Jeremias 44
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ACF
1 Ala ka nin kuma fɔ Yeremi ye Misiran jamana Yahudiyaw bɛɛ ta ko ra, olugu minw tun siginin bɛ Migidɔli, ani Tapanɛsi, ani Mɛnfisi, ani Patɔrɔsi mara ra; a ko:
1 A palavra que veio a Jeremias, acerca de todos os judeus, habitantes da terra do Egito, que habitavam em Migdol, e em Tafnes, e em Nofe, e na terra de Patros, dizendo:
2 «Fangatigi Ala, Izirayɛli ta Ala ko: ‹Ne ka kojugu minw bɛɛ lase Zeruzalɛmu ni Zuda dugu tɔw bɛɛ ma, aw ka o bɛɛ ye. Bi o duguw bɛɛ kɛra tomow ye, mɔgɔ si tɛ yi tuun.
2 Assim diz o Senhor dos Exércitos, Deus de Israel: Vós vistes todo o mal que fiz vir sobre Jerusalém, e sobre todas as cidades de Judá; e eis que elas são hoje uma desolação, e ninguém habita nelas;
3 O kɛra o mɔgɔw ta kojuguw le kosɔn. O ka ne jusu bɔ, sabu o tagara wusunan sarakaw* bɔ ala wɛrɛw ye, ka o bato, olugu yɛrɛ tun ma ala minw lɔn, aw ni aw bɛmaw si tun ma ala minw lɔn.
3 Por causa da maldade que fizeram, para me irarem, indo queimar incenso, e servir a deuses estranhos, que nunca conheceram, nem eles, nem vós, nem vossos pais.
4 K’a sɔrɔ ne ta baaradenw, minw ye ciraw ye, ne tun ka olugu bɛɛ ci aw fɛ; ne tun bɛ o ci aw fɛ lon o lon, k’a fɔ aw ye ko aw kana nin ko haramuninw kɛ, ne bɛ nin ko minw kɔninya.
4 E eu vos enviei todos os meus servos, os profetas, madrugando e enviando a dizer: Ora, não façais esta coisa abominável que odeio.
5 Nka o ma ne lamɛn, o ma sɔn ka o toro malɔ ne ta kuma ra, o ma nimisa ka o ta kojuguw dabla, o ma wusunan sarakaw bɔri dabla ala wɛrɛw ye.
5 Mas eles não escutaram, nem inclinaram os seus ouvidos, para se converterem da sua maldade, para não queimarem incenso a outros deuses.
6 O kosɔn ne ta jusugban ni ne ta dimi tasuma wurira ka Zuda duguw, ani Zeruzalɛmu dugukɔnɔsiraw bɛɛ mina, ka o bɛɛ kɛ tomow ye, ani yɔrɔ lakolonw, i n’a fɔ aw yɛrɛ ɲa b’a ra cogo min na bi.› »
6 Derramou-se, pois, a minha indignação e a minha ira, e acendeu-se nas cidades de Judá, e nas ruas de Jerusalém, e elas tornaram-se em deserto e em desolação, como hoje se vê.
7 Yeremi k’a fɔ tuun ko: «Ayiwa, sisan, Matigi Ala, Fangatigi Ala, Izirayɛli ta Ala ko: ‹Mun kosɔn aw ka nin kojuguba ɲɔgɔn lase aw yɛrɛ ma, k’a to nin cɛw, ani nin musow, ani nin denmisɛnw, ani nin denfitiniw ye tigɛ ka bɔ Zuda mara mɔgɔw ra, fɔ ka taga aw kɔmɔgɔw bɛɛ ban?
7 Agora, pois, assim diz o Senhor, Deus dos Exércitos, Deus de Israel: Por que fazeis vós tão grande mal contra as vossas almas, para vos desarraigardes, ao homem e à mulher, à criança e ao que mama, do meio de Judá, a fim de não deixardes remanescente algum;
8 Aw ka ne jusu bɔ ni aw ta kɛwalew ye, ka wusunan sarakaw bɔ ala wɛrɛw ye Misiran jamana ra, aw nana sigi o jamana min na. O ra, aw bɛna aw yɛrɛ halaki, ka kɛ siya danganin ye, ka kɛ mafiyɛnyarifɛn ye dugukolo siya tɔw bɛɛ cɛ ra.
8 Irando-me com as obras de vossas mãos, queimando incenso a deuses estranhos na terra do Egito, aonde vós entrastes para lá habitar; para que a vós mesmos vos desarraigueis, e para que sirvais de maldição, e de opróbrio entre todas as nações da terra?
9 « ‹Yala aw ɲinana aw bɛmaw ta terenbariyakow kɔ wa, ani Zuda masacɛw ni o ta musow ta terenbariyakow, ani aw yɛrɛw ni aw ta musow ta terenbariyakow, aw ka o ko minw kɛ Zuda mara ra, ani Zeruzalɛmu dugukɔnɔsiraw ra?
9 Esquecestes já as maldades de vossos pais, e as maldades dos reis de Judá, e as maldades de suas mulheres, e as vossas maldades, e as maldades de vossas mulheres, que cometeram na terra de Judá, e nas ruas de Jerusalém?
10 Nka fɔ ka na se bi ma, o ko ma digi mɔgɔ si ra, ne ɲasiran ma kɛ mɔgɔ si ra. Ne tun ka ne ta sariyaw, ani ne ta cifɔnin minw yira aw ni aw bɛmaw ra, mɔgɔ si ma o sira tagama.›
10 Não se humilharam até ao dia de hoje, nem temeram, nem andaram na minha lei, nem nos meus estatutos, que pus diante de vós e diante de vossos pais.
11 «O kosɔn Fangatigi Ala, Izirayɛli ta Ala ko: ‹Ne b’a latigɛ ko ne bɛna kojugu kɛ aw ra, ka Zuda mara bɛɛ halaki.
11 Portanto assim diz o Senhor dos Exércitos, Deus de Israel: Eis que eu ponho o meu rosto contra vós para mal, e para desarraigar a todo o Judá.
12 Zuda mara mɔgɔ tɔ minw k’a latigɛ ka na sigi Misiran jamana ra yan, ne bɛna olugu bɛɛ halaki Misiran jamana ra yan; kɛrɛkɛmuru ni kɔngɔ bɛna o faga. O bɛɛ bɛna halaki, k’a ta mɔgɔ fitiniw na ka taga a bla mɔgɔbaw ra; kɛrɛkɛmuru ni kɔngɔ bɛna o halaki. Tɔgɔjugu, ani jatigɛkoba, ani danga, ani mafiyɛnyari, o ta bɛna kɛ o le ye.
12 E tomarei os que restam de Judá, os quais puseram os seus rostos para entrarem na terra do Egito, para lá habitar e todos eles serão consumidos na terra do Egito; cairão à espada, e de fome morrerão; consumir-se-ão, desde o menor até ao maior; à espada e de fome morrerão; e servirão de execração, e de espanto, e de maldição, e de opróbrio.
13 Minw nana sigi Misiran jamana ra, ne bɛna wuri olugu kama, i ko ne tun wurira Zeruzalɛmukaw kama cogo min na, ka o faga ni kɛrɛkɛmuru ni kɔngɔ ni banajuguw ye.
13 Porque castigarei os que habitam na terra do Egito, como castiguei Jerusalém, com a espada, com a fome e com a peste.
14 Zuda mara mɔgɔ tɔ minw nana sigi Misiran jamana ra, o mɔgɔw si tɛna bɔsi, o si ɲanaman tɛna to. Minw tun b’a miiri ko olugu bɛna sekɔ Zuda mara ra tuun, ka taga sigi yi, sabu o yɔrɔ lɔgɔ bɛ o ra, olugu si tɛna sekɔ yi tuun, fɔ mɔgɔ dama dama dɔrɔn.› »
14 De maneira que da parte remanescente de Judá, que entrou na terra do Egito, para lá habitar, não haverá quem escape e fique para tornar à terra de Judá, à qual eles suspiram voltar para nela morar; porém não tornarão senão uns fugitivos.
15 Ayiwa, cɛ minw bɛɛ tun k’a lɔn ko o ta musow bɛ wusunan sarakaw* bɔra ala wɛrɛw ye, ani muso caman minw bɛɛ tun lajɛnnin bɛ o yɔrɔ ra, ani mɔgɔ tɔ minw bɛɛ tun bɛ Patɔrɔsi, Misiran jamana ra yi, olugu ka Yeremi jaabi ko:
15 Então responderam a Jeremias todos os homens que sabiam que suas mulheres queimavam incenso a deuses estranhos, e todas as mulheres que estavam presentes em grande multidão, como também todo o povo que habitava na terra do Egito, em Patros, dizendo:
16 «I bɛ kuma min fɔra an ye Matigi Ala tɔgɔ ra, an tɛna o lamɛn i fɛ!
16 Quanto à palavra que nos anunciaste em nome do Senhor, não obedeceremos a ti;
17 An yɛrɛ da ka fɛn o fɛn fɔ, an bɛna o le kɛ: An bɛna wusunan sarakaw bɔ sankolo masamuso ye, ka rɛzɛnji sarakaw* bɔ a ye, i n’a fɔ anw ni an bɛmaw, ani an ta masacɛw, ani an ta jamana ɲamɔgɔw tun bɛ deri k’a kɛ cogo min na Zuda duguw ra, ani Zeruzalɛmu dugukɔnɔsiraw ra. O wagati ra an tun bɛ domuni sɔrɔ fɔ ka wasa, an tun bɛ hɛra ra, kojugu si tun tɛ an kan.
17 Mas certamente cumpriremos toda a palavra que saiu da nossa boca, queimando incenso à rainha dos céus, e oferecendo-lhe libações, como nós e nossos pais, nossos reis e nossos príncipes, temos feito, nas cidades de Judá, e nas ruas de Jerusalém; e então tínhamos fartura de pão, e andávamos alegres, e não víamos mal algum.
18 Nka kabini an ka wusunan sarakaw bɔri dabla sankolo masamuso ye, ka rɛzɛnji sarakaw dabla, fɛn bɛɛ dɛsɛra an fɛ, kɛrɛkɛmuru ni kɔngɔ le bɛ an halakira.»
18 Mas desde que cessamos de queimar incenso à rainha dos céus, e de lhe oferecer libações, tivemos falta de tudo, e fomos consumidos pela espada e pela fome.
19 Musow fana ko: «Ni anw bɛ wusunan sarakaw bɔ sankolo masamuso ye, ka rɛzɛnji sarakaw bɔ a ye, yala an bɛ o kɛra an cɛw ɲina ma le wa? Olugu yɛrɛ k’a lɔn ko an bɛ takula lalaga a ye, ka o kɛ a bisigiya ye, ka rɛzɛnji sarakaw bɔ a ye.»
19 E quando nós queimávamos incenso à rainha dos céus, e lhe oferecíamos libações, acaso lhe fizemos bolos, para a adorar, e oferecemos-lhe libações sem nossos maridos?
20 Ayiwa, mɔgɔ minw bɛɛ tun ka nin kumaw kɛ ka Yeremi jaabi, cɛw, ani musow, Yeremi k’a fɔ olugu bɛɛ ye ko:
20 Então disse Jeremias a todo o povo, aos homens e às mulheres, e a todo o povo que lhe havia dado esta resposta, dizendo:
21 «Aw tun ka wusunan saraka minw bɔ Zuda duguw kɔnɔ, ani Zeruzalɛmu dugukɔnɔsiraw ra, aw ni aw bɛmaw, ani aw ta masacɛw, ani aw ta jamana ɲamɔgɔw, ani jamana mɔgɔw bɛɛ, yala Matigi Ala ma a hakiri to o kow ra wa? A ma o kow jate wa?
21 Porventura não se lembrou o Senhor, e não lhe veio ao coração o incenso que queimastes nas cidades de Judá e nas ruas de Jerusalém, vós e vossos pais, vossos reis e vossos príncipes, como também o povo da terra?
22 Matigi Ala ma na se ka aw ta kɛwalejuguw muɲu tuun, ani aw ka ko haramunin minw kɛ; o kosɔn aw ta jamana kɛra tomo ye, ka kɛ jatigɛkoba ye, k’a kɛ yɔrɔ danganin ye, mɔgɔ si tɛ sigi yɔrɔ min na tuun, i n’a fɔ aw yɛrɛ ɲa b’a ra cogo min na bi.
22 De maneira que o Senhor não podia por mais tempo sofrer a maldade das vossas ações, as abominações que cometestes; por isso se tornou a vossa terra em desolação, e em espanto, e em maldição, sem habitantes, como hoje se vê.
23 Aw ka o wusunan sarakaw bɔ, ka jurumun kɛ Matigi Ala ɲa kɔrɔ minkɛ, ani aw ma sɔn ka Matigi Ala kan mɛn minkɛ, ani aw ma sɔn ka a ta sariyaw, ani a ta cifɔninw, ani a ta ciw sira tagama minkɛ, o le kosɔn nin kojuguw sera aw ma, i ko aw yɛrɛ ɲa b’a ra cogo min na bi.»
23 Porque queimastes incenso, e porque pecastes contra o Senhor, e não obedecestes à voz do Senhor, e na sua lei, e nos seus testemunhos não andastes, por isso vos sucedeu este mal, como se vê neste dia.
24 Ayiwa, o kɔ, Yeremi k’a fɔ mɔgɔw bɛɛ lajɛnnin ye, ani musow bɛɛ ye, ko: «Aw Zuda mara mɔgɔ minw bɛɛ bɛ Misiran jamana ra yan, aw ye Matigi Ala ta kuma lamɛn!
24 Disse mais Jeremias a todo o povo e a todas as mulheres: Ouvi a palavra do Senhor, vós, todo o Judá, que estais na terra do Egito.
25 Fangatigi Ala, Izirayɛli ta Ala ko: ‹Aw ni aw musow da tun ka kuma min fɔ, aw yɛrɛ boro ka o kuma dafa; aw tun ko: An ka dajuru minw ta ko an bɛna wusunan sarakaw* ni rɛzɛnji sarakaw* bɔ sankolo masamuso ye, sigiya t’a ra, an bɛna o dajuruw dafa.› Ayiwa, aw bɛna aw ta dajuruw dafa yɛrɛ le kosɛbɛ; aw da ka min fɔ, aw bɛna o kɛ yɛrɛ le kosɛbɛ!
25 Assim fala o Senhor dos Exércitos, Deus de Israel, dizendo: Vós e vossas mulheres não somente falastes por vossa boca, senão também o cumpristes por vossas mãos, dizendo: Certamente cumpriremos os nossos votos que fizemos de queimar incenso à rainha dos céus e de lhe oferecer libações; confirmai, pois, os vossos votos, e perfeitamente cumpri-os.
26 Aw Zuda mara mɔgɔ minw bɛɛ siginin bɛ Misiran jamana ra yan, aw ye Matigi Ala ta kuma lamɛn; Matigi Ala ko: Ne bɛ kari ne yɛrɛ tɔgɔba ra, ko Zuda mara mɔgɔ si tɛna ne tɔgɔ wele a da ra tuun! Misiran jamana bɛɛ kɔnɔ, mɔgɔ si tɛna a fɔ tuun ko: ‹Ne bɛ kari Dunuɲa tigi Ala ɲanaman tɔgɔ ra!›
26 Portanto ouvi a palavra do SENHOR, todo o Judá, que habitais na terra do Egito: Eis que eu juro pelo meu grande nome, diz o SENHOR, que nunca mais será pronunciado o meu nome pela boca de nenhum homem de Judá em toda a terra do Egito dizendo: Vive o Senhor DEUS!
27 Sabu ne bɛna ne hakiri to o ra janko ka kojugu le kɛ o ra, ne tɛna koɲuman kɛ o ye. Zuda mara mɔgɔ minw bɛɛ bɛ Misiran jamana ra yan, olugu bɛɛ bɛna halaki kɛrɛkɛmuru ni kɔngɔ sababu ra, fɔ ka taga o bɛɛ ban pewu!
27 Eis que velarei sobre eles para mal, e não para bem; e serão consumidos todos os homens de Judá, que estão na terra do Egito, pela espada e pela fome, até que de todo se acabem.
28 Mɔgɔ dama dama dɔrɔn le bɛna bɔsi kɛrɛkɛmuru boro, ka bɔ Misiran jamana ra, ka sekɔ ka taga Zuda mara ra; nka Zuda mara mɔgɔ tɔw bɛɛ, minw bɛɛ nana Misiran jamana ra ka na sigi yan, olugu kɔni bɛna a lɔn min ta kuma bɛna kɛ can ye: ni ne ta kuma lo, walama ni olugu ta kuma lo.
28 E os que escaparem da espada voltarão da terra do Egito à terra de Judá, poucos em número; e todo o restante de Judá, que entrou na terra do Egito, para habitar ali, saberá se subsistirá a minha palavra ou a sua.
29 «Ayiwa, a flɛ, Matigi Ala ko ten, tagamasiyɛn min bɛna a yira ko ne bɛna wuri aw kama nin yɔrɔ ra, janko aw y’a lɔn ko ne ka ko min fɔ ko o bɛna aw sɔrɔ, o tagamasiyɛn ye nin ye:
29 E isto vos servirá de sinal, diz o Senhor, que eu vos castigarei neste lugar, para que saibais que certamente subsistirão as minhas palavras contra vós para mal.
30 Matigi Ala ko: ‹A flɛ, Hofira min ye Misiran masacɛ Farawona ye, ne bɛna ale don a juguw boro, a jugu minw b’a fagayɔrɔ ɲinina, i n’a fɔ ne ka Zuda masacɛ Sedesiyasi don Babilɔni masacɛ Nebukadinɛsari boro cogo min na, min tun ye a jugu ye, ni a tun bɛ a fagayɔrɔ ɲinina.› »
30 Assim diz o SENHOR: Eis que eu darei Faraó-Hofra, rei do Egito, na mão de seus inimigos, e na mão dos que procuram a sua morte; como entreguei Zedequias, rei de Judá, na mão de Nabucodonosor, rei de babilônia, seu inimigo, e que procurava a sua morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.