Lucas 13
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NAA
1 O wagati ra, Pilati ka Galileka dɔw faga ka o to sarakabɔ ra, fɔ ka o yɛrɛ jori ni o ta sarakaw jori ɲagami ɲɔgɔn na. Ayiwa, mɔgɔ dɔw nana o kow lakari Yesu ye.
1 Naquela mesma ocasião, estavam ali algumas pessoas que falaram para Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos havia misturado com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 Yesu ka o jaabi ko: «O Galileka minw fagara, aw b’a miiri ko olugu ta jurumun tun ka ca ka tɛmɛ Galileka tɔw bɛɛ ta kan, ko o le kosɔn o fagara ten wa?
2 Então Jesus lhes disse:
3 O tɛ dɛ! Ne bɛ o fɔ aw ye! O ra, ni aw ma nimisa aw ta jurumunw na, aw bɛɛ bɛna halaki o cogo le ra.
3 Digo a vocês que não eram; se, porém, não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
4 «Silowe sankasojan benna mɔgɔ tan ni seegi minw kan Zeruzalɛmu ka o faga, aw b’a miiri ko o mɔgɔ tan ni seegi ta kɛwalew le tun ka jugu ka tɛmɛ Zeruzalɛmu dugumɔgɔ tɔw ta kan wa?
4 E, quanto àqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou, vocês pensam que eles eram mais culpados do que todos os outros moradores de Jerusalém?
5 O tɛ dɛ! Ne bɛ o fɔ aw ye! O ra, ni aw ma nimisa aw ta jurumun na, aw bɛɛ bɛna halaki o cogo ra.»
5 Digo a vocês que não eram; mas, se não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
6 Ayiwa, Yesu ka talen dɔ fɔ, ko: «Torosun dɔ tun bɛ cɛ dɔ ta rɛzɛnforo ra. Lon dɔ, o cɛ tagara toromɔ ɲini o torosun na, nka a ma dɔ sɔrɔ.
6 E Jesus contou a seguinte parábola:
7 A ko a ta baaraden ma ko: ‹A flɛ, a san saba le bɛ nin ye, ne bɛ to ka na toromɔ ɲini torosun nin na, ne tɛ foyi sɔrɔ a ra. A tigɛ ka bɔ yi! Mun kosɔn a bɛ ne ta foro ra yan, ka yɔrɔ cɛn gbansan?›
7 Então disse ao homem que cuidava da vinha: “Já faz três anos que venho procurar fruto nesta figueira e não encontro nada. Portanto, corte-a! Por que ela ainda está ocupando inutilmente a terra?”
8 Baaraden ko: ‹Matigi, a to yi ɲinan san kelen na; ne bɛna a jukɔrɔyɔrɔ wɔgɔbi k’a lamini, ka nɔgɔ kɛ a kɔrɔ ka flɛ!
8 Mas o homem que cuidava da vinha respondeu: “Senhor, deixe-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e ponha estrume.
9 San wɛrɛ ni a denna, o lo; ni a fana ma den, o tuma i b’a to an y’a tigɛ ka bɔ yi.› »
9 Se vier a dar fruto, muito bem. Se não der fruto, o senhor poderá cortá-la.”
10 Lon dɔ, Yesu tun bɛ mɔgɔw karanna karanso dɔ kɔnɔ Nɛnɛkirilon* na.
10 Num sábado, Jesus estava ensinando numa das sinagogas.
11 O y’a sɔrɔ muso dɔ tun bɛ yi, jina dɔ tun ka bana bla ale ra kabini san tan ni seegi, k’a kɔ kuru; a tun tɛ se ka lɔ ka teren fiyewu.
11 E chegou ali uma mulher possuída de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; ela andava encurvada, sem poder se endireitar de modo nenhum.
12 Yesu ka o muso ye minkɛ, a ka a wele, k’a fɔ a ye ko: «Muso, i kɛnɛyara ka bɔ i ta bana ra!»
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e lhe disse:
13 A ka a boro la muso kan. O yɔrɔnin bɛɛ muso lɔra ka teren; a ka kɛ Ala tando ye.
13 E, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Nka karanso kuntigi k’a ye ko Yesu ka muso kɛnɛya Nɛnɛkirilon na minkɛ, a dimina o ra; a k’a fɔ jama ye ko: «Baara bɛ kɛ tere wɔɔrɔ le ra lɔgɔkun kɔnɔ. Aw ye na kɛnɛyari ɲini o lonw na; aw kana na Nɛnɛkirilon na.»
14 O chefe da sinagoga, indignado por ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: — Há seis dias em que se deve trabalhar. Venham nesses dias para serem curados, mas não no sábado.
15 Matigi Yesu k’a jaabi ko: «Aw flankafuw! Aw bɛɛ kelen kelen tɛ aw ta misiw, walama aw ta faliw foni ka bɔ wɛrɛ kɔnɔ Nɛnɛkirilon na, ka taga o lamin wa?
15 Porém o Senhor lhe respondeu:
16 O tuma nin muso min ye Iburahima duruja dɔ ye, ni Setana ka a mina ka a tɔɔrɔ kabini san tan ni seegi, yala ne tun man kan ka o kɛnɛya Nɛnɛkirilon na wa?»
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Yesu ka o fɔ minkɛ, a juguw bɛɛ maroyara. Nka jama tɔ bɛɛ tun bɛ ɲagarira a ta koɲuman kɛninw kosɔn.
17 Tendo Jesus dito estas palavras, todos os seus adversários ficaram envergonhados. Entretanto, o povo se alegrava por todos os feitos gloriosos que Jesus realizava.
18 Yesu k’a fɔ tuun ko: «Ala ta Masaya* bɔra mun le fɛ? Ne bɛ se k’a suma ni mun ye?
18 Jesus disse:
19 A bɛ i ko mutaridi kisɛ. Cɛ dɔ k’a ta ka taga a dan a ta nankɔ ra. A nana wuri, ka kɛ yiri ye, fɔ kɔnɔw bɛ o ta ɲagaw la o yiriborow cɛ ra.»
19 É semelhante a um grão de mostarda, que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu se aninharam nos seus ramos.
20 Yesu k’a fɔ tuun ko: «Ne bɛ se ka Ala ta Masaya suma ni mun le ye?
20 Disse mais:
21 A bɛ i ko burufunufɛn. Ni muso ka burufunufɛn dɔɔnin kɛ mugu caman na, a bɛ mugu bɛɛ wuri ka a funu.»
21 É semelhante ao fermento que uma mulher pegou e misturou em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 O kɔ, Yesu tagatɔ Zeruzalɛmu, a tun bɛ tɛmɛ dugubaw ni dugumisɛn minw na, a tun bɛ mɔgɔw karan olugu bɛɛ ra ka taga.
22 Jesus passava por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Mɔgɔ dɔ ka Yesu ɲininka ko: «Matigi, yala mɔgɔ minw bɛna kisi, o tɛna caya dɛ?» Yesu ka o jaabi, a ko:
23 E alguém lhe perguntou: — Senhor, são poucos os que são salvos?
24 «Aw ye jija ka don da fitini fɛ, sabu ne b’a fɔ aw ye ko mɔgɔ caman bɛna donyɔrɔ ɲini, nka o tɛna a sɔrɔ.
24 Jesus respondeu:
25 Ni lutigi nana wuri ka da sɔgɔ ka aw to kɛnɛ ma, o tuma aw bɛna kɛ da gbasigbasi ye, ko: ‹Matigi, da yɛlɛ an ye!› O tuma a bɛna aw jaabi ko: ‹Ne ma aw bɔyɔrɔ lɔn.›
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vocês, do lado de fora, começarem a bater, dizendo: “Senhor, abra a porta para nós”, ele responderá: “Não sei de onde vocês são.”
26 O tuma aw bɛna a fɔ ko: ‹Matigi, anw ka domuni kɛ, ka min ni i ye, i ka an karan an ta dugu siradaw ra!›
26 Então vocês dirão: “Comíamos e bebíamos com o senhor. Além disso, o senhor ensinava em nossas ruas.”
27 Matigi bɛna a fɔ aw ye ko: ‹Ne ko ne ma aw bɔyɔrɔ lɔn. Aw ye bɔ ne kɔrɔ, aw kojugukɛbagaw!›
27 Mas ele dirá a vocês: “Não sei de onde vocês são; afastem-se de mim, vocês todos que praticam o mal.”
28 «Kasi ni ɲinɲimi le bɛna kɛ o yɔrɔ ra, wagati min na aw nana Iburahima ni Isiyaka ni Yakuba ni ciraw bɛɛ ye Ala ta Masaya* ra, k’a sɔrɔ o ka aw firi kɛnɛ ma.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, mas vocês lançados fora.
29 Mɔgɔ dɔw bɛna bɔ terebɔyanfan na, ani terebenyanfan na, ka bɔ sahiliyanfan na ni woroduguyanfan na, ka na sigi Ala ta Masaya ra ka domuni kɛ.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugar à mesa no Reino de Deus.
30 «O ra, kɔfɛmɔgɔ dɔw bɛna kɛ ɲafɛmɔgɔw ye, ɲafɛmɔgɔ dɔw fana bɛna kɛ kɔfɛmɔgɔw ye.»
30 Porém, de fato, há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 O wagati yɛrɛ ra, Farisi* dɔw nana a fɔ Yesu ye ko a ye bɔ o yɔrɔ ra ka taga yɔrɔ wɛrɛ ra, ko sabu masacɛ Herodi* b’a fɛ ka a faga.
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer a Jesus: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Yesu ka o jaabi ko: «Aw ye taga a fɔ ale Herodi kongowuru ye, ko ne ko: ‹Ne bɛ jinaw gbɛn ka bɔ mɔgɔw ra, ka banabagatɔw kɛnɛya bi ni sini; a tere sabanan ne ta baara bɛna laban.›
32 Ele, porém, lhes respondeu:
33 Nka jagboya lo ne ye bi kɛ tagama ra, ani sini, ani sinikɛnɛ; sabu cira man kan ka faga yɔrɔ wɛrɛ ni Zeruzalɛmu tɛ.
33 Porém, preciso caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 «E, Zeruzalɛmu! Zeruzalɛmu! Ele min bɛ ciraw faga, ani Ala bɛ mɔgɔ minw ci i fɛ, i bɛ olugu bon ni kabakuru ye ka o faga. Siɲaga caman, ne tun b’a fɛ ka i ta denw lajɛn, i ko sisɛba bɛ a denw lajɛn a kaman kɔrɔ cogo min na, nka aw ma sɔn o ma.
34 — Jerusalém, Jerusalém! Você mata os profetas e apedreja os que lhe são enviados! Quantas vezes eu quis reunir os seus filhos, como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, mas vocês não quiseram!
35 Sisan a flɛ, Ala bɛna aw ta so lakolon to. Ne b’a fɔ aw ye ko aw ɲa tɛna la ne kan tuun, fɔ lon min na aw bɛna a fɔ ko: ‹Min bɛ nana Matigi Ala tɔgɔ ra, dugawu ye kɛ o ye.› »
35 Eis que a casa de vocês ficará deserta. E eu afirmo a vocês que não me verão mais, até que venham a dizer: “Bendito o que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.