Jeremias 48
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 Mohabu jamana ta ko:
1 O Senhor Todo-Poderoso, o Deus de Israel, disse o seguinte a respeito de Moabe: “Tenham pena do povo da cidade de Nebo porque ela está destruída! Quiriataim foi tomada, a sua fortaleza poderosa foi arrasada, e o seu povo ficou humilhado.
2 «Mohabu jamana ta bonya bɛɛ bɔra a kan!
2 Acabou-se a glória de Moabe. Em Hesbom, o inimigo faz os seus planos: ‘Vamos acabar com a nação de Moabe!’ Exércitos marcharão contra a cidade de Madmém, e nela só restará o silêncio.
3 «Kulekan dɔ bɛ bɔra Horonayimu
3 O povo de Horonaim grita: ‘Tudo está arrasado! Tudo está destruído!’
4 Mohabu jamana cira,
4 “O país de Moabe ficou em ruínas; as crianças estão chorando.
5 O yɛlɛntɔ ka taga Luhiti, o bɛ kasi;
5 Escutem os seus soluços no caminho que sobe para Luíte, ouçam os seus gritos de aflição na estrada que desce para Horonaim.
6 Aw ye bori ka aw yɛrɛ kisi,
6 Ouve-se gente gritando: ‘Depressa! Fujam para salvar a vida! Corram como um jumento selvagem no deserto!’
7 «Aw ka aw jigi la aw yɛrɛ ta baara ni aw ta naforo le kan minkɛ,
7 “Moabe, você confiou na sua força e na sua riqueza, mas agora você mesmo será dominado. O seu deus Quemos será levado para fora do país, junto com os seus príncipes e os seus sacerdotes.
8 Cɛnrikɛbagaw bɛna ben dugu bɛɛ kelen kelen kan;
8 Nenhuma cidade escapará da destruição; tanto o vale como o planalto ficarão arrasados. Sou eu, o
9 «Aw ye kamanw di Mohabukaw ma,
9 Preparem uma pedra para o túmulo de Moabe, pois logo esse país será destruído; as suas cidades ficarão em ruínas, e ninguém mais vai morar lá.”
10 Mɔgɔ min bɛ Matigi Ala ta baara kɛ ni farifaga ye,
10 Maldito aquele que é relaxado no serviço de Deus! Maldito aquele que guarda a sua espada para não matar!
11 «Mohabukaw tun ɲasumanin lo kabini o denmisɛnman;
11 O Senhor Deus disse: — O povo de Moabe sempre viveu em segurança e nunca foi levado como prisioneiro para fora do seu país. Moabe é como o vinho guardado, que nunca foi agitado, nem derramado de uma vasilha para outra. O seu gosto nunca se estragou, e o seu sabor não mudou.
12 «O kosɔn lon dɔ bɛna se, Matigi Ala ko ten, o lon na ne bɛna mɔgɔ dɔw ci ka na o yɛlɛma. O bɛna o yɛlɛma ka bɔ minanw kɔnɔ, ka dagaw cici.
12 — E assim está chegando o dia em que vou mandar pessoas para derramarem Moabe como se fosse vinho. Essas pessoas despejarão as vasilhas de Moabe e as quebrarão.
13 O tuma ra Mohabukaw ta Kemɔsi ko maroya bɛna olugu yɛrɛ sɔrɔ, i n’a fɔ Betɛli ta ko maroya tun ka Izirayɛlimɔgɔw sɔrɔ cogo min na, sabu o tun ka o jigi bɛɛ la o yɔrɔ le kan.»
13 Então os moabitas ficarão desiludidos com o seu deus Quemos, assim como os israelitas ficaram desiludidos com Betel, um deus em que eles confiavam.
14 E, yala aw bɛ sɔn k’a fɔ ko aw ye cɛfariw le ye wa,
14 Homens de Moabe, como é que vocês dizem que são heróis, que são soldados corajosos na guerra?
15 Mohabu jamana cɛnna pewu!
15 Moabe e as suas cidades serão destruídos, e os seus melhores moços serão mortos. Sou eu, o Rei, quem está falando. O meu nome é
16 Mohabu jamana halakiwagati bɛ ɲini ka se;
16 A desgraça dessa nação está chegando; a sua destruição virá logo.
17 Aw minw bɛɛ ye a lamini mɔgɔw ye, aw ye kasi a kunna.
17 Tenham pena de Moabe, vocês que moram perto, todos vocês que conhecem a sua fama. Digam: “O seu grande poder se acabou; a sua
18 Aw ye jigi ka bɔ aw ta bonya cɛ ra;
18 Vocês que moram em Dibom, desçam do seu lugar de honra e sentem no chão, no pó. O destruidor de Moabe está aqui; ele arrasará as suas fortalezas.
19 Aw Arowɛri dugumɔgɔw,
19 Vocês que vivem em Aroer, fiquem na beira do caminho e esperem; perguntem aos que estão fugindo o que foi que aconteceu.
20 Mohabukaw maroyara, sabu o benna.
20 Eles vão responder: “O país de Moabe caiu. Chorem por ele, pois está destruído. Anunciem pelas margens do rio Arnom que Moabe foi arrasado!”
21 Ala ta kiti benna kɛnɛgbɛyɔrɔ jamana kan, ani Holɔn, ani Yahasa, ani Mefaati,
21 As cidades do planalto foram condenadas: Holom, Jasa, Mefaate,
22 ani Dibɔn, ani Nebo, ani Bɛti Diblatayimu,
22 Dibom, Nebo, Bete-Diblataim,
23 ani Kiriyatayimu, ani Bɛti Gamuli, ani Bɛti Mehɔn,
23 Quiriataim, Bete-Gamul, Bete-Meão,
24 ani Keriyɔti, ani Bɔsira, ani Mohabu jamana dugu tɔw bɛɛ kan, minw yɔrɔ ka jan, ani minw yɔrɔ ka surun.
24 Queriote e Bosra. Todas as cidades de Moabe, de longe e de perto, foram condenadas.
25 «Mohabukaw gban karira,
25 O poder de Moabe foi esmagado, e a sua força foi destruída. Eu, o Senhor , estou falando.
26 «Aw ye o lamin, fɔ ka o ɲanamini, sabu Mohabukaw ka o yɛrɛ bonya Matigi Ala ɲa kɔrɔ. O ye ben ka kolonkolon o ta fɔɔnɔ ra, olugu fana ye kɛ yɛrɛkofɛn ye.
26 E o Senhor continuou: — Façam com que Moabe fique bêbado, pois se revoltou contra mim, o
27 Yala aw tun ma Izirayɛlimɔgɔw kɛ yɛrɛkofɛn ye wa? Yala olugu tun minana sonyari le ra wa, fɔ ni aw tun bɛ o ko fɔ, aw bɛ aw kun kɔmikɔmi o ra?
27 Moabe, você lembra de como zombou do povo de Israel? Você tratou esse povo como se tivesse sido preso junto com uma quadrilha de ladrões.
28 Aw ye bɔ duguw kɔnɔ
28 — Vocês que vivem em Moabe, abandonem as suas cidades e vão viver no meio das rochas. Façam como as pombas que constroem os seus ninhos na beira dos precipícios.
29 An tun ka Mohabu jamana ta yɛrɛbonya ko mɛn,
29 Temos ouvido falar do orgulho de Moabe. Esse povo é orgulhoso, soberbo, vaidoso e cheio de si.
30 «Ne ka o ta yɛrɛyira lɔn, Matigi Ala ko ten, nka gbansan lo; o ta yɛrɛbonya fana ye gbansan le ye.»
30 Eu, o Senhor , conheço o seu orgulho. Os moabitas se gabam de coisas que não valem nada, coisas que acabam.
31 O kosɔn ne bɛ kasi Mohabu kosɔn,
31 Por isso, eu chorarei por todo o povo de Moabe e pelo povo de Quir-Heres.
32 E, Sibima dugu ta rɛzɛnforo, ne bɛ kasi min kɛ ele kosɔn,
32 Chorarei mais pelo povo de Sibma do que pelo povo de Jazer. Cidade de Sibma, você é como uma parreira ; os seus ramos passam por cima do mar Morto e vão até a cidade de Jazer. Mas agora os inimigos acabaram com as suas plantações de cereais e de uvas.
33 Ninsɔndiya ni ɲagari banna Mohabu yiriforow ra,
33 A felicidade e a alegria desapareceram das boas terras de Moabe. Não se faz mais vinho; não há ninguém para fazer vinho e gritar de alegria.
34 «O kasikan bɛ bɔra, k’a ta Hɛsibɔn ka taga a bla fɔ Elale; o kan bɛ mɛnna fɔ Yahasi, k’a ta Sowari ka taga se fɔ Horonayimu, ani ka taga se fɔ Egilati Selisiya. Sabu hali Nimirimu jiw, o bɛɛ jara.
34 — O povo das cidades de Hesbom e Eleal grita, e o seu grito pode ser ouvido até em Jasa. Pode ser ouvido pelos moradores de Zoar e até em Horonaim e Nova Eglate. O próprio riacho Ninrim secou.
35 «Minw bɛ sarakaw bɔ sɔnnikɛyɔrɔw ra, ka wusunan sarakaw* bɔ o ta alaw ye, ne bɛna olugu halaki ka o ban pewu Mohabu jamana kɔnɔ; Matigi Ala ko ten.
35 Eu farei com que o povo de Moabe pare de apresentar ofertas queimadas no alto dos montes e de oferecer sacrifícios aos seus deuses. Sou eu, o Senhor , quem está falando.
36 «O kosɔn ne bɛ ŋunana Mohabu jamana kosɔn i ko sangadɔnkirilabaga ta filenfiyɛkan; ne bɛ ŋunana Kiri Hɛrɛsi dugumɔgɔw kosɔn i ko sangadɔnkirilabaga ta filenfiyɛkan, sabu o tun ka naforo minw lajɛn, o bɛɛ tagara.
36 — Por isso, o meu coração chora por Moabe e pelo povo de Quir-Heres, como alguém que toca música fúnebre numa flauta; pois tudo o que tinham acabou.
37 Bɛɛ kun lira, bɛɛ bonbosi lira, murunɔ bɛ bɛɛ boro ra, bɔrɔfaniw bɛ bɛɛ cɛ ra.
37 Em sinal de tristeza, todos eles raparam a cabeça e cortaram a barba. Todos fizeram cortes nas mãos e vestiram roupa feita de pano grosseiro.
38 Sangakasikan le bɛ biribon bɛɛ kunna, ani jamalajɛnyɔrɔw bɛɛ ra Mohabu jamana kɔnɔ, sabu ne ka Mohabu jamana ci i ko dagakolon. Matigi Ala ko ten.
38 Nos terraços de todas as casas e em todas as praças só há choro porque eu quebrei Moabe como um jarro que ninguém quer.
39 E, Mohabu benna! Aw ye kasi! Mohabukaw maroyaninba ka o kɔ don. Mohabukaw ta ko kɛra yɛrɛko ko ye, ani jatigɛkoba, o ta jamana lamini mɔgɔw bɛɛ fɛ.»
39 Moabe está arrasado! Gritem! A desgraça caiu sobre Moabe. O país está em ruínas, e todas as nações vizinhas caçoam dele. Eu, o Senhor , estou falando.
40 Matigi Ala ko: «A flɛ, a bɛ i ko bɔn dɔ le bɛ tɛmɛna san fɛ; a b’a kamanw yanganna Mohabu jamana kunna.
40 — Eu, o Senhor , prometi que uma nação atacará Moabe e cairá em cima dele como uma águia com as asas abertas.
41 Keriyɔti dugu minana,
41 As suas cidades e fortalezas serão tomadas. Naquele dia, os soldados de Moabe terão tanto medo como a mulher que está com dores de parto.
42 «Mohabu jamana bɛna halaki ka bɔ siya tɔw cɛ ra,
42 Moabe vai ser destruído e não será mais uma nação, pois se revoltou contra mim.
43 Jatigɛ, ani dingaba, ani jɔ,
43 Medo, covas e armadilhas esperam pelos moradores de Moabe. Sou eu, o Senhor , quem está falando.
44 Ni min ka bori jatigɛ ɲa
44 Os que fugirem de medo cairão nas covas, e os que conseguirem sair das covas ficarão presos nas armadilhas, pois eu marquei o dia da destruição de Moabe.
45 Boribagaw bɛ taga lɔ Hɛsibɔn dugu suma ra,
45 Outros fogem cansados e procuram proteção na cidade de Hesbom. Mas Hesbom, a cidade que já foi governada pelo rei Seom, está em chamas. O fogo queimou as fronteiras e os picos das montanhas de Moabe, que ama tanto a guerra.
46 «E, bɔnɔ bɛna aw sɔrɔ, aw Mohabukaw!
46 Coitado do povo de Moabe! O povo que adorava o deus Quemos foi destruído, e os seus filhos e filhas foram levados como prisioneiros.
47 Nka wagati nataw ra,
47 Porém no futuro farei com que Moabe volte a ser o que era antes. Este é o julgamento do
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.