Lucas 15

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ayiwa, ninsaraminabagaw, ani mɔgɔ kɛwalejugu wɛrɛw bɛɛ tun bɛ gbarara Yesu ra ka a lamɛn.
1 Todos os publicanos e "pecadores" estavam se reunindo para ouvi-lo.
2 Farisiw* ni sariya karamɔgɔw* ka Yesu kɔrɔfɔ, k’a fɔ ko: «A flɛ, cɛ nin bɛ sɔn jurumunkɛbagaw ye na sigi a kɔrɔ, fɔ a bɛ domuni kɛ ni o ye!»
2 Mas os fariseus e os mestres da lei o criticavam: "Este homem recebe pecadores e come com eles".
3 Yesu ka talen dɔ la o ye, ko:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 «Jɔn le bɛ aw ra, ni saga kɛmɛ b’a fɛ, ni kelen tununa, ko a tɛna a tɔ bikɔnɔntɔn ni kɔnɔntɔn to kongo kɔnɔ ka taga saga tununin yɔrɔɲini fɔ k’a ye?Saga tununin|src="bk00005b.tif" size="col" loc="LUK 15.4" copy="BFBS (Knowles-Bass)" ref="Luka 15.4"
4 "Qual de vocês que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma, não deixa as noventa e nove no campo e vai atrás da ovelha perdida, até encontrá-la?
5 Ni a k’a ye, a jusu diyaninba bɛ a la a kan na.
5 E quando a encontra, coloca-a alegremente sobre os ombros
6 Ni a sera so kɔnɔ, a bɛ a teriw ni a sigiɲɔgɔnw wele k’a fɔ o ye ko: ‹Aw ye ɲagari ni ne ye, sabu ne ta saga min tun tununa, ne ka o ye.› »
6 e vai para casa. Ao chegar, reúne seus amigos e vizinhos e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida’.
7 Yesu ko: «O cogo ra fana, ne b’a fɔ aw ye ko ni jurumuntɔ kelenpe ka nimisa a ta jurumunw na, ɲagari min bɛ kɛ sankolo ra ale kelen kosɔn, o ɲɔgɔn tɛ kɛ hali mɔgɔ terennin bikɔnɔntɔn ni kɔnɔntɔn kosɔn, nimisako tɛ olugu minw ta ra.»
7 Eu lhes digo que, da mesma forma, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam arrepender-se".
8 Yesu ko: «Muso juman le bɛ yi fana ko ni warigbɛ tan b’a fɛ, ni kelen tununa, ko a tɛna fitina mana, ka bon flan, ka a ɲini ni timinadiya ye fɔ ka taga a ye?
8 "Ou, qual é a mulher que, possuindo dez dracmas e, perdendo uma delas, não acende uma candeia, varre a casa e procura atentamente, até encontrá-la?
9 Ni a k’a ye, a bɛ a teriw ni a sigiɲɔgɔnw wele k’a fɔ o ye ko: ‹Aw ye ɲagari ni ne ye, sabu ne ta warigbɛ min tun tununa, ne ka o ye.› »
9 E quando a encontra, reúne suas amigas e vizinhas e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha moeda perdida’.
10 Yesu ko: «O cogo ra, ne b’a fɔ aw ye ko ni jurumuntɔ kelenpe ka nimisa a ta jurumun na, Ala ta mɛlɛkɛw bɛ ɲagari o ra.»
10 Eu lhes digo que, da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende".
11 Yesu k’a fɔ tuun ko: «Dencɛ fla tun bɛ cɛ dɔ fɛ.
11 Jesus continuou: "Um homem tinha dois filhos.
12 Lon dɔ, dɔgɔcɛman ko a facɛ ma ko: ‹Baba, i ka naforo min bla ne tɔgɔ ra ko a bɛna kɛ ne ta ye, o di ne ma sisan.› Facɛman k’a ta naforo taran o cɛ.
12 O mais novo disse ao seu pai: ‘Pai, quero a minha parte da herança’. Assim, ele repartiu sua propriedade entre eles.
13 «Tere dama tɛmɛnin kɔ, dɔgɔcɛman ka a ta cɛn bɛɛ fiyeere, ka taga ni o wari ye fɔ jamanajan dɔ ra; a tagara to kokunntanw na k’a ta naforo bɛɛ cɛn o yɔrɔ ra.
13 "Não muito tempo depois, o filho mais novo reuniu tudo o que tinha, e foi para uma região distante; e lá desperdiçou os seus bens vivendo irresponsavelmente.
14 «Ayiwa, a nana a ta wari bɛɛ ban tuma min na, kɔngɔba dɔ benna o jamana kan; fɛn bɛɛ nana dɛsɛ a fɛ.
14 Depois de ter gasto tudo, houve uma grande fome em toda aquela região, e ele começou a passar necessidade.
15 A ma na ɲa, a tagara o jamana mɔgɔ dɔ fɛ; ale k’a bla ka taga kongo ra ka taga to a ta lɛw kɔrɔ.
15 Por isso foi empregar-se com um dos cidadãos daquela região, que o mandou para o seu campo a fim de cuidar de porcos.
16 Kɔngɔ kosɔn, hali ni a tun ka o lɛw ta domuni dɔ sɔrɔ, a tun bɛ sɔn ka o kɛ a ta baro ye, nka mɔgɔ si ma a sɔn o dɔ ra fana.
16 Ele desejava encher o estômago com as vagens de alfarrobeira que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 «Ayiwa, lon dɔ a nana miiri, ka hakiri sɔrɔ. A ko: ‹Baaraden caman le bɛ ne facɛ ta so, o bɛ domuni kɛ ka fa fɔ ka a tɔ to; k’a sɔrɔ ne bɛ yan, kɔngɔ bɛna ne halaki.›
17 "Caindo em si, ele disse: ‘Quantos empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu aqui, morrendo de fome!
18 A ko: ‹Ne bɛna wuri ka taga ne facɛ fɛ, ka taga a fɔ a ye ko: Baba, ne ka Ala hakɛ ta, ka ele yɛrɛ hakɛ ta.
18 Eu me porei a caminho e voltarei para meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e contra ti.
19 Ne man kan ka wele tuun ko i dencɛ. Ne mina i n’a fɔ i ta baaraden dɔ.›
19 Não sou mais digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados’.
20 «A wurira o le ra ka taga a facɛ fɛ. K’a to fɔ yɔrɔjan, a facɛ k’a ye; a hina donna a ra. A borira ka taga a kunbɛn, ka a boro mini a kan na ni kanuya ye.
20 A seguir, levantou-se e foi para seu pai. "Estando ainda longe, seu pai o viu e, cheio de compaixão, correu para seu filho, e o abraçou e beijou.
21 A ko a facɛ ma ko: ‹Baba, ne ka Ala hakɛ ta, ka ele yɛrɛ hakɛ ta. Ne man kan ka wele tuun ko i dencɛ.›
21 "O filho lhe disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra ti. Não sou mais digno de ser chamado teu filho’.
22 A facɛ k’a fɔ a ta jɔnw ye ko: ‹Aw ye na joona ni deregew bɛɛ ra ɲumanman ye ka na o don a ra, ka bororanɛgɛ don a boro ra, ka sanbara don a sen na fana.
22 "Mas o pai disse aos seus servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Coloquem um anel em seu dedo e calçados em seus pés.
23 Aw ye na ni misiden tɔrɔnin dɔ ye, ka na o faga. An ye domuni kɛ ka ɲagari;
23 Tragam o novilho gordo e matem-no. Vamos fazer uma festa e comemorar.
24 sabu ne dencɛ min ye nin ye, ale tun sara le, nka sisan a ɲanamanyara tuun; a tun tununa, nka bi a yera.› O bɛɛ ka kɛ ɲagari ye sa.
24 Pois este meu filho estava morto e voltou à vida; estava perdido e foi achado’. E começaram a festejar.
25 «O y’a sɔrɔ kɔrɔcɛman tun bɛ kongo ra. Ale nana ka na surunya lu ra minkɛ, a ka dɔnkanw, ani dɔnkirilakanw mɛn.
25 "Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando se aproximou da casa, ouviu a música e a dança.
26 A ka baaraden dɔ wele ka o ɲininka ko mun le kɛra yi.
26 Então chamou um dos servos e perguntou-lhe o que estava acontecendo.
27 Ale ko a ma ko: ‹I balemacɛ le nana. I facɛ ka misiden tɔrɔnin faga a ye ko sabu a dencɛ kɛnɛman nana.›
27 Este lhe respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, porque o recebeu de volta são e salvo’.
28 «Kɔrɔcɛman dimina, ko a tɛ don lu kɔnɔ. A facɛ bɔra ka na a daari ko a ye na.
28 "O filho mais velho encheu-se de ira, e não quis entrar. Então seu pai saiu e insistiu com ele.
29 A ko a facɛ ma ko: ‹Kabini san caman ne bɛ baara kɛ i ye; ne ma i kan bla ka ye fiyewu. Nka lon si i ma hali badennin kelen di ne ma janko ne ye ne yɛrɛ ɲanagbɛ ni ne teriw ye!
29 Mas ele respondeu ao seu pai: ‘Olha! todos esses anos tenho trabalhado como um escravo ao teu serviço e nunca desobedeci às tuas ordens. Mas tu nunca me deste nem um cabrito para eu festejar com os meus amigos.
30 Sisan, i dencɛ min tagara i ta wari cɛn jatɔmusow ra, ale nana minkɛ, i sɔnna ka misiden tɔrɔnin faga ale ye.›
30 Mas quando volta para casa esse seu filho, que esbanjou os teus bens com as prostitutas, matas o novilho gordo para ele! ’
31 «A facɛ ko a ma ko: ‹Ne dencɛ, ele bɛ ni ne ye yan tuma bɛɛ o. Fɛn o fɛn ye ne ta ye, o ye ele ta le ye.
31 "Disse o pai: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que tenho é seu.
32 A kɔni tun ka kan an ye ɲagari ka ninsɔndiya, sabu i balemacɛ tun sara, nka sisan a ɲanaman lo, a tun tununa, nka bi a yera.› »
32 Mas nós tínhamos que comemorar e alegrar-nos, porque este seu irmão estava morto e voltou à vida, estava perdido e foi achado’ ".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.