Juízes 16

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Lon dɔ, Samusɔn tagara Gaza, Filisikaw ta dugu dɔ ra. A ka jatɔmuso dɔ ye o yɔrɔ ra. A tagara don o muso ta so kɔnɔ, ka jɛn ni a ye.
1 Certo dia, Sansão foi à cidade filisteia de Gaza e conheceu uma prostituta, com quem passou a noite.
2 Gaza dugumɔgɔw k’a mɛn ko Samusɔn bɛ o ta dugu kɔnɔ. O ka mɔgɔw bla ka dugu yɔrɔ bɛɛ kɔrɔsi ka dugu donda kɔrɔsi su bɛɛ. O ma sɔn ka foyi kɛ o lon su fɛ; sabu o tun b’a miirira ko ni dugu gbɛra le, o bɛ sɔrɔ ka Samusɔn faga.
2 Logo correu a notícia de que Sansão estava lá, e os homens de Gaza se reuniram e esperaram a noite toda junto aos portões da cidade. Ficaram em silêncio a noite inteira, pois pensavam: “Quando o dia clarear, vamos matá-lo”.
3 Nka Samusɔn tora yi ka taga se su cɛmancɛ wagati le ra. Su cɛmancɛ ra a wurira; a ka Gaza dugu donda kon ni a yiriberew ni a nɛgɛberew bɛɛ sama ka bɔ. A ka o la a kamankun kan ka taga o bla kuru kunna, Heburɔn dugu ɲa fɛ.
3 Mas Sansão ficou deitado só até a meia-noite. Então levantou-se, agarrou os portões da cidade, com os dois batentes, e os ergueu, junto com a tranca. Colocou-as sobre os ombros e as levou para o alto da colina que fica em frente de Hebrom.
4 O kow kɔ, muso dɔ wɛrɛ ko diyara Samusɔn ye. O muso ta so tun bɛ Sorɛki kɛnɛgbɛyɔrɔ ra. A tɔgɔ tun ye ko Dalila.
4 Algum tempo depois, Sansão se apaixonou por uma mulher chamada Dalila, que morava no vale de Soreque.
5 Filisikaw ta masacɛ looru nana a fɔ Dalila ye ko: «A kɛ cogo bɛɛ, i ye Samusɔn nɛgɛ, janko fangaba min b’a ra, i ye o bɔyɔrɔ lɔn, k’a minacogo lɔn. Ni o kɛra, an bɛna a mina k’a siri. O ra, an bɛɛ kelen kelen bɛna warigbɛ waga kelen ni kɛmɛ kɛmɛ di i ma.»
5 Os governantes dos filisteus foram vê-la e disseram: “Seduza Sansão para que ele lhe diga o que o torna tão forte e como podemos dominá-lo e amarrá-lo sem que consiga se soltar. Então cada um de nós dará a você 1.100 peças de prata”.
6 Dalila ka Samusɔn ɲininka ko: «Samusɔn, sabari, i ye i ta fangaba nin bɔyɔrɔ fɔ ne ye. O ka kan ka i siri ni juru juman le ye janko i kana se ka foyi kɛ tuun?»
6 Assim, Dalila disse a Sansão: “Conte-me, por favor, o que o torna tão forte e como poderia ser amarrado sem conseguir se soltar”.
7 Samusɔn k’a jaabi ko: «Ni o ka ne siri ni jurukisɛ kɛnɛ wolonfla ye, min ma ja fɔlɔ, ne ta fanga bɛ ban; ne bɛ kɛ i ko mɔgɔ gbansan.»
7 Sansão respondeu: “Se eu fosse amarrado com sete cordas de arco novas, ainda não secas, ficaria tão fraco como qualquer outro homem”.
8 A fɔra ten minkɛ, Filisikaw ta masacɛw nana ni jurukisɛ kɛnɛ wolonfla ye ka na o di Dalila ma; o jurukisɛw tun ma ja fɔlɔ. Ka Samusɔn to sunɔgɔ ra, Dalila ka Samusɔn siri ni o ye.
8 Então os governantes filisteus levaram para Dalila sete cordas de arco novas, e ela amarrou Sansão.
9 O y’a sɔrɔ Filisika dɔw tun dogonin bɛ bon dɔ kɔnɔ, Dalila ta so kɔnɔ yi. A ka Samusɔn siri minkɛ, a barara k’a fɔ ko: «Samusɔn, Filisikaw bɛ nana i kama!» O yɔrɔnin bɛɛ, Samusɔn wurira ka o juruw tigɛ i n’a fɔ jesejuru jɛninin. A kɛra ten, o ma se k’a ta fanga bɔyɔrɔ lɔn.
9 Ela havia escondido alguns homens num dos quartos interiores da casa e gritou: “Sansão! Os filisteus vieram atacá-lo!”. Mas Sansão arrebentou as cordas de arco de uma vez, como se rompe um pedaço de barbante queimado. E não descobriram o segredo de sua força.
10 Dalila ko Samusɔn ma ko: «I ka ne nɛgɛ le, i ma sɔn ka can fɔ ne ye. Sisan, ne ka kan ka i siri ni juru suguya min ye, sabari ka o fɔ ne ye.»
10 Mais tarde, Dalila disse a Sansão: “Você zombou de mim e mentiu! Agora conte-me, por favor, como poderia ser amarrado”.
11 Samusɔn ko: «Ni o ka ne siri ni jurukisɛkura le ye, juru min ma kɛ ka baara si kɛ fɔlɔ, o tuma ne baraka bɛɛ bɛ ban, ne bɛ kɛ i ko mɔgɔ gbansan.»
11 Sansão respondeu: “Se eu fosse amarrado firmemente com cordas novas em folha, que nunca foram usadas, ficaria tão fraco como qualquer outro homem”.
12 K’a to sunɔgɔ ra, Dalila ka jurukisɛkura dɔw ɲini k’a siri ni o ye. A sirinin kɔ, a ko a ma ko: «Samusɔn, Filisikaw bɛ nana i kama!» O y’a sɔrɔ Filisika dɔw tun dogonin bɛ bon dɔ kɔnɔ Dalila ta so kɔnɔ. Samusɔn wurira ka o juruw tigɛtigɛ, k’a kɛ i n’a fɔ jesejuru gbansan le tun bɛ a boro ra.
12 Assim, Dalila pegou cordas novas e o amarrou com elas. Os homens estavam escondidos no quarto interior como antes e, de novo, Dalila gritou: “Sansão! Os filisteus vieram atacá-lo!”. Mais uma vez, porém, Sansão arrebentou as cordas em seus braços como se fossem fios.
13 Dalila ko Samusɔn ma ko: «Hali bi i bɛ ne nɛgɛra le, i ma sɔn ka can fɔ ne ye ban. O tuma ne ka kan ka i siri ni mun le ye sa? A fɔ ne ye!» Samusɔn ko: «Ne kunsigi turukala wolonfla don i ta jesedannan na ka a ni jese ɲagami k’a dan, k’a kɛ fanimugu ye, k’a mina ni jesedanbere ye. Ni o kɛra, ne bɛ kɛ i ko mɔgɔ gbansan.»
13 Então Dalila disse: “Você zombou de mim e mentiu! Agora conte-me, por favor, como poderia ser amarrado”. Sansão respondeu: “Se você tecesse as sete tranças de meu cabelo no pano de seu tear e o prendesse com o pino do tear, eu ficaria tão fraco como qualquer outro homem”. Enquanto Sansão dormia, Dalila teceu as sete tranças do cabelo dele no pano.
14 Ka Samusɔn to sunɔgɔ ra, Dalila k’a kunsigi dan fanimugu dɔ ra, k’a mina ni jesedanbere ye. O kɔ, a k’a fɔ Samusɔn ye tuun ko: «Samusɔn, Filisikaw bɛ nana i kama!» Samusɔn wurira sunɔgɔ ra ka fanimugu ni jesedanbere bɛɛ sama ka bɔ.
14 Depois, prendeu-o com o pino do tear. De novo, ela gritou: “Sansão! Os filisteus vieram atacá-lo!”. Mas Sansão acordou e soltou, de uma vez, o cabelo do tear e do pano.
15 Dalila ko a ma ko: «Mun na i b’a fɔ ne ma ko i bɛ ne kanu, k’a sɔrɔ i tɛ sɔnna ka gbɛ ne ye? I ka ne nɛgɛ fɔ siɲaga saba, i ma sɔn ka i ta fangaba bɔyɔrɔ fɔ ne ye.»
15 Então Dalila disse: “Como você pode dizer que me ama, se não me conta seus segredos? Zombou de mim três vezes e ainda não me disse o que o torna tão forte!”.
16 Muso ka ɲininkari gban Samusɔn na; lon o lon, a b’a kɔ, ka kuma caya a ma k’a kɛ i n’a fɔ a bɛna a faga; Samusɔn nana sɛgɛ; tɔ si tun tɛ a ra tuun. A laban, a ma na se ka kun a ra tuun;
16 Todos os dias ela o atormentava com sua importunação, até ele não suportar mais.
17 a k’a ta gundo fɔ a ye. A ko: «Kabini ne worora, o ma ne kunsigi tigɛ ka ye, sabu ne kɛra Ala ta mɔgɔ saninman le ye kabini ne worolon. Ni o ka ne kunsigi tigɛ, ne ta baraka bɛɛ bɛ bɔ ne ra, ne baraka bɛ ban, ka ne kɛ i ko mɔgɔ gbansan.»
17 Por fim, contou-lhe seu segredo: “Meu cabelo nunca foi cortado, pois fui consagrado a Deus como nazireu desde o nascimento. Se minha cabeça fosse raspada, eu perderia as forças e ficaria tão fraco como qualquer outro homem”.
18 Dalila k’a ye ko Samusɔn ka can fɔ ale ye minkɛ, a ka mɔgɔ ci ka taga Filisikaw ta masacɛw fɛ, ka taga a fɔ o ye ko: «Sisan, aw ye na, sabu a ka can bɛɛ fɔ ne ye.» Filisikaw ta masacɛw nana Dalila fɛ ni wari ye o boro.
18 Dalila percebeu que, finalmente, Sansão havia lhe contado a verdade e mandou chamar os governantes filisteus. “Venham mais uma vez!”, disse ela. “Sansão finalmente me contou seu segredo.” Os governantes foram ao encontro dela e lhe deram o dinheiro.
19 Dalila ka Samusɔn lasunɔgɔ a sen kan; o kɔ, a ka cɛ dɔ wele ka na Samusɔn kunsigi turukala wolonfla bɛɛ tigɛ ka bɔ a kun na. A ka Samusɔn nɛgɛ k’a sɔrɔ o cogo le ra, sabu a ta fanga bɛɛ bɔra a ra.
19 Dalila fez Sansão dormir com a cabeça em seu colo e então chamou um homem para cortar as sete tranças do cabelo dele. Desse modo, começou a enfraquecê-lo, e suas forças o deixaram.
20 A ko: «Samusɔn, Filisikaw bɛ nana i kama!» Samusɔn panna ka wuri sunɔgɔ ra; a ko: «Ne bɛna ne yɛrɛ bɔsi i n’a fɔ ne derira k’a kɛ cogo min na; ne bɛna ne yɛrɛ bɔ o boro.» A tun m’a lɔn ko Matigi Ala tun k’a ta baraka bɛɛ bɔ ale ra.
20 Então ela gritou: “Sansão! Os filisteus vieram atacá-lo!”. Ao acordar, ele pensou: “Farei como das outras vezes e me livrarei deles”. Não sabia, porém, que o S
21 Filisikaw k’a mina k’a ɲadenw ci, ka taga ni a ye Gaza dugu kɔnɔ. O k’a siri ni siranɛgɛjɔrɔkɔ fla ye, k’a bla mugusi ra kasobon kɔnɔ.
21 Os filisteus o capturaram e furaram seus olhos. Levaram-no para Gaza, onde o prenderam com duas correntes de bronze, obrigando-o a moer cereais na prisão.
22 Ayiwa, Samusɔn kunsigiw nana kɛ janya ye tuun.
22 Não demorou muito, porém, e seu cabelo começou a crescer de novo.
23 Lon dɔ, Filisikaw ta masacɛw ka mɔgɔw lajɛn ka ɲanagbɛba dɔ kɛ, ka sarakaba bɔ o ta ala ye, min tɔgɔ ye ko Dagɔn. O tun b’a fɔra ko:
23 Os governantes filisteus realizaram uma grande festa, na qual ofereceram sacrifícios e louvaram seu deus, Dagom. “Nosso deus nos deu a vitória sobre nosso inimigo Sansão!”, diziam eles.
24 Mɔgɔw k’a ye minkɛ, o ka o ta ala tando k’a fɔ ko:
24 Ao ver Sansão, o povo louvou o seu deus. “Nosso deus nos entregou nosso inimigo!”, diziam. “Aquele que destruía a nossa terra e matou muitos de nós agora está em nosso poder!”
25 Ka Filisikaw jusu diyaninba to, o nana a fɔ ko: «Aw ye Samusɔn wele ka na, a ye na an ɲanagbɛ.» O tagara Samusɔn bɔ kaso ra, a nana o ɲanagbɛ. O tun k’a lɔ bonba ta samasen fla le cɛ ma.
25 A essa altura, já estavam muito bêbados e começaram a gritar: “Tragam Sansão para que nos divirta!”. Assim, trouxeram Sansão da prisão para diverti-los e o fizeram ficar em pé entre as duas colunas que sustentavam o teto.
26 Kanbelennin min tun ka Samusɔn boro mina, Samusɔn k’a fɔ ale ye ko bonba lɔnin bɛ samasen minw kan, a y’a to ale ye maga o samasenw na, ka dɛn o kan.
26 Sansão disse ao jovem servo que o guiava pela mão: “Ponha minhas mãos nas duas colunas que sustentam o templo. Quero me apoiar nelas”.
27 O y’a sɔrɔ bonba kɔnɔna tun fanin bɛ mɔgɔw ra, cɛw ni musow. Filisikaw ta masacɛw bɛɛ tun bɛ yi. Mɔgɔ minw tun siginin bɛ bonba sanfɛyɔrɔ ra ka kɛ Samusɔn flɛ ye, olugu tun bɛ mɔgɔ waga saba bɔ, cɛ ni muso.
27 O templo estava lotado. Todos os governantes filisteus estavam presentes, e havia cerca de três mil homens e mulheres na cobertura vendo Sansão e se divertindo às custas dele.
28 Samusɔn ka Matigi Ala daari; a ko: «E, Dunuɲatigi Ala, sabari ka i hakiri to ne ra. E, Ala, fanga don ne ra, ka nin kɛ a siɲaga laban ye, janko ne ye ne yɛrɛ dimibɔ Filisikaw bɛɛ lajɛnnin na siɲaga kelen, ne ɲaden fla kosɔn.»
28 Então Sansão orou ao S enhor : “Soberano S enhor , lembra-te de mim novamente. Por favor, ó Deus, fortalece-me só mais esta vez. Permite que, com um só golpe, eu me vingue dos filisteus pela perda de meus dois olhos”.
29 Samasenba fla min tun bɛ bonba cɛmancɛ ra, bonba bɛɛ tun lɔnin bɛ minw kan, Samusɔn k’a borow la o samasenw kan; a k’a kininboro la kelen kan, k’a numanboro la tɔ kelen kan.
29 Então Sansão se apoiou nas colunas centrais que sustentavam o templo, empurrou-as com as duas mãos
30 A ko: «Ne ni Filisikaw bɛɛ ye sa ɲɔgɔn fɛ bi!» A ka samasenw digi ni a fanga bɛɛ ye. Bonba benna Filisikaw ta masacɛw bɛɛ kan, ani mɔgɔ tɔw bɛɛ. Samusɔn ka mɔgɔ minw faga o lon na, a satɔ, o cayara ka tɛmɛ a ta mɔgɔ faganin tɔw bɛɛ lajɛnnin kan, k’a to si ra.
30 e exclamou: “Que eu morra com os filisteus!”. E o templo desabou sobre os governantes filisteus e sobre todo o povo. Assim, Sansão matou mais pessoas quando morreu do que em toda a sua vida.
31 A balemaw, ani a ta somɔgɔw bɛɛ nana, ka na a su ta ka taga ni a ye. O tagara a su don a facɛ Manoha ta sudonyɔrɔ ra, Soreha dugu ni Esitahɔli dugu furancɛ ra.
31 Mais tarde, seus irmãos e outros parentes desceram para buscar o corpo. Eles o levaram de volta para casa e o sepultaram entre Zorá e Estaol, onde seu pai, Manoá, estava enterrado. Sansão julgou Israel durante vinte anos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.