João 18
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVT
1 Ayiwa, Yesu ka o kumaw fɔ ka ban tuma min na, a bɔra ni a ta karamɔgɔdenw ye ka taga Sedɔrɔn kɔ kɔ fɛ. Yiritu dɔ tun bɛ o yɔrɔ ra, o donna o yiritu kɔnɔ.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Zudasi min tun bɛ Yesu janfara, ale fana tun bɛ o yiritu yɔrɔ lɔn, sabu Yesu tun bɛ to ka taga ni o ye o yɔrɔ ra.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 O ra, Zudasi blara sorasikuru dɔ ɲa, ani Alabatosoba kɔrɔsibaga dɔw; sarakalasebagaw kuntigiw ni Farisiw le tun ka o ci. O tagara se o yiritu ra ni tasumamanaw ni fitinaw ni kɛrɛkɛminanw ye o boro.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Fɛn o fɛn tun bɛna Yesu sɔrɔ, a yɛrɛ tun ka o bɛɛ lɔn ka ban; a gbarara o mɔgɔw ra ka o ɲininka ko: «Aw bɛ jɔntigi le yɔrɔɲinina?»
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 O k’a jaabi ko: «Yesu Nazarɛtikacɛ.» Yesu ko o ma ko: «Ne lo!» Zudasi min tun bɛ Yesu janfara, ale tun bɛ o cɛ ra.
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Kabini Yesu ko «Ne lo,» o sekɔra ni o kɔ ye, ka benben dugu ma.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Yesu ka o ɲininka tuun ko: «Aw bɛ jɔntigi le ɲinina?» O ko: «Yesu Nazarɛtikacɛ.»
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Yesu ko o ma ko: «Ne k’a fɔ aw ye ka ban ko ne lo. Ni aw bɛ ne le yɔrɔɲinina, aw ye ninnugu to o ye taga.»
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 O kɛra minkɛ, Yesu tun ka kuma min fɔ, o kɛra can ye, ko: «Ne Fa, i ka min o min di ne ma, o si ma tunu ne boro.»
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 O y’a sɔrɔ muru dɔ tun bɛ Simɔn Piyɛri fɛ. Ale ka o sama ka a bɔ, ka sarakalasebagaw kuntigiba ta jɔncɛ kininboroyanfan toro tigɛ. O jɔncɛ tɔgɔ tun ye ko Malikusi.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Yesu ko Piyɛri ma ko: «I ta muru don a la ra! O tuma, ne Fa Ala ka tɔɔrɔ min latigɛ ne ye, ele t’a fɛ o ye se ne ma le wa?»
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Ayiwa, sorasiw ni o ta kuntigi, ani Yahudiyaw ta Alabatosoba kɔrɔsibagaw ka Yesu mina k’a siri.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 O tagara ni a ye Ane le fɛ fɔlɔ. Ane tun ye Kayife burancɛ ye; Kayife le tun ye sarakalasebagaw kuntigiba ye o san na.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Kayife le tun ka Yahudiyaw kuntigiw ladi k’a fɔ o ye ko: «Mɔgɔ kelen ye sa jamana mɔgɔw bɛɛ nɔ ra, o le ka fisa aw ma.»
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 O tagatɔ ni Yesu ye, Simɔn Piyɛri ni karamɔgɔden dɔ tugura o kɔ. Lɔnbagaya tun bɛ o karamɔgɔden ni sarakalasebagaw kuntigiba* cɛ; o le kosɔn a donna ni o ye sarakalasebagaw kuntigiba ta lu kɔnɔ.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Piyɛri tun tora kɛnɛ ma, da ra. O karamɔgɔden min tun ye sarakalasebagaw kuntigiba lɔnbaga ye, ale bɔra kɛnɛ ma; muso min tun bɛ da kɔrɔsira, a nana kuma o fɛ ka Piyɛri ladon lu kɔnɔ.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Baaradenmuso min tun bɛ luda kɔrɔsira, ale ko Piyɛri ma ko: «Yala ele fana tɛ nin cɛ ta karamɔgɔden dɔ le ye wa?» Piyɛri ko: «Ɔn-ɔn, ne tɛ o dɔ ye dɛ!»
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 I n’a fɔ nɛnɛ tun bɛ yi, baaradenw ni sorasiw ka tasuma don, ka lɔ a kɔrɔ ka to ka o tasuma ja. Piyɛri fana tun lɔnin bɛ o kɔrɔ, ka to ka ta ja fana.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Ayiwa, sarakalasebagaw kuntigiba* ka Yesu ɲininka a ta karamɔgɔdenw ni a ta karan ko ra.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Yesu ka a jaabi ko: «Ne kɔni kumana mɔgɔw bɛɛ ɲa na kɛnɛ kan; ne tun bɛ mɔgɔw karan karanso* kɔnɔ, ani Alabatosoba kɔnɔ wagati bɛɛ, Yahudiyaw bɛ ɲɔgɔn lajɛn o yɔrɔ minw na; ne ma ne ta kuma si fɔ dogo ra.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Mun kosɔn i bɛ ne ɲininka tuun? Mɔgɔ minw sɔnna ka ne ta kuma lamɛn, olugu ɲininka; ne kumana o fɛ cogo min na, olugu ka o lɔn fɔ ka ɲa.»
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Yesu ka o kuma fɔ minkɛ, Alabatosoba kɔrɔsibaga minw tun lɔnin bɛ Yesu kɔrɔ, o ra kelen ka tɛgɛ ci a toro kɔrɔ, k’a fɔ a ye ko: «I bɛ sarakalasebagaw kuntigiba le jaabira tan wa?»
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Yesu ko o cɛ ma ko: «Ni ne ka kumajugu le fɔ, fɛn min k’a kɛ kumajugu ye, o fɔ ne ye. Nka ne ka min fɔ, ni o tɛ kumajugu ye, mun kosɔn ele ka ne bugɔ?»
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Ka Yesu boro fla sirinin to, Ane k’a lataga sarakalasebagaw kuntigiba Kayife fɛ.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 O y’a sɔrɔ Simɔn Piyɛri belen tun lɔnin bɛ a bɛ tasuma jara. Mɔgɔ dɔ ko a ma ko: «Ele fana tɛ nin cɛ ta karamɔgɔden dɔ le ye wa?» Piyɛri ma sɔn ka lɔ a ra; a ko: «Ɔn-ɔn, ne tɛ o dɔ ye dɛ!»
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Piyɛri tun ka cɛ min toro kelen caron, o balemacɛ min tun ye sarakalasebagaw kuntigiba* ta baaraden dɔ ye, o ko Piyɛri ma ko: «O tuma ne yɛrɛ ɲa ma ele ni a ye ɲɔgɔn fɛ yiritu ra wa?»
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Piyɛri belen ma sɔn ka lɔ a ra. O yɔrɔnin bɛɛ dondo kasira.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 O kɔ, o bɔra ni Yesu ye Kayife fɛ, ka taga ni a ye jamanatigi ta bonba kɔnɔ. O tun kɛra sɔgɔmada joona le fɛ. Yahudiyaw ma sɔn ka don bonba kɔnɔ, janko o saninyanin ye to, ka Jɔnyaban ɲanagbɛ* domuni kɛ.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 O le kosɔn Pilati bɔra ka taga o nɔ fɛ kɛnɛ ma, ka o ɲininka, ko: «Nin cɛ jarakikun ye mun le ye aw fɛ?»
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 O ka Pilati jaabi ko: «Ni nin cɛ tun ma kɛ kojugukɛbaga ye, an tun tɛna na ni a ye i fɛ.»
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Pilati ko o ma ko: «Aw yɛrɛ ye taga ni a ye ka taga a ta kiti tigɛ ka kaɲa ni aw ta sariya* ye.» O ko Pilati ma ko: «Anw man kan ka kiti tigɛ mɔgɔ si kan k’a faga.»
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 O kɛra, janko Yesu tun ka kuma min fɔ k’a sa cogoya yira, o kuma ye kɛ can ye.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Pilati sekɔra ka don bonba kɔnɔ, ka Yesu wele k’a ɲininka ko: «Ele le ye Yahudiyaw ta masacɛ ye wa?»
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Yesu k’a jaabi ko: «Ele yɛrɛ le ka o kuma miiri k’a fɔ wa, walama mɔgɔ wɛrɛ le ka o fɔ i ye?»
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Pilati ko: «O tuma ne ye Yahudiya dɔ le ye wa? I yɛrɛ ta siyamɔgɔw, ani sarakalasebagaw* kuntigiw le nana ni i ye ne fɛ, ko ne ye kiti tigɛ i kan; i ka mun le kɛ?»
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Yesu ka a jaabi ko: «Ne ta masaya tɛ nin dunuɲa ra yan; ni ne ta masaya tun bɛ nin dunuɲa ra yan, ne nɔfɛmɔgɔw tun bɛna kɛrɛ kɛ, janko Yahudiyaw kuntigiw kana se ka ne mina. Nka ne ta masaya tɛ nin dunuɲa ra yan sisan.»
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Pilati ko Yesu ma ko: «O tuma ele ye masacɛ le ye wa?» Yesu ka a jaabi ko: «I k’a fɔ cogo min na, ne ye masacɛ le ye. Ne nana woro dunuɲa ra min kosɔn, o ye ka can yira mɔgɔw ra. Mɔgɔ o mɔgɔ b’a fɛ ka tagama can kan, o tigi bɛ ne ta kuma lamɛn.»
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Pilati ko: «Mun yɛrɛ le ye can ye?»
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Ayiwa, i n’a fɔ landa dɔ bɛ aw fɛ ko san o san, Jɔnyaban ɲanagbɛ* ra, ne ye kasoden kelen labla, ayiwa, aw b’a fɛ ne ye Yahudiyaw ta masacɛ labla wa?»
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Jama pɛrɛnna tuun ko: «Ɔn-ɔn, ale tɛ! Barabasi le labla!» K’a sɔrɔ o Barabasi tɔgɔ tun ye benkannikɛbaga le ye.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.