Jeremias 40

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Matigi Ala k’a ta kuma lase Yeremi ma; o y’a sɔrɔ masaso kɔrɔsibagaw kuntigi Nebuzaradan tun ka Yeremi labɔ kaso ra k’a lataga ka bɔ Rama. Lon min a tun bɛ tagara Yeremi labla, o y’a sɔrɔ Yeremi tun sirinin lo ni nɛgɛjɔrɔkɔ ye; a tun bɛ Zeruzalɛmukaw, Zuda mara mɔgɔ minanin tɔw cɛ ra, o tun bɛna taga ni minw ye Babilɔni.
1 O Senhor Deus falou comigo outra vez depois que o comandante-geral Nebuzaradã me havia posto em liberdade na cidade de Ramá. Eu tinha sido acorrentado, junto com todo o povo de Jerusalém e de Judá que estava sendo levado como prisioneiro para a Babilônia.
2 Masaso kɔrɔsibagaw kuntigi ka Yeremi labɔ o mɔgɔw cɛ ra, k’a fɔ a ye ko: «Matigi Ala, i ta Ala tun ka nin kojugu ko fɔ nin yɔrɔ kama.
2 O comandante-geral me chamou de lado e disse: — O
3 Matigi Ala tun ka min fɔ, o le sera, a ka o le kɛ, sabu aw ka jurumun kɛ Matigi Ala ɲa kɔrɔ, aw ma sɔn k’a kan lamɛn. O kosɔn a tun ka ko min fɔ, o ko ka aw sɔrɔ.
3 e agora fez o que tinha dito. Tudo isso aconteceu porque o seu povo pecou contra o Senhor e não lhe obedeceu.
4 Ayiwa, sisan ne bɛna nɛgɛjɔrɔkɔw bɔ i boro ra. Ni i b’a fɛ ka taga ni ne ye Babilɔni, o bɛ se ka kɛ; ne bɛna ne janto i ra. Nka ni i t’a fɛ ka taga ni ne ye fana Babilɔni, i ye to yan. Jamana bɛɛ lajɛnnin flɛ i ɲa kɔrɔ, ni yɔrɔ min ka i diya, ni yɔrɔ min ka bɛn i ma, i ye taga yi.»
4 Agora, estou tirando as correntes dos seus pulsos e pondo você em liberdade. Se quiser vir comigo para a Babilônia, venha, e eu cuidarei bem de você. Mas, se não quiser, não venha. Você pode ficar em qualquer lugar deste país. Vá para onde quiser e achar melhor.
5 Ayiwa, i n’a fɔ Yeremi tun tɛ dɔ fɔra, Nebuzaradan ko a ma ko: «Sekɔ ka taga Gedaliya fɛ, min ye Safan dencɛ Ayikamu dencɛ ye; Babilɔni masacɛ ka ale le sigi Zuda mara duguw kunna. Taga to ni ale ye mɔgɔ tɔw cɛ ra yi; walama ni yɔrɔ o yɔrɔ ka bɛn i ma i ye taga yi.» Masaso kɔrɔsibagaw kuntigi ka domunifɛnw ni bonyafɛn dɔw di Yeremi ma, k’a bla ka taga.
5 Mas, como eu estava demorando a me decidir, Nebuzaradã me disse: — Volte e fique com Gedalias, filho de Aicã e neto de Safã. O rei da Babilônia colocou Gedalias como governador das cidades de Judá. Você pode ficar com ele e viver no meio do povo ou então ir para onde achar melhor. Nebuzaradã me deu mantimentos e um presente e deixou que eu fosse embora.
6 Yeremi tagara Ayikamu dencɛ Gedaliya fɛ Misipa, ka taga to ni ale ni mɔgɔ tɔw ye, mɔgɔ minw tun tora jamana kɔnɔ.
6 Então fui e fiquei com Gedalias, em Mispa. E ali passei a viver no meio do povo que tinha ficado na terra de Judá.
7 Zuda mara kɛrɛkuntigi minw bɛɛ tun bɛ kongokɔnɔyɔrɔw ra, olugu ni o ta kɛrɛkɛcɛw nana a mɛn ko Babilɔni masacɛ ka Ayikamu dencɛ Gedaliya le sigi jamana kunna, janko a ye jamana dɛsɛbagatɔw kɔrɔsi, cɛw, ani musow, ani denmisɛnw, o tun ma taga ni minw ye Babilɔni.
7 Alguns oficiais de Judá e os seus soldados, que estavam no campo, não haviam se entregado. Eles ouviram falar que o rei da Babilônia tinha posto Gedalias, filho de Aicã, como governador do país e como responsável por todos aqueles que não haviam sido levados como prisioneiros para a Babilônia. Só os mais pobres ficaram no país.
8 O tagara Gedaliya fɛ Misipa. O mɔgɔw tun ye Netaniya dencɛ Sumayila ye, ani Kareya dencɛw, minw ye Yohanan ni Yonatan ye, ani Tahumɛti dencɛ Seraya, ani Efayi dencɛw, minw bɛ bɔ Netofa, ani Yezaniya, min ye Mahakaka dɔ dencɛ ye. O ni o ta kɛrɛkɛcɛw tun nana ɲɔgɔn fɛ.
8 Então Ismael, filho de Netanias, e Joanã, filho de Careá, e Seraías, filho de Tanumete, e os filhos de Efai, da cidade de Netofa, e Jezanias, de Maacá, foram com os seus homens até Mispa a fim de falar com Gedalias.
9 Gedaliya, min ye Safan dencɛ Ayikamu dencɛ ye, ale karira o mɔgɔw ni o ta kɛrɛkɛcɛw ye; a k’a fɔ o ye ko: «Aw kana siran ka to Babilɔnikaw ta fanga kɔrɔ. Aw ye to jamana kɔnɔ yan, ka baara kɛ Babilɔni masacɛ ye; aw ta hɛra bɛ o le ra.
9 E Gedalias lhes disse: — Eu dou a minha palavra que vocês não precisam ter medo de serem dominados pelos babilônios. Fiquem morando nesta terra, trabalhem para o rei da Babilônia, e tudo correrá bem para vocês.
10 Ne yɛrɛ bɛna sigi Misipa; ni Babilɔnikaw ka an ɲininka fɛn o fɛn na, ne bɛna o jaabi aw tɔgɔ ra. Aw kɔni, aw ye aw ta rɛzɛnw ji bɔ, ka aw ta samiyayiridenw tigɛ, ka o turu bɔ, ka o mara minan dɔw kɔnɔ. Aw bɛ dugu minw na, aw ye to o duguw ra.»
10 Eu mesmo vou ficar em Mispa e, quando os babilônios chegarem, serei o representante de vocês. Vocês podem colher e guardar frutas, armazenar vinho e azeite e morar nas cidades que vocês conquistaram.
11 Yahudiya minw bɛɛ tun bɛ Mohabu mara ra, ani Amɔnkaw ta mara ra, ani Edɔmu mara ra, ani jamana tɔw bɛɛ ra, olugu fana nana a mɛn ko Babilɔni masacɛ ka mɔgɔ dɔw to Zuda mara ra, ka Safan dencɛ Ayikamu dencɛ Gedaliya sigi olugu kunna.
11 Da mesma forma, todos os judeus que estavam em Moabe, Amom, Edom e em outros países ouviram dizer que o rei da Babilônia tinha deixado que alguns judeus ficassem vivendo em Judá. Souberam também que ele havia posto Gedalias como governador deles.
12 O Yahudiyaw tun janjanna ka taga yɔrɔ minw bɛɛ ra, o bɛɛ nana ka bɔ o yɔrɔw ra. O nana sigi Zuda mara ra, Gedaliya kɔrɔ, Misipa. O ka sɛnɛ kɛ ka rɛzɛnji caman sɔrɔ, ani samiyayiriden caman.
12 Aí os judeus saíram de todos os lugares onde estavam espalhados e voltaram para a terra de Judá. Eles foram até Mispa, onde vivia Gedalias, e fizeram muito vinho e colheram muitas frutas.
13 Kareya dencɛ Yohanan ni kɛrɛkuntigi minw bɛɛ tun bɛ kongokɔnɔyɔrɔw ra, olugu nana Gedaliya fɛ Misipa,
13 Depois disso, Joanã, filho de Careá, e os chefes dos soldados que não se haviam entregado aos babilônios foram a Mispa, onde Gedalias estava,
14 ka na a fɔ a ye ko: «Ele m’a lɔn ko Amɔnkaw ta masacɛ Baalisi ka Netaniya dencɛ Sumayila ci ka na i faga wa?» Ayiwa, Ayikamu dencɛ Gedaliya ma la o ta kuma ra.
14 e lhe disseram: — Sabe que Baalis, rei de Amom, mandou Ismael, filho de Netanias, matar o senhor? Mas Gedalias não acreditou.
15 O kɔ, ka o to Misipa yi, Kareya dencɛ Yohanan k’a fɔ Gedaliya ye tuun, dogo ra, ko: «A to ne ye taga Netaniya dencɛ Sumayila faga; mɔgɔ si tɛna bɔ a kala ma. Mun kosɔn i b’a to a bɛ i faga, k’a to Yahudiya minw nana lajɛn i kɔrɔ, olugu ye janjan tuun, k’a to Zuda mara tɔ ye halaki?»
15 Então Joanã lhe disse o seguinte, em particular: — Deixe que eu mate Ismael, e ninguém vai ficar sabendo quem o matou. Por que deixar que ele mate o senhor? Se isso acontecer, todos os judeus que se ajuntaram em volta do senhor se espalharão, e isso será uma desgraça para todo o povo que ficou em Judá.
16 Nka Ayikamu dencɛ Gedaliya ka Kareya dencɛ Yohanan jaabi ko: «I kana o ko ɲɔgɔn kɛ, sabu ele bɛ min fɔra Sumayila ta ko ra, o tɛ can ye.»
16 Mas Gedalias respondeu: — Não mate Ismael! O que você está dizendo a respeito dele é mentira.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 40, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.