João 6

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ayiwa, o kow kɔ, Yesu tagara Galile ba kɔ fɛ, ba min bɛ wele fana ko Tiberiyadi ba.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 Jamaba tun tugura a kɔ, sabu a tun bɛ tagamasiyɛn minw kɛra ka banabagatɔw kɛnɛya, o tun bɛ o yera.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Yesu ni a ta karamɔgɔdenw yɛlɛnna kongori dɔ kan ka sigi yi.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 O y’a sɔrɔ Yahudiyaw ta Jɔnyaban ɲanagbɛ* wagati tun bɛ ɲini ka se.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Yesu nana flɛri kɛ, k’a ye ko jamaba dɔ bɛ nana ale fɛ. A ko Filipe ma ko: «An bɛ se ka domuni san yɔrɔ juman, janko nin mɔgɔw ye domuni kɛ?»
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Yesu tun ka o fɔ ka Filipe kɛ k’a flɛ le; ni o tɛ, a tun bɛna min kɛ, a yɛrɛ tun ka o lɔn cɔ.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Filipe k’a jaabi ko: «Hali ni an bɛ wari deniye kɛmɛ fla buru san k’a di nin mɔgɔw ma, o bɛɛ tɛna hali dɔɔnin dɔɔnin sɔrɔ a ra.»
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Ayiwa, Yesu ta karamɔgɔden min ye Andere ye, Simɔn Piyɛri balemacɛ, ale ko:
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 «Cɛdennin dɔ bɛ yan, burukun looru ni jɛgɛden fla bɛ o fɛ; nka o bɛ mun ɲa nin jamaba ye?»
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Ayiwa, Yesu ko karamɔgɔdenw ma ko: «Aw ye mɔgɔw lasigi dugu ma.» Binmisɛnw tun ka ca o yɔrɔ ra. Mɔgɔw sigira; cɛw tun bɛ mɔgɔ waga looru bɔ.
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Yesu ka o buruw ta ka baraka la Ala ye, ka a tarantaran mɔgɔw ra; jɛgɛ fana ta kɛra ten. Mɔgɔ bɛɛ ka a sɔrɔ fɔ ka wasa.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Mɔgɔw ka domuni kɛ ka fa tuma min na, Yesu ko karamɔgɔdenw ma ko: «Aw ye burukunkurunw cɛ, janko dɔ kana cɛn.»
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 O ka o burukunkurunw cɛ ka segi tan ni fla fa o ra; mɔgɔw ka domuni kɛ burukun looru ra ka min to, o le kɛra o ye.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 O mɔgɔw ka Yesu ta tagamasiyɛnw ye minkɛ, o ko: «Can ra, cira min tun ka kan ka na dunuɲa ra, nin yɛrɛ lo.»
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Yesu k’a lɔn minkɛ ko o b’a fɛ ka ale mina fanga ra ka ale kɛ o ta masacɛ ye, a bɔra o cɛ ra ka sekɔ ka taga kongori dɔ kan a kelen na.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Wulada nana se minkɛ, karamɔgɔdenw tagara bada ra.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 O donna kurun dɔ kɔnɔ ko o bɛ ba tigɛ ka taga Kapɛrinahumu. Su nana ko k’a sɔrɔ Yesu tun ma na o fɛ fɔlɔ.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Fɔɲɔba dɔ wurira, ka kɛ ji lamaga ye kosɛbɛ.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 O ka kilo looru walama wɔɔrɔ kɛ ji kan wagati min na, o ka Yesu tagamatɔ ye ji kan, a bɛ gbarara o ta kurun na; o ja tigɛra.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Yesu ko o ma ko: «Ne lo, aw kana siran!»
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 O tun b’a fɛ a ye don kurun kɔnɔ o fɛ; nka o tun bɛ tagara yɔrɔ min na, o barara k’a ye ko o sera yi ka ban.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Dugu nana gbɛ tuma min na, jama min tun bɛ ba ɲa dɔ kan, olugu k’a kɔrɔsi k’a ye ko kurun kelen le tun bɛ yi, ko Yesu tun ma don o kurun kɔnɔ ni a ta karamɔgɔdenw ye, nka karamɔgɔdenw dɔrɔn le donna kurun kɔnɔ ka taga.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 O y’a sɔrɔ kurun dɔw tun nana ka bɔ Tiberiyadi; Matigi Yesu tun ka baraka la Ala ye ka buru tarantaran jama ra yɔrɔ min na, o tun lɔnin lo o yɔrɔ kɔrɔ.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Ayiwa, jama nana a ye ko Yesu tɛ yi, a ta karamɔgɔdenw fana tɛ yi minkɛ, olugu yɛrɛ donna o kurunw kɔnɔ ka taga Kapɛrinahumu ka taga Yesu yɔrɔɲini.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 O tagara Yesu ye ba kɔ fɛ minkɛ, o k’a fɔ a ye ko: «An karamɔgɔ, i sera yan wagati juman?»
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Yesu ka o jaabi ko: «Can ra ne b’a fɔ aw ye ko aw ka tagamasiyɛn minw ye, aw tɛ ne yɔrɔɲinina o kosɔn dɛ, nka aw ka domuni min kɛ ka fa, aw bɛ ne yɔrɔɲinina o le kosɔn.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Ayiwa, domunifɛn min bɛ se ka cɛn, aw kana baara kɛ o kosɔn; domunifɛn min tɛ cɛn, ani a bɛ ɲanamanya banbari di fana, aw ye baara kɛ o le kosɔn. Min kɛra Adamaden ye*, ale le bɛ o domunifɛn di aw ma, sabu Fa Ala ka a ta fanga tagamasiyɛn la ale le kan.»
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 O ka Yesu ɲininka ko: «An ka kan ka mun le kɛ ka Ala sagonan baara kɛ?»
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Yesu ka o jaabi ko: «Ala bɛ baara min ɲini aw fɛ, o ye ko ale Ala ka mɔgɔ min ci, aw ye la o ra.»
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 O ko Yesu ma ko: «Ayiwa, ele bɛna tagamasiyɛn juman le kɛ k’a yira an na, janko an ye la i ra? I bɛna mun le kɛ?
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 An bɛmaw ka mane domu kongokolon kɔnɔ, i n’a fɔ a sɛbɛra Kitabu kɔnɔ cogo min na, ko: ‹A ka domunifɛn bɔ sankolo ra k’a di o ma, o k’a domu.› »
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Yesu ko: «Can ra, ne b’a fɔ aw ye ko cira Musa le ma domunifɛn bɔ sankolo ra ka a di aw ma! Ne Facɛ le bɛ domunifɛn ɲanaman di aw ma ka bɔ sankolo ra.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Sabu min jigira ka bɔ sankolo ra, ale le ye Ala ta domunifɛn ye, a bɛ min di ka ɲanamanya di dunuɲamɔgɔw ma.»
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 O ko Yesu ma ko: «An karamɔgɔ, kɛ o domunifɛn di ye an ma wagati bɛɛ kɛ!»
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Yesu ko o ma ko: «Domunifɛn min bɛ ɲanamanya di, ne le ye o ye; ni mɔgɔ min ka na ne fɛ, kɔngɔ tɛna o tigi sɔrɔ tuun fiyewu; ni mɔgɔ min lara ne ra, minlɔgɔ tɛna o tigi sɔrɔ tuun fiyewu.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Nka ne k’a fɔ aw ye ka ban, ko: aw ka ne ye, nka aw ma la ne ra.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Ni ne Fa ka mɔgɔ o mɔgɔ di ne ma, o bɛɛ bɛna na ne fɛ; ni mɔgɔ o mɔgɔ nana ne fɛ, ne tɛna o tigi gbɛn fiyewu.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Sabu ne ma na ka bɔ sankolo ra ka na ne yɛrɛ sago kɛ; min ka ne ci, ne nana o sago le kɛ.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Min ka ne ci, o sago flɛ nin ye, ko: ale ka mɔgɔ o mɔgɔ di ne ma ko o si kana tunu; ani ko dunuɲa labanlon na fana, ne ye o tigi lakunu ka bɔ saya ra.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Sabu ne Fa sago ye ko ni mɔgɔ o mɔgɔ ka Dencɛ* ye, ka la a ra, o tigi ye ɲanamanya banbari sɔrɔ; dunuɲa labanlon na fana, ne bɛna o tigi lakunu ka bɔ saya ra.»
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Yesu ko minkɛ ko domunifɛn min bɔra sankolo ra ko ale le ye o ye, Yahudiyaw ka kɛ Yesu kɔrɔfɔ ye o kosɔn.
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 O ko: «O tuma, Yesu le tɛ nin ye wa, Yusufu dencɛ? An ka a facɛ lɔn, ka a bamuso lɔn kɛ! Mun na a b’a fɔ ko ale jigira ka bɔ sankolo ra?»
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Yesu ka o jaabi ko: «Aw kana ŋunuŋunu aw yɛrɛ kɔrɔ yi.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Mɔgɔ si tɛ se ka na ne fɛ, ni ne Fa min ka ne ci, ale ma o tigi lana ne fɛ; ni o tigi nana ne fɛ, dunuɲa labanlon na, ne bɛna o tigi kunu ka a bɔ saya ra.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Ayiwa, a sɛbɛra ciraw ta kitabuw kɔnɔ ko:
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Nka o t’a yira ko mɔgɔ dɔ ɲa ka Ala ye dɛ! Mɔgɔ si ma Ala ye, fɔ min bɔra Ala ra, ale kelen le ka Fa Ala ye.»
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 «Can ra ne b’a fɔ aw ye ko ni mɔgɔ min lara ne ra, o tigi bɛ ɲanamanya banbari sɔrɔ.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Domunifɛn min bɛ ɲanamanya di mɔgɔw ma, ne le ye o ye.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Aw bɛmaw ka domunifɛn dɔ domu kongokolon kɔnɔ, nka o bɛɛ n’a ta, saya nana se o ma.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Nka domunifɛn min jigira ka bɔ sankolo ra, o le ye nin ye; ni mɔgɔ min ka o domu, o tigi tɛna sa.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Ne le ye domunifɛn ɲanaman ye, min jigira ka bɔ sankolo ra. Ni mɔgɔ min ka o domu, o tigi ɲanaman bɛ to wagati bɛɛ. Ne bɛ domunifɛn min di, o ye ne yɛrɛ farisogo le ye, janko dunuɲamɔgɔw ye ɲanamanya.»
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Yesu ka o fɔ minkɛ, Yahudiyaw ka kɛ ɲɔgɔn sɔsɔ ye; o ko: «Nin cɛ b’a fɛ ka a yɛrɛ sogo di an ma cogo di le, an y’a domu?»
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Yesu k’a fɔ o ye ko: «Can ra ne b’a fɔ aw ye ko Min kɛra Adamaden ye*, ko ni aw ma o sogo domu ka a jori min, aw tɛna ɲanamanya sɔrɔ.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Nka ni mɔgɔ min ka ne sogo domu ka ne jori min fana, o tigi bɛ ɲanamanya banbari sɔrɔ; dunuɲa labanlon na, ne bɛna o tigi lakunu ka bɔ saya ra.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Sabu ne farisogo ye domunifɛn yɛrɛ le ye, ne jori fana ye minnifɛn yɛrɛ le ye.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Ni mɔgɔ min ka ne sogo domu, ka ne jori min, o tigi bɛ to ne ta jɛnɲɔgɔnya ra, ne fana bɛ to jɛnɲɔgɔnya ra ni o tigi ye.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 Fa Ala min ɲanaman lo, min ka ne ci, ne bɛ ɲanamanya ale le sababu ra; o cogo ra ni mɔgɔ min ka ne farisogo domu, ka ne jori min fana, o tigi bɛ ɲanamanya ne sababu ra.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Domunifɛn min jigira ka bɔ sankolo ra, o le ye nin ye; aw bɛma minw sara, olugu ka domunifɛn min domu, o domunifɛn ni nin tɛ kelen ye. Ni mɔgɔ min ka nin domunifɛn domu, o tigi bɛna ɲanamanya banbari sɔrɔ.»
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Yesu ka nin kumaw le fɔ k’a to mɔgɔw karan na karanso kɔnɔ Kapɛrinahumu.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ayiwa, Yesu ka o kuma fɔ minkɛ, a ta karamɔgɔdenw caman ko: «Nin kuma ka gbɛlɛn dɛ! Jɔn bɛ se ka sɔn nin ma?»
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Yesu k’a lɔn ko karamɔgɔdenw bɛ o kow le ŋunuŋununa minkɛ, a ko o ma ko: «Nin kuma digira aw ra wa?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 O tuma, Min kɛra Adamaden ye*, ni aw nana o yɛlɛntɔ ye ka taga a bɔyɔrɔ ra don?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Ala Nin* le bɛ mɔgɔ ɲanamanya; ni o tɛ, mɔgɔ yɛrɛ baraka tɛ se ka foyi kɛ; ne ka kuma minw fɔ aw ye, o bɔra Ala Nin le ra, o le bɛ ɲanamanya di.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Nka dɔw bɛ aw ra, olugu ma la o ra.»
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Yesu k’a fɔ tuun ko: «O le kosɔn ne k’a fɔ aw ye ko mɔgɔ si tɛ se ka na ne ma, ni Fa Ala ma o se di o tigi ma.»
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Ayiwa, k’a ta o lon na, a ta karamɔgɔden caman bɔra a kɔ; o ma sɔn ka tugu a kɔ tuun.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Yesu ko a ta karamɔgɔden tan ni fla ma ko: «Aw fana t’a fɛ ka taga wa?»
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Simɔn Piyɛri k’a jaabi ko: «Matigi, an bɛna taga jɔn le fɛ? Ɲanamanya banbari kuma bɛ sɔrɔ ele le fɛ.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 An lara i ra, an fana k’a lɔn ko Den* Saninman min bɔra Ala ra, ko ele lo.»
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Yesu k’a fɔ o ye ko: «Ne le ma aw mɔgɔ tan ni fla ɲanawoloma wa? K’a sɔrɔ kelen bɛ aw ra, o ye setanamɔgɔ le ye.»
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Yesu tun bɛ Zudasi le ma, Simɔn Sikariyɔti dencɛ; ale le tun bɛna Yesu janfa, k’a sɔrɔ karamɔgɔden tan ni fla dɔ tun lo.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.