Lucas 14
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 Nɛnɛkirilon* dɔ ra, Yesu tun welera domuni na Farisiw* ta ɲamɔgɔ dɔ ta so kɔnɔ. Mɔgɔ minw tun bɛ yi, olugu tun bɛ Yesu kɔrɔsira.
1 Num sábado, Jesus entrou na casa de certo líder fariseu para tomar uma refeição. E as pessoas que estavam ali olhavam para Jesus com muita atenção.
2 O y’a sɔrɔ cɛ dɔ tun bɛ yi fana, bana dɔ tun ka o fari funufunu.
2 Um homem, com as pernas e os braços inchados, chegou perto dele.
3 Yesu ka kuma lase sariya karamɔgɔbaw ni Farisiw ma ko: «Ka mɔgɔ kɛnɛya Nɛnɛkirilon na, o bɛnnin lo wa, walama o bɛnnin tɛ, ka kaɲa ni an ta sariya* ye?»
3 E Jesus perguntou aos mestres da Lei e aos fariseus:
4 O ma sɔn ka a jaabi. Ayiwa, Yesu ka a boro la cɛ kan ka a kɛnɛya, ka a bla ka taga.
4 Mas eles não responderam nada. Então Jesus pegou o homem, curou-o e o mandou embora.
5 O kɔ, a ko o ma ko: «Jɔn le bɛ aw ra ko ni a dencɛ, walama ni a ta misi benna kɔlɔn kɔnɔ Nɛnɛkirilon na, a tɛ teliya k’a labɔ o yɔrɔnin bɛɛ ra?»
5 Aí disse:
6 O ma se ka Yesu jaabi o kumaw ra.
6 E eles não puderam responder.
7 Ayiwa, Yesu nana a ye ko mɔgɔ minw nana domunikɛyɔrɔ ra, olugu dɔw bɛ sigiyɔrɔɲumanw le wolomara o yɛrɛ ye. A k’a fɔ o ye ko:
7 Certa vez Jesus estava reparando como os convidados escolhiam os melhores lugares à mesa. Então fez esta comparação:
8 «Ni mɔgɔ dɔ ka i wele kɔɲɔya dɔ ra, ni i sera yi, i kana taga sigiyɔrɔw bɛɛ ra ɲumanman ta. Ni o tɛ, ni a kɛra ko mɔgɔ wɛrɛ welera o ɲanagbɛ ra min ka bon ni ele ye,
8 — Quando alguém convidá-lo para uma festa de casamento, não sente no melhor lugar. Porque pode ser que alguém mais importante tenha sido convidado.
9 min ka aw fla bɛɛ wele, ni o nana fɔ ele ma ko: ‹Cɛ, wuri ka sigiyɔrɔ di mɔgɔ tisina ma.› O tuma ele ni maroya le bɛna wuri ka taga sigi fɔ kɔ fɛ.
9 Então quem convidou você e o outro poderá dizer a você: “Dê esse lugar para este aqui.” Aí você ficará envergonhado e terá de sentar-se no último lugar.
10 O kosɔn ni i welera o yɔrɔ ɲɔgɔn na, taga sigi fɔ kɔ fɛ. Ni o kɛra, ni jatigicɛ yɛrɛ nana a ye ko i man kan ni o sigiyɔrɔ ye, ni a k’a fɔ i ye ko: ‹Ne tericɛ, wuri ka na ɲa fɛ,› o tuma bonya le bɛna la ele kan o wagati ra mɔgɔ tɔw bɛɛ ɲa na.
10 Pelo contrário, quando você for convidado, sente-se no último lugar. Assim quem o convidou vai dizer a você: “Meu amigo, venha sentar-se aqui num lugar melhor.” E isso será uma grande honra para você diante de todos os convidados.
11 Sabu mɔgɔ o mɔgɔ bɛ a yɛrɛ kɔrɔta, Ala bɛ o tigi majigi, nka mɔgɔ o mɔgɔ bɛ a yɛrɛ majigi, Ala bɛ o tigi kɔrɔta.»
11 Porque quem se engrandece será humilhado, mas quem se humilha será engrandecido.
12 Cɛ min tun ka Yesu wele domuni na, Yesu ko o cɛ ma ko: «Ni i bɛ mɔgɔw wele domuni na, tere fɛ walama su fɛ, i kana a to a ye kɛ i teriw, ani i balemaw, ani i ta somɔgɔw, ani i sigiɲɔgɔn waritigiw ye; sabu olugu fana bɛna a ɲɔgɔn kɛ i ye, ka i ta koɲuman juru sara ka bɔ yi.
12 Depois Jesus disse ao homem que o havia convidado:
13 Nka ni i ka ɲanagbɛ dɔ labɛn, i ka kan ka fagantanw, ani senkelenw, ani nabaraw, ani fiyentɔw le wele.
13 Mas, quando você der uma festa, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos
14 Ni o kɛra, i bɛna dugawu sɔrɔ, sabu olugu tɛna se ka a juru sara i ye. I bɛna o baraji sɔrɔ mɔgɔ terenninw suw kunulon na.»
14 e você será abençoado. Pois eles não poderão pagar o que você fez, mas Deus lhe pagará no dia em que as pessoas que fazem o bem ressuscitarem.
15 Minw tun siginin bɛ ni Yesu ye domuni na, olugu ka Yesu ta kuma mɛn minkɛ, o ra kelen ko Yesu ma ko: «Minw bɛna domuni kɛ Ala ta Masaya* ra, olugu ta bɛna diya dɛ!»
15 Um dos que estavam à mesa ouviu isso e disse para Jesus: — Felizes os que irão sentar-se à mesa no
16 Yesu k’a fɔ a ye ko: «Lon dɔ, cɛ dɔ tun ka domuniba dɔ labɛn, ka mɔgɔ caman wele.
16 Então Jesus lhe disse:
17 Domuni wagati nana se minkɛ, a ka a ta baaraden ci ko a ye taga a fɔ mɔgɔw ye ko: ‹Aw ye na, fɛn bɛɛ labɛnna ka ban.›
17 Quando chegou a hora, mandou o seu empregado dizer aos convidados: “Venham, que tudo já está pronto!”
18 Nka o mɔgɔw bɛɛ ko, ko cɛ ye yafa olugu ma. Mɔgɔ fɔlɔ ko: ‹Ne ka foro dɔ san, ne ka kan ka taga o flɛ; sabari ka yafa ne ma.›
18 — Mas eles, um por um, começaram a dar desculpas. O primeiro disse ao empregado: “Comprei um sítio e tenho de dar uma olhada nele. Peço que me desculpe.”
19 Dɔ wɛrɛ ko: ‹Ne ka sɛnɛkɛmisi tan san, ne ka kan ka taga sɛnɛ kɛ ni olugu ye k’a flɛ; sabari ka yafa ne ma.›
19 — Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e preciso ver se trabalham bem. Peço que me desculpe.”
20 Dɔ wɛrɛ ko: ‹Ne ka muso dɔ furu siri sisan; o kosɔn ne tɛna se ka taga.›
20 — E outro disse: “Acabei de casar e por isso não posso ir.”
21 «Baaraden nana o kumaw fɔ a matigicɛ ye. A matigicɛ dimina; a ko baaraden ma ko: ‹Bɔ joona joona ka taga barokɛyɔrɔw ra, ani siradaw ra, ka taga fagantanw, ani senkelenw, ani fiyentɔw, ani nabaraw wele ka na.›
21 — O empregado voltou e contou tudo ao patrão. Ele ficou com muita raiva e disse: “Vá depressa pelas ruas e pelos becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 O kɛra minkɛ, baaraden ko a matigicɛ ma ko: ‹Ne matigicɛ, i ka min fɔ, ne ka o kɛ, nka hali bi bon ma fa.›
22 — Mais tarde o empregado disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, mas ainda está sobrando lugar.”
23 A matigicɛ ko a ma ko: ‹Bɔ ka taga kongokɔnɔyɔrɔw ra, ani kongokɔnɔsiraw ra, ka taga mɔgɔw jagboya ka na don, janko ne ta bon ye fa.
23 — Aí o patrão respondeu: “Então vá pelas estradas e pelos caminhos e obrigue os que você encontrar ali a virem, a fim de que a minha casa fique cheia.
24 Sabu ne b’a fɔ aw ye ko mɔgɔ fɔlɔ minw welera, olugu si tɛna ne ta domuni dɔ nɛnɛ.› »
24 Pois eu afirmo a vocês que nenhum dos que foram convidados provará o meu jantar!”
25 Ayiwa, jama caman tun bɛ tagamana ni Yesu ye. A ka a ɲa munu k’a fɔ o ye ko:
25 Certa vez uma grande multidão estava acompanhando Jesus. Ele virou-se para eles e disse:
26 «Ni mɔgɔ min ko a bɛ na ne fɛ, ni o tigi ma ne kanu ka tɛmɛ a facɛ kan, walama a bamuso, walama a muso, walama a denw, walama a dɔgɔw ni a kɔrɔw, ni a ma ne kanu ka tɛmɛ hali a yɛrɛ nin kan, o tigi tɛ se ka kɛ ne ta karamɔgɔden ye.
26 — Quem quiser me acompanhar não pode ser meu seguidor se não me amar mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua esposa, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a si mesmo.
27 Ni mɔgɔ min ma a ta gbengbenyiri ta ka tugu ne kɔ, o tigi tɛ se ka kɛ ne ta karamɔgɔden ye.
27 Não pode ser meu seguidor quem não estiver pronto para morrer como eu vou morrer e me acompanhar.
28 «Jɔn le bɛ aw ra, ko ni a b’a fɛ ka sankaso lɔ, a tɛna sigi fɔlɔ ka jatemina kɛ, k’a flɛ ni a bɛna se k’a lɔ k’a ban?
28 Se um de vocês quer construir uma torre , primeiro senta e calcula quanto vai custar, para ver se o dinheiro dá.
29 Ni o tɛ, ni a ka bon jubɔ, ka na dɛsɛ, a ma se k’a laban, mɔgɔw bɛna a ye, ka to ka yɛrɛko a ma,
29 Se não fizer isso, ele consegue colocar os alicerces, mas não pode terminar a construção. Aí todos os que virem o que aconteceu vão caçoar dele, dizendo:
30 ko: ‹E, cɛ nin ka bon damina ka na dɛsɛ a ra k’a to yi!›
30 “Este homem começou a construir, mas não pôde terminar!”
31 «Masacɛ juman le fana bɛ sɔn ka wuri ko a bɛ taga kɛrɛ kɛ ni masacɛ wɛrɛ ye, ni a ma sigi fɔlɔ ka jatemina kɛ, k’a flɛ ni a kɛra ko ale ni a ta cɛ waga tan bɛ se ka a masacɛ ɲɔgɔn ni a ta cɛ waga mugan kɛrɛ.
31 — Se um rei que tem dez mil soldados vai partir para combater outro que vem contra ele com vinte mil, ele senta primeiro e vê se está bastante forte para enfrentar o outro.
32 Ni a k’a ye ko a tɛna se, k’a masacɛɲɔgɔn to yɔrɔjan belen, a bɛ mɔgɔw ci ka taga kuma ni a ye k’a fɔ a ye ko o ye kɛrɛ ban.
32 Se não fizer isso, acabará precisando mandar mensageiros ao outro rei, enquanto este ainda estiver longe, para combinar condições de paz. Jesus terminou, dizendo:
33 O cogo ra, ni mɔgɔ min ma jɛn a borofɛnw bɛɛ kɔ, o tigi tɛ ne ta karamɔgɔdenya ɲa.»
33 — Assim nenhum de vocês pode ser meu discípulo se não deixar tudo o que tem.
34 Yesu ko: «Kɔgɔ ye fɛnɲuman ye. Nka ni kɔgɔ timiya bɔra a ra, mun le bɛ se ka a latimiya tuun?
34 — O sal é uma coisa útil; mas, se perde o gosto, deixa de ser sal.
35 O tuma a tɛ foyi ɲa dugukolo ye, a fana tɛ se ka kɛ nɔgɔ ye foro kɔnɔ. A bɛ firi kɛnɛ ma le.
35 É jogado fora, pois não serve mais nem para a terra nem para o monte de esterco. Se vocês têm ouvidos para ouvirem, então ouçam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.