João 20
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NAA
1 Ayiwa, lɔgɔkun tere fɔlɔ sɔgɔmada joona fɛ, k’a sɔrɔ kɛnɛ tun ma ci fɔlɔ, Mariyamu Magidalakamuso tagara kaburu ra. A tagara a sɔrɔ ko kabakuruba bɔra kaburu da ra.
1 No primeiro dia da semana, de madrugada, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 A borira ka taga Piyɛri fɛ, ani karamɔgɔden min ko tun ka di Yesu ye, ka taga a fɔ o ye ko: «O ka Matigi su ta ka bɔ kaburu kɔnɔ; an fana ma a blayɔrɔ lɔn.»
2 Então correu e foi até onde estavam Simão Pedro e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: — Tiraram o Senhor do túmulo, e não sabemos onde o colocaram.
3 Piyɛri ni o karamɔgɔden bɔra ka taga kaburu ra.
3 Com isso, Pedro e o outro discípulo saíram e foram até o túmulo.
4 O fla bɛɛ tun bɛ borira ɲɔgɔn fɛ, nka o karamɔgɔden borira ka Piyɛri dan, ka kɔn a ɲa kaburu ra.Karamɔgɔdenw ka kaburu lakolon ye|src="lb00329b.tif" size="span" loc="JHN 20.4" copy="BFBS (Bass)" ref="Yuhana 20.4"
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 A sera yi minkɛ a birira ka kaburu kɔnɔ flɛ, ka fanigbɛw blanin ye, nka a ma don.
5 E, abaixando-se, viu os lençóis de linho, mas não entrou.
6 Simɔn Piyɛri tun bɛ a kɔ; ale sera minkɛ, a donna kaburu kɔnɔ ka fanigbɛw blanin ye.
6 Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no túmulo. Ele também viu os lençóis
7 Fani min tun kɛra ka Yesu kun datugu, a ka o blanin ye, nka a ni kasanke tun tɛ yɔrɔ kelen na; a tun kurunin lo ka bla a danna.
7 e o lenço que tinha estado sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Ayiwa, karamɔgɔden min tun kɔnna ka se kaburu ra, ale sɔrɔra ka don kaburu kɔnɔ. A k’a ye ten minkɛ, a lara a ra.
8 Então o outro discípulo, que havia chegado primeiro ao túmulo, também entrou. Ele viu e creu.
9 Sabu kuma min tun sɛbɛra Kitabu kɔnɔ, ko Yesu ka kan ka kunu, karamɔgɔdenw tun ma o faamu fɔlɔ.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário que ele ressuscitasse dentre os mortos.
10 O kɔ, o karamɔgɔden fla bɔra ka taga o ta so.
10 E os discípulos voltaram outra vez para casa.
11 Ayiwa, Mariyamu tun nana kaburu ra ka na lɔ ka kɛ kasi ye. A kasitɔ, a ka a kun suuru ka kaburu kɔnɔ flɛ.
11 Maria, no entanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se e olhou para dentro do túmulo.
12 A ka mɛlɛkɛ fla ye; deregegbɛ bɛ o kan na. Yesu su tun lanin bɛ yɔrɔ min na, o tun siginin bɛ o yɔrɔ ra. Kelen bɛ a kunyanfan na, tɔ kelen bɛ a senyanfan na.
12 Ela viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus tinha sido colocado, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Mɛlɛkɛw ka Mariyamu ɲininka ko: «Muso, mun na i bɛ kasira?» A ko: «O ka ne Matigi su le ta; ne m’a lɔn o ka a bla yɔrɔ min na.»
13 Então eles perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Ka a to o kuma ra, a ka a ɲa munu ka Yesu lɔnin ye; nka a m’a lɔn ko Yesu lo.
14 Depois de dizer isso, ela se virou para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Yesu ka a ɲininka ko: «Muso, mun na i bɛ kasira? I bɛ jɔn le yɔrɔɲinina?» Ayiwa, a kɛra Mariyamu ɲa na ko yiriforotigi lo. Mariyamu ko: «Ne bɛ Yesu le yɔrɔɲinina; ni a kɛra ko ele le ka a ta, a yɔrɔ yira ne ra, ne bɛ taga a ta ka taga ni a ye.»
15 Jesus lhe perguntou: Ela, supondo que ele fosse o jardineiro, respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga-me onde o colocou, e eu o levarei.
16 Yesu ko a ma ko: «Mariyamu!» Mariyamu ka a ɲa munu k’a fɔ heburukan na ko: «Rabuni!» (O kɔrɔ le ye ko «An karamɔgɔ.»)
16 Jesus disse: Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: — Raboni! (“Raboni” quer dizer “Mestre”.)
17 Yesu ko a ma ko: «I kana maga ne ra, sabu ne ma yɛlɛn fɔlɔ ka taga ne Fa fɛ. Taga a fɔ ne balemaw ye ko ne bɛ yɛlɛnna ka taga ne Fa ni aw fana Fa fɛ, ne ta Ala, ani aw fana ta Ala.»
17 Jesus continuou:
18 Mariyamu Magidalakamuso tagara a fɔ karamɔgɔdenw ye ko ale ka Matigi ye; Yesu ka min fɔ a ye, a ka o fɔ karamɔgɔdenw ye.
18 Então Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: — Eu vi o Senhor! E contava que Jesus lhe tinha dito essas coisas.
19 O lon yɛrɛ wulada fɛ, min tun ye lɔgɔkun tere fɔlɔ ye, karamɔgɔdenw tun lajɛnna bon dɔ kɔnɔ, ka da sɔgɔ o yɛrɛ da ra Yahudiyaw ɲasiran kosɔn. Yesu nana ka na lɔ o cɛ ma, k’a fɔ o ye ko: «Ala ye hɛra kɛ aw ye.»
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, estando trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos, com medo dos judeus, Jesus veio e se pôs no meio deles, dizendo:
20 A ka o fɔ minkɛ, a ka a borow ni a gɛrɛn yira o ra. Karamɔgɔdenw ka Matigi ye minkɛ, o jusu diyara kosɛbɛ.
20 E, dizendo isso, lhes mostrou as mãos e o lado. Então os discípulos se alegraram ao ver o Senhor.
21 Yesu ko o ma tuun ko: «Ala ye hɛra kɛ aw ye. Fa Ala ka ne ci cogo min na, ne fana bɛ aw ci o cogo ra.»
21 E Jesus lhes disse outra vez:
22 A ka o fɔ minkɛ, a ka o fiyɛ ni a dafɔɲɔ ye k’a fɔ o ye ko: «Ne bɛ Nin Saninman* di aw ma.
22 E, havendo dito isso, soprou sobre eles e disse-lhes:
23 Ni aw ka mɔgɔ o mɔgɔ ta jurumun yafa, o tigi ta jurumun bɛna yafa; nka ni aw fana ma mɔgɔ o mɔgɔ ta jurumun yafa, o tigi ta jurumun tɛna yafa.»
23 Se de alguns vocês perdoarem os pecados, são-lhes perdoados; mas, se os retiverem, são retidos.
24 Yesu nana a ta karamɔgɔdenw fɛ lon min na, karamɔgɔden tan ni fla ra min tɔgɔ ye ko Toma, ni a bɛ wele fana ko Flanin, ale tun tɛ ni tɔw ye o lon na.
24 Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando Jesus veio.
25 Karamɔgɔden tɔw k’a fɔ a ye ko: «An ka Matigi ye.» Toma ko o ma ko: «Ni ne kɔni ma nɛgɛw nɔ ye a boro ra, ka ne borokanden la o nɛgɛw nɔw ra, ka ne boro la fana taman nɔ ra a gɛrɛn na, ne tɛ la a ra fiyewu.»
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, ali não puser o dedo e não puser a minha mão no lado dele, de modo nenhum acreditarei.
26 Ayiwa, lɔgɔkun kelen tɛmɛnin kɔ, karamɔgɔdenw lajɛnnin tun bɛ bon kɔnɔ tuun. O lon na, Toma tun bɛ ni o ye. O tun ka daw sɔgɔ, nka o nana bara ka Yesu lɔnin ye o cɛ ma. A ka o fo ko: «Ala ye hɛra kɛ aw ye.»
26 Passados oito dias, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos, e Tomé estava com eles. Estando as portas trancadas, Jesus veio, pôs-se no meio deles e disse:
27 O kɔ, a ko Toma ma ko: «Toma, gbara yan; i boro la ne boro kan k’a flɛ; o kɔ, i ye i borokanden la ne gɛrɛn na. I kana sigiya, nka i ye la ne ra.»
27 E logo disse a Tomé:
28 Toma ko a ma ko: «E, ne Matigi, ani ne ta Ala ye!»
28 Ao que Tomé lhe respondeu: — Senhor meu e Deus meu!
29 Yesu ko a ma ko: «I ka ne ye minkɛ, o le kosɔn i lara ne ra kɛ! Minw lara ne ra k’a sɔrɔ o ma ne ye, olugu ta ɲana.»
29 Jesus lhe disse:
30 Yesu ka tagamasiyɛn caman wɛrɛ kɛ a ta karamɔgɔdenw ɲa na; o ma sɛbɛ nin kitabu kɔnɔ.
30 Na verdade, Jesus fez diante dos seus discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Nka minw sɛbɛra, o sɛbɛra le, janko aw ye la a ra ko Yesu le ye Kisibaga* ye, Den min bɔra Ala ra*, ani janko ni aw lara a ra, aw ye ɲanamanya sɔrɔ a tɔgɔ baraka ra.
31 Estes, porém, foram registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenham vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.