Juízes 14
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC
1 Lon dɔ, Samusɔn tagara Timina dugu kɔnɔ; a ka Filisika sunguru dɔ ye; a ɲabɔra o fɛ.
1 Sansão desceu a Tamna e, vendo ali uma mulher das filhas dos filisteus,
2 A sekɔra a ta dugu ra tuma min na, a ka o kuma fɔ a facɛ ni a bamuso ye; a ko: «Ne ka Filisika sunguru dɔ ye Timina dugu kɔnɔ, min ko diyara ne ye; aw ye a ɲini k’a di ne ma, ne b’a furu.»
2 voltou, e falou ao seu pai e à sua mãe, dizendo: Vi em Tamna uma filha dos filisteus: pedi-a para mim em casamento.
3 A facɛ ni a bamuso k’a jaabi ko: «O tuma sunguru tɛ i balemaw ta denw na le wa, walama sunguru si le tɛ an ta siya ra wa, fɔ i bɛ taga muso ɲini o Filisika kɛnɛsigibariw le fɛ?» Samusɔn ko: «Aw ye a ɲini ne ye, sabu ale le ko diyara ne ye.»
3 Seu pai e sua mãe disseram-lhe: Não há porventura ninguém entre as filhas de teus irmãos, e em todo o nosso povo, para que queiras escolher uma mulher entre os filisteus, estes incircuncisos? Sansão, porém, disse ao seu pai: Toma esta para mim, porque me agrada.
4 A facɛ ni a bamuso tun m’a lɔn ko o ko bɔra Matigi Ala yɛrɛ le ra; Ala tun bɛ cogo le ɲinina ka Filisikaw kɛrɛ; sabu o wagati ra, Filisikaw ta fanga tun bɛ Izirayɛlimɔgɔw kan.
4 Seus pais não sabiam que isso se fazia por disposição do Senhor, e que ele buscava uma ocasião contra os filisteus que, naquele tempo, dominavam sobre Israel.
5 Samusɔn ni a facɛ ni a bamuso tun bɛ tagara Timina. Samusɔn faranna ka don Timina dugu rɛzɛnforow kɔnɔ; jarakanbelen dɔ barara ka bɔ, ka kule, ka girin k’a kunbɛn.
5 Sansão desceu com seu pai e sua mãe a Tamna. Quando chegaram às vinhas de Tamna, apareceu de repente um leão, rugindo, que arremeteu contra ele.
6 Matigi Ala k’a ta Nin* don Samusɔn kɔnɔ, ka fanga don a ra; a ka jara mina k’a faga k’a tigɛtigɛ k’a sɔrɔ foyi tɛ a boro, k’a kɛ i n’a fɔ badennin le tun bɛ a boro. Nka a ma o ko fɔ a facɛ ni a bamuso ye.
6 O Espírito do Senhor apossou-se de Sansão, e ele despedaçou o leão como se fosse um cabrito, sem ter coisa alguma na mão; e não quis contar isso aos seus pais.
7 O kɔ, a tagara kuma sunguru fɛ; o sunguru ko diyara a ye kosɛbɛ.
7 Depois desceu a Tamna e falou à mulher que lhe agradava.
8 Wagati dama tɛmɛnin kɔ, Samusɔn sekɔra ka taga Timina tuun ni a worobagaw ye, ko o bɛ taga sunguru furu siri. O tagatɔ, Samusɔn faranna ka taga jara su flɛ. A tagara a sɔrɔ ko lidenw ka li kɛ jara su kɔnɔ.
8 Voltando, alguns dias depois, para a desposar, afastou-se do caminho para ver o cadáver do leão. Mas eis que na boca do leão estava um enxame de abelhas com mel.
9 A ka o li dɔ bɔ ka kɛ o domu ye ka taga. A tagara se a facɛ ni a bamuso kɔrɔ minkɛ, a ka dɔ di olugu ma, o k’a domu. Nka a m’a fɔ o ye ko li bɔra jara dɔ su le kɔnɔ.
9 Tomou o mel nas mãos e o ia comendo pelo caminho; e tendo alcançado os seus pais, deu-lhes do mel e eles comeram, mas não lhes disse que aquele mel provinha da boca do leão.
10 Samusɔn facɛ tagara Filisika sunguru ta mɔgɔw fɛ ka taga furuko ɲanabɔ. Samusɔn ka ɲanagbɛba dɔ kɛ, ka domuniba tobi, i n’a fɔ kanbelenw bɛ deri k’a kɛ cogo min na.
10 Seu pai desceu à casa da mulher, onde Sansão deu um banquete, segundo o costume dos jovens.
11 Filisikaw ka Samusɔn ye minkɛ, o ka kanbelen bisaba bla ni a ye, ka o kɛ a jɛnɲɔgɔnw ye.
11 Logo que o viram chegar, deram-lhe trinta companheiros para estarem com ele.
12 Samusɔn k’a fɔ o kanbelenw ye ko: «Ne bɛna talen dɔ fɔ aw ye; ni aw sera ka o kɔrɔ lɔn k’a fɔ ne ye ɲanagbɛ tere wolonfla kɔnɔ, ne bɛna deregegbɛ bisaba ni deregeba bisaba di aw ma.
12 Sansão disse-lhes: Vou propor-vos um enigma; se o decifrardes dentro dos sete dias das bodas e descobri-lo, dar-vos-ei trinta túnicas e trinta vestes de festa;
13 Nka ni aw ma se k’a kɔrɔ fɔ ne ye, aw le bɛna deregegbɛ bisaba ni deregeba bisaba di ne ma.» O ko a ma ko: «I ta talen fɔ, an y’a mɛn.»
13 mas, se o não puderdes decifrar, sois vós que me dareis trinta túnicas e outras tantas vestes de festa. Eles responderam-lhe: Propõe o teu enigma, para que o ouçamos.
14 A ko:
14 Ele disse-lhes: Do que come saiu o que se come; do forte saiu doçura. Durante três dias não puderam decifrar o enigma.
15 Ɲanagbɛ tere naaninan, o k’a fɔ Samusɔn muso ye ko: «I ta cɛ nɛgɛ k’a to a ye talen kɔrɔ fɔ i ye, i ye na a fɔ an ye; ni o tɛ, an bɛna i ni i worobagaw bɛɛ jɛni. O tuma aw ka an wele aw ta ɲanagbɛ ra ka na an borofɛnw bɛɛ le bɔsi an na kɛ?»
15 Quando chegou o quarto dia, disseram à mulher de Sansão: Persuade o teu marido que nos explique o enigma, se não queres que te queimemos com a casa de teu pai. Será talvez para nos despojar que nos convidastes?
16 Samusɔn muso kasitɔ tagara a fɔ Samusɔn ye ko: «Ne ko man di ele ye fiyewu; i tɛ ne kanuna hali dɔɔnin. Ni o tɛ mun na i bɛ talen fɔ ne ta dugumɔgɔw ye k’a sɔrɔ i m’a kɔrɔ fɔ ne ye?» Samusɔn k’a jaabi ko: «Ne ma nin talen kɔrɔ fɔ hali ne worobagaw ye; mun na ne bɛna a fɔ ele ye?»
16 A mulher de Sansão, desfazendo-se em lágrimas junto dele, disse-lhe: Tu me odeias; tu não me amas. Propuseste um enigma aos filhos do meu povo e não mo explicaste! Nem sequer aos meus próprios pais eu o expliquei, respondeu ele, e haveria de explicá-lo a ti?
17 Muso ka Samusɔn tɔɔrɔ ni kasi ye fɔ ka taga se ɲanagbɛ tere wolonflanan ma. A ma ɲa ɲanagbɛ tere wolonflanan, Samusɔn k’a kɔrɔ fɔ a ye, sabu muso tun bɛ a nin tɔɔrɔra lon o lon. Muso teliyara ka taga o fɔ dugu kanbelenw ye.
17 E ela chorava assim até o sétimo dia das bodas. Ao sétimo dia, enfim, importunado por sua mulher, deu-lhe a chave do enigma, e ela por sua vez {apressou-se} a declará-lo aos seus compatriotas.
18 Ɲanagbɛ tere wolonflanan lon, sani tere ye ben, dugu kanbelenw nana a fɔ Samusɔn ye ko:
18 Estes, no sétimo dia, antes do pôr-do-sol, disseram a Sansão: Que coisa é mais doce que o mel, que coisa é mais forte que o leão? Se vós não tivésseis lavrado com a minha novilha, respondeu Sansão, não teríeis descoberto o meu enigma.
19 O yɔrɔnin bɛɛ, Matigi Ala k’a ta Nin don Samusɔn kɔnɔ, ka fanga don a ra. A tagara Asikalɔn dugu kɔnɔ. A ka cɛ bisaba faga, ka o ta faniw cɛ ka na o di dugu kanbelenw ma, sabu o ka talen kɔrɔ fɔ. O kɔ, a dimininba sekɔra ka taga o ta so.
19 Apoderou-se então dele o Espírito do Senhor, e desceu a Ascalon. Matou ali trinta homens, tomou os seus despojos, e deu trinta vestes de festas aos que tinham explicado o seu enigma, e voltou enfurecido para a casa paterna.
20 Kanbelen minw tun bɛ ni a ye, o k’a muso di o dɔ ma; ale le tun ye a teri ye kɔɲɔya ɲanagbɛ wagati ra.
20 Sua mulher, porém, foi dada em casamento a um jovem que tinha sido seu companheiro nas bodas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.