɔnw ye, ka kɛ wari fana ta jɔnw ye.»
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 Ayiwa, Farisiw* ka o kumaw mɛn minkɛ, o ka kɛ Yesu lɔgɔbɔ ye ka yɛrɛko a ma, sabu naforo tun ka di olugu ye haali.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 Yesu ko o ma ko: «Aw bɛ aw yɛrɛ kɛ mɔgɔ terenninw ye mɔgɔw ɲa na, nka Ala ka aw jusukun lɔn, sabu adamadenw bɛ min jate, k’a bonya, Ala bɛ o kɔninya le.»
15 Mas Jesus lhes disse:
16 Yesu ko: «Ayiwa, cira Musa ta sariya* ni cira tɔw ta kitabuw ta kumaw tora yi, fɔ ka na se Yuhana Batizerikɛbaga ta wagati ma. K’a damina Yuhana Batizerikɛbaga ta wagati ra, Ala ta Masaya* kuma Kibaro Diman* bɛ fɔra; bɛɛ b’a fɛ ka jija ka don o Masaya ra.
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 «Nka o bɛɛ n’a ta, sankolo ni dugukolo bɛ se ka ban, nka hali Ala ta sariya tomi fitini kelen tɛna ben.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 «O le kosɔn, ni cɛ o cɛ ka a muso bla, ka muso wɛrɛ furu, o cɛ ka jɛnɛya le kɛ. Ni cɛ o cɛ fana ka muso furusanin ta, o cɛ fana ka jɛnɛya le kɛ.»
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 «Ayiwa, cɛ naforotigi dɔ tun bɛ yi, min tun bɛ fani ɲumanman sɔngɔgbɛlɛnw don, ka domuni dimanw kɛ, ka a yɛrɛ ɲanagbɛ lon bɛɛ.
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 Ayiwa, cɛ fagantan dɔ fana tun bɛ yi, min tɔgɔ tun ye ko Lazari; jorijuguw tun bɛ a fari bɛɛ ra. A tun bɛ la naforotigi ta luda ra.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 Naforotigi domunikɛtɔ, domuni murumuru minw tun bɛ benben, a tun b’a fɛ ka o le sɔrɔ ka o domu. Wuruw fana tun bɛ to ka na a ta joriw nɛmu.
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 «Lon dɔ, cɛ fagantan sara; mɛlɛkɛw ka a ta ka taga ni a ye Iburahima kɛrɛ fɛ. Naforotigi fana nana sa, o ka a su don.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Ka naforotigi to tɔɔrɔ ra lahara, a ka a ɲa kɔrɔta ka Iburahima ye yɔrɔjan, Lazari bɛ a kɛrɛ fɛ.
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 Naforotigi pɛrɛnna, ko: ‹Ne fa Iburahima, sabari ka ɲa ne ma, Lazari ci, a ye taga a borokanden su ji ra ka na ne nɛnden suma ni o ye, sabu ne bɛ tɔɔrɔra tasuma nin kɔnɔ kosɛbɛ!›
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 Nka Iburahima k’a jaabi, ko: ‹Ne den, i hakiri to a ra ko ele ka i ta fɛnɲumanw sɔrɔ ka i to dunuɲa ra, nka Lazari ka tɔɔrɔ dɔrɔn le sɔrɔ. Sisan, ale jusu saarora, ele bɛ tɔɔrɔ ra.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 O dama yɛrɛ tɛ, dingadunba bɛ anw ni aw cɛ fana. O le kosɔn, ni mɔgɔ min b’a fɛ ka bɔ an fɛ yan ka taga aw fɛ yi, o tigi tɛ se. Mɔgɔ si fana tɛ se ka bɔ aw fɛ yi ka na an fɛ yan.›
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 Naforotigi ko: ‹O tuma, ne bɛ i daari, ne fa Iburahima, i ye Lazari ci dunuɲa ra, a ye taga ne facɛ ta lu kɔnɔ;
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 balemacɛ looru bɛ ne fɛ, a to Lazari ye taga olugu lasɔmi, janko olugu fana kana na nin tɔɔrɔyɔrɔ ra yan.›
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 Iburahima k’a jaabi ko: ‹Cira Musa ta sariya* kitabu kumaw bɛ o fɛ yi, ani cira tɔw ta kumaw; o ye o lamɛn.›
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 Naforotigi ko: ‹Ne fa Iburahima, o tɛ a ɲa; ni mɔgɔ sanin dɔ su le kununa ka taga kuma o fɛ, o bɛna nimisa o ta jurumunw na.›
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 Iburahima k’a fɔ a ye ko: ‹Ni o ma cira Musa ta kumaw ni cira tɔw ta kumaw lamɛn, hali ni mɔgɔ sanin dɔ su kununa ka taga kuma o fɛ, o tɛna sɔn ka nimisa fiyewu.› »
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.