Juízes 20

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Izirayɛlimɔgɔw bɔra jamana yɔrɔ bɛɛ ra, k’a ta Dan ta mara ra, ka taga a bla fɔ Bɛri Seba; dɔw bɔra Galadi jamana ra fana. O bɛɛ nana lajɛn ni miiriya kelen ye Matigi Ala ɲa kɔrɔ Misipa dugu kɔnɔ.
1 Movimentaram-se, pois, todos os israelitas como um só homem, desde Dã até Bersabéia, e até a terra de Galaad. E a assembléia reuniu-se diante do Senhor em Masfa.
2 Izirayɛli jamana ɲamɔgɔw bɛɛ, ani Izirayɛli cɛw bɛɛ nana Ala ta mɔgɔw ta ɲɔgɔnyeba ra. Kɛrɛkɛden cɛ waga kɛmɛ naani (400 000), olugu bɛɛ tun ye sennamanw ye.
2 os chefes de todo o povo e todas as tribos de Israel apresentaram-se diante da assembléia do povo de Deus: havia quatrocentos mil homens de pé, armados com a espada.
3 Boniyaminu ta mɔgɔw fana k’a mɛn ko Izirayɛlimɔgɔ tɔw nana lajɛn Misipa.
3 E os filhos de Benjamim souberam que os israelitas tinham subido a Masfa. Os israelitas disseram: Dizei-nos de que modo se cometeu esse crime?
4 Ayiwa, Levi ta mɔgɔ min ta muso fagara, ale ka kuma ta; a ko: «Ne ni ne ta muso tun nana jigi Gibeha dugu kɔnɔ, Boniyaminu ta mara ra, ko an bɛ si o yɔrɔ ra.
4 O levita, marido da mulher que foi morta, tomou a palavra: Eu cheguei a Gabaa de Benjamiml, disse ele, com minha concubina para ali passar a noite.
5 Nka Gibeha dugumɔgɔw wurira ne kama; o nana an ta sibon lamini su fɛ. O tun b’a fɛ ka ne faga le; nka o nana ne ta muso le mina fanga ra ka jɛn ni a ye k’a tɔɔrɔ fɔ k’a faga.
5 Os homens de Gabaa, porém, amotinaram-se contra mim e cercaram de noite a casa, querendo matar-me; violentaram a minha concubina, e ela morreu.
6 O le kosɔn, ne ka ne ta muso su tigɛtigɛ, k’a kunkurun dɔ ci ka taga Izirayɛli maraw bɛɛ ra; sabu kojuguba, ani maroyakoba le kɛra Izirayɛli jamana kɔnɔ nin ye.
6 Tomei-a então e cortei-a em pedaços, que mandei distribuir por todo o território da herança de Israel, porque cometeram uma atrocidade e uma infâmia em Israel.
7 Ayiwa, aw Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ bɛ yan bi. Aw ye ɲɔgɔn ye, ka ko dɔ latigɛ.»
7 Vós todos, ó israelitas que aqui estais, dai o vosso parecer e tomai uma decisão.
8 Jama ka o mɛn minkɛ, o bɛɛ bɛnna kelen ma; o ko: «An si tɛna sekɔ ka taga an ta fanibonw kɔnɔ, walama an ta so;
8 Levantou-se então todo o povo como um só homem, dizendo: Ninguém dentre nós irá à sua tenda, e ninguém voltará à sua casa.
9 an bɛna min kɛ Gibeha dugumɔgɔw ra, o ye nin ye: sani an ye taga Gibeha dugumɔgɔw kama, an bɛna Matigi Ala ɲininka fɔlɔ, k’a lɔn Ala b’a fɛ minw ye taga kɛrɛ ra.
9 Eis o que agora vamos fazer a Gabaa: lancemos a sorte contra ela!
10 O kɔ, Izirayɛli ta gba minw ye mɔgɔ kɛmɛ, an bɛna mɔgɔ tan bɔ olugu ra, minw ye mɔgɔ waga kelen, an bɛ mɔgɔ kɛmɛ bɔ olugu ra, minw ye mɔgɔ waga tan, an bɛ mɔgɔ waga kelen bɔ olugu ra. O mɔgɔw le bɛna taga domuni ɲini ka na a di mɔgɔ tɔw ma. Ni o mɔgɔw sekɔra ka na, an bɛna taga Gibeha dugumɔgɔw kama, Boniyaminu ta mɔgɔw ta mara ra; o ka maroyakoba min kɛ Izirayɛli jamana ra, an bɛna o sara ka kaɲa ni o ye.»
10 Tomemos dentre todas as tribos de Israel dez homens de cada cem, cem de cada mil, e mil de cada dez mil, que irão procurar víveres para o abastecimento do povo. É preciso, quando eles voltarem, tratarmos a Gabaa de Benjamim como ela merece pela infâmia que cometeu em Israel.
11 Ayiwa, Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ka o kan kɛ kelen ye, ka na ɲɔgɔn lajɛn Gibeha dugu kama.
11 Assim se coligou contra a cidade todo o Israel, como se fora um só homem.
12 Nka o ka mɔgɔ dɔw ci Boniyaminu ta mɔgɔw ta sow bɛɛ kɔnɔ fɔlɔ, ka taga a fɔ o ye ko: «Nin kojuguba ɲɔgɔn kɛra cogo di ka kɛ aw cɛ ra?
12 Mandaram mensageiros a todas as famílias de Benjamim, para que lhe dissessem: Que maldade é essa que se cometeu no meio de vós?
13 Ayiwa, o mɔgɔkunntan minw bɛ Gibeha, aw ye o mɔgɔw labɔ yan, janko an ye o faga, ka o kojugu bɔ Izirayɛli jamana kɔnɔ.»
13 Entregai-nos sem demora os celerados de Gabaa, para que os matemos e tiremos o mal do meio de Israel. Mas os benjaminitas não quiseram dar ouvidos aos seus irmãos israelitas.
14 O bɔra o ta duguw ra, ka na lajɛn Gibeha, ko o bɛ Izirayɛlimɔgɔw kɛrɛ.
14 Juntaram-se em Gabaa de todas as suas cidades para combater os israelitas.
15 Boniyaminu ta kɛrɛkɛden minw bɔra o ta duguw ra ka na, olugu tun ye cɛ waga mugan ni wɔɔrɔ (26 000). Gibeha dugumɔgɔw tun ma jate ni o mɔgɔw ye; olugu tun ye cɛfari kɛmɛ wolonfla.
15 Contaram-se naquele dia os benjaminitas que acorreram de todas as cidades: vinte e seis mil homens, armados de espada, sem contar os habitantes de Gabaa, que eram setecentos homens de escol.
16 Cɛfari kɛmɛ wolonfla fana tun bɛ o kɛrɛkɛjama ra, olugu tun ye numanmanw le ye. Mɔgɔw tun b’a fɔra ko olugu tɛgɛ diyakojugu fɛ, o tun bɛ se ka hali kunsigiden kelen bon k’a sɔrɔ ni o ta tafura ye.
16 Entre todo esse povo havia setecentos homens de escol que não se serviam da mão direita, e todos capazes de atirar pedras com a funda num cabelo, sem errar o alvo.
17 Izirayɛlimɔgɔ tɔ minw nana Boniyaminu ta mɔgɔw kama, olugu ta kɛrɛkɛdenw tun ye kɛrɛkɛden cɛ waga kɛmɛ naani (400 000); o bɛɛ derira kɛrɛ ra.
17 O número de israelitas recenseados, excluindo Benjamim, era de quatrocentos mil homens armados de espada, todos aptos para o combate.
18 Ayiwa, Izirayɛlimɔgɔw tagara Betɛli, ka taga Matigi Ala ɲininka ko: «Matigi Ala, an ta gba juman le ka kan ka kɔn ka taga Boniyaminu ta mɔgɔw kɛrɛ?» Matigi Ala ka o jaabi ko: «Zuda ta mɔgɔw le ka kan ka kɔn ka taga.»
18 Os israelitas subiram a Betel para consultar o Senhor; perguntaram.: Quem de nós subirá primeiro para começar a luta contra os benjaminitas? O Senhor respondeu-lhes: Judá será o primeiro a subir.
19 O lon dugusagbɛ sɔgɔma, Izirayɛlimɔgɔw tagara o ta fanibonw lɔlɔ Gibeha dugu kɔrɔ.
19 Partiram os israelitas no dia seguinte pela manhã e acamparam perto de Gabaa.
20 O kɔ, o bɔra ka taga Boniyaminu ta mɔgɔw kama, ka taga lɔ kɛrɛ kama Gibeha dugu ɲa fɛ.
20 Começaram o combate contra os filhos de Benjamim, e puseram-se em ordem de batalha perto da cidade.
21 Boniyaminu ta mɔgɔw bɔra Gibeha ka na Izirayɛlimɔgɔw kama. O lon na, o ka Izirayɛli cɛ waga mugan ni fla (22 000) le faga.
21 Saindo os benjaminitas infligiram a Israel naquele dia uma perda de vinte e dois mil homens, que juncavam o solo.
22 Nka o dugusagbɛ, Izirayɛlimɔgɔw ka o ja gbɛlɛya, ka taga lɔ tuun kɛrɛ kama o lɔyɔrɔ fɔlɔ ra, Boniyaminu ta mɔgɔw kama.
22 A multidão dos filhos de Israel, recobrando nova coragem, pôs-se outra vez em ordem de batalha no mesmo lugar onde estiveram na véspera.
23 Nka sani o ye taga, Izirayɛlimɔgɔw tagara kasi Matigi Ala ɲa kɔrɔ, fɔ ka taga wula se; o kɔ, o ka Matigi Ala ɲininka ko: «Matigi Ala, yala an ka kan ka taga an balemaw, Boniyaminu ta mɔgɔw kɛrɛ tuun wa?» Matigi Ala ka o jaabi ko: «Aw ye taga o kɛrɛ.»
23 Até a tarde estiveram os filhos de Israel chorando diante do Senhor, e o consultaram, dizendo: Devo continuar ainda a combater contra os filhos de Benjamim, meu irmão? O Senhor respondeu: Marchai contra ele.
24 Izirayɛlimɔgɔw tagara o le ra, ka taga Boniyaminu ta mɔgɔw kɛrɛ tuun, a tere flanan na.
24 Os israelitas avançaram segunda vez contra os benjaminitas,
25 O lon na, Boniyaminu ta mɔgɔw bɔra Gibeha dugu kɔnɔ ka na Izirayɛlimɔgɔw kama. O ka kɛrɛkɛden cɛ waga tan ni seegi (18 000) faga Izirayɛlimɔgɔw ra, o bɛɛ tun derira kɛrɛ ra.
25 que saíram de Gabaa ao seu encontro e lançaram-nos de novo por terra, matando dezoito mil israelitas, todos homens que manejavam a espada.
26 Izirayɛlimɔgɔ jama bɛɛ tagara Betɛli. O tora Matigi Ala ɲa kɔrɔ, ka kasi; o ka sun don, fɔ ka taga wula se. O ka saraka jɛnitaw* ni ninsɔndiya sarakaw* bɔ Matigi Ala ye.
26 Então todo o povo dos israelitas subiu a Betel, e ali, sentados, lamentavam-se diante do Senhor, jejuando naquele dia até a tarde; e ofereceram holocaustos e sacrifícios pacíficos diante do Senhor.
27 O kɔ, o ka Matigi Ala ɲininka tuun. O wagati ra, Matigi Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu* tun bɛ Betɛli le;
27 E consultaram-no. Naquele tempo a arca da aliança de Deus estava lá, com Finéias, filho de Eleazar, filho de Aarão, que se conservava junto dela.
28 Haruna dencɛ Elehazari, o dencɛ Finehasi le tun bɛ sarakalasebagaya ra Matigi Ala ɲa kɔrɔ o wagati ra. O ka Matigi Ala ɲininka ko: «Matigi Ala, yala an ka kan ka taga an balemaw, Boniyaminu ta mɔgɔw kɛrɛ tuun wa, walama an ka kan ka o to yi?» Matigi Ala ka o jaabi ko: «Aw ye taga o kɛrɛ, sabu sini ne bɛna o don aw boro.»
28 Disseram, pois: Devo continuar ou devo cessar a guerra contra Benjamim, meu irmão? O Senhor respondeu: lde, porque amanhã eu os entregarei nas vossas mãos.
29 Ayiwa, Izirayɛlimɔgɔw ta kɛrɛkɛden dɔw tagara dogo, ka Gibeha dugu lamini.
29 Israel pôs emboscadas em volta de Gabaa e,
30 Kɛrɛkɛden tɔw tagara Boniyaminu ta mɔgɔw kama a tere sabanan na. O tagara lɔ kɛrɛ kama Gibeha dugu ɲa fɛ, i n’a fɔ o tun bɛ deri k’a kɛ cogo min na.
30 ao terceiro dia, recomeçou o combate contra os benjaminitas na mesma ordem de batalha que antes.
31 Boniyaminu ta mɔgɔw bɔra tuun, ka taga Izirayɛlimɔgɔw kama. O tora Izirayɛlimɔgɔw nɔgbɛn na fɔ ka taga janfa o ta dugu ra. O ka kɛ Izirayɛlimɔgɔw faga ye tuun, i n’a fɔ o tun k’a kɛ cogo min na kakɔrɔ. O ka Izirayɛlimɔgɔ cɛ bisaba faga, kongokɔnɔyɔrɔw ra, Betɛli dugu sira ra, ani Gibeha dugu sira ra.
31 Saindo contra eles, os benjaminitas deixaram-se atrair para longe da cidade, e puseram-se, como das outras vezes, a ferir e a matar alguns homens de Israel, uns trinta aproximadamente, nos caminhos que sobem para Betel e para Gabaa através do campo.
32 Boniyaminu ta mɔgɔw tun b’a fɔra ko: «An sera o ra tuun; a bɛna kɛ i n’a fɔ lon tɔw ta kɛra cogo min na.» K’a sɔrɔ Izirayɛlimɔgɔw tun bɛ borira o ɲa, ka o nɛgɛ ka o mabɔ o ta dugu ra le, ka taga ni o ye kongosiraw ra.
32 Os filhos de Benjamim disseram entre si: Ei-los batidos diante de nós como dantes. Os filhos de Israel, porém, diziam: Fujamos e atraiamo-los para longe da cidade por esses caminhos.
33 Izirayɛlimɔgɔw borira ka bɔ o sigiyɔrɔw ra ka taga lajɛn Baali Tamari. Minw tun dogonin bɛ dugu kɛrɛ fɛ, olugu barara ka bɔ o dogoyɔrɔw ra ka taga Geba kɛnɛgbɛ fan na.
33 Então, saindo todos os israelitas dos seus postos, ordenaram-se em batalha em Baal-Tamar, enquanto os homens de emboscada deixavam os seus esconderijos na planície da Gabaa.
34 Kɛrɛkɛcɛ fari waga tan bɔra Izirayɛli mara bɛɛ ra, ka na lɔ Gibeha dugu ɲa fɛ. Kɛrɛ juguyara kosɛbɛ. Boniyaminu ta mɔgɔw tun m’a lɔn ko cɛnriba le bɛna o sɔrɔ.
34 Surgiram assim diante de Gabaa dez mil homens de escol do exército de Israel. A batalha foi rude: mas os benjaminitas não supunham que a derrota ia atingi-los.
35 Matigi Ala k’a to Izirayɛlimɔgɔw sera Boniyaminu ta mɔgɔw ra. O ka kɛrɛkɛden cɛ waga mugan ni looru ni kɛmɛ (25 100) le faga Boniyaminu ta mɔgɔw ra; o bɛɛ tun derira kɛrɛ ra.
35 O Senhor destruiu Benjamim à vista dos filhos de Israel, os quais mataram naquele dia vinte e cinco mil e cem benjaminitas, todos homens de armas.
36 O le ra, Boniyaminu ta mɔgɔw sɔrɔra k’a lɔn ko se tɛ o ye tuun.
36 OS filhos de Benjamim foram derrotados. Os israelitas tinham-lhes cedido terreno para fugir, porque confiavam na emboscada que tinham posto junto de Gabaa.
37 Ayiwa, o mɔgɔ minw tun dogonin bɛ, olugu barara ka bɔ ka girin ka la Gibeha dugu kan, ka dugumɔgɔw faga ni o ta kɛrɛkɛmuruw ye.
37 Saindo, pois, os homens dessa emboscada, cercaram a cidade e passaram tudo ao fio da espada.
38 Izirayɛlimɔgɔw tun ka tagamasiyɛn dɔ yira ɲɔgɔn na. Minw tun dogonin bɛ, olugu tun ka kan ka tasuma don ka sisiba dɔ wuri dugu kɔnɔ.
38 Ora, os homens de Israel tinham combinado com os da emboscada que fizessem subir da cidade como sinal uma nuvem de fumo.
39 Tuma min na Izirayɛlimɔgɔw tun bɛ borira Boniyaminu ta mɔgɔw ɲa, k’a to Boniyaminu ta mɔgɔw ka cɛ bisaba faga o ra, Boniyaminu ta mɔgɔw tun b’a miirira ko olugu sera Izirayɛlimɔgɔw ra le ka ban, i n’a fɔ siɲaga tɔw ta kɛra cogo min na.
39 Os homens de Israel simularam a fuga no combate, e Benjamim pôs-se a ferir e a matar cerca de trinta homens, dizendo: Sem dúvida, estão derrotados diante de nós como no primeiro combate.
40 Nka sisiba dɔ nana kɛ wuri ye Gibeha dugu kɔnɔ. Boniyaminu ta mɔgɔw ka kɛ o kɔ flɛ ye; o k’a ye ko o ta dugu bɛɛ bɛ jɛnina k’a tasuma wuri san fɛ.
40 Mas quando a nuvem de fumo começou a subir da cidade, os benjaminitas olharam para trás e viram o incêndio de Gabaa subir até o céu.
41 O wagati ra, Izirayɛlimɔgɔ minw tun bɛ borira, olugu sekɔra ka kɛ na ye Boniyaminu ta mɔgɔw kama. Boniyaminu ta mɔgɔw ka o ye minkɛ, o jigi tigɛra, sabu o k’a ye ko cɛnri sera o ma.
41 Os homens de Israel deram volta e os benjaminitas ficaram pasmados ante o desastre que vinha sobre eles.
42 O borira Izirayɛlimɔgɔw ɲa ka taga kongokolon fan fɛ. Nka Izirayɛlimɔgɔw tugura o kɔ; minw tun dogora dugu kɔ fɛ, olugu fana bɔra ka kɛ o faga ye.
42 Voltaram as costas diante dos israelitas e tomaram o caminho do deserto; o exército, porém, os perseguiu de perto, e os das cidades foram massacrados cada um em seu próprio lugar.
43 O ka Boniyaminu ta mɔgɔw lamini fan bɛɛ ra, ka to ka o faga. O ma o ɲasumanin to hali dɔɔnin; o ka o gbɛn ka taga fɔ Gibeha dugu terebɔyanfan na.
43 Cercaram os benjaminitas, perseguiram-nos e esmagaram-nos em todas as suas paragens até defronte de Gabaa, para as bandas do levante.
44 O ka cɛ waga tan ni seegi (18 000) faga Boniyaminu ta mɔgɔw ra; o bɛɛ tun ye cɛfariw le ye.
44 Dessa sorte, caíram dezoito mil valentes guerreiros benjaminitas,
45 Boniyaminu ta mɔgɔ minw borira ka taga kongokolon kɔnɔ, Rimɔn ta farakuru yɔrɔ ra, Izirayɛlimɔgɔw ka cɛ waga looru faga olugu ra sira ra. O ka tɔw gbɛn ka taga se fɔ Gidɔmu dugu kɔrɔ, ka cɛ waga fla faga olugu ra.
45 enquanto o resto se pôs a fugir para o deserto até o rochedo de Remon. Nessa fuga foram ainda mortos cinco mil homens pelos caminhos; e perseguindo-os de perto até Gedeão, mataram ainda dois mil.
46 Boniyaminu ta mɔgɔ minw fagara o lon ta kɛrɛ ra, o bɛɛ lajɛnnin kɛra cɛ waga mugan ni looru (25 000); o bɛɛ tun ye cɛfariw le ye.
46 Naquele dia foram mortos vinte e cinco mil homens de Benjamim, guerreiros valentes que manejavam a espada.
47 Boniyaminu ta mɔgɔ minw sera ka bɔsi, ka bori ka taga dogo kongokolon kɔnɔ, Rimɔn ta farakuru yɔrɔ ra, o tun ye cɛ kɛmɛ wɔɔrɔ. Olugu ka karo naani le kɛ o yɔrɔ ra yi.
47 Seiscentos homens tinham chegado, em sua fuga para o deserto, ao rochedo de Remon, onde ficaram quatro meses.
48 Izirayɛlimɔgɔw sekɔra ka na Boniyaminu ta mɔgɔ tɔw kama; o donna o ta duguw bɛɛ kɔnɔ, ka mɔgɔw bɛɛ faga, ani bɛganw bɛɛ; dugu o dugu tun bɛ o yɔrɔ ra, o ka tasuma don o bɛɛ ra.
48 {Entrementes}, os israelitas tinham-se voltado contra os filhos de Benjamim e passaram ao fio da espada tudo o que lhes caía nas mãos nas cidades, desde os homens até os animais. Incendiaram também todas as cidades que encontraram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.