João 12

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ayiwa, a tɔ tun tora tere wɔɔrɔ, Jɔnyaban ɲanagbɛ* bɛ se; Yesu tagara Betani. A tun ka Lazari min su lakunu, ale tun bɛ o dugu le kɔnɔ.
1 Foi, pois, Jesus seis dias antes da Páscoa a Betânia, onde estava Lázaro, o que falecera e a quem ressuscitara dos mortos.
2 O ka domuni dɔ labɛn Yesu ye o yɔrɔ ra. Mariti tun bɛ o domuniko ɲanabɔra; Lazari fana tun bɛ domuni na ni domunikɛbaga tɔw ye.
2 Fizeram-lhe, pois, ali uma ceia, e Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Ka o to domuni na, Mariyamu ka turu kasadiman yɛrɛworo sɔngɔgbɛlɛn dɔ ta, min tun bɛ litiri tarancɛ bɔ, ka o turu kɛ Yesu senw kan; o kɔ, a ka a senw jɔsi ni a yɛrɛ kunsigi ye. O turu kasa ka bon yɔrɔ bɛɛ labɔ.
3 Então, Maria, tomando uma libra de unguento de nardo puro, de muito preço, ungiu os pés de Jesus e enxugou-lhe os pés com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do unguento.
4 Yesu ta karamɔgɔden min ye Zudasi Sikariyɔti ye, min tun bɛna kɛ Yesu janfabaga ye, ale ko:
4 Então, um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, o que havia de traí-lo, disse:
5 «Mun kosɔn nin turu kasadiman ma fiyeere fɔ warigbɛ kɛmɛ saba, ka o wari di fagantanw ma?»
5 Por que não se vendeu este unguento por trezentos dinheiros, e não se deu aos pobres?
6 Zudasi tun ma o fɔ fagantanw hina kosɔn, nka a ka o fɔ sabu son tun lo; ale le tun ye o ta warimarabaga ye, nka ni wari min tun ka di a ma, a tun bɛ o ta.
6 Ora, ele disse isso não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão, e tinha a bolsa, e tirava o que ali se lançava.
7 Nka Yesu ko a ma ko: «Muso to ɲasuma ra; a to a ye nin kɛ ne ta sutarari kama.
7 Disse, pois, Jesus: Deixai-a; para o dia da minha sepultura guardou isto.
8 Sabu fagantanw kɔni, olugu bɛ ni aw ye yan tuma bɛɛ, nka ne tɛna to ni aw ye yan tuma bɛɛ dɛ!»
8 Porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Ayiwa, Yahudiyaw k’a mɛn minkɛ ko Yesu bɛ Betani, o caman tagara yi. O tun ma taga Yesu yɛrɛ dɔrɔn kosɔn, nka a tun ka Lazari min su lakunu, o tun tagara ale fana flɛyɔrɔ le ra.
9 E muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ressuscitara dos mortos.
10 Sarakalasebagaw* kuntigiw k’a latigɛ ko ni a bɛ ten, olugu bɛna Lazari fana faga;
10 E os principais dos sacerdotes tomaram deliberação para matar também a Lázaro,
11 sabu Lazari kosɔn Yahudiyaw caman tun bɛ bɔra olugu kɔ ka la Yesu ra.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, iam e criam em Jesus.
12 Ayiwa, o lon dugusagbɛ, jama caman min tun nana Zeruzalɛmu Jɔnyaban ɲanagbɛ* ra, olugu k’a mɛn ko Yesu bɛ nana Zeruzalɛmu.
12 No dia seguinte, ouvindo uma grande multidão que viera à festa que Jesus vinha a Jerusalém,
13 O ka tamaro yiriborow tigɛtigɛ, ka bɔ ka taga Yesu kunbɛn. O tun bɛ pɛrɛnna ko:
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o Rei de Israel que vem em nome do Senhor!
14 Yesu tun ka faliden dɔ sɔrɔ; a sigira o kan, i n’a fɔ a sɛbɛra Kitabu kɔnɔ cogo min na, ko:
14 E achou Jesus um jumentinho e assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 «Siyɔn dugumɔgɔw, aw kana siran!
15 Não temas, ó filha de Sião! Eis que o teu Rei vem assentado sobre o filho de uma jumenta.
16 Karamɔgɔdenw ma o ko kɔrɔ faamu o wagati yɛrɛ ra; nka Yesu nana kunu minkɛ ka bɔ saya ra ka don Ala ta nɔɔrɔ ra, o hakiri ka sɔrɔ ka jigi a ra ko ciraw tun ka min sɛbɛ Yesu ta ko ra, ko mɔgɔw tun ka o le kɛ a ye ten.
16 Os seus discípulos, porém, não entenderam isso no princípio; mas, quando Jesus foi glorificado, então, se lembraram de que isso estava escrito dele e que isso lhe fizeram.
17 Jama min tun bɛ ni Yesu ye wagati min a tun ka Lazari wele ka bɔ kaburu kɔnɔ, k’a lakunu ka bɔ saya ra, olugu tun bɛ o kow seereya kɛra mɔgɔw ye.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando Lázaro foi chamado da sepultura testificava que ele o ressuscitara dos mortos.
18 O le kosɔn jama tun nana a kunbɛn, sabu o tun k’a mɛn ko a ka o tagamasiyɛn kɛ.
18 Pelo que a multidão lhe saiu ao encontro, porque tinham ouvido que ele fizera este sinal.
19 Ayiwa, Farisiw* ka kɛ a fɔ ye ɲɔgɔn ye ko: «Aw yɛrɛ ɲa b’a ra kɛ, aw tɛ se ka foyi kɛ nin cɛ ra; mɔgɔ bɛɛ tugura a kɔ.»
19 Disseram, pois, os fariseus entre si: Vedes que nada aproveitais? Eis que todos vão após ele.
20 Mɔgɔ minw tun nana Zeruzalɛmu ɲanagbɛ ra ka na Ala bato, Gɛrɛki minw tun bɛ Yahudiyaw ta diina ra, olugu dɔw tun bɛ o mɔgɔw cɛ ra.
20 Ora, havia alguns gregos entre os que tinham subido a adorar no dia da festa.
21 O Gɛrɛkiw gbarara Filipe ra, min bɔra Bɛtisayida, Galile mara ra; o ko a ma ko: «Ne tericɛ, an b’a fɛ ka Yesu ye.»
21 Estes, pois, dirigiram-se a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Filipe tagara o fɔ Andere ye; o mɔgɔ fla tagara o fɔ Yesu ye.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e, então, André e Filipe o disseram a Jesus.
23 Yesu ka o jaabi ko: «Min kɛra Adamaden ye*, Ala bɛna o ta bonya yira wagati min na, o wagati le sera sisan.»
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do Homem há de ser glorificado.
24 Yesu k’a fɔ tuun ko: «Can ra ne b’a fɔ aw ye ko ni simankisɛ ma don dugukolo ra ka sa, a bɛ to a kelen na; nka ni a sara, a bɛ falen ka den caman kɛ.
24 Na verdade, na verdade vos digo que, se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, dá muito fruto.
25 Ni mɔgɔ min k’a yɛrɛ nin kanu, o tigi bɛna bɔnɔ a ra; nka ni mɔgɔ min k’a yɛrɛ nin kɔninya nin dunuɲa ra yan, o tigi bɛna a nin sɔrɔ, ka ɲanamanya banbari sɔrɔ.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem, neste mundo, aborrece a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Ni mɔgɔ min b’a fɛ ka baara kɛ ne ye, o tigi ka kan ka tugu ne kɔ; ne bɛ yɔrɔ min na, ne ta baaraden fana bɛna kɛ o yɔrɔ le ra. Ni mɔgɔ min bɛ baara kɛ ne ye, Fa Ala bɛna o tigi bonya.»
26 Se alguém me serve, siga-me; e, onde eu estiver, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir,
27 «Sisan kɔni, ne hakiri ɲagaminin lo; ne bɛna mun fɔ sa? Ko ne Fa Ala ye ne tanga nin wagati tɔɔrɔ ma wa? Ne tɛ se ka o fɔ, sabu ne nana dunuɲa ra nin wagati tɔɔrɔ le kosɔn.
27 Agora, a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para isso vim a esta hora.
28 Ne Fa, i tɔgɔ bonya!»
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu que dizia: Já o tenho glorificado e outra vez o glorificarei.
29 Jama min tun bɛ o yɔrɔ ra, olugu ka o mɛn minkɛ, dɔw ko: «Sankurukan lo.» Dɔw ko: «Mɛlɛkɛ dɔ le kumana a fɛ.»
29 Ora, a multidão que ali estava e que a tinha ouvido dizia que havia sido um trovão. Outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Nka Yesu ko o ma ko: «Nin kumakan ma bɔ ne kosɔn, a bɔra aw le kosɔn.
30 Respondeu Jesus e disse: Não veio esta voz por amor de mim, mas por amor de vós.
31 Dunuɲa ta kiti bɛna tigɛ sisan le; dunuɲa kuntigi bɛna gbɛn ka labɔ sisan le.
31 Agora, é o juízo deste mundo; agora, será expulso o príncipe deste mundo.
32 Ni ne nana kɔrɔta ka bɔ dugukolo kan tuma min na, ne bɛna mɔgɔ bɛɛ lana ne fɛ.»
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Yesu tun bɛna sa cogoya min na, a tun ka o le fɔ ka a yira mɔgɔw ra.
33 E dizia isso significando de que morte havia de morrer.
34 Jama ko Yesu ma ko: «An k’a mɛn ko a sɛbɛra sariya* kitabu kɔnɔ ko Kisibaga* ɲanaman bɛna to wagati bɛɛ; nka ele ko, ko Min kɛra Adamaden ye*, ko o ka kan ka kɔrɔta ka bɔ dugukolo kan? O tuma, Min kɛra Adamaden ye, o ye jɔntigi le ye sa?»
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre, e como dizes tu que convém que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Yesu ka o jaabi ko: «Yeelen belen bɛ aw cɛ ra, nka wagati dɔɔnin lo! Yeelen bɛ aw cɛ ra wagati min na, aw ye tagama a ra o wagati ra, janko dibi kana na don aw ma ka bara aw ra; sabu mɔgɔ min bɛ tagama dibi ra, o tigi tɛ a tagayɔrɔ lɔn.
35 Disse-lhes, pois, Jesus: A luz ainda está convosco por um pouco de tempo; andai enquanto tendes luz, para que as trevas vos não apanhem, pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Yeelen bɛ aw fɛ sisan le; min bɛ o yeelen di, aw ye la o ra, janko aw ye kɛ yeelen ta denw ye.»
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Essas coisas disse Jesus; e, retirando-se, escondeu-se deles.
37 Ayiwa, hali k’a sɔrɔ Yesu ka tagamasiyɛn caman kɛ Yahudiyaw ɲa na, o belen ma la a ra.
37 E, ainda que tivesse feito tantos sinais diante deles, não criam nele,
38 O ra, cira Ezayi tun ka kuma min fɔ, o kɛra can ye, ko:
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu na nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Ayiwa, o tun tɛ se ka la Yesu ra, sabu cira Ezayi k’a fɔ fana ko:
39 Por isso, não podiam crer, pelo que Isaías disse outra vez:
40 «Ala ka o ɲa fiyen,
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, a fim de que não vejam com os olhos, e compreendam no coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Cira Ezayi ka o fɔ, sabu Yesu ta nɔɔrɔ tun yirara a ra; o le kosɔn a ka o fɔ Yesu ko ra.
41 Isaías disse isso quando viu a sua glória e falou dele.
42 O bɛɛ n’a ta, Yahudiyaw kuntigiw yɛrɛ caman lara Yesu ra; nka Farisiw* ɲasiran kosɔn, o ma sɔn k’a fɔ kɛnɛ kan, janko o kana na o gbɛn ka o nin bɔ karanso* ta jɛn ra.
42 Apesar de tudo, até muitos dos principais creram nele; mas não o confessavam por causa dos fariseus, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Sabu mɔgɔw ta bonya le tun ka di o ye ka tɛmɛ Ala ta kan.
43 Porque amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Yesu kumana ni fanga ye, k’a fɔ ko: «Ni mɔgɔ min ka la ne ra, o tigi ma la ne le ra, nka a lara ne cibaga Ala le ra.
44 E Jesus clamou e disse: Quem crê em mim crê não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Ni mɔgɔ min ka ne ye, o tigi ka ne cibaga fana ye.
45 E quem me vê a mim vê aquele que me enviou.
46 Ne kɔni, ne nana dunuɲa ra i n’a fɔ yeelen, janko ni mɔgɔ o mɔgɔ ka la ne ra, o tigi kana tagama dibi ra tuun.
46 Eu sou a luz que vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Ni mɔgɔ min ka ne ta kuma lamɛn, ni a ma a sira tagama, ne le tɛna kiti tigɛ o tigi kan; sabu ne ma na ka na kiti tigɛ dunuɲamɔgɔw kan, ne nana ka na o kisi le.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras e não crer, eu não o julgo, porque eu vim não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Ni mɔgɔ min ka ban ne ra, ni a ma sɔn ka ne ta kumaw lamɛn, o tigi ka kititigɛbaga sɔrɔ a yɛrɛ ra ka ban. Ne ka kuma minw fɔ cɔ, o kumaw yɛrɛ le bɛna kiti tigɛ o tigi kan dunuɲa labanlon na!
48 Quem me rejeitar a mim e não receber as minhas palavras a palavra que tenho pregado, essa o há de julgar no último Dia.
49 Sabu ne ma kuma ne yɛrɛ ma; nka Fa Ala min ka ne ci, ale yɛrɛ le ka ne ta kumafɔtaw, ani ne ta kumacogo yira ne ra.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele me deu mandamento sobre o que hei de dizer e sobre o que hei de falar.
50 Ne fana k’a lɔn ko ale bɛ min fɔ, o le bɛ ɲanamanya banbari di mɔgɔw ma. O kosɔn Fa Ala ka a yira ne ra cogo min na, ne b’a fɔ ten le.»
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, o que eu falo, falo-o como o Pai mo tem dito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.