Jeremias 37
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 Masacɛ Sedesiyasi, min tun ye Yoziyasi dencɛ ye, ale tun sigira masaya ra Yehoyakimu dencɛ Koniya le nɔ ra; Babilɔni masacɛ Nebukadinɛsari le tun k’a sigi masaya ra Zuda mara kunna.
1 O rei Nabucodonosor, da Babilônia, pôs Zedequias, filho de Josias, como rei na terra de Judá, no lugar de Joaquim, filho de Jeoaquim.
2 Matigi Ala tun ka kuma o kuma don cira Yeremi da ra, ale ni a ta jamana ɲamɔgɔw, ani a ta jamana mɔgɔw si ma sɔn ka o kumaw lamɛn.
2 Mas nem Zedequias, nem as autoridades, nem o povo obedeceram à mensagem de Deus, que eu, o profeta Jeremias, lhes entreguei.
3 O bɛɛ n’a ta, masacɛ Sedesiyasi ka Selemiya dencɛ Yehukali, ani sarakalasebaga Maseya dencɛ Sofoni ci cira Yeremi fɛ, ka taga a fɔ a ye ko: «Sabari ka Matigi Ala, an ta Ala daari an ye.»
3 O rei Zedequias mandou que Jucal, filho de Selemias, e o sacerdote Sofonias, filho de Maaseias, fossem falar comigo. Eles disseram: — Por favor, Jeremias, ore ao
4 O wagati ra, o tun ma Yeremi bla kaso ra fɔlɔ; a tun bɛ a yɛrɛ ma a bɛ yaalayaala mɔgɔw cɛ ra.
4 Eu ainda não tinha sido preso e andava livremente no meio do povo.
5 Farawona ta kɛrɛkɛjama nana bɔ Misiran ka kɛ na ye minkɛ, Babilɔnika minw tun ka Zeruzalɛmu dugu lamini, olugu ka o kibaroya mɛn minkɛ, o mabɔra Zeruzalɛmu na.
5 Nesse tempo, o exército egípcio havia saído do Egito. E, quando os babilônios que estavam cercando Jerusalém souberam disso, foram embora. Então o Senhor , o Deus de Israel, me mandou dizer o seguinte a Zedequias, rei de Judá: — O exército egípcio, que vem vindo para socorrer você, vai voltar para o Egito.
6 Matigi Ala k’a ta kuma lase cira Yeremi ma, ko:
6 — ausente —
7 «Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala ko: ‹Zuda masacɛ min ka aw ci ne fɛ ka na ladiri ɲini ne fɛ, aw ye taga a fɔ ale ye ko: Farawona ta kɛrɛkɛjama min tun bɛ bɔra ka na aw dɛmɛ, a flɛ, ale bɛ sekɔra a ta jamana ra Misiran.
7 — ausente —
8 Babilɔnikaw bɛna sekɔ ka na, ka na ben nin dugu kan, ka se sɔrɔ a kan, ka tasuma don a ra k’a jɛni.
8 Aí os babilônios voltarão para atacar esta cidade. Eles vão conquistá-la e pôr fogo nela.
9 « ‹Matigi Ala ko: Aw kana aw yɛrɛ nɛgɛ k’a fɔ ko Babilɔnikaw bɛna mabɔ aw ra ka taga fɔ yɔrɔjan; o tɛna taga dɛ!
9 Eu, o Senhor , lhes dou este aviso: não se enganem, pensando que os babilônios não vão voltar. Eles voltarão.
10 Babilɔnika minw bɛ aw kɛrɛra, hali ni aw ka olugu ta kɛrɛkɛjama bɛɛ kɛrɛ ka se o ra, ka o tɔ to mɔgɔ mandiminin dama dama ye dɔrɔn o ta fanibonw kɔnɔ, olugu belen bɛna wuri ka na tasuma don nin dugu ra k’a jɛni.› »
10 Ainda que vocês derrotassem todo o exército da Babilônia, que está atacando, e ainda que desse exército sobrassem apenas homens feridos, deitados nas suas barracas, isso não adiantaria nada. Pois mesmo assim esses homens se levantariam e poriam fogo nesta cidade.
11 Wagati min na Babilɔnikaw ta kɛrɛkɛjama tun mabɔra Zeruzalɛmu na, Farawona ta kɛrɛkɛjama ɲasiran kosɔn,
11 As tropas dos babilônios se retiraram de Jerusalém porque o exército egípcio estava chegando.
12 o wagati ra Yeremi ko a bɛ bɔ Zeruzalɛmu dugu kɔnɔ, ka taga Boniyaminu ta mara ra ka taga dugukolo dɔ mina o yɔrɔ mɔgɔw cɛ ra yi.
12 Nesse tempo, eu resolvi sair de Jerusalém e ir ao território da tribo de Benjamim para receber certa propriedade, que era parte de uma herança.
13 Donda min bɛ wele ko Boniyaminu ta Donda, a bɔtɔ tagara se yi; da kɔrɔsibagaw kuntigi, min tɔgɔ ye ko Iriya, Hananiya dencɛ Selemiya dencɛ, ale tun bɛ yi; a ka cira Yeremi mina k’a fɔ a ye ko: «Ele bɛ tagara fara Babilɔnikaw le kan!»
13 Ao chegar ao Portão de Benjamim, o chefe da guarda, chamado Jerias, que era filho de Selemias e neto de Hananias, me fez parar e disse: — Você está fugindo para o lado dos babilônios!
14 Yeremi k’a jaabi ko: «Can tɛ! Ne tɛ tagara fara Babilɔnikaw kan.» Nka Iriya ma sɔn k’a lamɛn. A k’a mina ka taga a di fagamaw ma.
14 — Isso é mentira! — respondi. — Eu não estou fugindo para o lado dos babilônios! Mas Jerias não quis me ouvir. Ele me prendeu e me levou às autoridades.
15 Fagamaw dimina Yeremi kɔrɔ, k’a bugɔ, k’a mina k’a bla kaso ra sɛbɛrikɛbaga Yonatan ta so kɔnɔ, sabu o tun ka o yɔrɔ kɛ kasobon ye.
15 Elas ficaram furiosas comigo e me deram uma surra. Em seguida, me prenderam na casa de Jônatas, escrivão do rei. Essa casa tinha sido transformada em prisão.
16 O ra, o ka Yeremi bla fɔ kasobon dingakɔnɔbon dɔ kɔnɔ yi; a tora yi ka mɛɛn.
16 Aí me puseram numa cela cavada na terra, e eu fiquei ali muito tempo.
17 O kɔ, masacɛ Sedesiyasi nana mɔgɔ ci ka taga Yeremi labɔ ka na ni a ye a ta masaso kɔnɔ, ka na a ɲininka dogo ra; a k’a ɲininka ko: «Yala Matigi Ala ka kuma dɔ fɔ i ye an ta ko ra wa?» Yeremi k’a jaabi ko: «Ɔnhɔn! Matigi Ala bɛna ele don Babilɔni masacɛ boro.»
17 Depois, o rei Zedequias mandou me buscar. Quando cheguei ao palácio, ele me perguntou em segredo: — Jeremias, você recebeu alguma mensagem de Deus, o — Sim! Recebi! O senhor, ó rei, será entregue nas mãos do rei da Babilônia.
18 Yeremi k’a fɔ masacɛ Sedesiyasi ye tuun, ko: «Ne ka mun kojugu le kɛ ele ra, walama i ta jamana ɲamɔgɔw ra, walama nin jamana mɔgɔw ra, fɔ aw ka ne mina ka ne bla kaso ra?
18 Então aproveitei para perguntar a Zedequias: — Qual foi o crime que cometi contra o senhor, ó rei, ou contra as autoridades, ou contra este povo, para que me pusessem na cadeia?
19 Aw ta cira minw ka ciraya kɛ k’a fɔ aw ye ko Babilɔni masacɛ tɛna na aw kama, walama ni jamana kama, o ciraw bɛ min bi?
19 Onde estão os seus profetas que lhe diziam que o rei da Babilônia não ia atacar nem o senhor nem este país?
20 «E, ne matigicɛ masacɛ, ayiwa, sisan ele ye sabari ka ne lamɛn, ka sɔn ne ta makarikan ma! I kana a to ne ye sekɔ tuun sɛbɛrikɛbaga Yonatan ta bon kɔnɔ, ni o tɛ, ne bɛna taga sa yi!»
20 Portanto, ó rei, meu senhor, agora peço que faça o que vou pedir. Por favor, não me mande de volta para a casa do seu escrivão Jônatas, pois, se eu voltar, vou acabar morrendo ali.
21 Masacɛ Sedesiyasi k’a fɔ ko o ye Yeremi bla masaso kɔrɔsibagaw ta lu kɔnɔ, ka to ka burujɛnibagaw ta buru dɔ di a ma lon o lon, fɔ ka taga domuni ban dugu kɔnɔ. A kɛra ten Yeremi tora masaso kɔrɔsibagaw ta lu kɔnɔ.
21 Então o rei Zedequias ordenou que me pusessem no pátio da guarda. Todos os dias me davam um pão de padaria, até que acabou todo o pão que havia na cidade. E assim fiquei no pátio da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.