Juízes 6
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARC
1 Izirayɛlimɔgɔw ka kojugu kɛ Matigi Ala ɲa kɔrɔ. O le kosɔn Matigi Ala ka o labla Madiyankaw ye, olugu ka se sɔrɔ o kan fɔ san wolonfla.
1 Porém os filhos de Israel fizeram o que parecia mal aos olhos do Senhor ; e o Senhor os deu na mão dos midianitas por sete anos.
2 Madiyankaw ta fanga digira Izirayɛlimɔgɔw kan kosɛbɛ; k’a kɛ fɔ Izirayɛlimɔgɔw tun bɛ to ka bori Madiyankaw ɲa ka taga dogo dingakolonw ni farawow ni kuruwow kɔnɔ.
2 E, prevalecendo a mão dos midianitas sobre Israel, fizeram os filhos de Israel para si, por causa dos midianitas, as covas que estão nos montes, e as cavernas, e as fortificações.
3 Ni Izirayɛlimɔgɔw tun ka o ta simanw dan wagati min na, Madiyankaw tun bɛna o wagati le ra, ka na o kɛrɛ, olugu ni Amalɛkikaw, ani terebɔyanfan mɔgɔw.
3 Porque sucedia que, semeando Israel, subiam os midianitas e os amalequitas; e também os do Oriente contra ele subiam.
4 O tun bɛ na o ta fanibonw sirisiri Izirayɛlimɔgɔw ta jamana kɔnɔ, ka jamana simanw bɛɛ cɛn, ka taga se fɔ Gaza dugu kɔrɔ. O tun tɛ domunifɛn si to Izirayɛlimɔgɔw fɛ; o tun tɛ o ta sagaw ni o ta misiw ni o ta faliw si to.
4 E punham-se contra eles em campo, e destruíam a novidade da terra, até chegarem a Gaza, e não deixavam mantimento em Israel, nem ovelhas, nem bois, nem jumentos.
5 O tun bɛ na ni o ta bɛganw ni o ta fanibonw ye caman i ko tɔnw. O ni o ta ɲɔgɔmɛw tun ka ca fɔ k’a dama tɛmɛ. O tun bɛ na Izirayɛlimɔgɔw ta fɛnw bɛɛ cɛn jamana kɔnɔ.
5 Porque subiam com os seus gados e tendas; vinham como gafanhotos, em tanta multidão, que não se podiam contar, nem a eles nem aos seus camelos; e entravam na terra para a destruir.
6 Madiyankaw ka Izirayɛlimɔgɔw sɛgɛ fɔ k’a dama tɛmɛ. Izirayɛlimɔgɔw kasira ka Matigi Ala daari.
6 Assim, Israel empobreceu muito pela presença dos midianitas; então, os filhos de Israel clamaram ao Senhor .
7 O kasira ka Matigi Ala daari ko a ye o bɔsi Madiyankaw boro minkɛ,
7 E sucedeu que, clamando os filhos de Israel ao Senhor , por causa dos midianitas,
8 Matigi Ala ka cira dɔ ci o fɛ. Ale nana a fɔ o ye ko Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala ko: «Ne le ka aw labɔ jɔnya ra Misiran jamana ra.
8 enviou o Senhor um profeta aos filhos de Israel, que lhes disse: Assim diz o Senhor , Deus de Israel: Do Egito eu vos fiz subir e vos tirei da casa da servidão;
9 Ne ka aw bɔsi ka bɔ Misirankaw boro, ka aw bɔsi ka bɔ aw tɔɔrɔbagaw bɛɛ boro. Ne ka o gbɛn ka bɔ aw ɲa, ka o ta jamana di aw ma.
9 e vos livrei da mão dos egípcios e da mão de todos quantos vos oprimiam; e os expeli de diante de vós e a vós dei a sua terra;
10 Ne k’a fɔ aw ye ko ne le ye Matigi Ala ye, aw ta Ala; ko aw siginin bɛ Amɔrikaw ta jamana min na, ko aw kana olugu ta jow sɔn. Nka aw ma sɔn ka ne ta kuma lamɛn.»
10 e vos disse: Eu sou o Senhor , vosso Deus; não temais aos deuses dos amorreus, em cuja terra habitais; mas não destes ouvidos à minha voz.
11 Ayiwa, o kɔ, Matigi Ala ta mɛlɛkɛ nana sigi Ofira dugu yirisunba jukɔrɔ. O yɔrɔ tun ye Abiyezɛri ta mɔgɔ dɔ ta le ye, min tɔgɔ ye ko Yohasi. O y’a sɔrɔ Yohasi dencɛ Zedeyɔn tun bɛ siman gbasira rɛzɛncɔngɔyɔrɔ ra k’a dogo Madiyankaw ɲa.
11 Então, o Anjo do Senhor veio e assentou-se debaixo do carvalho que está em Ofra, que pertencia a Joás, abiezrita; e Gideão, seu filho, estava malhando o trigo no lagar, para o salvar dos midianitas.
12 Matigi Ala ta mɛlɛkɛ k’a yɛrɛ yira a ra, k’a fɔ a ye ko: «Ne bɛ i fo, cɛfari, sabu Matigi Ala bɛ ni i ye.»
12 Então, o Anjo do Senhor lhe apareceu e lhe disse: O Senhor é contigo, varão valoroso.
13 Zedeyɔn k’a jaabi ko: «E, ne matigicɛ, ni can lo ko Matigi Ala bɛ ni an ye o, mun kosɔn nin kojuguw bɛɛ bɛ sera an ma? An faw k’a fɔ an ye ko Matigi Ala ka kabakoba minw kɛ, ka olugu labɔ Misiran jamana ra, mun na Ala tɛ o ɲɔgɔn kɛra tuun? Mun na Matigi Ala k’a boro bɔ an kan pewu ka an di Madiyankaw ma?»
13 Mas Gideão lhe respondeu: Ai, senhor meu, se o Senhor é conosco, por que tudo isto nos sobreveio? E que é feito de todas as suas maravilhas que nossos pais nos contaram, dizendo: Não nos fez o Senhor subir do Egito? Porém, agora, o Senhor nos desamparou e nos deu na mão dos midianitas.
14 Matigi Ala ka Zedeyɔn flɛ, k’a fɔ a ye ko: «Fanga min bɛ i ra, taga Izirayɛlimɔgɔw bɔsi ka bɔ Madiyankaw boro ni o fanga ye. Ne le ka i ci.»
14 Então, o Senhor olhou para ele e disse: Vai nesta tua força e livrarás a Israel da mão dos midianitas; porventura, não te enviei eu?
15 Zedeyɔn k’a jaabi ko: «E, ne matigicɛ, ne bɛna Izirayɛlimɔgɔw bɔsi cogo di sa? Ne ta gba le ka dɔgɔ ka tɛmɛ Manase ta gba tɔw bɛɛ kan. Ne le fana ye ne facɛ dencɛw bɛɛ ra fitini ye.»
15 E ele lhe disse: Ai, Senhor meu, com que livrarei a Israel? Eis que a minha família é a mais pobre em Manassés, e eu, o menor na casa de meu pai.
16 Matigi Ala k’a fɔ a ye tuun ko: «Ne bɛna kɛ ni i ye; i bɛna Madiyankaw bɛɛ faga, k’a kɛ i n’a fɔ i tun bɛ kɛrɛ ra ni cɛ kelenpe le ye.»
16 E o Senhor lhe disse: Porquanto eu hei de ser contigo, tu ferirás os midianitas como se fossem um só homem.
17 Zedeyɔn ko: «Ni can lo ko ne ko ka di i ye, o tuma tagamasiyɛn dɔ yira ne ra, k’a yira ko Matigi Ala yɛrɛ le bɛ kumana ne fɛ.
17 E ele lhe disse: Se agora tenho achado graça aos teus olhos, dá-me um sinal de que és o que comigo falas.
18 I kana taga yɔrɔ si, ne kɔnɔ yan, fɔ ne ye taga ka na; ne bɛna saraka bɔ i ye.» Matigi Ala ko: «Ne bɛna i kɔnɔ fɔ i ye taga ka na.»
18 Rogo-te que daqui te não apartes, até que eu venha a ti, e traga o meu presente, e o ponha perante ti. E disse: Eu esperarei até que voltes.
19 Zedeyɔn tagara a ta so kɔnɔ, ka taga badennin dɔ faga, ka o tobi, ka mugu kilo bisaba gbasi ka o kɛ burufunubari ye. A ka sogo kɛ segi dɔ kɔnɔ, k’a nanji kɛ minan dɔ kɔnɔ. A tagara ni o ye Ala ta mɛlɛkɛ fɛ yirisunba kɔrɔ.
19 E entrou Gideão e preparou um cabrito e bolos asmos de um efa de farinha; a carne pôs num açafate e o caldo pôs numa panela; e trouxe-lho até debaixo do carvalho e lho apresentou.
20 Ala ta mɛlɛkɛ k’a fɔ a ye ko: «Sogo ni burufunubariw bla fara kan, ka nanji bɔn a kan.» Zedeyɔn k’a kɛ ten.
20 Porém o Anjo de Deus lhe disse: Toma a carne e os bolos asmos, e põe- nos sobre esta penha, e verte o caldo. E assim o fez.
21 Bere min tun bɛ mɛlɛkɛ boro, a ka o bere nunkun maga sogo ni buruw ra minkɛ, tasumamana dɔ bɔra fara ra, ka sogo ni burufunubariw jɛni. O kɔ, Ala ta mɛlɛkɛ tununa Zedeyɔn ɲa kɔrɔ.
21 E o Anjo do Senhor estendeu a ponta do cajado que estava na sua mão e tocou a carne e os bolos asmos; então, subiu fogo da penha e consumiu a carne e os bolos asmos; e o Anjo do Senhor desapareceu de seus olhos.
22 Zedeyɔn k’a ye ko Matigi Ala ta mɛlɛkɛ lo minkɛ, a ko: «E, bɔnɔ bɛna ne sɔrɔ, Dunuɲatigi Ala, sabu ne ɲa ka i ta mɛlɛkɛ ye.»
22 Então, viu Gideão que era o Anjo do Senhor ; e disse Gideão: Ah! Senhor Jeová , que eu vi o Anjo do Senhor face a face.
23 Nka Matigi Ala k’a fɔ a ye ko: «Ne bɛna hɛra kɛ i ye; i kana siran, foyi tɛna i sɔrɔ.»
23 Porém o Senhor lhe disse: Paz seja contigo; não temas, não morrerás.
24 Zedeyɔn ka sarakabɔnan dɔ lɔ Matigi Ala ye o yɔrɔ ra, ka o tɔgɔ la ko «Matigi, Hɛratigi Ala». O sarakabɔnan bɛ Ofira dugu kɔnɔ hali bi. O yɔrɔ ye Abiyezɛri ta mɔgɔw ta le ye.
24 Então, Gideão edificou ali um altar ao Senhor e lhe chamou Senhor É Paz; e ainda até ao dia de hoje está em Ofra dos abiezritas.
25 O lon yɛrɛ su fɛ, Matigi Ala k’a fɔ Zedeyɔn ye tuun ko: «I facɛ ta misitoran flanan mina, min si ye san wolonfla. Baali* ta sɔnnikɛyɔrɔ min bɛ i facɛ ta so, i ye o ci. Yiri min fana turunin bɛ a kɔrɔ, min ye Asera* ta tagamasiyɛn ye, i ye o yiri tigɛ.
25 E aconteceu, naquela mesma noite, que o Senhor lhe disse: Toma o boi de teu pai, a saber, o segundo boi de sete anos, e derriba o altar de Baal, que é de teu pai, e corta o bosque que está ao pé dele.
26 «O kɔ, i ye sarakabɔnan ɲanaman dɔ lɔ Matigi Ala, i ta Ala ye o fara kan; i ye misitoran kɛ saraka jɛnita ye k’a di Matigi Ala ma. I ka Asera ta yiri min tigɛ, i ye saraka jɛni ni o lɔgɔ ye.»
26 E edifica ao Senhor , teu Deus, um altar no cume deste lugar forte, num lugar conveniente; e toma o segundo boi e o oferecerás em holocausto com a lenha que cortares do bosque.
27 Zedeyɔn k’a ta baaraden cɛ tan wele ka na o baara kɛ, i n’a fɔ Matigi Ala tun k’a fɔ a ye cogo min na. Nka a k’a kɛ su fɛ le; a ma sɔn k’a kɛ tere fɛ, a ta somɔgɔw ni dugumɔgɔw ɲasiran kosɔn.
27 Então, Gideão tomou dez homens dentre os seus servos e fez como o Senhor lhe dissera; e sucedeu que, temendo ele a casa de seu pai e os homens daquela cidade, não o fez de dia, mas fê- lo de noite.
28 Dugumɔgɔw nana wuri sɔgɔmada fɛ minkɛ, o k’a ye ko Baali ta sɔnnikɛyɔrɔ cira, ko yiri min bɛ Asera ta tagamasiyɛn ye, ko o yiri fana tigɛra; o k’a ye ko dɔ ka misitoran kɛ saraka jɛnita ye sarakabɔnankura dɔ kan.
28 Levantando-se, pois, os homens daquela cidade de madrugada, eis que estava o altar de Baal derribado, e o bosque, que estava ao pé dele, cortado; e o segundo boi foi oferecido no altar de novo edificado.
29 O ka ɲɔgɔn ɲininka ko: «Jɔn le ka nin kɛ?» O ka ɲininkari kɛ, k’a ko sɛgɛsɛgɛ, ka na a ye ko Yohasi dencɛ Zedeyɔn lo.
29 E uns aos outros disseram: Quem fez esta coisa? E, esquadrinhando e inquirindo, disseram: Gideão, o filho de Joás, fez esta coisa.
30 O k’a fɔ Yohasi ye ko: «I dencɛ labɔ yan, an bɛna a faga. A ka Baali ta sɔnnikɛyɔrɔ ci, ka Asera ta tagamasiyɛn yiri fana tigɛ.»
30 Então, os homens daquela cidade disseram a Joás: Tira para fora o teu filho para que morra, pois derribou o altar de Baal e cortou o bosque que estava ao pé dele.
31 Ayiwa, Yohasi k’a fɔ o mɔgɔw ye ko: «O tuma aw le bɛ mɔgɔw kɛrɛ k’a di Baali ma wa? O tuma aw ko, ko ni aw tɛ, Baali tɛ se ka foyi kɛ a yɛrɛ ye wa? Ayiwa, ni mɔgɔ o mɔgɔ ko ale le bɛ kɛrɛ kɛ k’a di Baali ma, sani dugu ye gbɛ, o tigi bɛ faga. Ni can lo ko Baali ye ala ye, o tuma a yɛrɛ le ka kan k’a juguw kɛrɛ, sabu o ka ale ta sɔnnikɛyɔrɔ le cɛn.»
31 Porém Joás disse a todos os que se puseram contra ele: Contendereis vós por Baal? Livrá-lo-eis vós? Qualquer que por ele contender ainda esta manhã será morto; se é deus, por si mesmo contenda; pois derribaram o seu altar.
32 K’a ta o lon na, o ka Zedeyɔn tɔgɔ la ko Yerubaali, o kɔrɔ ye ko Baali ye a kɛrɛ, sabu a ka Baali ta sɔnnikɛyɔrɔ cɛn.
32 Pelo que, naquele dia, lhe chamaram Jerubaal, dizendo: Baal contenda contra ele, pois derribou o seu altar.
33 Ayiwa, Madiyankaw, ani Amalɛkikaw, ani terebɔyanfan mɔgɔw bɛɛ nana ɲɔgɔn lajɛn; o ka Zuridɛn ba tigɛ, ka taga o ta fanibonw sirisiri Zizirɛli kɛnɛgbɛ ra.
33 E todos os midianitas, e amalequitas, e os filhos do Oriente se ajuntaram num corpo, e passaram, e puseram o seu campo no vale de Jezreel.
34 O wagati ra, Matigi Ala Nin donna Zedeyɔn jusu ra. A ka kɛrɛkɛburu fiyɛ, ka Abiyezɛri ta mɔgɔw wele ka gban a yɛrɛ kɔ.
34 Então, o Espírito do Senhor revestiu a Gideão, o qual tocou a buzina, e os abiezritas se ajuntaram após ele.
35 A ka ciraden dɔw ci ka taga Manase ta mɔgɔw bɛɛ fɛ; olugu fana nana gban a kɔ. A ka ciraden dɔw ci ka taga Asɛri ta mɔgɔw fɛ, ani Zabulɔn ta mɔgɔw, ani Nɛfitali ta mɔgɔw; olugu bɛɛ nana fara o kan.
35 E enviou mensageiros por toda a tribo de Manassés, que também se convocou após ele; também enviou mensageiros a Aser, e a Zebulom, e a Naftali, e saíram-lhe ao encontro.
36 Zedeyɔn k’a fɔ Ala ye ko: «Ni a kɛra ko can lo, ko i b’a fɛ ka Izirayɛlimɔgɔw bɔsi ne le sababu ra,
36 E disse Gideão a Deus: Se hás de livrar Israel por minha mão, como tens dito,
37 ayiwa, ne bɛna sagasi bla dugu ma simangbasiyɔrɔ ra. Sani dugu ye gbɛ, ni gɔmiji ka sagasi dɔrɔn ɲigi, ka dugumayɔrɔ janin to, o tuma ne bɛna a lɔn ko can ra, i bɛna Izirayɛlimɔgɔw bɔsi ne le sababu ra, i n’a fɔ i k’a fɔ cogo min na.»
37 eis que eu porei um velo de lã na eira; se o orvalho estiver somente no velo, e secura sobre toda a terra, então, conhecerei que hás de livrar Israel por minha mão, como tens dito.
38 Zedeyɔn k’a fɔ cogo min na, Ala k’a kɛ ten. Sɔgɔmada joona fɛ, Zedeyɔn tagara sagasi mina k’a bisi, ka ji bɔ a ra, fɔ ka minan dɔ fa.
38 E assim sucedeu; porque, ao outro dia, se levantou de madrugada, e apertou o velo, e do orvalho do velo espremeu uma taça cheia de água.
39 Zedeyɔn k’a fɔ Ala ye tuun ko: «Sabari, i kana dimi ne kɔrɔ. Ni ne kumana sisan, ne tɛna foyi wɛrɛ fɔ o kɔ tuun. Ne b’a fɛ i ye tagamasiyɛn dɔ wɛrɛ yira ne ra ni sagasi ye. Ayiwa, sisan ne b’a fɛ ko sani dugu ye gbɛ, sagasi janin ye to, nka gɔmiji ye dugumayɔrɔ tɔ ɲigi.»
39 E disse Gideão a Deus: Não se acenda contra mim a tua ira, se ainda falar só esta vez; rogo-te que só esta vez faça a prova com o velo; rogo-te que só no velo haja secura, e em toda a terra haja o orvalho.
40 Zedeyɔn ka min fɔ, Ala k’a kɛ ten o lon su fɛ. Sagasi janin tora, nka gɔmiji ka dugumayɔrɔ tɔ bɛɛ ɲigi.
40 E Deus assim o fez naquela noite, pois só no velo havia secura, e sobre toda a terra havia orvalho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.