Isaías 10

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mɔgɔ minw bɛ sariya terenbariw sigi,
1 Ai daqueles que fazem leis injustas e dos escribas que redigem sentenças opressivas,
2 O bɛ o kɛ janko ka dɛsɛbagatɔw tɔɲɔ kititigɛyɔrɔ ra,
2 para afastar os pobres dos tribunais e negar direitos aos fracos de meu povo; para fazer das viúvas sua presa e despojar os órfãos.
3 Ni aw saralon nana se, aw bɛna a kɛ di?
3 Que fareis vós no dia do ajuste de contas, e da tempestade que virá de longe? Junto de quem procurareis auxílio, e onde deixareis vossas riquezas?
4 Aw tɛna se ka foyi wɛrɛ kɛ fɔ ka biri ni kasoden tɔw ye,
4 A menos que vos curveis entre os cativos, tombareis entre os mortos. Apesar de tudo, sua cólera não se aplacou, e sua mão está prestes a precipitar-se.
5 Matigi Ala ko:
5 Ai da Assíria, vara de minha cólera e bastão que maneja o meu furor.
6 Ne bɛ o ci ka taga siya Alaɲasiranbari dɔ kama;
6 Eu o enviei contra uma nação ímpia, e o lancei contra o povo, o objeto de minha cólera, para que o entregasse à pilhagem e lhe levasse os despojos, e o calcasse aos pés como a lama das ruas.
7 «Nka Asirikaw m’a faamu o cogo ra,
7 Mas ele não entendeu dessa maneira, e este não foi o seu pensamento. Ele só pensa em destruir, em exterminar nações em massa.
8 O kosɔn o ko:
8 Porque disse: Porventura meus chefes não são todos eles reis?
9 Yala an ma Kalino kɛ i ko Karikemisi,
9 Não teve Calano o destino de Carcamis, Emat, o de Arfad, e Samaria, o de Damasco?
10 Ni anw boro sera ka o batofɛn gbansanw ta jamanaw mina,
10 Assim como minha mão se apoderou dos reinos de falsos deuses, cujos ídolos eram mais numerosos que os de Jerusalém e de Samaria,
11 o tuma an ka min kɛ Samarikaw ni o ta batofɛn gbansanw na,
11 assim como tratei Samaria e seus falsos deuses, não devo tratar também Jerusalém e seus ídolos?
12 Nka ni Matigi nana a ta baara bɛɛ kɛ k’a dafa tuma min na Siyɔn kuru* kan, ani Zeruzalɛmu, a bɛna a fɔ ko: «Yɛrɛbonya miiriya min bɛ Asiri masacɛ jusukun na, ani wasoya min b’a flɛrikɛcogo ra, ne bɛna a sara ka kaɲa ni o ye.
12 Quando o Senhor tiver terminado a sua obra no monte Sião e em Jerusalém, ele punirá a linguagem orgulhosa do rei da Assíria e seus olhares insolentes. Porque ele disse:
13 Sabu Asiri masacɛ ko:
13 Foi pela força de minha mão que eu agi, e pela minha destreza, porque sou hábil. Dilatei as fronteiras, saqueei os tesouros e lancei por terra aqueles que estavam no trono.
14 Ne boro ka siyaw ta naforow cɛ, i ko mɔgɔ bɛ kɔnɔɲaga ta cogo min na.
14 Minha mão tomou como um ninho a riqueza dos povos. Assim como se recolhem os ovos abandonados, eu reuni a terra inteira. Ninguém moveu a asa, nem abriu o bico, nem piou.
15 Ayiwa, yala jende yiritigɛtɔ b’a yɛrɛ waso yiritigɛbaga ra wa?
15 Acaso o machado se vangloria à custa do lenhador? Ou a serra se levanta contra o serrador? Como se a vara fizesse agitar aquele que a maneja, como se o bastão fizesse mover o braço!
16 O kosɔn Matigi Ala, Fangatigi Ala bɛna o ta kɛrɛkɛcɛ barakamanw kɛ cɛ fasaninw ye;
16 Por isso o Senhor Deus dos exércitos fará enfraquecer seus robustos guerreiros, e debaixo de sua glória acender-se-á um fogo como o de um incêndio.
17 Ala min ye Izirayɛli ta yeelen ye, ale bɛna kɛ tasuma le ye;
17 A luz de Israel tornar-se-á um fogo e seu Santo, uma chama, para queimar e devorar as suas sarças e seus espinhos em um só dia.
18 O ta yirituw, ani o ta yiriforow ta cɛɲa kɔ ani a ɲa,
18 O esplendor de seu bosque e de seu jardim ele o aniquilará, corpo e alma. {Será como um doente que definha.}
19 O ta yirituw ta yiriw tɔ dɔgɔyakojugu fɛ,
19 Restarão tão poucas árvores em sua floresta, que um menino poderá contá-las.
20 O wagatiw ra, Izirayɛli ta mɔgɔ tɔw, ani Yakuba ta somɔgɔ minw bɔsira, olugu tɛna o boromala o bugɔbaga kan tuun, nka o bɛna o boromala Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala saninman le kan, ka kaɲa ni can ye.
20 Naquele tempo, o restante de Israel e os remanescentes da casa de Jacó deixarão de apoiar-se naquele que os fere, mas apoiar-se-ão com confiança no Senhor, o Santo de Israel.
21 O tɔ bɛna sekɔ ka na; Yakuba ta mɔgɔw tɔ bɛna na Setigi Ala fɛ.
21 Um resto voltará, um resto de Jacó, para o Deus forte.
22 Aw Izirayɛlimɔgɔw, hali ni aw ta mɔgɔw ka ca i ko kɔgɔjida kɛnkɛn, mɔgɔ dama dama dɔrɔn le bɛna kɔsegi. Aw ta halakiri latigɛra ka ban; Ala ta terenninya bɛna sigi bɛɛ kan.
22 Ainda que teu povo fosse inumerável como a areia do mar, dele só voltará um resto. A destruição está resolvida, a justiça vai tirar a desforra.
23 O halakiri min latigɛra, Matigi Ala, Fangatigi Ala le bɛna o kɛ k’a dafa jamana bɛɛ lajɛnnin kɔnɔ.
23 Esta sentença de ruína o Senhor Deus dos exércitos executará no centro de toda a terra.
24 O kosɔn Matigi Ala, Fangatigi Ala ko: «E, ne ta mɔgɔw, aw minw siginin bɛ Siyɔn dugu kɔnɔ, aw kana siran Asirikaw ɲa, hali ni o bɛ aw bugɔ ni bere ye, ka berekuru ta aw kama, i n’a fɔ Misirankaw k’a kɛ aw ra cogo min na.
24 Por isso o Senhor Deus dos exércitos disse: Povo meu, que habitas em Sião, não temas o assírio que te castiga com a vara, e brande seu bastão contra ti, como outrora os egípcios.
25 Sani wagati dɔɔnin dɔrɔn, ne ta jusufariya bɛna ban aw ta fan fɛ, nka ne ta dimi bɛna kɛ olugu Asirikaw ta cɛnri sababu le ye.»
25 Porque dentro de muito pouco tempo meu ressentimento contra vós terá fim e minha cólera o aniquilará.
26 Fangatigi Ala bɛna bisan ta o kama, i n’a fɔ a tun k’a kɛ Madiyankaw ra cogo min na, Orɛbu ta farakuru yɔrɔ ra. A bɛna a ta bere kɔrɔta kɔgɔji kunna, i n’a fɔ a tun k’a kɛ ni Misirankaw ye cogo min na.
26 O Senhor Deus dos exércitos vibrará o açoite contra ele como quando feriu Madiã no penhasco de Oreb, e quando estendeu seu bastão sobre o mar, contra o Egito.
27 O lon na, o ta doni bɛna ta ka bɔ aw kunna,
27 Naquele tempo, o peso que ele te impôs será tirado de teus ombros, e o seu jugo desaparecerá de teu pescoço... Ele avança pelo lado de Rimon,
28 O natɔ flɛ Ayati kama,
28 vai contra Aiat; passou por Magron, e depositou sua bagagem em Micmas;
29 A flɛ, o bɛ tɛmɛna kuruw furancɛ ra.
29 transpuseram o desfiladeiro, e acamparam em Gaba. Ramá está aterrorizada, e Gabaat de Saul, tomada de pânico.
30 Aw ye kule ci, Galimu dugumɔgɔw!
30 Levanta tua voz, ó filha de Galim; escuta, Laís; responde-lhe Anatot.
31 Madimenakaw bɛ janjanna,
31 Medmena está em fuga, e os habitantes de Gabim retiraram-se;
32 Bi yɛrɛ, o bɛna lɔ Nɔbu;
32 mais um dia de pouso em Nobe, e depois ele levantará sua mão contra o monte Sião, contra a colina de Jerusalém.
33 A flɛ, Matigi Ala, Fangatigi Ala
33 O Senhor Deus dos exércitos, com um golpe terrível, abate os ramos, as grandes árvores são cortadas, e as mais altas lançadas por terra;
34 A bɛ yiritubaw tigɛ ni jende ye ka o benben,
34 a ramagem da floresta tomba pelo ferro, e o Líbano desaba pela força.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.